Νέα τροπή στην υπόθεση του Μοντιλιάνι που λεηλατήθηκε από τους Ναζί, καθώς ο Ντέιβιντ Ναχμάντ ετοιμάζει νέα έφεση

Η πολυετής δικαστική διαμάχη για έναν πίνακα του Αμεντέο Μοντιλιάνι, ο οποίος συνδέεται με τις λεηλασίες έργων τέχνης από τους Ναζί, μπαίνει σε νέα φάση. Σύμφωνα με το Art Newspaper, δικαστήριο της Νέας Υόρκης έδωσε εντολή στον έμπορο τέχνης Ντέιβιντ Ναχμάντ να παραδώσει μέσα σε 30 ημέρες το έργο «Καθιστός Άνδρας με Μπαστούνι» (1918) στον Φιλίπ Μαεστρατσί, εγγονό του εβραίου εμπόρου τέχνης Όσκαρ Στετινέρ, από τον οποίο οι κληρονόμοι υποστηρίζουν ότι αφαιρέθηκε παράνομα κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής.

Η απόφαση έρχεται λίγους μήνες μετά την κρίση του δικαστή Τζόελ Κόεν ότι ο πίνακας πρέπει να επιστραφεί στην οικογένεια Στετινέρ. Αυτή τη φορά το δικαστήριο προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, ορίζοντας συγκεκριμένη προθεσμία για την παράδοση του έργου.

Νέα έφεση από την πλευρά Ναχμάντ

Η πλευρά του Ναχμάντ, ωστόσο, δεν δείχνει διατεθειμένη να εγκαταλείψει τη μάχη. Οι δικηγόροι του ανακοίνωσαν ότι θα προσφύγουν εκ νέου στη Δικαιοσύνη, υποστηρίζοντας πως η υπόθεση κρίθηκε χωρίς να εξεταστούν σημαντικοί μάρτυρες που είχαν δει το έργο το οποίο βρίσκεται στο επίκεντρο της διαμάχης. Σύμφωνα με τους ίδιους, τα στοιχεία δείχνουν ότι ο πίνακας που χάθηκε από τον Στετινέρ δεν είναι ο ίδιος με εκείνον που κατέχει σήμερα ο Ναχμάντ.

Από την άλλη πλευρά, ο δικηγόρος του Μαεστρατσί, Φίλιπ Λαντριγκράν, θεωρεί ότι οι νέες προσφυγές έχουν μοναδικό αποτέλεσμα την παράταση μιας υπόθεσης που εκκρεμεί εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία. Όπως επισημαίνει, τα εφετεία έχουν ήδη απορρίψει επανειλημμένα τις ενστάσεις του Ναχμάντ και εκτιμά ότι το ίδιο θα συμβεί και τώρα.

Οι μαρτυρίες που αμφισβητούν την ταυτότητα του πίνακα

Κεντρικό ρόλο στη νέα υπερασπιστική γραμμή του Ναχμάντ παίζουν οι καταθέσεις του φωτογράφου Φρεντερίκ Αλέν και της συζύγου του, Οντίλ Καρλότι-Αλέν. Ο Αλέν είναι βαφτισιμιός του Ζαν Βαν ντερ Κλιπ, ο οποίος είχε αποκτήσει το έργο που θεωρείται λεηλατημένο από τους Ναζί το 1944.

Στις ένορκες καταθέσεις τους, οι δύο μάρτυρες περιγράφουν έναν διαφορετικό πίνακα από εκείνον που διεκδικείται σήμερα. Όπως υποστηρίζουν, το έργο που είχαν δει ήταν μικρότερων διαστάσεων, πιο σκοτεινό χρωματικά και απεικόνιζε έναν άνδρα χωρίς μπαστούνι και χωρίς να κάθεται. Για τον λόγο αυτό θεωρούν αδύνατο να ταυτίζεται με τον «Καθιστό Άνδρα με Μπαστούνι».

Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή

Οι εκπρόσωποι του Μαεστρατσί απορρίπτουν αυτές τις μαρτυρίες και επιμένουν ότι τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί επί χρόνια αποδεικνύουν την προέλευση του έργου. Ο Λαντριγκράν μάλιστα υποστηρίζει ότι ο Ναχμάντ θα μπορούσε να είχε κλείσει την υπόθεση επιστρέφοντας τον πίνακα, αποφεύγοντας περαιτέρω φθορά στη δημόσια εικόνα του.

