Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και το επικοινωνιακό επιτελείο του νομίζουν ότι απευθύνονται σε λωτοφάγους που βλέπουν μόνο τους μπλε φακέλους του υπουργικού συμβουλίου, το επιτελικό κράτος και τον τεχνοκρατισμό

Τη δεκαετία του στο τιμόνι της ΝΔ γιόρτασε αυτές τις ημέρες, μεταξύ άλλων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Οι πανηγυρικές ομιλίες του, έθεταν για ακόμα μια φορά το δίλλημα «ΝΔ ή χάος». Ακόμα πιο εντυπωσιακό το βίντεο, προϊόν τεχνητής νοημοσύνης, με τον ίδιο να πρωταγωνιστεί ως κυρίαρχος πρωθυπουργός, σε ένα χρονολόγιο με τα προσεκτικά επιλεγμένα ορόσημα του, στη δεκαετία που κυριαρχεί πολιτικά.

Αυτό που έκανε την περισσότερη αίσθηση όμως, ήταν ότι για πρώτη φορά γιορτάζεται η επέτειος εκλογής προέδρου. Οι «μητσοτακικοί» αντιτείνουν πως πρώτη φορά πρόεδρος κερδίζει τρεις κάλπες στη σειρά και παραμένει πρώτος επί μια δεκαετία κι αυτό απαντά στη μοναδικότητα του εορτασμού. Οι πιο καχύποπτοι, βέβαια, δίκαια τονίζουν ότι το timing δεν είναι τυχαίο, καθώς κι εκλογές έρχονται και δελφίνοι ετοιμάζονται.

Το πρόβλημα εδώ βέβαια είναι ότι ο πρωθυπουργός και το επικοινωνιακό του επιτελείο νομίζουν ότι απευθύνονται σε λωτοφάγους που βλέπουν μόνο τους μπλε φακέλους του υπουργικού συμβουλίου, το επιτελικό κράτος και τον τεχνοκρατισμό. Αν διαβάσει κάποιος την πανηγυρική ομιλία του πρωθυπουργού στην εκδήλωση στα γραφεία του κόμματος, θα νομίζει ότι πρωθυπουργεύει στη Δανία ή στη Σουηδία. Πέρα από τις ιδεολογικές διαφωνίες που μπορεί να έχει ένα προοδευτικό άτομο με το μοντέλο διακυβέρνησης Μητσοτάκη, υπάρχει κι ένα άλλο χρονολόγιο για το οποίο δεν είπε λέξη κι έχει αμαυρώσει τη θητεία του.

ΟΠΕΚΕΠΕ: το «μέγα» σκάνδαλο

Τα περί «δικαιώματος στη σιωπή», οι Φραπέδες, οι Χασάπηδες και οι Φεράρι, τα αμνοερίφια που αν πράγματι υπήρχαν δεν θα χωρούσαν στην Κρήτη, η εξεταστική παρωδία με ευθύνη της πλειοψηφίας, οι δύο υπουργοί για τους οποίους η ευρωπαϊκή εισαγγελία ζήτησε να ελεγχθούν και απλώς δεν ελέγχθηκαν ποτέ πάλι με γαλάζια απόφαση, δεν χώρεσαν στο χρονολόγιο του πρωθυπουργού. Κι’ όλα αυτά ενώ η χώρα βιώνει τις μεγαλύτερες αγροτικές κινητοποιήσεις των τελευταίων δεκαετιών.

Τέμπη: η τραγωδία

Στο επετειακό πρωθυπουργικό χρονολόγιο δεν χώρεσαν και τα όσα προηγήθηκαν αλλά και τα όσα ακολούθησαν του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη. Απαξίωση, υποβάθμιση κι έλλειψη ασφάλειας στις μετακινήσεις των τρένων και αδιαφορία από τους πολιτικούς προϊσταμένους παρά τις αλλεπάλληλες προειδοποιήσεις των εργαζόμενων στον σιδηρόδρομο. Ο κύριος «είναι ντροπή και ντρέπομαι» Κώστας Αχ. Καραμανλής, ήταν εκ νέου υποψήφιος στις εκλογές του 2023 και με τις ψήφους των πολιτών των Σερρών, επανεξελέγη.

