Η Ρωσία έχει υιοθετήσει μια στρατηγική ασάφειας όσον αφορά την πυρηνική αποτροπή, αναγκάζοντας τους δυτικούς αντιπάλους να αξιολογούν ανεξάρτητα τους κινδύνους των ενεργειών τους, σημείωσε ο πολιτικός σύμβουλος Σεργκέι Μαρκέλοφ . Σε σχόλιό του για το Pravda.Ru, ο ειδικός εξήγησε ότι η σύγχρονη διπλωματία της Μόσχας βασίζεται σε υπονοούμενα, τα οποία δημιουργούν σημαντικά μεγαλύτερη ένταση στον αντίπαλο από τα άμεσα τελεσίγραφα.

Νωρίτερα, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένης της βρετανικής Daily Express, ανέφεραν ότι ένα άρθρο σχετικά με την ετοιμότητα της Ρωσίας για αντίποινα προκάλεσε σοβαρό συναγερμό στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Οι δημοσιογράφοι σημείωσαν ότι η Μόσχα είχε στείλει στον κόσμο μια αυστηρή προειδοποίηση για τους κινδύνους ενός παγκόσμιου πολέμου. Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε ότι οι τρέχοντες μηχανισμοί πυρηνικής αποτροπής δεν εγγυώνται προστασία από τοπικές συγκρούσεις, των οποίων το καταστροφικό δυναμικό αυξάνεται συνεχώς.

Ο Μαρκέλοφ τόνισε ότι ο χρόνος για οριστικές δηλώσεις έχει παρέλθει και έχει αντικατασταθεί από μια πολιτική αορίστων γεγονότων. Υποστήριξε ότι ο καθορισμός αυστηρών προθεσμιών ή συγκεκριμένων στόχων θα απλοποιούσε το έργο της Δύσης να προετοιμάσει μια απάντηση. Ωστόσο, η τρέχουσα ρητορική του προεδρικού γραμματέα Τύπου Ντμίτρι Πεσκόφ αφήνει περιθώρια για ερμηνεία, μεταθέτοντας την ευθύνη για πιθανές συνέπειες σε όσους προσπαθούν να δοκιμάσουν τα όρια του επιτρεπτού.

«Έχουμε πλέον στραφεί σε μια στρατηγική ασάφειας. Κατανοήστε το ως απάντηση, μια ριζική λύση, μια προειδοποίηση ή μια υπόδειξη. Το πώς το ερμηνεύετε εσείς είναι δικό σας πρόβλημα. Αλλά το πώς το ερμηνεύουμε εμείς είναι δικό μας πρόβλημα. Με άλλα λόγια, έτσι λειτουργεί η ιστορία τώρα: δεν προσφέρουμε οριστικές ερμηνείες, αφήνοντας περιθώριο για σκέψη και μεταθέτοντας την ευθύνη για τις συνέπειες σε όσους προσπαθούν να δοκιμάσουν τα όρια του επιτρεπτού», εξήγησε.

Ο ειδικός επεσήμανε επίσης μια θεμελιώδη μετατόπιση στο παγκόσμιο πρότυπο ασφάλειας. Ενώ μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η απλή παρουσία ενός πυρηνικού οπλοστασίου θεωρούνταν εγγυητής της ειρήνης, σήμερα η κατάσταση έχει αλλάξει. Ο ειδικός πιστεύει ότι η τρέχουσα αντίληψη που διατυπώνει η επίσημη Μόσχα υποδηλώνει αυξημένη πιθανότητα κλιμάκωσης οποιουδήποτε περιφερειακού συμβάντος σε πυρηνική φάση.

Αυτό σηματοδοτεί την απουσία οριστικών κόκκινων γραμμών εναντίον οποιουδήποτε αντιπάλου. Υπό τις τρέχουσες συνθήκες, οι αναλυτές σημειώνουν πώς η πυρηνική σκιά ρίχνει σκιά πάνω από τα σύνορα της Ευρώπης, αλλοιώνοντας την αντίληψη για τις γνωστές απειλές.

«Ο Πεσκόφ δηλώνει ότι η έννοια της πυρηνικής αποτροπής δεν λειτουργεί πλέον. Η παρουσία πυρηνικών όπλων δεν αποτρέπει, αλλά μάλλον αυξάνει την πιθανότητα χρήσης τους και την κλιμάκωση οποιασδήποτε τοπικής σύγκρουσης σε πυρηνική φάση», δήλωσε ο Μαρκέλοφ.

