O Σρέντερ ως ανεμοδείκτης
Οπρώην καγκελάριος της Γερμανίας, Γκέρχαρντ Σρέντερ, έσπασε την τετράχρονη σιωπή του για να θυμίσει το αυτονόητο, ότι δηλαδή δεν μπορεί να υπάρξει επιστροφή της χώρας στην ανάπτυξη εάν δεν ξαναλειτουργήσουν οι υποθαλάσσιοι αγωγοί Nord Stream 1 και 2.
Τα παραπάνω είναι ενδεικτικά και αποκαλυπτικά, καθώς στο Βερολίνο το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων διακατέχεται από την νοσταλγία του χαμένου παραδείσου της περιόδου που ξεκίνησε με την πτώση του Τείχους το 1989 και έληξε με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022.
Φτηνή ενέργεια από τη Ρωσία, μηδέν στρατιωτικές δαπάνες, ελεύθερη πρόσβαση στην αγορά της Κίνας υπήρξαν οι τρεις συνιστώσες του μεταψυχροπολεμικού γερμανικού οικονομικού θαύματος που επέτρεψαν στη Γερμανία να έχει εγκαταλείψει τα οράματα εμβάθυνσης και πολύ περισσότερο ομοσπονδιακής μετεξέλιξης της Ε.Ε.
Ο Σρέντερ είναι ένας χρήσιμος ανεμοδείκτης που μας επιτρέπει να διαβάσουμε τη στρατηγική αμηχανία του Βερολίνου για το μέλλον της Ευρώπης.
Πρόσω ολοταχώς για την επιστροφή στο status quo ante χωρίς κουβέντα για την αμοιβαιοποίηση του κινδύνου μέσω του κοινού δανεισμού των χωρών της ευρωζώνης και κυρίως χωρίς τη μεταφορά πόρων από τον πλεονασματικό Βορρά στον ελλειμματικό Νότο: σε αυτά εξακολουθεί να ομνύει πίστη η πολιτική ελίτ της Γερμανίας.
Οταν στο Βερολίνο μιλούν για το μέλλον της Ε.Ε., περιορίζονται στην πίεση των εταίρων τους να αποδεχτούν την κατάργηση της ομοφωνίας στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Οι διαπιστώσεις και οι επισημάνσεις του Σρέντερ μάς επιτρέπουν με την απόσταση του χρόνου να θαυμάσουμε την αλληλοαναιρούμενη γραμμή πλεύσης του Βερολίνου μετά την έκρηξη των συγκρούσεων το 2014 στην Κριμαία και στο Ντονμπάς.
Στρατηγικός εταίρος στην ενέργεια η Ρωσία του Πούτιν ήταν με ρητορική χαμηλών τόνων ο αυριανός εισβολέας στην Ανατολική Ευρώπη.
Ενα είναι βέβαιο: ότι η τρόικα Μερτς, Στάρμερ και Μακρόν θα είναι βραχείας διάρκειας, καθώς οι τρεις ηγέτες ήδη αναζητούν αμήχανα επιστροφή σε μια κανονικότητα των διμερών σχέσεών τους με τη Μόσχα. Μια κανονικότητα που θα πρέπει να αναδιαταχτεί, καθώς θα πρέπει να συνυπολογιστεί ότι οι Μεγάλοι της Ε.Ε. είναι μπροστά στην κανονικότητα μιας ήττας που δεν θέλουν να παραδεχτούν.
Πηγή: efsyn