Υποκλοπές: η εκτροπή

Υπουργοί, πολιτικοί αντίπαλοι, ο σημερινός αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η ηγεσία του στρατεύματος, δημοσιογράφοι κι επιχειρηματίες βρέθηκαν στο στόχαστρο της ΕΥΠ και του Predator. Ούτε αυτό το σκάνδαλο χώρεσε στο γαλάζιο εορταστικό timeline. Κι εδώ παρακολουθήσαμε μια εξεταστική παρωδία, την πλήρη υποβάθμιση του ρόλου των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών, τη στοχοποίηση των επικεφαλής τους και μια δική που είναι σε εξέλιξη στο πρωτοδικείο όπου όσα ακούγονται αποδεικνύουν πως οι θεσμοί στη χώρα βρίσκονται σε μεγάλη κρίση και πώς κάποιοι χρησιμοποίησαν -αν δεν χρησιμοποιούν ακόμη- το κράτος ως λάφυρο. Ένας μετά τον άλλο, μάρτυρες επαναλαμβάνουν πως λάμβαναν διαβεβαιώσεις πως «Όσο είναι η ΝΔ στα πράγματα, μην φοβάσαι τίποτα». Σημειώστε και πως οι 13 από τους 15 γαλάζιους βουλευτές που συμμετείχαν στην εξεταστική έπειτα πήραν υπουργείο.

Απευθείας αναθέσεις: το πάρτι

Το πάρτι των απευθείας αναθέσεων, ήμασταν σίγουροι πως δεν θα χωρούσε στα ορόσημα της δεκαετίας Μητσοτάκη. Καταγγελίες επί καταγγελιών από την αντιπολίτευση για αδιαφάνεια. Ενδεικτικά μόνο, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Νίκος Ανδρουλάκης επικαλούμενος το ελεγκτικό συνέδριο, τον Ιούλιο του ’25, είχε πει ότι μόνο την περίοδο 2020-2024, οι απευθείας αναθέσεις έφτασαν τα 12 δισ. ευρώ.

Ακρίβεια: ο Γολγοθάς των πολλών

Κι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης πανηγυρίζει δικαίως για την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας και για το ότι η χώρα μας μετατρέπεται σε «ενεργειακό κόμβο της νοτιοανατολικής Ευρώπης» με τα κέρδη βέβαια να καρπώνονται άλλοι πλην των πολλών, για την αντιμετώπιση της ακρίβειας δεν υπήρχαν πολλά να ειπωθούν και μάλλον γι’ αυτό δεν χώρεσε στο εορταστικό χρονολόγιο.

Στην κυβέρνηση πανηγυρίζουν για τις αυξήσεις στους μισθούς παραγνωρίζοντας ή αδιαφορώντας για το ότι σύμφωνα με τη Eurostat είμαστε δεύτεροι από το τέλος σε αγοραστική δύναμη στην Ευρώπη. Χειρότερα από εμάς είναι μόνο στη Βουλγαρία. Άραγε η θέσπιση της 13ωρης εργασίας σε έναν εργοδότη θα καταφέρει να αλλάξει τη στατιστική; Μάλλον όχι. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα αυξήσει κι άλλο τα 201 εργατικά δυστυχήματα που καταγράφηκαν το 2025 σύμφωνα με την Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας.

