Οι U2 κυκλοφόρησαν το πιο καταγγελτικό άλμπουμ τους

Από τους φόνους στη Μινεσότα και τον πόλεμο στην Ουκρανία μέχρι τη βία στη Μέση Ανατολή, τα έξι νέα τραγούδια της ιρλανδικής ροκ μπάντας εκπέμπουν οργή για τα αποκρουστικά γεγονότα που ταλαιπωρούν τα τελευταία χρόνια τον πλανήτη – και κερδίζουν τους κριτικούς

Την τελευταία 30ετία ο Μπόνο έχει κερδίσει εξίσου φανατικούς οπαδούς και εχθρούς με τη σταθερή του απόφαση να συνομιλεί ακόμη και με τους πιο μισητούς από τους ισχυρούς ηγέτες, με στόχο την αντιμετώπιση των δεινών του Τρίτου Κόσμου και της κλιματικής αλλαγής. Αλλά η διαμορφούμενη νέα τάξη πραγμάτων φαίνεται να οδηγεί τον τραγουδιστή των U2 σε μια συγκρουσιακή, πανκ στάση, την οποία είχε να επιδείξει από τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Το νέο άλμπουμ των ιρλανδών σούπερ σταρ της ροκ μπορεί να κυκλοφόρησε βιαστικά για να σχολιάσει τα πρόσφατα τεκταινόμενα στη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα, αλλά αυτό δεν αντανακλάται στην παραγωγή του. Με έξι νέα τραγούδια διαμαρτυρίας για τις συγκρούσεις σε ΗΠΑ, Ισραήλ, Ουκρανία, Παλαιστίνη και Σουδάν, το «Days of Ash» ξεχειλίζει από οργή και θρήνο, αλλά δεν ακούγεται καθόλου πρόχειρο.

Οι κριτικοί στη Βρετανία το λατρεύουν και δεν το κρύβουν. Η Telegraph γράφει για το «πιο επείγον και απροκάλυπτα πολιτικό άλμπουμ της καριέρας τους», που ανταγωνίζεται σε ποιότητα τα κλασικά τους «War» και «Joshua Tree» της δεκαετίας του 1980, ενώ ο Guardian αναφέρεται στην «αμεσότητα και ειλικρίνεια που έλειπαν από το πρόσφατο υλικό τους» και στον «επιδέξιο πολιτικό σχολιασμό των συγκλονιστικών διεθνών εξελίξεων». Χαρακτηριστική της δυναμικής του μίνι άλμπουμ είναι το «Yours Eternally», ένας ύμνος με στίχους από μια επιστολή ουκρανού στρατιώτη από το μέτωπο, σε συνεργασία με τον βρετανό τραγουδοποιό της νέας γενιάς Εντ Σίραν. Και αυτή δεν είναι η μόνη αναπάντεχη συνέργεια στον δίσκο – ο επίσης Ιρλανδός Μπομπ Γκέλντοφ, που συνδιοργάνωσε το Live Aid μαζί με τον Μπόνο πριν από 40 χρόνια, συμμετέχει στα φωνητικά των τραγουδιών.

Ο θυμός και η απελπισία του τραγουδιστή των U2 για τις πρόσφατες εξελίξεις στις ΗΠΑ ξεχειλίζει στο «American Obituary», εμπνευσμένο από τον φόνο της Ρενέ Γκουντ από πράκτορες της ICE στη Μινεάπολη τον περασμένο μήνα. «Η Αμερική θα ξεσηκωθεί ενάντια στους ανθρώπους του ψεύδους», τραγουδά ο Μπόνο σε αυτό το οργισμένο πανκ κομμάτι, που τελειώνει με το σύνθημα «η δύναμη του λαού είναι πολύ πιο δυνατή από τους ανθρώπους στην εξουσία». Ακούγεται σαν μια σκοτεινή εκδοχή των τραγουδιών του εμβληματικού διπλού άλμπουμ «Rattle and Hum» του 1988, όταν ο Μπόνο και η παρέα του ανακάλυπταν με δέος την ομορφιά και τα θέλγητρα των ΗΠΑ μέσα από ένα ταξίδι δρόμου, το οποίο είχε κινηματογραφήσει ο ελληνοαμερικανός σκηνοθέτης Φιλ Τζοάνου. Τότε υμνούσαν τις αρετές της αμερικανικής ποικιλομορφίας.Τώρα θρηνούν τη ροπή της προς τον αυταρχισμό.