Παρά τη νέα δικαστική απόφαση, η υπόθεση φαίνεται πως δεν έχει φτάσει ακόμη στο τέλος της. Η πλευρά του Ναχμάντ ζητά να διεξαχθεί κανονική δίκη με παρουσία μαρτύρων στο δικαστήριο, θεωρώντας ότι μόνο έτσι θα εξεταστούν πλήρως όλα τα δεδομένα. Μέχρι τότε, ένα από τα πιο γνωστά έργα που συνδέονται με διεκδικήσεις για ναζιστικές λεηλασίες παραμένει στο επίκεντρο μιας αντιπαράθεσης που διαρκεί εδώ και χρόνια.

Κάποιοι στην κυβέρνηση πιστεύουν ότι προεκλογική εκστρατεία σημαίνει δούλεμα κανονικό

Καταλαβαίνω ότι σε μια προεκλογική εκστρατεία τα κόμματα προσπαθούν να υποσχεθούν αυτά που οι ψηφοφόροι τους θέλουν να ακούσουν, ακόμη και αν γνωρίζουν ότι κάποιες υποσχέσεις δεν είναι πάντα εφικτό να υλοποιηθούν, είτε αντικειμενικά, είτε επειδή στην πραγματικότητα έχουν άλλες προτεραιότητες.

Όμως, ανάμεσα σε αυτό και το κανονικό παπατζιλίκι, υπάρχει, ομολογουμένως, μια απόσταση

Και η κυβέρνηση, αν κρίνω από αυτά που «διαρρέει» έχει αποφασίσει να πουλήσει μπόλικο παπατζιλίκι.

Τώρα, όμως, βλέπουμε τους «Μένουμε Ευρώπη» να είναι έτοιμοι να γράψουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τα ευρωπαϊκά ιδεώδη, στα οποία υποτίθεται ότι είναι ταγμένοι, αλλά και να περιφρονήσουν τις απαιτήσεις των ευρωπαϊκών θεσμών, μόνο και μόνο για να μπορέσουν να περιορίσουν τις κυβερνητικές διαρροές προς τα δεξιά.

Μόνο που ξέρουν πολύ καλά ότι «ευρωπαϊκός δρόμος» α λα καρτ δεν υπάρχει. Όποιος θέλει να «μείνει Ευρώπη» πρέπει να αποδεχτεί ένα πλαίσιο αρχών, κανόνων.

Διαφορετικά ας πάνε σε χώρες που δεν νοιάζονται και πολύ για δικαιώματα και κανόνες. Δίπλα είναι η Τουρκία, μπορούν να πάνε να ζήσουν εκεί.

Όμως, ας σταματήσουν να λένε και να γράφουν ανοησίες για κυβερνητικά σχέδια να υπάρξει ένα τέτοιο πισωγύρισμα σε ζητήματα δικαιωμάτων. Για να μην μιλήσω για το μέγεθος της κατακραυγής που θα υπάρξει εντός και εκτός της χώρας.

Όμως, δεν είναι μόνο στα θέματα δικαιωμάτων που βλέπουμε αυτό το παπατζιλίκι. Το βλέπουμε και στα θέματα οικονομικής πολιτικής. Και πάλι αναφέρομαι στις διαρροές που κάνει η κυβέρνηση. Από τη μια έχουμε όλη τη συζήτηση για την επαναφορά τουλάχιστον της 13ης σύνταξης και του 13ου μισθού. Αίτημα απόλυτα δίκαιο και επείγον, προς αποφυγή παρανόησης. Όμως, μετά, κυβερνητική πάλι διαρροή υποστηρίζει ότι ίσως να μην είναι τόσο εφικτό γιατί έχει κοστολογηθεί στα 4 δισεκατομμύρια και η κυβέρνηση δεν τα έχει, οπότε ίσως η κυβέρνηση σε πρώτη φάση να δοκιμάσει κάτι άλλο, δηλαδή να περιορίσει κάπως τη μεγάλη φορολογική επιβάρυνση των ελεύθερων επαγγελματιών. Αναγκαίο και αυτό, αλλά στα σοβαρά τώρα θα ρίξουμε κλήρο ποιος θα ευνοηθεί, οι ελεύθεροι επαγγελματίες ή οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι του δημοσίου; Ή μήπως θα γίνει διαγωνισμός για το ποια κατηγορία δικαιούται μεγαλύτερη υποστήριξη;

