Όταν ο Βορίδης εξηγούσε γιατί πρέπει να μας δέρνουν - «Γλυκά σας το λέω»

Ο ίδιος άνθρωπος που σήμερα ζητά καταδίκη της βίας, είναι εκείνος που έχει δικαιολογήσει την κρατική καταστολή ως «αναγκαστικότητα».

Η επίθεση που δέχτηκε ο Μάκης Βορίδης στο Ηράκλειο είναι πράξη καταδικαστέα, όχι γιατί ο ίδιος το αξίζει περισσότερο από κάποιον άλλο, αλλά γιατί η βία, όταν γίνεται μέσο πολιτικής αντιπαράθεσης, απλώς επιβεβαιώνει τη σαπίλα του δημόσιου λόγου.

Από εκεί και πέρα, όμως, κάθε αναφορά του πρώην υπουργού σε «χουλιγκάνους της ακροαριστεράς», όπως έγραψε σε ανάρτησή του στο Twitter, λίγο μετά την επίθεση, αποκαλύπτει το πραγματικό πρόβλημα. Έναν πολιτικό που δεν ζητά ειρήνη, αλλά επιβεβαίωση.

Αντί να απαντήσει με νηφαλιότητα, επιλέγει τον ρόλο του μάρτυρα ενός φανταστικού «εμφυλίου», στήνοντας για ακόμη μια φορά το σκηνικό του διχασμού που τόσο εξυπηρετεί το πολιτικό του αφήγημα.

Και υπάρχει κάτι βαθύτερα ειρωνικό εδώ. Ο ίδιος άνθρωπος που σήμερα ζητά καταδίκη της βίας, είναι εκείνος που έχει δικαιολογήσει την κρατική καταστολή ως «αναγκαστικότητα». Που έχει ειρωνευτεί τη συζήτηση για τα όρια της αστυνομικής βίας με φράσεις για «τριαντάφυλλα» και «σας το λέω γλυκά».

Η βία, λοιπόν, «των άλλων» είναι χουλιγκανισμός, ενώ η «δική μας» είναι επιβολή του νόμου. Αυτό δεν είναι συνέπεια, αλλά πολιτική υποκρισία. Και η υποκρισία, ειδικά όταν συνοδεύεται από ρητορική πόλωσης, είναι εξίσου επικίνδυνη για τη δημοκρατία όσο και η ίδια η βία.

Ο δημόσιος λόγος του κ. Βορίδη δεν ζητά αποκλιμάκωση. Ζητά επιβεβαίωση της διχαστικής του ατζέντας.

Και όσο πολιτικοί σαν αυτόν αντιμετωπίζουν τη δημοκρατία ως πεδίο μάχης, τόσο η κοινωνία θα εγκλωβίζεται σε μια αέναη λογική «στρατοπέδων», όπου κανείς δεν ακούει και όλοι φωνάζουν.

Η πραγματική απάντηση στη βία δεν είναι περισσότερη βία. Είναι η πολιτική εντιμότητα, η συνέπεια και ο διάλογος, όλα όσα ο κ. Βορίδης, με τη ρητορική του, εξακολουθεί να υπονομεύει.

Πηγή: koutipandoras