το ιππικό κτήμα του luis barragán και το σιντριβάνι cuadra san cristóbal στην πόλη του Μεξικού

το έργο που η luis barragán, σε συνεργασία με τους Andrés casillas, σχεδίασε το 1966 και χτίστηκε από το 1967 έως το 1968 για τους Σουηδούς λαούς. Το egerström (1921-2002) και η οικογένειά του, αποτελείται από ένα σπίτι και ένα συγκρότημα από στάβλους, αχυρώσεις και εδάφη για την εκτροφή και την κατάρτιση των καθαρόαιμων. ο egerström και ο barragán συναντήθηκαν ενώ οδήγησαν στο κοντινό club hípico francés, και οι δύο μοιράστηκαν ένα πάθος για την ιππική ζωή.

περνώντας το «fuente de los amantes», πλησιάζοντας μέσω του calle manantial oriente και βλέποντας την χαμηλή λευκή παράθυρο χωρίς παράθυρο, κανείς δεν θα υποπτεύεται τι κρύβει πίσω. η μακρά λευκή πρόσοψη σταδιακά απομακρύνεται από το δρόμο προς μια στοά με μια μεγάλη ξύλινη πύλη, πριν από έναν κάθετο τοίχο με μεταλλικές επιστολές λέγοντας «cuadra san cristóbal».

κάποιος θα εισέλθει στο σπίτι (που δεν είναι ανοιχτό στο κοινό) μέσω μιας πτήσης τριών βημάτων προς μια πλατφόρμα που, κατευθυνόμενη προς τα δεξιά από τον οπίσθιο τοίχο της αίθουσας εισόδου, θα οδηγούσε σε μια κόγχη που κόπηκε στον λευκό όγκο του σπίτι. περνώντας από την μπροστινή πόρτα θα εισέλθει μια μεγάλη αίθουσα, η οποία στα αριστερά δίνει πρόσβαση στην πτέρυγα των παιδιών και στους πιο ιδιωτικούς χώρους με θέα τον κλειστό κήπο και τη βρύση.

(δεν το είδαμε) από την είσοδο προς τα δεξιά, υπάρχουν η κουζίνα και τα σπίτια εξυπηρέτησης, προσβάσιμα μέσω των τεταρτημορίων του υπηρέτη πάνω από μια ξεχωριστή σκάλα.η μεγάλη σκάλα, ορατή στην αίθουσα, οδηγεί σε ένα δωμάτιο επισκεπτών και τη βιβλιοθήκη, όλα που βρίσκονται πάνω από τα κάτω καθιστικά. ένα διάδρομο, για να φτάσει σε αυτούς τους χώρους διαβίωσης από την αίθουσα, ανοίγει προς τα αριστερά αποκαλύπτοντας, μέσα από ένα τεράστιο παράθυρο, μια μαγευτική θέα της πορφυρής πύλης που βρίσκεται στη μεγάλη απόσταση μεταξύ των δύο κάθετων ροζ τοίχων που ορίζουν τη βορειοδυτική γωνία της πλατείας τα άλογα. πηγαίνοντας πιο μακριά στο καθιστικό υπάρχει είσοδος στην τραπεζαρία προς τα δεξιά και λίγο περισσότερο στην είσοδο στο στούντιο. αυτό το στούντιο μπορεί επίσης να προσεγγιστεί από έξω μέσω πτήσης τριών βημάτων που είναι ορατά ήδη από την αίθουσα εισόδου τη στιγμή που κάποιος είχε εισέλθει στο συγκρότημα.

μετά την είσοδό του στο συγκρότημα, στην πλακόστρωτη αυλή με τετράγωνα πλακάκια καφέ βασάλτη λάβας, τραβήχτηκα προς την επιφάνεια του νερού, την ομάδα δέντρων και το ροζ τοίχο , όλα ορατά στην απόσταση μεταξύ του ανοίγματος που άφησε ελεύθερο από το λευκό τοίχο το σπίτι και το κόκκινο τείχος των στάβλων.

η διακόσμηση είναι σπάνια, το μεγάλο σκηνικό για την προώθηση των αλόγων, με αντίστοιχη κλίμακα από την άποψη της αρχιτεκτονικής, είναι ένα μίγμα παραδοσιακής παράδοσης και σύγχρονου πειράματος. ο barragán εργάστηκε μέσα στους περιορισμούς ενός οικονομικού επίσημου λεξιλογίου, με πολύ λίγα αρχιτεκτονικά στοιχεία.

ο βαραγκανάν είδε τη χώρα του σε απελπιστική αναζήτηση μιας αρχιτεκτονικής ταυτότητας, κοιτώντας πίσω στην παράδοση της κοσμικής κοινωνίας του Μεξικού, του ισπανικού αποικιακού ρυθμού ή της αγκαλιάζοντας πλήρως τον ευρωπαϊκό μοντερνισμό. το περίπλοκο cuadra san cristóbal χαρακτηρίζεται από επίπεδα αεροπλάνα, μινιμαλιστικές γεωμετρικές γραμμές, αλλά μαλακά από ροζ και γήινους τοίχους, μαυριτανικά μοτίβα, υφή, νερό και φως για να προκαλούν μια αίσθηση ηρεμίας.

ο βαραγκάν ήταν έντονα θρησκευτικός και εμμονή στον αναγνώστη των θεολογικών και φιλοσοφικών κειμένων και όταν ρωτήθηκε γιατί χτίζει μόνο σπίτια για τους πλούσιους, πρόσθεσε: «... και για άλογα. τα άλογα δεν είναι ούτε πλούσιοι ούτε φτωχοί, είναι απλά άλογα ».