Και σε τελική ανάλυση εάν όντως αυτό που τους απασχολεί είναι να βρουν πόρους για να μπορέσουν να κάνουν πιο φιλολαϊκή πολιτική, ας πάνε π.χ. να τα βρουν από τα τεράστια ποσά που δίνονται σε «εταιρείες συμβούλων», που έχουν πάρει πάνω από 1,7 δισεκατομμύρια για «συμβουλευτικές υπηρεσίες» αγνώστου ποιότητας και χρησιμότητας. Ή πολύ απλά ας κάνουν πραγματικές παρεμβάσεις για να πέσουν οι τιμές σε βασικά προϊόντα, αντί να φτιάχνουν «εφαρμογές» που απλώς επικυρώνουν αυτό που ο πολίτης ούτως ή άλλως ήξερε: ότι έχουν ακριβύνει τα πάντα. Ή ας αξιοποιήσουν τώρα το «χρηματοδοτικό μαξιλάρι» που έχουν εξασφαλίσει για «οριζόντια» μέτρα, αντί για «στοχευμένες» παρεμβάσεις, αντί για εξυπηρέτηση του ενός ή άλλου φίλου» με άλλη μία «απευθείας ανάθεση».

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να καταλάβουν ότι είναι γελασμένοι εάν νομίζουν ότι θα τη βγάλουν καθαρή με το δούλεμα και με υποσχέσεις που όχι μόνο θα μένουν υποσχέσεις, αλλά θα είναι και αλληλοαναιρούμενες. Ανόητοι δεν είναι οι ψηφοφόροι και ξέρουν να διακρίνουν πότε κάτι όντως τους προσφέρεται και πότε απλώς τους σερβίρουν παπατζιλίκι.

Πηγή: in

Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα κινείται στα υψηλότερα επίπεδα που έχει βρεθεί από το 2023. Ακόμα και αν οι πιέσεις υποχωρήσουν, μετά τη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν, η καταναλωτική εμπιστοσύνη έχει ήδη πληγεί.

Η νέα ανάλυση «7 ημέρες Οικονομία» της Εurobank, για το πώς εξελίχθηκε ο εναρμονισμένος πληθωρισμός στην Ελλάδα τον Μάιο, μας προσγειώνει στη δύσκολη πραγματικότητα. Παρά τη ραγδαία αποκλιμάκωση των διεθνών τιμών του πετρελαίου, με την υπογραφή του Μνημονίου Κατανόησης ΗΠΑ-Ιράν και το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, οι οικονομολόγοι δεν προβλέπουν ευθέως ανάλογη υποχώρηση του πληθωρισμού. Αναμένεται να υπάρξει επιβράδυνση των πληθωριστικών πιέσεων στην ενέργεια, που ήταν μία από τις βασικές αιτίες των ανατιμήσεων. Όμως η επιστροφή στην κανονικότητα είναι αργή και επίφοβη, ενώ τα «απόνερα» της κρίσης αποδεικνύονται επίμονα και οδυνηρά για τις τσέπες των καταναλωτών.  Οι ελληνικές επιχειρήσεις ωστόσο, δείχνουν ανθεκτικότητα στην ενεργειακή διαταραχή, συμβάλλοντας στη διατήρηση του οικονομικού κλίματος πάνω από τις 100 μονάδες – επίπεδο που αντιστοιχεί στον μακροχρόνιο μέσο όρο του.

Το «ζουμί» της ανάλυσης της Εurobank, κρύβεται στην τελευταία φράση: «Η απόκλιση ανάμεσα στην εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων και την καταναλωτική εμπιστοσύνη ενδέχεται να συνδέεται, μεταξύ άλλων, με τις αναδιανεμητικές επιδράσεις των επαναλαμβανόμενων πληθωριστικών πιέσεων στο πραγματικό εισόδημα και τον πλούτο». Δεν θέλει και πολύ μυαλό να καταλάβει κανείς ποιος είναι ο χαμένος και ποιος ο κερδισμένος από την αναδιανομή πλούτου και εισοδήματος.

Τι θα γίνει με την ενέργεια

Η ανάλυση της Εurobank δεν λαμβάνει υπόψιν τις εξελίξεις αυτής της εβδομάδας, καθώς σταματά στα στοιχεία του Μαΐου. Αυτό  δεν την κάνει λιγότερο επίκαιρη, καθώς οι βασικές πηγές που «φουσκώνουν» τον πληθωρισμό στην Ελλάδα, δεν έχουν εκλείψει. Η στέγαση, η διατροφή, οι υπηρεσίες (π.χ. ξενοδοχεία, εστιατόρια), που κατά κανόνα ακριβαίνουν το καλοκαίρι, θα συνεχίζουν να πιέζουν ανοδικά τον τιμάριθμο.

