Όταν οι Κατσι­μι­χαίοι μελοποίησαν ποι­ήματα της Λένας Παππά

Η ποιήτρια, οι στίχοι της μπήκαν στα χείλη όλων με το άλμπουμ «Της αγάπης μαχαι­ριά», έφυγε από τη ζωή στις 19 Ιουλίου 2025 σε ηλικία 93 ετών.

Τρανά παρα­δείγ­ματα του πώς ένας ποι­η­τής συστήνε­ται στο ευρύ κοινό μέσα από τις μελο­ποι­ήσεις των ποι­η­μάτων του υπήρ­χαν κατά κόρον στην Ελλάδα, ακόμη κι αν κάποιοι ποι­η­τές είχαν τη δική τους αυτόνομη πορεία ή, να το πω αλλιώς, δεν είχαν καν ανάγκη τις μελο­ποι­ήσεις. Στην περίπτωση της Λένας Παππά, που μελο­ποι­ήθηκε από τους αδελ­φούς Κατσι­μίχα στο άλμπουμ τους, «Της αγάπης μαχαι­ριά» (1994), ενώ η ίδια ήταν ήδη ανα­γνω­ρι­σμένη, πολυ­βρα­βευ­μένη και πολυ­γρα­φότατη, οι στίχοι της μπήκαν στα χείλη όλων όσοι σιγο­τρα­γου­δούν ακόμη το «Του έρωτα», τα «Παλιά καλο­καίρια» και φυσικά το «Δωμάτιο».

Όμορ­φες κατσι­μι­χι­κές μπα­λάντες από το δίδυμο των δημιουρ­γών, οι οποίοι ανέκα­θεν είχαν στενή σχέση με τον ποι­η­τικό λόγο, μα που τότε η συνερ­γα­σία τους με την Παππά φαι­νόταν να πιάνει το νήμα των μελο­ποι­ήσεων από εκεί που το είχαν αφήσει ο Μίκης Θεο­δω­ράκης με τους Σεφέρη – Ρίτσο, όπως και ο Θάνος Μικρούτσι­κος με τον Καβ­βα­δία. Οι επο­χές βέβαια είχαν αλλάξει, οι τρα­γου­δο­ποιοί έπαιρ­ναν τα πάνω τους στη δισκο­γρα­φία της δεκα­ε­τίας του 1990, βασι­σμένοι κυρίως στους δικούς τους στίχους και όχι σε ποίηση έτοιμη. Οι Κατσι­μι­χαίοι έκα­ναν τη δια­φορά, επι­λέγο­ντας να μελο­ποι­ήσουν μια σημα­ντική ποι­ήτρια παρα­δίδο­ντάς μας τελικά ορι­σμένα αρι­στουρ­γη­μα­τικά –και εντε­λώς δια­χρο­νικά– μελαγ­χο­λικά τρα­γούδια.

Ο δίσκος του 1994 σε ποίηση της Λένας Παππά έδωσε σε ακόμη περισσότερους το έναυσμα για να ασχοληθούν με τα ποιήματά της, όπως και η ίδια αναγνώριζε

Η ιστο­ρία, έτσι όπως την απο­κάλυψε ο Χάρης Κατσι­μίχας την ημέρα που ανα­κοι­νώ­θηκε ο θάνα­τος της Παππά (πέρυσι, στις 19 Ιου­λίου 2025, στα 93 της χρόνια), λέει ότι η ποι­ήτρια υπήρξε όχι απλή συνερ­γάτιδα, αλλά μια σχε­δόν μητρική φιγούρα για τους δύο τρα­γου­δο­ποιούς. Και ας είχαν συνα­ντη­θεί μόνο μία φορά μεταξύ τους. «Ο τρόπος που έγραφε ήταν 100% αυτό που με εξέφραζε. Ηταν κυριο­λε­κτικά μέσα στο μυαλό μου, όπως κι εγώ μέσα στο δικό της… Ιδιο­συ­γκρα­σιακά, ήμα­σταν οι δυο πλευ­ρές του ίδιου νομίσμα­τος. Αυτή στον λόγο, εγώ στη μου­σική» σημείωνε ο Χάρης Κατσι­μίχας.

Δικαίως, αν ανα­τρέξουμε σε μια συνέντευξη της Παππά στον Σπύρο Αρα­βανή, όπου η ποι­ήτρια ανα­γνώ­ρισε την προ­σφορά των Κατσι­μι­χαίων στην απήχηση του έργου της: «Μέσα από τα τρα­γούδια των αδελ­φών Κατσι­μίχα γνώ­ρισε το έργο μου περισ­σότε­ρος κόσμος. Έχω λάβει γράμ­ματα και τηλε­φω­νήματα από ανθρώ­πους οι οποίοι μου λένε ότι αγάπη­σαν την ποίησή μου μέσα από τις μελο­ποι­ήσεις τους».