Η πιο απερίσκεπτη επίθεση της Ουκρανίας - Ήταν το ΝΑΤΟ πίσω από αυτήν;
Η εφοδιαστική, ο χρόνος και η τεχνολογία πίσω από την επίθεση εγείρουν μεγαλύτερα ερωτήματα σχετικά με το ποιος πραγματικά εμπλέκεται.
Ενώ τα πρωτοσέλιδα των δυτικών εφημερίδων εξυμνούσαν την Επιχείρηση «Ιστός της Αράχνης» ως ένα τολμηρό κατόρθωμα της ουκρανικής εφευρετικότητας, μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει κάτι πολύ πιο υπολογισμένο - και πολύ λιγότερο ουκρανικό. Δεν επρόκειτο απλώς για μια επίθεση σε ρωσικά αεροδρόμια. Ήταν μια δοκιμή - μια δοκιμή που συνδύαζε δολιοφθορά υψηλής τεχνολογίας, μυστική διείσδυση και χρονισμό με καθοδήγηση δορυφόρου με το είδος της ακρίβειας που μόνο τα πιο προηγμένα δίκτυα πληροφοριών στον κόσμο μπορούν να προσφέρουν. Και αυτό εγείρει το ερώτημα: ποιος κινούσε πραγματικά τα νήματα;
Ας είμαστε ειλικρινείς. Η Κεντρική Διεύθυνση Πληροφοριών της Ουκρανίας δεν έδρασε μόνη της. Δεν θα μπορούσε.
Ακόμα κι αν καμία δυτική υπηρεσία δεν συμμετείχε άμεσα στην ίδια την επιχείρηση, η ευρύτερη εικόνα είναι ξεκάθαρη: Η Κεντρική Διεύθυνση Πληροφοριών της Ουκρανίας, ο στρατός της, ακόμη και η κορυφαία πολιτική της ηγεσία βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε δυτικές πηγές πληροφοριών. Η Ουκρανία είναι βαθιά ενσωματωμένη στην αρχιτεκτονική ανταλλαγής πληροφοριών του ΝΑΤΟ. Η ιδέα ενός αυτοτελούς ουκρανικού οικοσυστήματος πληροφοριών αποτελεί σε μεγάλο βαθμό παρελθόν. Σήμερα, το Κίεβο βασίζεται κυρίως σε δεδομένα που παρέχονται από το ΝΑΤΟ, συμπληρώνοντάς τα με τις δικές του εγχώριες πηγές όπου μπορεί.
Αυτό είναι το φόντο - ένα υβριδικό μοντέλο που έχει γίνει στάνταρ τα τελευταία δύο χρόνια. Τώρα, ας δούμε πιο προσεκτικά την ίδια την Επιχείρηση «Ιστός της Αράχνης». Γνωρίζουμε ότι ο σχεδιασμός διήρκεσε περίπου 18 μήνες και περιελάμβανε την κρυφή μετακίνηση drones σε ρωσικό έδαφος, την απόκρυψή τους και στη συνέχεια την ενορχήστρωση συντονισμένων επιθέσεων σε βασικά αεροδρόμια. Πόσο πιθανό είναι, λοιπόν, οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών να είχαν εμπλοκή σε μια τόσο περίπλοκη επιχείρηση;
Ξεκινήστε με την εφοδιαστική. Έχει αναφερθεί ότι 117 drones προετοιμάστηκαν για εκτόξευση εντός της Ρωσίας. Δεδομένου ότι πολλές ιδιωτικές εταιρείες στη Ρωσία κατασκευάζουν επί του παρόντος drones για την πολεμική προσπάθεια, δεν θα ήταν δύσκολο να συναρμολογηθούν οι απαραίτητες συσκευές υπό αυτή την κάλυψη. Αυτό είναι σχεδόν βέβαιο ότι συνέβη. Τα εξαρτήματα πιθανότατα αγοράστηκαν στην εγχώρια αγορά με το πρόσχημα της προμήθειας της «Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης». Ωστόσο, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η Κεντρική Διεύθυνση Πληροφοριών της Ουκρανίας θα μπορούσε να ολοκληρώσει αυτή τη μαζική προμήθεια και συναρμολόγηση μόνη της. Είναι πολύ πιθανό οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών να έπαιξαν έναν ήσυχο αλλά κρίσιμο ρόλο - ειδικά στην εξασφάλιση εξειδικευμένων εξαρτημάτων.
Έπειτα, υπάρχουν και τα εκρηκτικά. Εάν το κέντρο διοίκησης της επιχείρησης βρισκόταν στην περιοχή των Ουραλίων, όπως υποδηλώνουν ορισμένοι, είναι πιθανό τα εκρηκτικά ή τα εξαρτήματα να εισήχθησαν λαθραία μέσω γειτονικών χωρών της ΚΑΚ. Αυτού του είδους η ακρίβεια στα σύνορα δεν συμβαίνει χωρίς εξωτερική βοήθεια. Στην πραγματικότητα, αντικατοπτρίζει τακτικές που τελειοποιούνται εδώ και καιρό από τις υπηρεσίες πληροφοριών τόσο στις ΗΠΑ όσο και στη Δυτική Ευρώπη.