Εξυπακούεται πως δεν γίνεται αναφορά για την πιο καταστροφική από πλευράς έκτασης πυρκαγιά όλων των εποχών το 2021 στην Εύβοια. Άλλωστε ο Κυριάκος Μητσοτάκης το 2021 σε σχετική συζήτηση στη Βουλή είχε πει απευθυνόμενος στον τότε αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξη Τσίπρα που επί των ημερών του συνέβη η τραγωδία του Ματιού που στοίχισε τη ζωή σε 104 ανθρώπους: «Ο ελληνικός λαός θα μας κρίνει και τους δύο και θα δει και θα συγκρίνει και θα θυμάται ότι στη μία τραγωδία, δυστυχώς, μετρούσαμε στρέμματα και στην άλλη μετρούσαμε φέρετρα…»

Αναφορά στο εορταστικό χρονολόγιο δεν υπήρξε ούτε στον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση διαχειρίστηκε φαινόμενα όπως ο Daniel ή στο γεγονός πως τον Αύγουστο του 2024 η φωτιά από την Πεντέλη κατέβηκε ως τα Βριλήσσια και το Χαλάνδρι, μέσα δηλαδή στον αστικό ιστό.

Ας μην είμαστε αχάριστοι όμως κι ας ευχηθούμε «χρόνια πολλά» γιατί όπως χαριτωμένα επεσήμανε σε άρθρο του ο γραμματέας της γαλάζιας κοινοβουλευτικής ομάδας: «ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποδείχθηκε το πιο ανθεκτικό ανάχωμα στον λαϊκισμό». Αμήν!

Τέλη του περασμένου Μαΐου η Κιμ Σάτζετ (Kim Sajet), διευθύντρια της National Portrait Gallery στην Ουάσινγκτον, πληροφορήθηκε ότι απολύεται όχι μέσω κάποιας επίσημης διαδικασίας του Δ.Σ. του φορέα, αλλά μέσω πρωινής ανάρτησης του Αμερικανού προέδρου στο αγαπημένο του Truth Social. Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωνε δημοσίως ότι η Σάτζετ απομακρύνεται «κατόπιν συστάσεως πολλών», ουσιαστικά διότι η πολιτική που εφάρμοζε στο μουσείο έδινε έμφαση στη διαφορετικότητα, την ισότητα και τη συμπερίληψη, στοιχεία τα οποία ο ίδιος ταυτίζει με την απεχθή του woke κουλτούρα και τα θεωρεί κόντρα στο αφήγημα που επιδιώκει να επιβάλει και που συνοψίζεται στο περιβόητο σύνθημα «Make America great again».

Σύνθημα που ο Τραμπ σκοπεύει να εφαρμόσει οριζοντίως και ει δυνατόν και αναδρομικά, εξαφανίζοντας κάθε μαύρη σελίδα της αμερικανικής ιστορίας και θεωρώντας ως εκ τούτου οποιαδήποτε αναφορά π.χ. στα ιστορικά δεινά της αφροαμερικανικής κοινότητας ή των ΛΟΑΤΚΙ δικαιωμάτων εχθρικά για το αμερικανικό έθνος. Η Σάτζετ όμως μέχρι εκεί είχε εργαστεί συστηματικά ώστε το μουσείο να συμπεριλάβει αφηγήσεις που επί χρόνια απουσίαζαν από την επίσημη ιστορία: γυναίκες, Αφροαμερικανούς, καλλιτέχνες μειονοτήτων και κοινωνικές ομάδες που δεν εντάσσονταν στο κυρίαρχο εθνικό αφήγημα.

Το Δ.Σ. του Smithsonian (το ίδρυμα-«ομπρέλα» 21 μουσείων και ερευνητικών κέντρων, συμπεριλαμβανομένης και της National Portrait Gallery, θεωρείται εδώ και δεκαετίες θεματοφύλακας της αμερικανικής πολιτιστικής μνήμης) αντέδρασε αρχικά υπερασπιζόμενο την αυτονομία του και ξεκαθαρίζοντας ότι μόνο εκείνο έχει τη νομική αρμοδιότητα να απολύει ή να διορίζει διευθυντές και όχι ο Αμερικανός πρόεδρος. Η Σάτζετ παρέμεινε προσωρινά στη θέση της, αλλά υπό αυστηρούς όρους «αμερόληπτης παρουσίασης» των εκθέσεων και συνεχή έλεγχο.

