γιγαντιαία αλεπού περιπλανιέται στους γκρίζους δρόμους του Ρότερνταμ

ως μέρος ενός μεγαλύτερου σώματος γλυπτικών δογμάτων, ο ολλανδός καλλιτέχνης florentijn hofman παρουσιάζει μια μνημειακή «αλεπού bospolder» στο αστικό ύφασμα του Ρότερνταμ. πιάνοντας μια πλαστική σακούλα στα σαγόνια της, οι πύργοι ζώων μήκους 16 μέτρων πάνω από μια κορεσμένη διασταύρωση που χωρίζει τις γειτονιές του μποσπόλντερ και του tussendijken - μια περιοχή της πόλης όπου, το βράδυ, παρατηρούνται συνήθως αλεπούδες. με το τεράστιο δημόσιο έργο τέχνης , ο καλλιτέχνης προτείνει μια σύγκρουση μεταξύ των δύο σφαιρών της πόλης και της φύσης. Ο hofman υποθέτει ότι επειδή πολλοί κάτοικοι του Ρότερνταμ προέρχονται από αλλού, η πόλη πρέπει επομένως να διατηρήσει τις πύλες της ανοιχτές στη φύση, στους νεοεισερχόμενους και στις νέες προοπτικές.

ο σχεδιασμός του «bospolder fox» του florentijn hofman βασίζεται σε δύο εννοιολογικά πλαίσια.ο πρώτος αναγνωρίζει την ευδιάκριτα μη αστική ονομασία της περιοχής, η οποία υβριδοποιεί τη δασική έκταση (bos), την στραγγιζόμενη ελώδη περιοχή (polder) και τις δύκες (tussendijken). Αυτά τα χαρακτηριστικά θυμούνται τη μνήμη ενός αγροτικού τοπίου, τώρα αόρατο. Στο παρελθόν, ισχυρίστηκε ότι «η παραλία βρίσκεται θαμμένη κάτω από τα πετρώματα» - εδώ είναι ελώδης που βρίσκεται θαμμένη. Η δεύτερη πηγή του σχεδιασμού προέρχεται από μια μελέτη του δρόμου στον οποίο βρίσκεται το έργο, καθώς ο hofman και τρεις άλλοι καλλιτέχνες είχαν λάβει μέρος σε έναν διαγωνισμό για να σχεδιάσουν μια καλλιτεχνική συμβολή στην αρτηρία της πυκνής κυκλοφορίας. Ο hofman σημειώνει ότι πολλά μέρη του δρόμου είναι πολύ απασχολημένα, πολύ στενά ή πολύ «τελειωμένα», αποκλείοντας έτσι το ανατολικό άκρο του δρόμου ως τοποθεσία και ευνοώντας τη διασταύρωση.

ο καλλιτέχνης προσανατολίζει την τεράστια αλεπού του με μια σαφή, χωρική πρόθεση.η αλεπού είναι ευθυγραμμισμένη κατά μήκος ώστε να ορίζει καλύτερα τις οπτικές γραμμές από όποια γωνία προβάλλεται, από το άκρο του ρύγχους ή το άκρο της ουράς. Οι επισκέπτες καλούνται να καταφύγουν κάτω από αυτό, ενώ τα παιδιά είναι ευπρόσδεκτα να παίζουν μεταξύ των ποδιών του. η αλεπού δεν στέκεται κατά μήκος του πιο ελκυστικού τμήματος του δρόμου, καθώς η τοποθεσία - πλακόστρωτη με πλακάκια από μπετόν και είναι υπερβολικά υπερβολική - αποπνέει μια ενοχλητική αίσθηση. για το ίδιο το γλυπτό, ωστόσο, αυτό παρουσιάζει μια πλεονεκτική προϋπόθεση. Το πλάσμα δεν ανήκει σε ένα τακτοποιημένο πάρκο, αλλά είναι πολύ πιθανό να γλιστρήσει μέσα από τις σκιασμένες ρωγμές της πόλης. τα στρογγυλεμένα άκρα του γλυπτού και τα έντονα χρώματα έρχονται σε αντίθεση με το φόντο της γκρι, λιτής αρχιτεκτονικής, με αποτέλεσμα τη συνέργεια μεταξύ του έργου και του περιβάλλοντος χώρου.

>