Άλλοι παγκόσμιοι ηγέτες χρησιμοποιούν επίσης μια παρόμοια μέθοδο διαχείρισης μέσω της αβεβαιότητας. Ο Μαρκέλοφ ανέφερε το παράδειγμα του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ , ο οποίος συχνά κάνει αντιφατικές δηλώσεις, αφήνοντας τον κόσμο να μαντεύει για τις πραγματικές του προθέσεις. Εν τω μεταξύ, οι ειδικοί επισημαίνουν τους κινδύνους που προκύπτουν όταν οι παλιές συμφωνίες παύουν να ισχύουν, δίνοντας τη θέση τους σε νέα οχυρά στην Ανατολική Ευρώπη.

Αυτή η τακτική, σύμφωνα με τον πολιτικό επιστήμονα, κρατά τους Δυτικούς αναλυτές συνεχώς σε αγωνία, προσπαθώντας να προσδιορίσουν την πραγματική έκταση της αποφασιστικότητας της Ρωσίας. Η τρέχουσα κατάσταση αναγκάζει τους αντιπάλους να σκεφτούν ότι οποιαδήποτε πρόκληση θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα απρόβλεπτο αποτέλεσμα. Ταυτόχρονα, οι στρατηγικές πληροφορίες των ΗΠΑ συνεχίζουν να μελετούν στενά τον τρόπο με τον οποίο η πυρηνική τριάδα διαχειρίζεται τις αμυντικές της δυνατότητες.

Πηγή: Pravda

Η Wall Street Journal ανέφερε ως πιθανές και ορισμένες μετεγκαταστάσεις «στο Ισραήλ»

Μετά τις ιρανικέςεπιθέσεις αντιποίνων με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη που προκάλεσαν ζημιές ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων στην έδρα του Πέμπτου Στόλου των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν, οι ΗΠΑεξετάζουν το ενδεχόμενο να μεταφέρουν τμήματα της στρατιωτικής τους παρουσίας στη Δυτική Ασία δυτικότερα, με αξιωματούχους να βρίσκουν πιθανές και ορισμένες μετεγκαταστάσεις «στο Ισραήλ», ανέφερε σημερινό δημοσίευμα της Wall Street Journal.

Φωτογραφία για: WSJ: Μεγάλες οι ανομολόγητες ζημιές στη βάση του Πέμπτου Στόλου των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν 2" data-fancybox

Παράλληλα, όμως οι Αμερικανοί αξιωματούχοι φέρονται, σύμφωνα με το δημοσίευμα να εξετάζουν σχέδια μεταφοράς στρατιωτικών μέσων δυτικότερα. Συγκεκριμένα, δύο αξιωματούχοι που επικαλείται η Journal ανέφεραν ότι μεταξύ των τοποθεσιών που εξετάζονται για τη μετεγκατάσταση περιουσιακών στοιχείων συμπεριλαμβάνεται «το Ισραήλ», το αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν του οποίου αποτέλεσε από την αρχή του αμερικανοϊσραηλινού πολέμου στο Ιράν -και συνέχισε να αποτελεί- βάση στάθμευσης αμερικανικών στρατιωτικών αεροσκαφών.

Αμερικανοί αξιωματούχοι αναφέρεται πως εξετάζουν επίσης το ενδεχόμενο μείωσης του αμερικανικού στρατιωτικού αποτυπώματος στο Κουβέιτ και τη Σαουδική Αραβία, μετά την στόχευση και των δύο χωρών κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Η έδρα του Πέμπτου Στόλου αποτελεί το κύριο διοικητικό κέντρο του αμερικανικού Ναυτικού στη Δυτική Ασία, επιβλέποντας επιχειρήσεις σε περίπου 6,5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα που εκτείνονται στον Αραβικό Κόλπο, τον Κόλπο του Ομάν, την Αραβική Θάλασσα, την Ερυθρά Θάλασσα και τμήματα του Ινδικού Ωκεανού, συμπεριλαμβανομένων των στρατηγικών πλωτών οδών του Στενού του Ορμούζ, του Μπαμπ αλ-Μαντάμπ και της Διώρυγας του Σουέζ.