Ωστόσο, το κλίμα που διαμορφώθηκε ήταν ασφυκτικό. Οργανωμένες επιθέσεις στα κοινωνικά δίκτυα, απειλές και πολιτική πίεση κατέστησαν την καθημερινότητά της εφιαλτική. Λίγο αργότερα, υπέβαλε την παραίτησή της, προφυλάσσοντας το ίδρυμα από μεγαλύτερους μπελάδες που, όμως, ούτως ή άλλως έρχονταν. Αλλωστε αυτή η κίνηση του Τραμπ δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό προσωπικής επίθεσης σε μια έμπειρη, προοδευτική και ανοιχτόμυαλη κυρία του πολιτισμού. Ηταν μέρος του ευρύτερου πολιτικού σχεδίου μιας ιστορικής αναθεώρησης ευρείας κλίμακας η οποία επιδιώκει να επανακαθορίσει τον τρόπο με τον οποίο οι Αμερικανοί αντιλαμβάνονται την ταυτότητα και το παρελθόν τους. Και ήδη από την επανεκλογή του, ο Τραμπ είχε δηλώσει ανοιχτά ότι θεωρεί τα μουσεία, τα πανεπιστήμια και τα πολιτιστικά ιδρύματα προπύργια ενός αριστερού αφηγήματος που, κατά την άποψή του, υπονομεύει την εθνική υπερηφάνεια.

Εκτοτε σε ουκ ολίγες δημόσιες παρεμβάσεις του, κατηγορεί τα μουσεία ότι εστιάζουν υπερβολικά σε σκοτεινά κεφάλαια της αμερικανικής ιστορίας, όπως η δουλεία και οι φυλετικές διακρίσεις, θολώνοντας την εικόνα «επιτυχίας» και «μεγαλείου» της Αμερικής.

Στο στόχαστρο

Σ’ αυτό το πλαίσιο το Smithsonian, μαζί με τα πανεπιστήμια, έγινε εξ αρχής στόχος. Αλλωστε και πριν από την αναγκαστική απομάκρυνση της Σάτζετ, τον Μάρτιο του 2025, ο Τραμπ είχε υπογράψει το εκτελεστικό διάταγμα «Αποκαθιστώντας την αλήθεια και τη λογική στην αμερικανική ιστορία», δίνοντας εντολή στον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς να «εξαλείψει την ανάρμοστη, διχαστική ή αντιαμερικανική ιδεολογία» από τα μουσεία και τα ερευνητικά κέντρα του ιδρύματος, να αποκαταστήσει όσα μνημεία ή αγάλματα «έχουν αθέμιτα αφαιρεθεί ή αλλάξει τα τελευταία πέντε χρόνια για να διαιωνιστεί μια ψευδής εικόνα της Ιστορίας» και να καταστήσει σαφές ότι εκθέματα και προγράμματα του Smithsonian που «διχάζουν τους Αμερικανούς με βάση τη φυλή» δεν θα λαμβάνουν καμία χρηματοδότηση.

Το Smithsonian έλαβε μάλιστα τελεσίγραφο να παραδώσει έως τις 13/1 τα εσωτερικά του αρχεία ώστε να γίνει εκτεταμένη ανασκόπηση του περιεχομένου όλων των μουσείων: από το κείμενο στις πινακίδες που συνοδεύουν τα εκθέματα έως τα εκπαιδευτικά προγράμματα και τις δημόσιες εκδηλώσεις. Παρόμοια πίεση ασκήθηκε και σε άλλα πολιτιστικά ιδρύματα. Η απειλή περικοπής χρηματοδότησης λειτούργησε ως μοχλός συμμόρφωσης. Πολλά μουσεία άρχισαν να αυτολογοκρίνονται, αφαιρώντας ή στρογγυλεύοντας αναφορές σε κοινωνική δικαιοσύνη, φυλή και φύλο.

