Tρεις νέες λειτουργικότητες που έχουν στόχο να διευκολύνουν τους πολίτες για να έχουν καλύτερο έλεγχο των ψηφιακών τους εγγράφων.

Το Gov.gr Wallet αναβαθμίζεται με τρεις νέες λειτουργικότητες, που έχουν στόχο να διευκολύνουν τους πολίτες για να έχουν καλύτερο έλεγχο των ψηφιακών τους εγγράφων και να ολοκληρώνουν βασικές διαδικασίες πολύ πιο απλά.

Η υποψήφια για Grammy τραγουδίστρια και τραγουδοποιός Γκρέισι Έιμπραμς (Gracie Abrams) πρόκειται να κάνει το υποκριτικό της ντεμπούτο στη νέα ταινία της Χαλίνα Ρέιν (Halina Reijn) για λογαριασμό της A24.

Η Ολλανδή δημιουργός του «Babygirl» θα γράψει και θα σκηνοθετήσει το έργο με τίτλο «Please», με την Έιμπραμς στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Ο Ντέιβιντ Χινογιόσα (David Hinojosa) θα αναλάβει την παραγωγή, ενώνοντας τις δυνάμεις του με τη Ρέιν για τρίτη φορά.

Η σκηνοθέτις θα συμμετέχει στην παραγωγή μέσω της εταιρείας της, Man Up Film, ενώ η A24 θα χρηματοδοτήσει και θα υλοποιήσει το πρότζεκτ.

Ο Ζακ Νούτμαν (Zach Nutman) θα είναι ο εκτελεστικός παραγωγός.

Ετοιμάζεσαι για νέα φωτογραφική μηχανή και αναρωτιέσαι σε ποια τεχνολογία να πας; Η απάντηση είναι mirrorless!

H φωτογραφία τόσο σαν τέχνη όσο και σαν καθημερινό προϊόν πλησιάζει τα εκατό πενήντα χρόνια ζωής. Τόσο σαν τέχνη αλλά πολύ περισσότερο σαν εργαλείο επικοινωνίας έχει περάσει πολλές τεχνολογικές μεταλλάξεις που επιδρούν τόσο στον τρόπο χρήσης όσο και στην αισθητική. Η φωτογραφική μηχανή σαν τεχνολογία έχει αλλάξει πολλές φορές και ειδικά από όταν έγινε ψηφιακή οι τεχνολογικές εξελίξεις την επηρεάζουν ακόμα περισσότερο. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι η μηχανή δεν κάνει ούτε τον φωτογράφο ούτε την φωτογραφία! Όμως οι τεχνολογικές αλλαγές πάντα κάτι δίνουν διαφορετικό είτε σαν δυνατότητες είτε σαν ευκολία χρήσης. Σε περιόδους που υπάρχουν παράλληλα δύο τεχνολογίες διαθέσιμες η επιλογή δυσκολεύει, αυτό συμβαίνει τώρα με τις επιλογές σε cameras. Ο καταναλωτής πρέπει να επιλέξει και κατασκευαστή και ανάμεσα σε DSLR ή mirrorless μηχανή.

Ας κάνουμε το πρώτο βήμα εξηγώντας τι σημαίνει ο όρος mirrorless. Ο όρος DSLR σημαίνει Digital Single Lens Reflex. Στο παρελθόν οι κάμερες είχαν δύο φακούς, από τον έναν έβλεπε ο χειριστής και ο άλλος έστελνε το φως στο φιλμ για να βγει η φωτογραφία. Οι SLR, που μετά έγιναν ψηφιακές και πήραν ένα D στην αρχή, το άλλαξαν βάζοντας έναν καθρέφτη από τον οποίο έπαιρνε εικόνα ο φωτογράφος και στην λήψη ο καθρέφτης έπεφτε και το φως δημιουργούσε εικόνα στο φιλμ ή πλέον στον αισθητήρα.

Αυτόν ακριβώς τον καθρέφτη αφαίρεσε η τεχνολογία των mirrorless! Πλέον ο χρήστης βλέπει πάντα εικόνα από το τι διαβάζει ο αισθητήρας είτε μέσα από την οθόνη είτε μέσα από το EVF ( Electronic Viewfinder). Αυτή είναι η βασική τεχνολογική διαφορά που διαχωρίζει τις δύο επιλογές!

Ας περάσουμε στο κρίσιμο ερώτημα, γιατί να επιλέξεις mirrorless. Πρώτα από όλα γιατί καλώς ή κακώς αυτή είναι η τεχνολογία που έχουν αποφασίσει να στηρίξουν όλοι οι κατασκευαστές. Μπορεί ακόμα να είμαστε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο που υπάρχουν και νέα μοντέλα DSLR αλλά σταδιακά το βάρος περνάει στις mirrorless. Αυτό πρακτικά μας λέει ότι η συζήτηση ανάμεσα στο ποια τεχνολογία είναι η βέλτιστη δεν έχει σημασία πέρα από την φιλοσοφική. Εφόσον οι κατασκευαστές βλέπουν το μέλλον στις mirrorless, εκεί θα πάει. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι σαν χρήστης δεν έχει πλεονεκτήματα η τεχνολογία mirrorless!