"Φωτογραφία για: WSJ: Μεγάλες οι ανομολόγητες ζημιές στη βάση του Πέμπτου Στόλου των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν 

Το δημοσίευμα της WSJ συμπίπτει με μία περίοδο κατά την οποία ο επικεφαλής του Πενταγώνου, Πιτ Χέγκσεθ, αναζητά περίπου 80 δισεκατομμύρια δολάρια σε συμπληρωματική χρηματοδότηση μετά τον πόλεμο, ενόσω οι ΗΠΑ και το Ιράν συνεχίζουν μια 60ήμερη διαδικασία διαπραγματεύσεων βάσει ενός προσφάτως συναφθέντος μνημονίου συνεννόησης.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ ζήτησε σήμερα "αποσαφήνιση" του ρόλου των ΗΠΑ στις προσπάθειες τερματισμού του πολέμου στην Ουκρανία.

Σε γραπτές απαντήσεις προς ερωτήσεις των ΜΜΕ, ο Λαβρόφ κλιμάκωσε έναν διαξιφισμό που είχε με τον ομόλογό του των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο σχετικά με το κατά πόσον οι πρόεδροι Βλαντίμιρ Πούτιν και Ντόναλντ Τραμπ είχαν καταλήξει σε συμφωνία σχετικά με το περίγραμμα ειρηνευτικής συμφωνίας όταν συναντήθηκαν στην Αλάσκα πέρυσι.

Η Ρωσία λέει ότι υπήρξε όντως συμφωνία, στην οποία αναφέρεται συχνά ως "το πνεύμα του Άνκορατζ".

Όμως ο Ρούμπιο, που μιλούσε χθες Πέμπτη στους δημοσιογράφους, αρνήθηκε ότι επιτεύχθηκε οποιαδήποτε συμφωνία.

"Υπήρξε μια πρόταση στην Αλάσκα, αλλά δεν υπήρξε συμφωνία στην Αλάσκα. Αν είχε υπάρξει συμφωνία, θα είχαμε ένα τέλος στον πόλεμο", είπε ο Ρούμπιο.

Απαντώντας, ο Λαβρόφ παρέθεσε την πιο λεπτομερή μέχρι σήμερα εκδοχή του τι έλαβε χώρα στη συνάντηση κορυφής τον περασμένο Αύγουστο.

Είπε πως ο Πούτιν πέρασε μια σειρά προτάσεων των ΗΠΑ που είχε φέρει στη Μόσχα ο απεσταλμένος του Τραμπ Στιβ Γουίτκοφ μερικές μέρες πιο πριν, απαριθμώντας τες σημείο προς σημείο και ελέγχοντας με τον Γουίτκοφ --που ήταν παρών στη συνάντηση κορυφής με τον Τραμπ και τον Ρούμπιο-- ότι ο ίδιος, δηλαδή ο Πούτιν, τις είχε σημειώσει σωστά.

Ο Λαβρόφ, που ήταν επίσης παρών στη συνάντηση, είπε ότι ο Γουίτκοφ απαντούσε κάθε φορά καταφατικά.

"Ως εκ τούτου, όταν ο συνάδελφός μου ο κ. Ρούμπιο λέει πως υπήρξαν μόνο προτάσεις στην Αλάσκα αλλά όχι συμφωνία, εγείρεται ένα ερώτημα όσον αφορά το τι εννοούμε πραγματικά με το 'συμφωνία'", είπε ο Λαβρόφ.

"Αν μία πλευρά --σε αυτή την περίπτωση οι ΗΠΑ--έβαλε στο τραπέζι τις προτάσεις της για μία διευθέτηση και έναν τρόπο να προσεγγιστεί αυτή η κρίση, και η άλλη πλευρά εξέφρασε τη συγκατάθεσή της σε αυτές τις προτάσεις, τότε το να ισχυρίζεσαι ότι δεν υπήρξε συμφωνία μοιάζει μάλλον άκομψο".

Πρόσθεσε πως "η όλη κατάσταση" σχετικά με τον ρόλο των ΗΠΑ πρέπει να αποσαφηνιστεί.

Κρίσιμα σχόλια από τον Λαβρόφ και άλλους Ρώσους αξιωματούχους αυτήν την εβδομάδα, δείχνουν μια μετακίνηση στην εκτίμηση της Μόσχας για τις προσπάθειες της Ουάσινγκτον να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία, οι οποίες καθυστερούν αφότου οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν πόλεμο εναντίον του Ιράν τον Φεβρουάριο.

Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι είπε στον Τραμπ και σε άλλους ηγέτες της Δύσης την περασμένη εβδομάδα πως το Κϊεβο αναστρέφει το κλίμα στον πόλεμο με τα πλήγματα που διενεργεί βαθιά μέσα στο έδαφος της Ρωσίας, περιλαμβανομένων διυλιστηρίων πετρελαίου και βιομηχανικών μονάδων.

Η Ρωσία το αμφισβητεί και λέει ότι θα επιτύχει νίκη στο πεδίο της μάχης αν οι διπλωματικές προσπάθειες δεν μπορέσουν να παραγάγουν μια ειρηνική διευθέτηση. Οι δυνάμεις της ελέγχουν περίπου το ένα πέμπτο της Ουκρανίας έπειτα από τέσσερα και πλέον χρόνια πολέμου.

Το Κρεμλίνο επανέλαβε σήμερα ότι εκτιμάει τις προσπάθειες διαμεσολάβησης του Τραμπ και ελπίζει ότι θα επαναληφθούν.

Όμως ο εκπρόσωπος Ντμίτρι Πεσκόφ, απαντώντας σε ερώτηση αν η Μόσχα θεωρεί πως οι ΗΠΑ είναι ουδέτερος μεσολαβητής, είπε πως δεν υπάρχει απόλυτη ουδετερότητα επειδή οι ΗΠΑ εξακολουθούν να πωλούν όπλα και να παρέχουν τεχνολογική υποστήριξη στην Ουκρανία.

Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που εξέδωσαν οι βελγικές αρχές σε βάρος του Δημήτρη Αβραμόπουλου και το οποίο ο ίδιος χαρακτήρισε «μπούρδα», φέρνει ξανά στο προσκήνιο το Qatargate, αυτήν τη φορά μέσα από τη σχέση του πρώην Επιτρόπου με τη ΜΚΟ του Αντόνιο Παντσέρι.

ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΠΟΥ ΣΤΑ ΤΕΛΗ του 2022 συγκλόνισε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, αποκάλυψε ένα δίκτυο επιρροής που είχε στηθεί στις Βρυξέλλες και το οποίο, σύμφωνα με την έρευνα των βελγικών αρχών, χτίστηκε με το μεγάλο πορτοφόλι του Κατάρ. Η έρευνα έδειξε ότι το πανίσχυρο Εμιράτο φέρεται να διοχέτευε κάτω από το τραπέζι μεγάλα χρηματικά ποσά σε Ευρωπαίους πολιτικούς και αξιωματούχους, με σκοπό να επηρεάσει υπέρ των συμφερόντων του αποφάσεις των ευρωπαϊκών οργάνων.

Στο επίκεντρο του Qatargate βρέθηκε η Fight Impunity, η οργάνωση που είχε ιδρύσει ο πρώην ευρωβουλευτής Πιερ Αντόνιο Παντσέρι, ο οποίος αναδείχθηκε σε κεντρικό πρόσωπο του σκανδάλου διαφθοράς, και μάλιστα έχει ομολογήσει ότι έκανε παράνομο lobbying υπέρ του Κατάρ.  

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπος με το ευρωπαϊκό ένταλμα των βελγικών αρχών λόγω της συνεργασίας του με την οργάνωση Παντσέρι. 

Όταν το σκάνδαλο του Qatargate είδε το φως της δημοσιότητας, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος παραιτήθηκε από τη Fight Impunity. Τότε, όπως και σήμερα, το βασικό του επιχείρημα ήταν ότι η συμμετοχή του στην οργάνωση δεν έγινε στο σκοτάδι, αλλά με γνώση και έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. 

«Το ζήτημα που επιχειρήθηκε να συνδεθεί με το όνομά μου έχει κλείσει εδώ και τρία χρόνια, με πλήρη θεσμική διαφάνεια και με τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κατόπιν απόφασης υπογεγραμμένης από την πρόεδρό της, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν», ανέφερε ο κ. Αβραμόπουλος στην ανακοίνωσή του.

«Πώς γίνεται ένας πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος να αποδεχόταν αμειβόμενη θέση σε μια ΜΚΟ που δεν ήταν τότε εγγεγραμμένη στο Μητρώο Διαφάνειας της Ε.Ε., και όταν ο βασικός γνωστός δωρητής της συνδεόταν με τόσο αμφιλεγόμενο επιχειρηματικό περιβάλλον;»

Πράγματι, υπήρξε θεσμική διαδικασία έγκρισης. Το έγγραφο στο οποίο αναφέρεται ο Δημήτρης Αβραμόπουλος αφορά την αλληλογραφία του με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ανάληψη επαγγελματικής δραστηριότητας μετά την αποχώρησή του από την Κομισιόν. 

