τα εγκαταλελειμμένα αρχοντικά των δισεκατομμυριούχων

Ενώ τα περισσότερα από havelis Shekhawati έχουν καταρρεύσει και παραμένουν εγκαταλελειμμένα, ένα μικρό παράθυρο στον κόσμο της αυτά τα βαμμένα αρχοντικά είναι να διατηρηθεί.

Το πρώην σπίτι της χλιδής

Ξεχάσατε στις άγονες τοπία του Ρατζαστάν της ερήμου Thar, η περιοχή Shekhawati ήταν κάποτε το σπίτι του αμετανόητοι χλιδή των δισεκατομμυριούχων της Ινδίας. Σήμερα, πολλά από τα grand των δισεκατομμυριούχων » havelis (αρχοντικά) καταρρέουν - οι ξεθώριασμα τοιχογραφίες σήμανση τα μόνα απομεινάρια του εξαφανίστηκε δόξα της περιοχής. (Credit: Neelima Vallangi)

(Credit: Neelima Vallangi)

Βρέξιμο στις πόλεις με χρώμα

Με ζωγραφιές καλύπτουν σχεδόν κάθε σπιθαμή των grand havelis, οι πόλεις και τα χωριά της Shekhawati περιλαμβάνει μεγαλύτερη συγκέντρωση στον κόσμο των θαυμάσιες τοιχογραφίες σε μια ενιαία περιοχή. Για την προστασία αυτών φορά grand κτήματα από το θρυμμάτισμα περαιτέρω, δύο περιφέρειες εντός Shekhawati έχουν απαγορεύσει την πώληση των havelis σε όποιον θα μπορούσε να βλάψει βλέμμα τους κληρονομιά . Στόχος τους είναι να διατηρήσει και να προωθήσει Shekhawati ως τουριστικού προορισμού. (Credit: Neelima Vallangi)

(Credit: Neelima Vallangi)

Η άνοδος της επιτυχίας εμπόρου

Ιδρύθηκε από την ομώνυμη Rajput οπλαρχηγός Rao Shekha στα τέλη του 15ου αιώνα, Shekhawati άκμασε πάρα πολύ στο γύρισμα του 19ου αιώνα. Η περιοχή μείωσε τους φόρους για να δελεάσουν τους εμπόρους και εκτρέπονται όλες τροχόσπιτο του εμπορίου από τα κοντινά εμπορικά κέντρα της Jaipur και Bikaner. Οι έμποροι που ανήκουν στην Marwari και Μπανιά κοινότητα, ένας διάσημος εθνοτική ομάδα των συναλλαγών στην Ινδία, μεταφέρθηκε σε Shekhawati από τις γύρω πόλεις, και συγκέντρωσε μεγάλο πλούτο μέσα από την άνθηση του εμπορίου του οπίου, το βαμβάκι και τα μπαχαρικά. Μέτρια σπίτια έμπορος άρχισε να δίνει τρόπος για να grand αρχοντικά μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα. (Credit: Neelima Vallangi)

(Credit: Neelima Vallangi)

Όπου ο πλούτος συγχωνεύεται με την καλλιτεχνική έκφραση

Όταν εμπόριο μετακινηθεί από καραβανιών προς θαλάσσιες διαδρομές και τους σιδηροδρόμους κατά το 1820, εμπορικά κέντρα Rajasthan ήταν σε σταθερή πτώση. Ωστόσο, οι επιχειρηματικές έμποροι της Shekhawati ακολούθησε το μονοπάτι χρήματα και κινήθηκε προς το λιμάνι γενέσει πόλεις Βομβάη και Καλκούτα στην ινδική ακτή, στέλνοντας πίσω τεράστια χρηματικά ποσά στα σπίτια τους σε Shekhawati και προανήγγειλε έτσι μια εποχή μοναδικά ζωγραφισμένα havelis που ενήργησε ως πλούσιο οθόνες του πλούτου. (Credit: Neelima Vallangi)