Πολιτική παρέμβαση

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η περίπτωση της καλλιτέχνιδας Εϊμι Σέραλντ. Η Σέραλντ, γνωστή για το επίσημο πορτρέτο της Μισέλ Ομπάμα αλλά και γενικώς για τις απεικονίσεις Αφροαμερικανών γυναικών και της ζωής τους, προετοίμαζε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση («American Sublime») στη National Portrait Gallery, όπου θα παρουσίαζε 50 εμβληματικά έργα της, συμπεριλαμβανομένου και του περίφημου «Trans Forming Liberty», το οποίο απεικονίζοντας το Αγαλμα της Ελευθερίας ως μαύρη τρανς γυναίκα είχε γίνει μάλιστα εξώφυλλο στο αυγουστιάτικο τεύχος του «New Yorker». Μετά το τελεσίγραφο Τραμπ, η προοπτική έκθεσης του έργου προκάλεσε εσωτερική ανησυχία στο μουσείο, με τη διοίκηση να εξετάζει το ενδεχόμενο της αφαίρεσης ή ακόμα και της... τροποποίησής του. Ολα αυτά ήταν φυσικά κόκκινο πανί για τη Σέραλντ, που απέσυρε όλα της τα έργα από τη National Portrait Gallery, καταγγέλλοντας πολιτική παρέμβαση και λογοκρισία της καλλιτεχνικής της ελευθερίας. Η έκθεση παρουσιάστηκε τελικά στο Museum of Art της Βαλτιμόρης χωρίς περιορισμούς - κάνοντας εμφανέστερη τη διαφορά ανάμεσα στην πολιτιστική αυτονομία και τον φόβο της κρατικής πίεσης.

Πίεσης που σε ό,τι αφορά τη National Portrait Gallery σημείωσε και δεύτερη «νίκη»: Το Smithsonian ήδη φρόντισε στη μόνιμη έκθεση «Οι πρόεδροι της Αμερικής» το προϋπάρχον πορτρέτο του Ντόναλντ Τραμπ να αντικατασταθεί με μια καινούργια και αρκούντως «μαχητική» ως προς την πόζα ασπρόμαυρη φωτογραφία του προέδρου από τον επίσημο φωτογράφο του Λευκού Οίκου. Επιπλέον παρενέβη και στη συνοδευτική πινακίδα του πορτρέτου, φροντίζοντας να εξαφανίσει από το σχετικό κείμενο την αναφορά στην επίθεση στο Καπιτώλιο το 2021.

Ενώπιον αυτής της επίσημης επίθεσης στην ιστορική αφήγηση, αρκετοί προειδοποιούν ότι η επιβολή μιας εξωραϊσμένης εκδοχής της Ιστορίας απειλεί τον ρόλο των μουσείων ως χώρων κριτικής σκέψης. Η Ιστορία, λένε, δεν είναι εργαλείο πολιτικής επιβεβαίωσης, αλλά πεδίο διαλόγου και αμφισβήτησης. Και όπως παρατηρούσε ο «Γκάρντιαν», «σε μια βαθιά πολωμένη κοινωνία, η μάχη για το Smithsonian συμβολίζει κάτι ευρύτερο: το ποιος αποφασίζει ό,τι αξίζει να θυμόμαστε. Το μέλλον των αμερικανικών μουσείων θα δείξει αν η πολιτιστική μνήμη θα παραμείνει πολυφωνική ή αν θα υποταχθεί σε μια ενιαία, κρατικά ελεγχόμενη αφήγηση».

Πηγή: εφσυν

Οι Ευρωπαίοι κατασκευαστές ανταλλακτικών αυτοκινήτων περικόπτουν μαζικά θέσεις εργασίας.

Σύμφωνα με την ένωση Clepa, οι εταιρείες του κλάδου έχουν ανακοινώσει σχέδια για περικοπή περίπου 50.000 θέσεων εργασίας το 2025, μετά από 54.000 περικοπές το 2024, αναφέρει η βρετανική εφημερίδα Financial Times.