Προς το παρόν η αποκλιμάκωση στις τιμές των καυσίμων δεν έχει φτάσει στις αντλίες, ενώ εκτιμάται ότι χρειάζεται περίπου ένας μήνας για να μεταφερθεί στη λιανική η υποχώρηση των διεθών τιμών ενέργειας.  Αν συνεκτιμήσουμε το φαινόμενο «rockets and feathers»– όταν οι τιμές εκτοξεύονται γρήγορα σαν ρουκέτα, αλλά πέφτουν αργά, σαν φτερό, ο ενεργειακός πληθωρισμός δεν θα ξεφουσκώσει εύκολα. Άλλωστε έχουν μεσολαβήσει διπλάσιες ανατιμήσεις σε σύγκριση με την Ευρωζώνη, με 20,1% τον Μάιο, έναντι 10,8% του μέσου όρου.

Σε ιστορικό υψηλό 38 μηνών ο πληθωρισμός

Με βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο ετήσιος πληθωρισμός στην Ελλάδα, μετρούμενος με τον Εναρμονισμένο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, ανήλθε στο 4,9% τον Μάιο του 2026, από 4,6% τον προηγούμενο μήνα. Ο εθνικός ΔΤΚ ήταν ακόμα υψηλότερος, στο 5%.

Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό που έχει καταγραφεί τoυς τελευταίους 38 μήνες. Η απόκλιση από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης (3,2%) φτάνει πλέον τις 1,7 ποσοστιαίες μονάδες, μέγεθος που αποδεικνύει πως οι πιέσεις στις τιμές παραμένουν πιο έντονες στην Ελλάδα απ’ ότι στις άλλες οικονομίες.

Αν συγκριθεί η σημερινή εικόνα με τον Φεβρουάριο του 2026, δηλαδή με την περίοδο πριν από την κλιμάκωση των πολεμικών επιχειρήσεων στον Περσικό Κόλπο, η αύξηση του πληθωρισμού στη χώρα μας φτάνει τις 1,7 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ στην Ευρωζώνη η αντίστοιχη άνοδος περιορίζεται στις 1,3 μονάδες.

Ο υψηλότερος πληθωρισμός στην Ελλάδα σε σύγκριση με την Ευρωζώνη αντανακλά κυρίως τις εντονότερες ανατιμήσεις σε κατηγορίες αγαθών όπως τα μη επεξεργασμένα τρόφιμα (6,5% έναντι 4%) και η ενέργεια (20,0% έναντι 10,8%), καθώς και σε κατηγορίες υπηρεσιών όπως η στέγαση (6,7% έναντι 3,1%), η αναψυχή (7,4% έναντι 3,6%) και οι μεταφορές (5,7% έναντι 4,4%).

Ακρίβεια σε … καφέ, ξενοδοχεία, εστίαση

Σύμφωνα με τους αναλυτές της τράπεζας, το φαινόμενο της ακρίβειας δεν παραμένει πλέον περιορισμένο στην ενέργεια. Η αρχική ώθηση δόθηκε από τις μεταφορές, καθώς το αυξημένο κόστος καυσίμων επηρέασε άμεσα τις μετακινήσεις. Στη συνέχεια οι πιέσεις πέρασαν στη στέγαση, στο ρεύμα, στο φυσικό αέριο και σε άλλα καύσιμα, ενώ τον Μάιο η μεγαλύτερη άνοδος τιμών εντοπίστηκε στα ξενοδοχεία, στον καφέ και στην εστίαση.

Η σταδιακή αυτή μετάδοση αντικατοπτρίζει τόσο τις άμεσες συνέπειες του ενεργειακού σοκ όσο και τις έμμεσες επιπτώσεις που εμφανίζονται με κάποια χρονική απόσταση, καθώς το αυξημένο κόστος παραγωγής και μεταφοράς περνά σταδιακά στις τιμές που πληρώνουν οι καταναλωτές.