1. Χωρίς Καθρέφτη

Η αφαίρεση του καθρέφτη από το σώμα της μηχανής αλλάζει την εσωτερική αρχιτεκτονική. Τα σώματα των φωτογραφικών είναι μικρότερα, ελαφρύτερα και πιο αθόρυβα. Αυτό μεταφράζεται σε δημιουργική ελευθερία. Με μικρότερο σώμα η λήψη φωτογραφίας δρόμου ή ντοκουμέντου είναι πιο εύκολη και διακριτική. Η πιο αθόρυβη λειτουργία σου επιτρέπει να βγάζεις φωτογραφίες χωρίς να ενοχλείς, ειδικά σε θεατρικές παραστάσεις η διαφορά είναι τεράστια! Το μικρότερο βάρος σου επιτρέπει να έχεις μαζί σου την μηχανή πιο συχνά και πιο ξεκούραστα. Τέλος η αφαίρεση του καθρέφτη αφαιρεί ένα μεγάλο μηχανισμό με πολλά κινούμενα μέρη που συχνά ήταν αιτία δυσλειτουργιών ή βλαβών.

2. Νέα Μοντούρα Φακού 

Η αλλαγή της αρχιτεκτονικής του σώματος της φωτογραφικής μηχανής και κάποιες νέες τεχνολογίες εστίασης αλλάζουν την σχετική θέση του αισθητήρα με τον φακό. Αυτή η αλλαγή φέρνει δύο σημαντικά πλεονεκτήματα χρήσης. Πρώτα οι νέοι φακοί είναι ειδικά σχεδιασμένοι για τις νέες συνθήκες και αποδίδουν πολύ καλύτερα στην αυτόματη εστίαση προσθέτοντας πολλά νέα δυναμικά χαρακτηριστικά. Το δεύτερο πλεονέκτημα της αλλαγής αυτής είναι ότι πλέον υπάρχουν πολλοί νέοι αντάπτορες φακών που σου επιτρέπουν να κάνεις συνδυασμούς και χρήση φακών που μέχρι σήμερα ήταν αδύνατη, προσφέροντάς σου απίστευτες δημιουργικές επιλογές!

3. EVF

Ο νέος τρόπος προεπισκόπησης μέσω του EVF είναι μια ιδιαίτερη αλλαγή που μοιάζει να ενοχλεί κάπως τους πιο έμπειρους φωτογράφους όμως είναι πολύ θετική για τους πιο αρχάριους. Ασχέτως βαθμού εμπειρίας όμως το EVF είναι ξεκάθαρα πλεονέκτημα. Με τους νέους αισθητήρες να είναι ικανοί να φωτογραφίσουν σε εξαιρετικά σκοτεινές συνθήκες μόνο με ένα EVF μπορείς να δεις τι θα φωτογραφίσεις. Επειδή βλέπεις πληροφορία όπως την αντιλαμβάνεται ο αισθητήρας βλέπεις ακριβώς τι θα τραβήξεις!

4. Λειτουργία Βίντεο

Όταν οι DSLR αρχίσαν να τραβάνε βίντεο οι αλλαγές ήταν σημαντικές! Παρότι η λειτουργία βίντεο εξελίχθηκε και στις DSLR αρκετά γρήγορα η αλήθεια είναι ότι οι DSLR ήταν πρωτίστως φωτογραφικές μηχανές, οι mirrorless είναι σχεδιασμένες ειδικά για αυτή την υβριδική χρήση: φωτογραφία και βίντεο παράλληλα. Αυτό σημαίνει ότι αποδίδουν ακόμα καλύτερα στη λειτουργία βίντεο με αυξημένες επιδόσεις!

Μην το σκέφτεσαι άλλο, mirrorless και καλές λήψεις!

Η «Δύση» χρόνια τώρα δεν έχει καταφέρει να βρει βηματισμό

Τις εποχές που οι ελληνοτουρκικές σχέσεις ήταν τεταμένες, ένα από τα βασικά επιχειρήματα της ελληνικής πλευράς ήταν ότι δεν θα έπρεπε να γίνει ποτέ αποδεκτό μια χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, η Τουρκία, να απειλεί μια άλλη χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, την Ελλάδα. Και βέβαια, πάντα υπήρχε η πεποίθηση ότι ακόμη και εάν τα πράγματα κλιμακώνονταν επικίνδυνα θα ήταν οι ΗΠΑ που θα παρέμβαιναν και θα επέβαλαν την τάξη.

