Ντροπή, κύριε Μητσοτάκη!
Αν δεν υπήρχε το δράμα των Τεμπών, αυτό που κατάφερε χτες η κυβέρνηση με τον χώρο και τις συνθήκες διεξαγωγής της δίκης, θα το έλεγες και κωμωδία. Δυστυχώς όμως οι άνθρωποι που ασφυκτιούν, οι συγγενείς που υποχρεώνονται να καθίσουν στα εδώλια των κατηγορουμένων, οι δικηγόροι χωρίς έδρανα, ο ευτελισμός μιας διαδικασίας που θα έπρεπε να χαρακτηρίζεται από σεβασμό, αξιοπρέπεια και απρόσκοπτη επιδίωξη της αλήθειας δεν αφήνουν χώρο παρά για οργή και αγανάκτηση. Και ορθώς οι συγγενείς των θυμάτων εξέλαβαν αυτή την κατάσταση ως προσωπική τους προσβολή. Κι ακόμα χειρότερα, ως προσβολή στους ανθρώπους που τόσο τραγικά και άδικα έχασαν.
Ηξεραν βέβαια οι αυτουργοί του επιτελικού κράτους και τη σημασία της συγκεκριμένης δίκης και την ανάγκη να είναι όσο γίνεται καλύτερη και πιο άνετη η διαδικασία. Ηξεραν επίσης ότι μια τέτοια υπόθεση θα προσελκύσει πλήθος δημοσιογράφων, μεγάλο ακροατήριο, πλήθος συγγενών και συνηγόρων. Ηξεραν… Και τι έκαναν; Πρώτον, διαφήμισαν με όλους τους τρόπους ότι η αίθουσα θα πληρούσε όλες τις προδιαγραφές. Δεύτερον, ως χουβαρντάδες με το δημόσιο χρήμα, ξόδεψαν πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ για να εξασφαλίσουν υποτίθεται την ομαλή διεξαγωγή της δίκης. Ποσό δηλαδή με το οποίο χτίζεις και πολυκατοικία. Και τρίτον… άλλη μια επιτελική τρύπα.
Αυτό είναι τελικώς το επιτελικό κράτος του Μητσοτάκη. Που δεν έχει ως γνώρισμα μόνο την πανταχού παρούσα διαφθορά, την αδιαφορία, συχνά προκλητική, για τις ευαισθησίες της κοινωνίας, αλλά και την παροιμιώδη ανικανότητα. Γιατί χρειάζεται ανικανότητα υψηλού επιπέδου για να διαθέτει κανείς, ακόμα κι αν δεν είναι γνήσιος άριστος, όπως ο Φλωρίδης για παράδειγμα, έναν πακτωλό για μια δικαστική παράγκα, εντελώς ακατάλληλη για την εκδίκαση μιας υπόθεσης που έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο. Χρειάζεται εμβληματική ανικανότητα για να προκρίνει και να εγκρίνει ένα τόσο πανάκριβο έργο, που δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις μιας δίκαιης δίκης.
Πλανάται βέβαια και η υποψία, που ορισμένοι συγγενείς δεν δίστασαν να εκφράσουν δημόσια, ότι αυτό που έγινε χτες στη Λάρισα δεν είναι θέμα μόνο ανικανότητας. Είναι και άλλος ένας κρίκος στην αλυσίδα της συγκάλυψης. Δεν είναι μόνο περιφρόνηση νεκρών και ζώντων. Είναι και περιφρόνηση της Δικαιοσύνης και της ανάγκης να χυθεί φως στο δράμα. Χωρίς περισπασμούς και χωρίς έστω και την υποψία ότι δεν διασφαλίστηκαν οι συνθήκες για μια διαφανή και δίκαιη δίκη. Οτι δηλαδή αυτή η… ανοργανωσιά είναι οργανωμένη. Και τα έργα της κυβέρνησης και του επιτελικού της κράτους παράγουν και δικαιολογούν τέτοιου είδους υποψίες. Κι ακόμα χειρότερες.
Σε κάθε περίπτωση, ένα μπορεί να πει κανείς: Ντροπή, κύριε Μητσοτάκη!
Πηγή: efsyn