Δευτερογενείς επιδράσεις

Η Eurobank εφιστά την προσοχή στον κίνδυνο εμφάνισης δευτερογενών επιδράσεων. Αν νοικοκυριά και επιχειρήσεις αρχίσουν να πιστεύουν ότι η ακρίβεια θα διατηρηθεί για μεγάλο διάστημα, τότε αναθεωρούν προς τα πάνω τις προσδοκίες τους για τις μελλοντικές τιμές. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αιτήματα για μεγαλύτερες μισθολογικές αυξήσεις, οι οποίες με τη σειρά τους μετακυλίονται από τις επιχειρήσεις στις τιμές προϊόντων και υπηρεσιών.

Έτσι δημιουργείται ένας κύκλος αλληλοτροφοδότησης που κάνει τον πληθωρισμό πιο ανθεκτικό και δυσκολότερο στην αντιμετώπισή του. Η αξιοπιστία της νομισματικής πολιτικής αποκτά εδώ κρίσιμο ρόλο, καθώς η ικανότητα της Κεντρικής Τράπεζας να συγκρατεί τις πληθωριστικές προσδοκίες θεωρείται καθοριστική.

Ιστορικό χαμηλό και για την καταναλωτική εμπιστοσύνη

Η συνεχιζόμενη ακρίβεια αποτυπώνεται ήδη στη διάθεση των νοικοκυριών. Ο δείκτης καταναλωτικής εμπιστοσύνης υποχώρησε στις -52,2 μονάδες τον Μάιο, από -42,7 μονάδες έναν χρόνο πριν, καταγράφοντας την τρίτη χειρότερη επίδοση των τελευταίων 40 μηνών.

Παρά αυτή την επιδείνωση, η εικόνα παραμένει σαφώς καλύτερη από εκείνη της περιόδου των μνημονίων, όταν η ανεργία είχε εκτιναχθεί στο 28,3% τον Ιούλιο του 2013, αντιστοιχώντας σε 1.367.500 ανθρώπους χωρίς εργασία. Σήμερα το ποσοστό ανεργίας έχει υποχωρήσει στο 9,5%, με τους ανέργους να ανέρχονται σε 452.300 άτομα με στοιχεία Απριλίου.

Ωστόσο η βελτίωση στην αγορά εργασίας δεν αρκεί για να εξισορροπήσει την απώλεια αγοραστικής δύναμης που προκαλεί η παρατεταμένη άνοδος των τιμών. Αυτό αποτυπώνεται και στα στοιχεία των εθνικών λογαριασμών για το πρώτο τρίμηνο του 2026, με την ιδιωτική κατανάλωση να επιβραδύνεται στο 0,7% σε ετήσια βάση, από 2,3% το τελευταίο τρίμηνο του 2025.

Οι επιχειρήσεις δείχνουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα

Σε αντίθεση με τα νοικοκυριά, ο επιχειρηματικός κόσμος ανταπεξέρχεται καλύτερα στο νέο κύμα ακρίβειας. Οι δείκτες εμπιστοσύνης στη βιομηχανία και στις κατασκευές παραμένουν σε σχετικά υψηλά επίπεδα, διατηρώντας τον δείκτη οικονομικού κλίματος πάνω από τις 100 μονάδες, κοντά στον ιστορικό μέσο όρο του.

Η Eurobank σημειώνει ότι η απόσταση ανάμεσα στην εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων και των καταναλωτών πιθανότατα συνδέεται με τις αναδιανεμητικές συνέπειες της ακρίβειας. Τα νοικοκυριά πλήττονται πιο άμεσα από τη διάβρωση του πραγματικού εισοδήματος, ενώ αρκετές επιχειρήσεις έχουν μεγαλύτερη δυνατότητα να προσαρμοστούν ή να μετακυλήσουν το κόστος στους καταναλωτές.

Η ακρίβεια δεν καταπολεμείται με ψηφιακές εφαρμογές αλλά με πολιτικές αποφάσεις

Είναι σαφές ότι τα περισσότερα μέλη της κυβέρνησης αγνοούν πλήρως το πώς ζουν οι περισσότεροι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα.

Δεν γνωρίζουν για παράδειγμα ότι καθημερινά οι άνθρωποι κάνουν υπολογισμούς για να εξοικονομήσουν χρήματα, ότι μαζεύουν τα φυλλάδια από τα σουπερμάρκετ με τις προσφορές της εβδομάδας ή μπαίνουν στις ιστοσελίδες, ότι γνωρίζουν που έχει φθηνότερα αλλαντικά που έχει προσφορές για απορρυπαντικά.