Το εξώφυλλο του νέου μίνι άλμπουμ των U2 «Days of Ash» (Interscope Records)

Οι U2, όπως και ο μουσικός συνοδοιπόρος τους Μπρους Σπρίνγκστιν –που πριν από λίγες εβδομάδες κυκλοφόρησε το εξίσου οργισμένο, αν και πιο παραδοσιακό τραγούδι διαμαρτυρίας «Streets of Minneapolis»– θα βρεθούν στο στόχαστρο του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά το κουαρτέτο δηλώνει πως θα ήταν απαράδεκτο να παραμείνει σιωπηλό απέναντι στις εξελίξεις. Ο Μπόνο λέει χαρακτηριστικά: «Σίγουρα θα ενοχλήσουμε κάποιους, αλλά αυτή είναι η δουλειά μας». Το κομμάτι «The Tears of Things» είναι ένας ποιητικός, στοχαστικός, ατμοσφαιρικός ύμνος που παρουσιάζει τον Δαβίδ του Μιχαήλ Αγγέλου να ζωντανεύει και να ξεσηκώνεται εναντίον ενός φασίστα Γολιάθ.

Το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν βρίσκεται στο στόχαστρο του «Song of the Future», ενός αισιόδοξου τραγουδιού για τη ζωή της 16χρονης μαθήτριας Σαρίνα Εσμαϊλζαντέ, που ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου στις διαδηλώσεις του 2022. Το «One Life at a Time» είναι αφιερωμένο στον παλαιστίνιο ακτιβιστή Αουντά Χαθαλίν, που πυροβολήθηκε από ισραηλινούς εποίκους στη Δυτική Οχθη πέρυσι, ενώ το «Wildpeace» είναι ένα μελοποιημένο ποίημα του Ισραηλινού Γεχουντά Αμιχάι, το οποίο απαγγέλλει η νιγηριανή καλλιτέχνις Αντεόλα (από την αφρικανική μπάντα Les Amazones d’Afrique), υπό την υποβλητική, ατμοσφαιρική μουσική των U2. Είναι αφιερωμένο στις γυναίκες των συγκρούσεων στο Σουδάν.

Παρά την άμεση επικαιρότητα της θεματολογίας του, το «Days of Ash» δεν έχει τον ήχο μιας βιαστικής, πρόχειρης κυκλοφορίας. Οι τέσσερις διακεκριμένοι μουσικοί, σε πλήρη φόρμα, επιστρέφουν στον γνώριμο ροκ ήχο τους, λες και δεν έχουν περάσει εννέα χρόνια από τον τελευταίο δίσκο τους με πρωτότυπο υλικό. Υπάρχουν, μάλιστα, στιγμές που ακούγονται σαν την οργισμένη νεανική μπάντα που ερμήνευε με πάθος στη σκηνή το «Sunday, Bloody Sunday» πριν από 45 χρόνια για τα γεγονότα της «Ματωμένης Κυριακής», τον Ιανουάριο του 1972 στο Ντέρι της Βόρειας Ιρλανδίας – έναν ροκ ύμνο που αρνούνται να ερμηνεύσουν ζωντανά εδώ και 40 χρόνια. «Σας αγαπάμε περισσότερο / από όσο το μίσος αγαπά τον πόλεμο» τραγουδούν στο «American Obituary». Τα πέντε από τα έξι νέα τραγούδια του μίνι άλμπουμ επιλέχθηκαν από μια συλλογή 25 νέων συνθέσεων που το συγκρότημα ετοιμαζόταν να κυκλοφορήσει – ώς έναν άλλο δίσκο, προγραμματισμένο για τα τέλη της χρονιάς.

Ωστόσο τα γεγονότα στη Μινεάπολη ώθησαν τους τέσσερις να αναλάβουν άμεση δράση. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό, γεμάτο ωμή ενέργεια, πάθος και ενσυναίσθηση – λες και παίζουν ζωντανά στα χαλάσματα οδοφραγμάτων, μπροστά σε οργισμένους διαδηλωτές.