Ως πρώην Επίτροπος, βρισκόταν ακόμη στην περίοδο περιορισμών, τη λεγόμενη «cooling-off period», και όφειλε να ενημερώσει την Επιτροπή προτού αναλάβει οποιαδήποτε νέα θέση, ούτως ώστε να μην υπάρξει σύγκρουση συμφερόντων. Πράγματι, η συμμετοχή του στο τιμητικό συμβούλιο της οργάνωσης με τον βαρύγδουπο τίτλο «Ένωση κατά της Ατιμωρησίας και υπέρ της Μεταβατικής Δικαιοσύνης», γνωστής ως Fight Impunity, έγινε με όλα τα προβλεπόμενα. 

Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, η Κομισιόν ζήτησε γνωμοδότηση από την Ανεξάρτητη Επιτροπή Δεοντολογίας, η οποία έδωσε το πράσινο φως για τη συμμετοχή του Αβραμόπουλου στην οργάνωση. Στη γνωμοδότηση της 10ης Δεκεμβρίου 2020 αναφέρεται ότι, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έδωσε ο ίδιος ο πρώην Επίτροπος, όπως αυτές καταγράφονται στην αλληλογραφία που είχε με την Κομισιόν, η Fight Impunity χρηματοδοτούνταν κυρίως από δωρεές και ο σημαντικότερος δωρητής της τότε ήταν η Sekunjalo Development Foundation. 

Η Sekunjalo Development Foundation συνδέεται με το δίκτυο Survé Philanthropies του Νοτιοαφρικανού επιχειρηματία Iqbal Survé, ιδρυτή του ομίλου Sekunjalo. Ο Survé είναι μια από τις πιο αμφιλεγόμενες επιχειρηματικές φυσιογνωμίες της Νότιας Αφρικής. Γύρω από το όνομά του συνυπάρχουν η εικόνα του επιτυχημένου επιχειρηματία της μετα-απαρτχάιντ εποχής και ένα φορτωμένο ιστορικό εταιρικών ερευνών, τραπεζικών ρήξεων και δικαστικών υποθέσεων.

Ο όμιλος Sekunjalo απέκτησε ιδιαίτερη επιρροή μετά την εξαγορά της Independent Media South Africa, μιας από τις μεγάλες εκδοτικές επιχειρήσεις της χώρας. Τα επόμενα χρόνια, όμως, εταιρείες που συνδέονταν με τον όμιλο βρέθηκαν στο στόχαστρο των αστυνομικών και δικαστικών αρχών. Οι εταιρείες του ομίλου Sekunjalo είχαν μπει στο μικροσκόπιο των ελεγκτικών αρχών στη Ν. Αφρική, στο πλαίσιο έρευνας για συναλλαγές και χρηματοδοτήσεις που συνδέονταν με κρατικά επενδυτικά κεφάλαια και με το συνταξιοδοτικό των δημοσίων υπαλλήλων. Στη συνέχεια, μεγάλες τράπεζες της Νότιας Αφρικής, όπως η Nedbank, η Absa και η Standard Bank, άρχισαν να κλείνουν λογαριασμούς εταιρειών του ομίλου ή συνδεδεμένων με αυτόν, επικαλούμενες ζητήματα συμμόρφωσης και κινδύνου. Ο ίδιος ο Survé  υποστήριξε ότι οι κινήσεις των τραπεζών ήταν άδικες και πολιτικά υποκινούμενες.

Η Sekunjalo Development Foundation χρηματοδότησε τη Fight Impunity με περίπου 250.000 ευρώ, παρουσιάζοντας τη δωρεά ως στήριξη δράσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την κοινωνική δικαιοσύνη. Δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες σε βάρος του Survé για παράνομη εμπλοκή στο Qatargate. Το ερώτημα ωστόσο για τους ανθρώπους που παρακολουθούν από κοντά την υπόθεση είναι πώς γίνεται «ένας πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος να αποδεχόταν αμειβόμενη θέση σε μια ΜΚΟ που δεν ήταν τότε εγγεγραμμένη στο Μητρώο Διαφάνειας της Ε.Ε., και όταν ο βασικός γνωστός δωρητής της συνδεόταν με τόσο αμφιλεγόμενο επιχειρηματικό περιβάλλον», αναφέρουν στη LifΟ.