Τα περισσότεροι Havelis χτίστηκαν με παρόμοιο αρχιτεκτονικό στυλ - συνήθως δύο διώροφα κτίρια με τέσσερις παρα δύο ανοικτές αυλές τοποθετημένα μέσα σε ένα ορθογώνιο μπλοκ. Κάθε αυλή και τα αντίστοιχα δωμάτια που προορίζονται για ειδικούς σκοπούς. Η πρώτη αυλή μετά την είσοδο του σπιτιού ήταν για τους άνδρες και τις επιχειρηματικές συναλλαγές τους, η δεύτερη ήταν για τις γυναίκες και τα άλλα δύο ήταν για το μαγείρεμα και στάβλους ζώων. Αλλά οι έμποροι άφησε καμία πέτρα δίνοντας αρχοντικά τους μια ξεχωριστή εμφάνιση, με περίτεχνα ξυλόγλυπτα εισόδους, πομπώδεις το έργο καθρέφτης και ο καθοριστικός παράγοντας διαφοροποίησης: επιδεικτικά έργα ζωγραφικής που απεικονίζουν την καθημερινή ζωή και τη μυθολογία. (Credit: Neelima Vallangi)

(Credit: Neelima Vallangi)

Τοιχογραφίες κοσμούν κάθε επιφάνεια

Εμπνευσμένο από τις τοιχογραφίες της ώχρας του 17ου αιώνα εισήγαγαν οι βασιλείς Rajput του Jaipur σε Amer Fort , οι έμποροι ανέθεσε περίπλοκα έργα ζωγραφικής σε κάθε σπιθαμή των τοίχων αρχοντικό - συμπεριλαμβανομένων των εξωτερικών χώρων, εσωτερικών χώρων, οροφές και ακόμα και τους χώρους κάτω από τις καμάρες και μαρκίζα. Σκηνές από τα αρχαία Ινδικά έπη της Μαχαμπαράτα και Ραμαγιάνα - μαζί με πολλές διακοσμητικές floral σχέδια και μοτίβα - ήταν τα πιο κοινά μοτίβα που εμφανίζονται στις τοιχογραφίες για ένα μεγάλο μέρος του 19ου αιώνα. (Credit: Neelima Vallangi)

(Credit: Neelima Vallangi)

Ένα ευρύ φάσμα των χρωμάτων 

Ζωγράφοι πρώτη φορά που ανατέθηκε από την πόλη του Jaipur, αλλά μετά από να παρατηρήσει ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για τις τοιχογραφίες, τα μέλη του αγγειοπλάστη κοινότητα στην Shekhawati ξεκίνησε να μαθαίνει την τέχνη και δημιούργησε μια πληθώρα ξεχωριστών στυλ σε διάφορα χωριά.Δεν είναι απολύτως σαφές αν οι καλλιτέχνες είχαν πλήρη κυριαρχία πάνω από τα σχέδια ή αν είχαν δοθεί συγκεκριμένες οδηγίες για την επιλογή μοτίβα και μυθολογικές σκηνές.

Πριν από τα μέσα του 19ου αιώνα, τα παραδοσιακά χρωστικές κατασκευασμένα από μέταλλα και τα λαχανικά κυριάρχησαν στην παλέτα χρωμάτων, με έντονες αποχρώσεις του κόκκινου, maroons, λουλακί, λάπις λάζουλι και χαλκού μπλε μαζί με τα ούρα φωτεινό κίτρινο δήθεν φτιαγμένο από αγελαδινό. Ξεκινώντας 1860, συνθετικές χρωστικές ουσίες τέθηκε σε χρήση, το οποίο ήταν φθηνότερο και προσφέρει ένα ευρύ φάσμα νέων χρωμάτων. (Credit: Neelima Vallangi)

(Credit: Neelima Vallangi)

Ανάμειξη μύθου και της σύγχρονης

Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, οι τοιχογραφίες άρχισαν να απεικονίζουν ευρωπαϊκές επιρροές και τις σύγχρονες εξελίξεις - αναμνήσεις από ό, τι οι πολυταξιδεμένος έμποροι είχαν δει στις μεγάλες πόλεις. Σε μερικές σπάνιες περιπτώσεις, οι ζωγράφοι είχαν σταλεί για να παρατηρήσουν και να αναδημιουργήσει τις σκηνές. Ανάμεσα στα παραδοσιακά μοτίβα, υπάρχουν τοιχογραφίες της Βασίλισσας Ελισάβετ, ο Ιησούς, χερουβείμ, ατμομηχανές και γραμμόφωνα, καθώς και φανταχτερά δημιουργίες ανάμειξη μυθολογία με τη σύγχρονη εφευρέσεις, όπως Hindu θεούς για οχήματα με οδηγό (φωτογραφία). (Credit: Neelima Vallangi)

