η ευχάριστη κατοικία 'ca l'amo' - με θέα στο τοπίο της Ίμπιζα

ο ισπανός αρχιτέκτονας marià castelló εισάγει ένα καταπληκτικό οικιστικό καταφύγιο με τίτλο «ca l'amo» κατά μήκος του βόρειου άκρου της πεδιάδας san mateo στο ισπανικό νησί ibiza . ο τόπος ορίζεται από μια έντονη τοιχογραφία με πετρόχτιστα τοιχώματα που δημιουργούν το εικονιστικό τοπίο της εξοχής της ibiza. η προοδευτική εγκατάλειψη των γεωργικών δραστηριοτήτων έχει με την πάροδο του χρόνου να έχει ως αποτέλεσμα την ερημωμένη και αχρηστευμένη από τις βεράντες, που είναι πλέον κατάφυτη από δάση από πεύκα και αρκεύθου. η παρέμβαση έχει τοποθετηθεί έτσι ώστε να εκμεταλλευτεί τις τελευταίες εναπομένουσες βεράντες, ανάμεσα σε δύο υπάρχοντες στεγνές πέτρινους τοίχους που συνορεύουν με την τραχιά, άγρια ​​γη. 

ο marià castelló συνεργάζεται με τη μοναδική προϋπάρχουσα τοπογραφική κατάσταση του εδάφους στο σχεδιασμό του «ca l'amo». η υπερυψωμένη terracing αναγκάζει μια γραμμική προγραμματική οργάνωση, διατηρώντας την χτισμένη περιοχή κατά μήκος της επίπεδης γης χωρίς να διαταράσσει τις όμορες δασωμένες πλαγιές. το σπίτι έχει οργανωθεί σε πέντε σαφώς διαφοροποιημένους όγκους, δημιουργώντας μεταξύ τους χώρους συγκέντρωσης, εξυπηρέτησης, οπτικής σύνδεσης με το εξωτερικό και αερισμού. οι πρώτοι τρεις τόμοι στεγάζουν το πρόγραμμα για μια μεγάλη οικογένεια με υψηλό επίπεδο κοινωνικής δραστηριότητας. ο τέταρτος τόμος είναι χτισμένος ως μια μεγάλη εξωτερική σκιασμένη περιοχή, ενώ το πέμπτο στεγάζει ένα παράρτημα με ξεχωριστή πρόσβαση για τους επισκέπτες. μεταξύ του τέταρτου και του πέμπτου τόμου είναι η πισίνα και ο κύριος χώρος αναψυχής και συγκέντρωσης. 

η σημασία του σπιτιού ορίζεται από μια παλέτα ελαφριάς και αναπνεύσιμης ξυλείας. η δομή είναι κατασκευασμένη από διαστρωματωμένη επένδυση ξύλου και έχει αφεθεί εκτεθειμένη προς το εσωτερικό, συγκεντρώνοντας ένα μόνο δομικό στοιχείο τόσο για το περίβλημα όσο και για το τελείωμα. αυτή η στρατηγική εκφράζει μια στάση εποικοδομητικής ειλικρίνειας που δημιουργεί μια ατμόσφαιρα άνεσης και ζεστασιάς. η ομάδα χρησιμοποιεί παθητικά βιοκλιματικά συστήματα με βελτιστοποιημένη οργάνωση και προσανατολισμό των ανοιγμάτων, δημιουργώντας κυκλοφορία αέρα με φυσικό εξαερισμό και εκμεταλλευόμενη τη σκιά της φυσικής βλάστησης που περιβάλλει το κτίριο. το σπίτι χρησιμοποιεί επίσης το βρόχινο νερό, αποθηκεύοντάς το σε δεξαμενή μεγαλύτερη από διακόσια τόνους, που το καθιστά σχεδόν αυτόνομο στη χρήση του νερού.