ενημέρωση 7:47, 18 April, 2026

Για πόσο χαζούς μάς περνάει;

Αλλη μια βαρετή Μητσοτακιάδα χθες στη Βουλή, με τον πρωθυπουργό να μας σερβίρει πάλι το ελιξίριο για πάσα δεξιά λοβιτούρα: ο κόσμος καίγεται, γίνεται πόλεμος, υπάρχουν επιπτώσεις στην οικονομία, διαγράφονται κίνδυνοι για την πατρίδα, την Κύπρο, τα παιδιά μας, που πρέπει να προστατέψουμε από τις παγίδες του διαδικτύου. Αυτά είναι τα μείζονα που τον απασχολούν – αλίμονο. Ενώ η αντιπολίτευση επιμένει σε ζητήματα ήσσονα και τοξικά, όπως το πτυχίο του Μακάριου, ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι υποκλοπές, τα Τέμπη, το κράτος δικαίου. Καταλόγισε μάλιστα στα κόμματα της αντιπολίτευσης ότι καταφεύγουν στην ανούσια τοξικότητα επειδή δεν είναι σε θέση να ασκήσουν ουσιαστική κριτική βασισμένη σε θέσεις.

Τον Λαζαρίδη πάντως δεν τόλμησε να τον αγγίξει. Και ο αγών του κατά της τοξικότητας σε κάνει να αναρωτιέσαι πόσο χαζούς θεωρεί τους Ελληνες. Ακόμα και τους ψηφοφόρους του. Διότι απλούστατα πρωταθλητής της τοξικότητας υπήρξε ο ίδιος ως αντιπολιτευόμενος. Οταν δεν δίστασε ακόμα και τον νεκρό πατέρα τού τότε πρωθυπουργού να σκυλεύσει στη Βουλή. Αφήστε πια τη Μακεδονία, που ο προδότης Τσίπρας αντάλλαξε με τις συντάξεις. Και παραμένει τοξικός ως πρωθυπουργός. Διότι να καταγγέλλεις άλλους για τοξικότητα και στην ίδια ομιλία να κατηγορείς τον Βαξεβάνη ότι με δημοσίευμά του ευθύνεται για το ανεύρυσμα του Μυλωνάκη ξεπερνάει ακόμα και τον Μητσοτάκη. Φέρνει σε Γκέμπελς.
Δεν θα άξιζε να ασχοληθεί κανείς μ’ αυτές τις ανοησίες αν δεν αποτελούσαν την κολυμπήθρα του. Μια επίκληση σε υπαρκτούς κινδύνους εν ονόματι των οποίων μας καλεί να ξεχάσουμε την υπαρκτή πολιτική του και τα αποτελέσματά της. Να ξεχάσουμε «ό,τι μας χωρίζει» και να συσπειρωθούμε γύρω από τη σημαία, γύρω από τον ίδιο και τους συνεργούς του δηλαδή, έστω κι αν βαρύνονται με σκάνδαλα, ψέματα, χολή και όξος, εγκλήματα. Διότι τι σημασία έχουν όλα αυτά, ο ΟΠΕΚΕΠΕ, ο Λαζαρίδης, οι κοριοί και τα λοιπά, όταν μας ζώνουν από παντού υπαρξιακοί κίνδυνοι; Οπερ έδει δείξαι και αυτό ήταν όπως αναμενόταν και το κατά Μητσοτάκη ευαγγέλιο στη Βουλή.

Η διαφθορά βέβαια, η θεσμική διάβρωση, η λαφυραγώγηση του κράτους, η ταξική ιδιοτέλεια, τα καρτέλ, το χάσμα μεταξύ προνομιούχων και μη, τα «χεράτα» αποσυνθέτουν τον κοινωνικό ιστό. Διαλύουν τη στοιχειώδη εμπιστοσύνη. Πολλαπλασιάζουν έτσι τους κινδύνους για την πατρίδα από τη διεθνή κρίση. Αλλά οι δράστες περιμένουν να πιστέψουμε ότι για όλα φταίνε οι τεμπέληδες αριστεροί, ότι τα ρουσφέτια είναι αρχαίο σπορ, ο ΟΠΕΚΕΠΕ αποτέλεσμα διαχρονικής παθογένειας, οι υποκλοπές έγκλημα ιδιωτών, όσοι καταγγέλλουν το μπάζωμα είναι για τα μπάζα. Και μετά όποιος τους πει απατεώνες, καταστροφικούς, επικίνδυνους, συμμορία είναι τοξικός…

Πηγή: efsyn

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.