ήμασταν οι μοναδικοί καλεσμένοι και μπορούσαμε να σκεφτούμε τη σιωπή του χώρου, ενισχυμένη από τον ήχο της βρύσης - ένα παχύ ρεύμα νερού που έχυσε σε μια καμάρα. οι ιδιοκτήτες στράφηκαν στον καταρράκτη για εμάς και λίγα λεπτά, καθώς ο μηχανισμός είναι ακόμα ο αρχικός από την εποχή του barragán και πρέπει να παραμείνει ...

h

το νερό πέφτει, τρέχει, γεμίζει, κινείται, αποκτά σχεδόν τεκτονική παρουσία

ο χώρος γύρω από το σιντριβάνι για τα άλογα ορίζεται από ένα μακρύ, διαμέτρου πέντε μέτριων διαμήκων ροζ τοίχωμα και ένα οριζόντιο ροζ τοίχωμα ύψους οκτώ μέτρων (το οποίο χρησιμεύει ως κάλυμμα για τη νότια πρόσοψη με πίσω θησαυροφυλάκιο) με δύο βαθιές τομές.

το κενό μεταξύ αυτών των άνισων υψών κλείνει με ένα ύψιστο πορφυρό στρώμα 3 μέτρων με περιστρεφόμενη πύλη, κατασκευασμένη από φύλλο μετάλλου.

τα στρώματα χρώματος εισέρχονται στο οπτικό σας πεδίο καθώς περπατάτε μέσα από πλάκες από σκυρόδεμα, τεράστιους τοίχους από γυψομάρμαρο - την πύλη

περπατώντας στη γκαλερί περιποίησης κάτω από την προβαλλόμενη προεξοχή της οροφής του καθενός, παρατηρούμε μια αλλαγή κλίμακας, μεσολαβώντας ανάμεσα στα άλογα και τα ανθρώπινα όντα, αφού εδώ ο άνθρωπος και το άλογο θα στέκονταν ο ένας δίπλα στον άλλο.

οι στάβλοι με τους γύρω τους τοίχους σε ροζ και ματζέντα υπογραμμίζουν κάπως τη σταθερότητα και μια ξεχωριστή σχέση με τις γήινες αποχρώσεις του μεξικάνικου εδάφους.

τραπέζι με πάγκους και δεξαμενή νερού

μέσα στα στάβλια, τα εσωτερικά τοιχώματα δεν φτάνουν στην οροφή, είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε τα άλογα να μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους.

το clubhouse / χώρο ανάπαυσης για τους αναβάτες βρίσκεται στο τέλος της γκαλερί καλλωπισμού δίπλα στο παχύ κόκκινο τοίχο.

λεπτομέρεια της φωτογραφίας στον οπίσθιο τοίχο - ιππικό βαράγκαν που οδηγεί στο σιντριβάνι

θέλαμε να μπορούμε να διασχίσουμε την αναστατωμένη επιφάνεια του νερού με τη βοήθεια ενός αλόγου. « μετά τη σχολική φοίτηση ή την πειρατεία στο μεξικάνικο ήλιο, τα άλογα αγαπούν να τρέχουν μέσα από τη βρύση» , λένε οι ιδιοκτήτες.

ο πυθμένας του σιντριβανιού είναι ένα πλακόστρωτο χαλί από μικρές πέτρινες λωρίδες που τρέχουν από τη γκαλερί / βεράντα μπροστά από το κλαμπ. το νερό θα αγγίξει την κοιλιά του αλόγου στη βαθύτερη περιοχή της βρύσης.

«στο έργο του Barragán το τείχος είναι και η ανώτατη οντότητα και ο κάτοικος ενός μεγαλύτερου μεταφυσικού τοπίου. στις δημιουργίες de-chirico που δημιουργεί, είναι ταυτόχρονα μια οθόνη για να αποκαλύψει τα χρώματα του σχεδόν λευκού ήλιου του Μεξικού και μια ασπίδα για να υποδηλώνει αόρατες παρουσίες. οι μαγευτικοί κήποι του και οι προσεκτικά κατασκευασμένες πλατείες φαίνεται να στέκονται είτε ως σπουδαίες αρχιτεκτονικές σκηνές για τον παραλιακό δρόμο των αλόγων είτε ως θαλάμους ηχώ για τη συνεχή κατανομή του νερού ». emilio ambasz στο βιβλίο «η αρχιτεκτονική του luis barragán» , που δημοσιεύθηκε το 1976 από το μουσείο σύγχρονης τέχνης NY.

τα τελευταία χρόνια η cuadra san cristóbal αποτελεί το χώρο εγκαταστάσεων σύγχρονης τέχνης και διαφημιστικών εκστρατειών μόδας. με την έκθεση αυτή έχει αναβιώσει το ενδιαφέρον, και οι ιδιοκτήτες (που κρατιέται στην οικογένεια egerstrom από τότε που κατασκευάστηκε) έχουν ανοίξει ευγενικά τις πύλες του σε αυξανόμενο αριθμό επισκεπτών. είναι δυνατόν να δείτε το υπαίθριο συγκρότημα μόνο με ραντεβού. ίσως θελήσετε να επικοινωνήσετε με το TRAVELING BEETLE, για να το οργανώσετε για εσάς, μια πραγματική εναλλακτική λύση για τις ομαδικές εκδρομές "one-size-fit-all".