Στην ίδια γνωμοδότηση που επικαλείται ο Δ. Αβραμόπουλος, η οποία του έδωσε το πράσινο φως για την τιμητική θέση στην οργάνωση Παντσέρι, σημειωνόταν ότι η Fight Impunity δεν ήταν εγγεγραμμένη στο Μητρώο Διαφάνειας της Ε.Ε. Ένα στοιχείο κρίσιμο, γιατί το Μητρώο αφορά οργανώσεις που ασκούν επιρροή ή lobbying στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. 

Μάλιστα, στο έγγραφο της γνωμοδότησης, καταγράφεται ότι ο ίδιος ο Δ. Αβραμόπουλος έδωσε συμπληρωματικές πληροφορίες στην Κομισιόν, δηλώνοντας ότι «η οργάνωση σκόπευε να εγγραφεί στο Μητρώο μόλις επανεκκινούσε τη λειτουργία της με φυσική παρουσία στις Βρυξέλλες μετά την πανδημία».

Σύμφωνα με τον κ. Αβραμόπουλο, η διαδικασία έγκρισης παρείχε πλήρη θεσμική κάλυψη της συμμετοχής και της αμοιβής του στη Fight Impunity. Όπως υποστήριξε, είχε απευθυνθεί ο ίδιος στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να ρωτήσει αν μπορούσε να ενταχθεί στην οργάνωση του Παντσέρι και αν μπορούσε να αμείβεται γι’ αυτόν τον ρόλο. Σύμφωνα με τη δική του περιγραφή, η απάντηση που έλαβε ήταν θετική και επιβεβαίωνε ότι επρόκειτο για «καλό οργανισμό» και ότι μπορούσε να πληρώνεται. Στη συνέχεια, όπως λέει, η Επιτροπή Δεοντολογίας της Κομισιόν τού έδωσε το «πράσινο φως».

Η νέα παρέμβαση της Κομισιόν, πάντως, περιόρισε αισθητά το εύρος αυτού του επιχειρήματος. Η Επιτροπή δεν αμφισβήτησε ότι είχε εγκρίνει τη συμμετοχή του στη Fight Impunity, ούτε ότι γνώριζε την αμοιβή του. Ξεκαθάρισε όμως ότι η τότε έγκριση αφορούσε μόνο το αν ένας πρώην Επίτροπος μπορούσε, υπό συγκεκριμένους όρους, να αναλάβει μια δραστηριότητα μετά τη θητεία του.

Η Κομισιόν απάντησε και στον ισχυρισμό Αβραμόπουλου ότι δεν ανταποκρίθηκε σε κλήση των βελγικών αρχών επειδή ανέμενε στήριξη και νομική εκπροσώπηση από την Επιτροπή, λόγω της προηγούμενης ιδιότητάς του. Εκπρόσωπός της ανέφερε ότι δεν είχε υποβληθεί κανένα σχετικό αίτημα από τον πρώην Επίτροπο.

Παράλληλα, μετά το ξέσπασμα του Qatargate, η Επιτροπή επανήλθε στον φάκελο Αβραμόπουλου όχι για να ερευνήσει τη Fight Impunity ή τις καταγγελίες των βελγικών αρχών, αλλά για να δει αν ο ίδιος είχε τηρήσει τους περιορισμούς που του είχαν τεθεί όταν εγκρίθηκε η συμμετοχή του. Με αυτή την έννοια, η απάντηση της Κομισιόν δεν λειτουργεί ως πιστοποιητικό καθαρότητας για τη ΜΚΟ, ούτε ως κρίση για την ποινική ουσία της υπόθεσης. Λέει μόνο ότι, στο δικό της διοικητικό πεδίο, τότε δεν είχε βρει ένδειξη παραβίασης των όρων της άδειας.

Έτσι, το «χαρτί» που επικαλείται ο πρώην Επίτροπος παραμένει υπαρκτό, αλλά δεν έχει το εύρος της αληθείας που του αποδίδει ο ίδιος. Καλύπτει την έγκριση μιας δραστηριότητας μετά τη θητεία του στην Κομισιόν, όχι τη λειτουργία της Fight Impunity, ούτε όσα διερευνά σήμερα η βελγική Δικαιοσύνη.