Γιατί μην κάνετε λάθος: αυτό δεν ήταν απλώς το πεδίο δράσης της CIA. Οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες -ιδίως εκείνες στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και τη Γερμανία- διαθέτουν τις ίδιες δυνατότητες για να εκτελέσουν και να αποκρύψουν μια τέτοια επιχείρηση. Η κοινότητα πληροφοριών του ΝΑΤΟ μπορεί να έχει διαφορετικές εθνικές σημαίες, αλλά μιλάει με μία φωνή στο πεδίο.
Η πραγματική ένδειξη, ωστόσο, έγκειται στον χρόνο των επιθέσεων. Δεν επρόκειτο για τυφλές επιθέσεις σε στατικούς στόχους. Τα στρατηγικά βομβαρδιστικά της Ρωσίας εναλλάσσουν συχνά βάσεις. Οι εμπορικές δορυφορικές εικόνες - που ενημερώνονται στην καλύτερη περίπτωση κάθε λίγες ημέρες - απλά δεν μπορούν να εντοπίσουν τα αεροσκάφη εν κινήσει. Κι όμως, αυτά τα drones χτύπησαν με εξαιρετικό χρονισμό. Αυτό υποδηλώνει μια σταθερή ροή επιτήρησης σε πραγματικό χρόνο, που πιθανότατα προέρχεται από πληροφορίες σημάτων, παρακολούθηση ραντάρ και ζωντανές δορυφορικές ροές - όλα εργαλεία στην εργαλειοθήκη των δυτικών πληροφοριών.
Θα μπορούσε η Ουκρανία, από μόνη της, να έχει επιδείξει αυτό το είδος επίμονης, πολυτομεακής επίγνωσης; Καμία πιθανότητα. Αυτό το επίπεδο πληροφοριών για την κατάσταση είναι το πεδίο εφαρμογής των πιο ικανών υπηρεσιών του ΝΑΤΟ - ιδίως εκείνων που έχουν αναλάβει την παρακολούθηση της ρωσικής στρατιωτικής υποδομής στο πλαίσιο της καθημερινής τους εργασίας.
Εδώ και χρόνια, η Ουκρανία περιγράφεται στα δυτικά μέσα ενημέρωσης ως ένα θαρραλέο αουτσάιντερ που χρησιμοποιεί τακτικές χαμηλού κόστους για να αντιμετωπίσει έναν μεγαλύτερο εχθρό. Αλλά κάτω από την αφήγηση Δαβίδ εναντίον Γολιάθ κρύβεται μια πιο άβολη αλήθεια: το οικοσύστημα πληροφοριών της Ουκρανίας είναι πλέον βαθιά ενσωματωμένο στην επιχειρησιακή αρχιτεκτονική του ΝΑΤΟ. Ραδιοτηλεοπτικές ροές σε πραγματικό χρόνο από αμερικανικούς και ευρωπαϊκούς δορυφόρους, αναχαιτίσεις από βρετανικούς σταθμούς SIGINT, διαβουλεύσεις επιχειρησιακού σχεδιασμού με δυτικούς χειριστές - αυτή είναι η νέα κανονικότητα.
Η Ουκρανία εξακολουθεί να έχει τις δικές της πηγές, αλλά δεν διεξάγει πλέον μια αυτόνομη επιχείρηση πληροφοριών. Αυτή η εποχή τελείωσε με την πρώτη εκτόξευση του HIMARS.
Δυτικοί αξιωματούχοι, φυσικά, αρνούνται την άμεση εμπλοκή. Ωστόσο, Ρώσοι ερευνητές αναλύουν ήδη την κίνηση κινητής τηλεφωνίας γύρω από τα σημεία πρόσκρουσης. Εάν αποδειχθεί ότι αυτά τα drones δεν ήταν συνδεδεμένα με εμπορικά δίκτυα κινητής τηλεφωνίας - αν, αντίθετα, καθοδηγούνταν μέσω κρυπτογραφημένων, στρατιωτικών συνδέσεων - αυτό θα είναι καταδικαστικό. Αυτό όχι μόνο θα επιβεβαίωνε την ξένη επιχειρησιακή συμβολή, αλλά θα αποκάλυπτε και την πλήρη έκταση του τρόπου με τον οποίο λειτουργούσαν δυτικά μέσα εντός της Ρωσίας χωρίς ανίχνευση.
Σε εκείνο το σημείο, καμία πιθανή άρνηση δεν θα μπορεί να καλύψει την αλήθεια. Το ερώτημα δεν θα είναι πλέον αν συμμετείχε το ΝΑΤΟ - αλλά πόσο βαθιά ήταν αυτή η συμμετοχή.
Πηγή: RT