Ούτε γνωρίζουν ότι ιστοσελίδες που επέτρεπαν τέτοιες συγκρίσεις υπήρχαν. Πάνω από όλα δεν γνωρίζουν τι σημαίνει μια ζωή που ψάχνεις να βρεις που έχει πιο φτηνή φέτα ή που έχει προσφορά το χαρτί υγείας.

Γνωρίζω πολύ καλά τη λογική πίσω από την εφαρμογή. Εάν οι πολίτες έχουν πρόσβαση σε πληροφόρηση για τις φθηνότερες τιμές ανά προϊόν θα προτιμήσουν να ψωνίσουν στο κατάστημα που το πουλάει πιο φτηνά και αυτό θα οδηγήσει, εξαιτίας του ανταγωνισμού, στο να μειώσουν τις τιμές τα υπόλοιπα καταστήματα. Άλλωστε, όπως μαθαίνει κάθε πρωτοετής φοιτητής οικονομικών, αναγκαία συνθήκη μιας αγοράς που λειτουργεί είναι να υπάρχει πλήρης πληροφόρηση.

Ωστόσο, όταν μιλάμε για το σουπερμάρκετ καταλαβαίνουμε ότι προφανώς ο μέσος πολίτης δεν πρόκειται να διασχίζει όλη την Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη ή την Πάτρα αγοράζοντας ένα προϊόν σε κάθε κατάστημα.

Και αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι το πρόβλημα της ακρίβειας στη χώρα μας δεν αφορά απλώς κάποια «απληστία» μεμονωμένων καταστημάτων που θα αντιμετωπιστεί με το να στραφούν οι πολίτες στα πιο φτηνά καταστήματα. Ούτε το πρόβλημα της ακρίβειας στη χώρα μας οφείλεται μόνο στις γεωπολιτικές αναταράξεις. Σε τελική ανάλυση το γεγονός ότι οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, που αντιμετωπίζουν τις ίδιες γεωπολιτικές αναταράξεις, έχουν μικρότερο πληθωρισμό από την Ελλάδα, αποδεικνύει ότι δεν αρκεί η επίκληση των εξωγενών παραγόντων.

Η ακρίβεια στη χώρα δεν προέρχεται απλώς από τη γεωπολιτική. Έχει να κάνει με τον τρόπο που δεν υπάρχει καμία παρέμβαση ενάντια σε μια διαρκή αύξηση των τιμών (αυτό που ονομάστηκε «πληθωρισμός των κερδών») και πρωτίστως ότι δεν λαμβάνεται το βασικό μέτρο που αποδίδει σε τέτοιες περιπτώσεις που είναι η μείωση, έστω και προσωρινά των έμμεσων φόρων (του ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης). Και βέβαια η κυβέρνηση αυτή αρνείται να υιοθετήσει μέτρα που θα σπάνε τις πρακτικές μονοπώλησης της αγοράς και συντονισμένων αυξήσεων των τιμών. Για τον ίδιο λόγο που αρνείται επίμονα πρακτικές αναδιανομής εισοδήματος, είτε αυτό αφορά τη φορολογία του πολύ μεγάλου πλούτου, είτε τη στήριξη του εισοδήματος των εργαζομένων. Η ακρίβεια στη χώρα μας δεν ήρθε μόνο από έξω. Σε μεγάλο βαθμό ήταν και ευθύ αποτέλεσμα των μέτρων που επίμονα αρνήθηκε να πάρει αυτή η κυβέρνηση.

Όμως για την κυβέρνηση το να εφαρμόσει τα μέτρα που θα ανακούφιζαν απέναντι στη λιτότητα, ή να συγκρουστεί με τέτοια συμφέροντα, είναι πέραν κάθε συζήτησης. Γι’ αυτό και το μόνο που μπορεί να σκεφτεί είναι ιδέες όπως η συγκεκριμένη εφαρμογή που φαντάζει ωραία επικοινωνιακά, αλλά στην πράξη απλώς καταγράφει την πραγματικότητα και δεν την αλλάζει.

Και οι πολίτες δεν έχουν ανάγκη κάτι που να τους υπενθυμίζει τη δύσκολη πραγματικότητα στην οποία ζουν. Αυτό το ξέρουν πολύ καλά. Αυτό που χρειάζονται είναι θεσμικά και οικονομικά εργαλεία για την αλλάξουν και να την κάνουν καλύτερη, ξεκινώντας από την προστασία των φτωχότερων στρωμάτων.

Πηγή: in