Σύμφωνα με το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης για τον Δημήτρη Αβραμόπουλο, το οποίο δημοσίευσε η «Καθημερινή», το όνομά του εμφανίζεται στο υλικό που ανακτήθηκε από κινητά τηλέφωνα και εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων. Οι βελγικές αρχές υποστηρίζουν ότι από την ανάλυση τηλεφωνικών παρακολουθήσεων και αρχείων προκύπτει πως βασικά πρόσωπα της φερόμενης εγκληματικής οργάνωσης, μεταξύ τους ο Φραντσέσκο Τζόρτζι, η Εύα Καϊλή και ο Αντόνιο Παντσέρι, εργάστηκαν ώστε ο πρώην Επίτροπος να τοποθετηθεί ως ειδικός απεσταλμένος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις χώρες του Κόλπου.

Το ένταλμα περιγράφει συνολικά μια οργάνωση που φέρεται να λειτουργούσε μέσα και γύρω από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με στόχο την άσκηση επιρροής υπέρ του Κατάρ και του Μαρόκου. Στο κέντρο του δικτύου τοποθετείται ο πρώην ευρωβουλευτής Αντόνιο Παντσέρι, ενώ η Fight Impunity εμφανίζεται ως ένας από τους μηχανισμούς μέσω των οποίων φέρεται να διακινήθηκαν χρήματα και επαφές.

Οι βελγικές αρχές σημειώνουν ότι ο πρώην Επίτροπος φέρεται να είχε «ειδικό καθεστώς» στην οργάνωση, καθώς εμφανίζεται ως το μόνο μέλος του Συμβουλίου Τιμής που αμειβόταν. Ιδιαίτερο βάρος δίνεται και στις αναφορές περί «Greek connection», δηλαδή σε επαφές και κινήσεις που, κατά την εκτίμηση των βελγικών αρχών, συνδέονταν με τον φάκελο απαλλαγής των πολιτών του Κατάρ από την υποχρέωση θεώρησης εισόδου στην Ε.Ε.

Το ένταλμα αναφέρεται σε ταξίδι του Αβραμόπουλου στην Ντόχα τον Φεβρουάριο του 2020, σε επαφές με Καταριανούς αξιωματούχους και σε ανταλλαγές μηνυμάτων με την Εύα Καϊλή. Οι ανακριτές υποστηρίζουν ότι ο πρώην Επίτροπος φέρεται να κινήθηκε για τη διευκόλυνση της απαλλαγής από τη βίζα υπέρ του Κατάρ, ενώ ο ίδιος απορρίπτει τις κατηγορίες και αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή στο Qatargate.

Το ένταλμα επανέρχεται και σε μεταγενέστερο ταξίδι του πρώην Επιτρόπου στο Κατάρ, με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2022. Οι βελγικές αρχές αναφέρουν ότι ο Αβραμόπουλος ταξίδεψε στο Κατάρ μαζί με τους γιους του, κατόπιν πρόσκλησης που αποδίδεται στη φερόμενη εγκληματική οργάνωση, και ότι κατά την παραμονή του εκεί συναντήθηκε με τον υπουργό Εργασίας και τον υπουργό Εξωτερικών του Κατάρ. Το οικονομικό σκέλος του εντάλματος κλείνει με την αναφορά ότι ο πρώην Επίτροπος φέρεται να έλαβε μέσω της AITJ/Fight Impunity συνολικά 76.150 ευρώ, σε 16 τραπεζικά εμβάσματα από τον Φεβρουάριο του 2021 έως τον Μάιο του 2022, με αιτιολογίες όπως «συμβουλευτικές υπηρεσίες» και «επιστροφές εξόδων».

Απαντώντας για τα χρήματα που εισέπραττε από τη Fight Impunity, ο κ. Αβραμόπουλος υποστήριξε ότι εκείνη την περίοδο δεν ήταν πλέον Επίτροπος και δεν είχε αποδοχές. «Μέχρι να διεκδικήσω και πάλι τη θητεία μου, κάτι έπρεπε να κάνω. Και δέχτηκα την πρόταση αυτή. Και δεν ήταν καν 5.000 ευρώ αλλά 3.500, που έπαιρνα για έναν χρόνο», ανέφερε.

