Χοσέ Λουίς Γκαλίθια - ο τελευταίος φίλος του Πικάσο

«Ελεγαν γι’ αυτόν ότι έχει απαίσιο χαρακτήρα. Απέναντί μου πάντως ήταν άψογος, ένας ευαίσθητος άνθρωπος. Μπορεί αυτό να συνέβαινε επειδή του θύμιζα την Ισπανία ή επειδή με εκτιμούσε ως ζωγράφο ή και για άλλους λόγους.

Κανένα από τα βιβλία που διάβασα γι’ αυτόν δεν τον περιγράφει όπως ήταν μαζί του. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι όταν δεχόταν κόσμο στο σπίτι του μεταμορφωνόταν σε… Πικάσο, στο πρόσωπο. Σαν ηθοποιός».

Εχει αξία να σταθεί κανείς στη μαρτυρία του «τελευταίου ζωντανού φίλου του Πικάσο» που φιλοξενεί η El Pais. Αυτός είναι ο Χοσέ Λουίς Γκαλίθια, 86 χρονών σήμερα, ζωγράφος κι αυτός με περισσότερες από 60 προσωπικές εκθέσεις. Με τον φίλο του γνωρίστηκαν το 1952, όταν ο ίδιος ήταν ένας 22χρονος φοιτητής που αναζητούσε την καλλιτεχνική του τύχη στο Παρίσι.

Την βρήκε ένα βράδυ στο Maison de la Pensée Française όπου μια ομάδα διανοούμενων τιμούσε τη μνήμη του πρόσφατα χαμένου Πολ Ελιάρ. Εκεί βρήκε τους πάντες – τον Αραγκόν, τους σουρεαλιστές, διάφορους κομουνιστές και φυσικά τον Πικάσο. «Εσείς δεν είστε ο Πάμπλο Πικάσο;» του είπε. «Ναι, κι εσείς ποιος είστε;».

Ηταν η αρχή μιας υπέροχης φιλίας που διήρκησε μέχρι το τέλος της ζωής του μεγάλου ζωγράφου.

Οι ατελείωτες συζητήσεις τους διακόπτονταν μόνο έναν λόγο: τη μεσημεριανή σιέστα που ήταν αδύνατον να στερηθεί ο Πικάσο. Χάρις σε μια από αυτές τις συζητήσεις ήταν που αποφάσισε αυτός ο τελευταίος να επιτρέψει την επιστροφή της Γκερνίκα στην Ισπανία το 1981: ο Χοσέ Λουίς Γκαλίθια ήταν εκείνος που τον έπεισε να αλλάξει τον όρο που έχει θέσει για την επιστροφή του πίνακα από «όταν αποκατασταθεί η Δημοκρατία» σε «όταν αποκατασταθούν οι ατομικές ελευθερίες».

Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.