Ο Γενικός Γραμματέας της Clepa, Μπέντζαμιν Κρίγκερ, χαρακτήρισε την κατάσταση ως πρωτοφανή, σημειώνοντας ότι έχουν ανακοινωθεί περισσότερες από 100.000 περικοπές θέσεων εργασίας τα τελευταία δύο χρόνια.

Η επιδείνωση στον τομέα των εξαρτημάτων αυτοκινήτων ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 το 2020-2021, όταν οι προμηθευτές ανταλλακτικών και εξαρτημάτων μείωσαν σχεδόν 54.000 θέσεις εργασίας. Η μείωση οφείλεται σε διαταραχές στην αλυσίδα εφοδιασμού, κλείσιμο εργοστασίων και απότομη πτώση στις πωλήσεις οχημάτων.

Ωστόσο, μετά το τέλος της πιο οξείας φάσης της πανδημίας, τα προβλήματα του κλάδου όχι μόνο παρέμειναν άλυτα, αλλά έγιναν και συστημικά. Η ζήτηση για αυτοκίνητα στην Ευρώπη δεν επέστρεψε ποτέ στα προ της πανδημίας επίπεδα, ενώ η αύξηση των πωλήσεων νέων ηλεκτρικών οχημάτων ήταν σημαντικά ασθενέστερη από την αναμενόμενη από τις αυτοκινητοβιομηχανίες και τους προμηθευτές τους.

Η ασθενής δυναμική της αγοράς έχει αναγκάσει πολλές αυτοκινητοβιομηχανίες να μειώσουν τον όγκο παραγωγής, να βελτιστοποιήσουν τις σειρές μοντέλων και να αναβάλουν ορισμένες επενδύσεις.

Αυτό είχε άμεσο αντίκτυπο στους κατασκευαστές εξαρτημάτων αυτοκινήτων, καθώς παραδοσιακά βασίζονται σε μακροπρόθεσμα συμβόλαια και σταθερή αξιοποίηση της παραγωγικής ικανότητας. Η μείωση των παραγγελιών από τις αυτοκινητοβιομηχανίες οδήγησε σε υψηλότερο κόστος ανά μονάδα, επιδείνωση της οικονομικής απόδοσης και την ανάγκη για μαζική βελτιστοποίηση του εργατικού δυναμικού.

Ένας επιπλέον παράγοντας πίεσης ήταν η αυξανόμενη παρουσία των κινεζικών αυτοκινητοβιομηχανιών στην ευρωπαϊκή αγορά. Οι κινεζικές εταιρείες προωθούν ενεργά τόσο τα ηλεκτρικά όσο και τα υβριδικά μοντέλα, προσφέροντας συχνά πιο ανταγωνιστικές τιμές.

Αυτό αυξάνει τον ανταγωνισμό τιμών και μειώνει τα περιθώρια κέρδους των Ευρωπαίων κατασκευαστών αυτοκινήτων, γεγονός που τελικά επηρεάζει τους προμηθευτές τους.

Επιπλέον, οι κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες δημιουργούν ολοένα και περισσότερο τις δικές τους αλυσίδες εφοδιασμού ή αναθέτουν σε εξωτερικούς συνεργάτες κατασκευαστές εξαρτημάτων από την Ασία, γεγονός που περιορίζει την ικανότητα των ευρωπαϊκών εταιρειών να εξασφαλίσουν νέες παραγγελίες.

Οι μεγαλύτεροι παίκτες του κλάδου έχουν ήδη ανακοινώσει απολύσεις μεγάλης κλίμακας. Τον Σεπτέμβριο, η Bosch, ο μεγαλύτερος προμηθευτής εξαρτημάτων αυτοκινήτων στον κόσμο, ανακοίνωσε σχέδια για την περικοπή 13.000 θέσεων εργασίας έως το 2030.

