Η Δύση χάνει την κούρσα των εξοπλισμών από τη Ρωσία – Λαβρόφ (ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ)

Η Δύση θέλει ακόμη περισσότερες κυρώσεις στη Μόσχα επειδή δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τη ρωσική βιομηχανία όπλων, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών

Η Δύση χάνει την κούρσα των εξοπλισμών και τώρα ζητά κυρώσεις στον ρωσικό στρατιωτικό εξοπλισμό, σε μια προσπάθεια να τιμωρήσει τη Μόσχα για τον ρόλο της στην ουκρανική σύγκρουση, ισχυρίστηκε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ.

Μιλώντας σε συνέντευξή του στην τηλεοπτική εκπομπή «Military Acceptance», ο Λαβρόφ δήλωσε ότι τα ρωσικά όπλα έχουν κερδίσει τη φήμη αξιόπιστων εργαλείων για τα κράτη που θέλουν να προστατεύσουν την κυριαρχία τους και να αντισταθούν στις εξωτερικές παρεμβάσεις. Υποστήριξε ότι η αντιληπτή αποτελεσματικότητα του υλικού έχει προκαλέσει αυξημένη πίεση από τη Δύση.

Παρακάτω παρατίθεται το πλήρες κείμενο της συνέντευξης.

Ερώτηση: Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίζει το ρωσικό σύστημα εξαγωγής όπλων στο σύγχρονο πλαίσιο και πώς τις αντιμετωπίζουμε στη διεθνή σκηνή;

Σεργκέι Λαβρόφ: Οι ίδιες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε όταν εξάγουμε άλλα αγαθά, ενεργειακά προϊόντα και τελικά προϊόντα – κυρώσεις και προσπάθειες δικαιολόγησής τους με την ανάγκη τιμωρίας της Ρωσίας για τη «συμπεριφορά» της στην Ουκρανία. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για έναν βρώμικο και αντιανταγωνιστικό αγώνα.

Αυτό είναι ένα ακόμη παράδειγμα της Δύσης που αναγνωρίζει ότι είναι απολύτως αδύνατο να διαπραγματευτεί κανείς μαζί της. Στην προκειμένη περίπτωση, πρόκειται για τους κανόνες της παγκοσμιοποίησης της ελεύθερης αγοράς, το τεκμήριο αθωότητας και πολλά άλλα πράγματα που οι δυτικές χώρες υποστηρίζουν εδώ και δεκαετίες.

Όλα αυτά πήγαν χαμένα μόλις η Δύση συνειδητοποίησε ότι έχανε τον ανταγωνισμό. Προσκολλούνταν σε κάθε δικαιολογία. Σε αυτή την περίπτωση, η ειδική στρατιωτική μας επιχείρηση αποδείχθηκε χρήσιμη, παρόλο που είχαν επιβληθεί κυρώσεις στον ρωσικό αμυντικό τομέα πολύ πριν από την έναρξη της επιχείρησης.

Ξέρουμε πώς να το αντισταθμίσουμε αυτό, επειδή η συντριπτική πλειοψηφία των μη δυτικών χωρών δεν θέλει να ανεχτεί τον «χορό με αυτόν τον πίπα» μια ζωή. Όλοι θέλουν να κάνουν ειλικρινές εμπόριο και όσοι θέλουν ειλικρινά να κάνουν αμοιβαία επωφελείς συναλλαγές θα βρίσκουν πάντα χρηματοοικονομικές, τραπεζικές και logistics αλυσίδες και αυτό συμβαίνει τώρα.

Ερώτηση: Επιτρέψτε μου να κάνω μια μικρή παρατήρηση. Κάθε φορά που επισκεπτόμαστε εκθέσεις όπλων, ο χειριστής μας έχει γραμμένη την ένδειξη «Στρατιωτική Αποδοχή» με μεγάλα ρωσικά γράμματα στο πίσω μέρος των ρούχων του. Όταν ήμασταν στη Δημοκρατία της Νότιας Αφρικής, είδαμε κάτι πολύ απροσδόκητο: ένας ντόπιος περπάτησε προς το μέρος μας, μετά ξεκούμπωσε το πουκάμισό του και είδαμε την κορδέλα του Αγίου Γεωργίου και το γράμμα Ζ. Και ήταν μέλος της τοπικής ελίτ, της νοτιοαφρικανικής ελίτ.

Αυτές οι χώρες είναι πολύ πιο ανοιχτές στη Ρωσία. Η ίδια κατάσταση είναι και στη Βραζιλία. Μας πλησίαζαν όταν έβλεπαν ότι ήμασταν από τη ρωσική τηλεόραση και μερικές φορές μας πρότειναν ακόμη και να μας δώσουν μια συνέντευξη.

Η Ρωσία εξάγει όπλα εδώ και αιώνες. Ήδη από τον 20ό και τον 21ο αιώνα, τα σοβιετικά (και αργότερα τα ρωσικά) όπλα έγιναν σύμβολο ποιότητας που ο ανταγωνισμός δεν θα μπορούσε ποτέ να φτάσει. Ορισμένα [σοβιετικά όπλα] έχουν αποτυπωθεί στα οικόσημα πολλών χωρών. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι η χώρα μας και η στρατιωτική, τεχνολογική και ιστορική της κληρονομιά θεωρούνται αξιόπιστος εγγυητής ασφάλειας;

Σεργκέι Λαβρόφ: Η σύντομη απάντηση είναι - ναι, δεν υπάρχει αμφιβολία γι' αυτό. Μιλήσαμε για το ότι τα προϊόντα μας είναι απολύτως ανταγωνιστικά. Είναι καλυμμένα με δόξα, συμπεριλαμβανομένης της δόξας του αγώνα κατά της αποικιοκρατίας.

Το Καλάσνικοφ είναι σύμβολο της αποαποικιοποίησης. Οι αφρικανικές χώρες έχουν άψογες αναμνήσεις από το πώς οι παππούδες και οι πατέρες τους απέκτησαν την ανεξαρτησία τους με τη βοήθεια των σοβιετικών όπλων εκείνη την εποχή και με τη βοήθεια των συμβούλων μας, οι οποίοι «επί τόπου» επέλεγαν τα καθήκοντα που εκτελούσαν τα πρόσφατα ανεξάρτητα κράτη στον αγώνα τους κατά της αποικιοκρατίας.

Έτσι, ακόμη και στη σημερινή κατάσταση, στα πιο προηγμένα τεχνολογικά περιβάλλοντα, δεν μείναμε ποτέ πίσω σε αυτόν τον «αγώνα».

Πηγή: RT