Η εξήγηση αυτή, ωστόσο, χρειάζεται μια κρίσιμη διευκρίνιση. Οι πρώην Επίτροποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν συνεχίζουν να λαμβάνουν μισθό ως εν ενεργεία μέλη της Κομισιόν, δικαιούνται όμως μεταβατικό επίδομα μετά τη λήξη της θητείας τους.

Στην περίπτωση Αβραμόπουλου, ο οποίος υπηρέτησε ως Επίτροπος από την 1η Νοεμβρίου 2014 έως την 1η Δεκεμβρίου 2019, το επίδομα αυτό αντιστοιχούσε στο 55% του τελευταίου βασικού μισθού του και μπορούσε να καταβάλλεται για έως δύο χρόνια. Με δεδομένο ότι οι μισθοί των Επιτρόπων ανέρχονται σε πολλές χιλιάδες ευρώ τον μήνα, εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι το ποσό που ελάμβανε ο Δ. Αβραμόπουλος δεν ήταν αμελητέο. 

Την περασμένη Πέμπτη έγινε γνωστή και η προσφυγή του Δημήτρη Αβραμόπουλου στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου κατά του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Ο πρώην Επίτροπος ζητά δημοσίως την άρση της ασυλίας του, την ίδια ώρα όμως αμφισβητεί τη νομιμότητα του εντάλματος, υποστηρίζοντας ότι δεν περιγράφει επαρκώς τον χρόνο, τον τόπο και τις συνθήκες των πράξεων που του αποδίδονται.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η δημόσια διαδρομή του Δ. Αβραμόπουλου διασταυρώνεται με έρευνες των αρχών. Ως υπουργός Υγείας, ο Δ. Αβραμόπουλος συνδέθηκε με έναν από τους πιο πολυσυζητημένους χειρισμούς της περιόδου Καραμανλή στον χώρο της Υγείας, τη διαχείριση της γρίπης Η1Ν1 το 2009. Η «γρίπη των χοίρων» είχε σημάνει παγκόσμιο υγειονομικό συναγερμό και είχε οδηγήσει πολλές κυβερνήσεις σε μεγάλες αγορές εμβολίων. 

Τότε, το υπουργείο Υγείας ανακοίνωσε σχέδιο εμβολιαστικής κάλυψης του συνόλου του πληθυσμού και προχώρησε σε μεγάλη παραγγελία εμβολίων και αντιικών φαρμάκων. Ήταν μια επιλογή που, όταν η πανδημία αποδείχθηκε ηπιότερη από τους αρχικούς φόβους, μετατράπηκε σε πεδίο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης. 

Το ΠΑΣΟΚ κατηγορούσε τότε την κυβέρνηση για δυσανάλογη δέσμευση δόσεων σε σχέση με τον πληθυσμό και την πραγματική εξέλιξη της πανδημίας. Ο Αβραμόπουλος απαντούσε ότι η χώρα κινήθηκε βάσει των τότε εισηγήσεων των αρμόδιων επιστημονικών επιτροπών και των οδηγιών των διεθνών και ευρωπαϊκών αρχών, υποστηρίζοντας ακόμη ότι το Δημόσιο δεν πλήρωσε το σύνολο των αρχικών παραγγελιών αλλά μόνο τις δόσεις που τελικά παραδόθηκαν. Οι χειρισμοί εκείνης της περιόδου είχαν ήδη ερευνηθεί δικαστικά και η υπόθεση των εμβολίων είχε τεθεί στο αρχείο. Επανήλθε το 2018, στο πλαίσιο της έρευνας για τη Novartis. 

Παράλληλα, στη δικογραφία της ίδιας έρευνας υπήρχαν αναφορές και σε άλλες αποφάσεις της θητείας Αβραμόπουλου στο υπουργείο Υγείας, μεταξύ των οποίων και η προμήθεια τεστ μοριακού ελέγχου αίματος. Το 2022 αρχειοθετήθηκε η δικογραφία που αφορούσε τον Δημήτρη Αβραμόπουλο και τον Άδωνι Γεωργιάδη. Ήταν τα δύο τελευταία από τα δέκα πολιτικά πρόσωπα που είχαν ελεγχθεί στην υπόθεση Novartis.

Ο ίδιος είχε εξαρχής αρνηθεί οποιαδήποτε έκνομη ενέργεια, αποδίδοντας τις αναφορές στο πρόσωπό του ως αβάσιμες  και πολιτικά υποκινούμενες.

Πηγή: lifo