(Credit: Neelima Vallangi)

Εγκαταλελειμμένο για το καλό

Οι havelis και τοιχογραφίες του Shekhawati άνθισε μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα? μετά την οποία, οι πλούσιοι μεγιστάνες του επιχειρηματικού χώρου άφησε την έρημο έρημο για καλύτερες ευκαιρίες στο πολυσύχναστο μητροπόλεις όπως η Βομβάη και την Καλκούτα, ακόμη και στο εξωτερικό. Μετά το εμπόριο μετακινηθεί αλλού, υπήρξε μικρή ανάπτυξη σε άγονες εκτάσεις της Shekhawati, και οι havelis εγκαταλείφθηκαν για τα καλά.   

Μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα στον Ινδικό και την παγκόσμια επιχειρηματική σκηνή σήμερα - συμπεριλαμβανομένου συμπαθεί του βαρόνου χάλυβα Laxmi Mittal , Kumar Birla της Aditya Birla Group, φαρμακευτική δισεκατομμυριούχος Ajay Piramal και μόνο δισεκατομμυριούχος του Νεπάλ,Binod Κ Chaudhary , είχε τις ρίζες τους στα χωριά της Shekhawati. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με το Forbes, σχεδόν το 25% των 100 Ινδίας πλουσιότερες ήταν από Shekhawati. (Credit: Neelima Vallangi)

(Credit: Neelima Vallangi)

Το υψηλό κόστος της συντήρησης

Μέχρι τη δεκαετία του 1950, οι ακμάζουσα πόλεις που είχε προβάλει αυτές τις δισεκατομμυριούχους έπεφταν σε σταθερή απελπισία. Πώληση ή την ανακαίνιση αυτών αγροτική οικογένεια bungalows - ορισμένα από τα οποία θα μπορούσε να φιλοξενήσει μέχρι και 50 οικογένειες με τη μία - είναι μια δύσκολη δουλειά. Το κόστος της συντήρησης είναι υψηλό και πολλές από τις ιδιότητες, που συνήθως μοιράζονται μεταξύ πολλών κληρονόμων, οι εμπλακεί σε δικαστικές διαφορές. Αλλά δεδομένου ότι havelis είναι ιδιωτικά ακίνητα, η κυβέρνηση δεν μπορεί να κάνει πολλά για τη διατήρησή τους. (Credit: Neelima Vallangi)

(Credit: Neelima Vallangi)

Μια νέα ζωή για τα αρχοντικά Shekhawati

Ευτυχώς, η ομορφιά και πολιτιστική σημασία αυτών των ζωγραφισμένα havelis δεν έχει χαθεί για όλους. Το 1999, Γάλλος καλλιτέχνης Nadine Le Prince αγόρασε το 1802-χτισμένο Nand Lal Devra Haveli (τώρα ονομάζεται Πολιτιστικό Κέντρο Nadine Le Prince ) και κόπο να αποκατασταθεί στην παλιά του αίγλη στην πόλη της Fatehpur. Στις γειτονικές πόλεις της Dunlod και Nawalgarh, Seth Arjun Das Goenka Haveli και Shri Jairam Dasji Morarka της οικογένειας αρχοντικά έχουν επίσης αποκατασταθεί και μετατραπεί σε μουσεία για τις δημόσιες προβολές. Μερικά άλλα havelis-γυρίζω-μουσεία είναι διάσπαρτα στην ενδοχώρα της Shekhawati, και ορισμένοι, όπως Malji ka Kamra ,Koolwal Kothi και Κάστρο Mandawa έχουν μετατραπεί σε ξενοδοχεία της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Ενώ μερικές από τις havelis μπορεί να καταρρεύσει και να καταρρεύσει - δόξα τους ζει σε άλλους.(Credit: Neelima Vallangi)

Πηγή: BBC