Οι Valeo, Forvia, Schaeffler, Continental και Mahle είχαν προειδοποιήσει προηγουμένως για πιθανές απολύσεις. Αυτές οι εταιρείες δραστηριοποιούνται σε πολλαπλούς τομείς - από κινητήρες και ηλεκτρονικά έως συστήματα ασφαλείας και ανάρτησης - καταδεικνύοντας τον ολοκληρωμένο χαρακτήρα της κρίσης, η οποία έχει επηρεάσει σχεδόν όλους τους τομείς της βιομηχανίας εξαρτημάτων αυτοκινήτων.

Η μετάβαση σε ηλεκτρικά οχήματα απαιτεί διαφορετικές τεχνολογίες και λιγότερα εξαρτήματα σε σύγκριση με τα οχήματα με κινητήρες εσωτερικής καύσης, γεγονός που αντικειμενικά μειώνει την ανάγκη για εργατικό δυναμικό από τους παραδοσιακούς προμηθευτές.

Ταυτόχρονα, η Ευρώπη αντιμετωπίζει σκληρότερο παγκόσμιο ανταγωνισμό, με τους Κινέζους κατασκευαστές να επωφελούνται από την κλίμακα, την κρατική υποστήριξη και τον έλεγχο των αλυσίδων εφοδιασμού μπαταριών και ηλεκτρονικών ειδών.

Υπό αυτές τις συνθήκες, οι ευρωπαϊκές εταιρείες αναγκάζονται να προσαρμοστούν γρήγορα, να επενδύσουν σε νέες τεχνολογίες και ταυτόχρονα να μειώσουν το κόστος, κυρίως όσον αφορά το προσωπικό.

Εάν συνεχιστούν οι τρέχουσες τάσεις, η ευρωπαϊκή βιομηχανία ανταλλακτικών αυτοκινήτων ενδέχεται να αντιμετωπίσει περαιτέρω ενοποιήσεις και το κλείσιμο λιγότερο ανταγωνιστικών εγκαταστάσεων παραγωγής.

Αυτό δημιουργεί κινδύνους όχι μόνο για την απασχόληση, αλλά και για το βιομηχανικό δυναμικό της περιοχής στο σύνολό της, καθώς η αυτοκινητοβιομηχανία και οι συναφείς τομείς διαδραματίζουν παραδοσιακά βασικό ρόλο στην οικονομία της ΕΕ.

Πηγή: Pravda

Τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία παγώθηκαν οριστικά και μπορούν να αποδεσμευτούν μόνο εάν η ειδική πλειοψηφία των χωρών της ΕΕ ψηφίσει υπέρ αυτού, τόνισε η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ, 14 Ιανουαρίου. /TASS/. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (ΕΚ) επανέλαβε την πρότασή της προς τις χώρες της ΕΕ να απαλλοτριώσουν όλα τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία υπό το πρόσχημα του λεγόμενου «Δανείου Αποζημιώσεων» και η πρόταση παραμένει στο τραπέζι, δήλωσε η Πρόεδρος της ΕΚ Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στη συνέντευξη Τύπου.

«Η πρότασή μας για ένα Δάνειο Αποζημιώσεων παραμένει στο τραπέζι», δήλωσε η von der Leyen. «Αυτό θα πρέπει να χρησιμεύσει ως μια έντονη υπενθύμιση στη Ρωσία ότι διατηρούμε το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουμε τα ακινητοποιημένα περιουσιακά της στοιχεία», πρόσθεσε.

Τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία παγώθηκαν οριστικά και μπορούν να αποδεσμευτούν μόνο εάν η ειδική πλειοψηφία των χωρών της ΕΕ (55% των κρατών μελών της ΕΕ ή 16 από τις 27 χώρες όπου κατοικεί το 65% του πληθυσμού της ΕΕ) ψηφίσει υπέρ, τόνισε η von der Leyen.