Αντιστοιχούσε αυτό σε μια επίγνωση ότι η Ελλάδα ανήκε όντως στη «Δύση», δηλαδή σε μια συμμαχία που λειτουργούσε με κάποιους κανόνες και κάποια κοινή κατεύθυνση, ακόμη και εάν υπήρξαν κατά καιρούς διάφορα προβλήματα. Ακόμη και όταν είχαμε κυβερνήσεις που όντως δοκίμασαν μια πιο ανεξάρτητη πολιτική, πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ίσως οι κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, το ότι ανήκαμε στη Δύση παρέμεινε μια σταθερά.

Ούτως ή άλλως, η κατάρρευση του πάλαι ποτέ «σοσιαλιστικού στρατοπέδου», φάνηκε να σημαίνει ότι πλέον όλος ο κόσμος ήταν «Δύση».

Αντιλαμβανόμαστε όλοι τι θα σημαίνει οι ΗΠΑ να καταλάβουν ένοπλα έκταση που ανήκει σε άλλη χώρα μέλος του ΝΑΤΟ. Το ίδιο το γεγονός ότι το συζητάμε ως ενδεχόμενο και όχι ως αποτυχημένο ανέκδοτο, λέει πολλά…

Προφανώς δεν είναι η πρώτη και ίσως η μεγαλύτερη κρίση της Δύσης. Το βλέπουμε και σε σχέση με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Για ένα μεγάλο διάστημα οι ΗΠΑ πρωτοστατούσαν στη θέση ότι πρέπει να υποστηριχθεί η Ουκρανία, μέχρις ότου όχι μόνο άλλαξε η αμερικανική κυβέρνηση και η πολιτική των ΗΠΑ, αλλά η νέα κυβέρνηση άρχισε να διαπραγματεύεται απευθείας με τη Ρωσία και με όρους πιο ευνοϊκούς για αυτήν, την ώρα που απαιτούσε από τους ευρωπαίους συμμάχους να αναλάβουν πολύ μεγαλύτερο οικονομικό βάρος.

Όλα αυτά εξηγούν την αμηχανία που είναι διάχυτη στο «δυτικό» στρατόπεδο, είτε αυτή εκφράζεται με διακηρύξεις για την Ευρώπη να αναλάβει μόνη της μεγαλύτερες ευθύνες, είτε με προσπάθεια να εξασφαλιστεί η εύνοια των ΗΠΑ.

Μόνο που το πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχει ένας πρόεδρος των ΗΠΑ με διαφορετική κατεύθυνση από τον προηγούμενο, σε ορισμένες περιπτώσεις όχι απαραίτητα λανθασμένη (π.χ. ο πόλεμος στην Ουκρανία όντως πρέπει να τελειώσει κάποια στιγμή).

Το πρόβλημα είναι ότι χρόνια τώρα η «Δύση» είναι σε κρίση. Η στιγμή της νίκης της, μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, δεν συνοδεύτηκε από την ανάληψη της ευθύνης που της αναλογούσε για ένα κόσμο με κάποιους κανόνες. Ακόμη χειρότερα μετά την 11η Σεπτεμβρίου, ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» έγινε το άλλοθι για ένα συνδυασμό αυτοκρατορικής αλαζονείας και ανοιχτού κυνισμού, σπρώχνοντας χώρες στο χάος και κάνοντας σε ορισμένες περιπτώσεις τον «αντιδυτικισμό» σχεδόν φυσιολογικό.

Το πρόβλημα είναι ότι χρόνια τώρα η Δύση δεν κατάφερε να φτιάξει μια διεθνή οικονομική αρχιτεκτονική που να μπορεί να αποφεύγει τους εμπορικούς πολέμους αλλά και να δίνει περισσότερες ευκαιρίες στον Παγκόσμιο Νότο.

Το πρόβλημα είναι ότι διαρκώς υπονομεύονται θεσμοί όπως ο ΟΗΕ που κάποτε επέτρεπαν να υπάρχουν πεδία συνεννόησης και αποκλιμάκωσης εντάσεων.

Το πρόβλημα είναι ότι η Δύση επιμένει να ταυτίζεται π.χ. με τον Νετανιάχου, παρότι αυτό συγκρούεται με την παγκόσμια κοινή γνώμη.

Το πρόβλημα είναι ότι ο ανταγωνισμός με την Κίνα απλώς αφήνεται να κλιμακωθεί, χωρίς κάποια προοπτική να βρεθεί μια ισορροπία και κάποιοι κανόνες.

Μπορεί να αλλάξει αυτή η κατάσταση; Δύσκολο να απαντήσει κανείς. Το μόνο βέβαιο είναι ότι πρέπει να αλλάξει εάν θέλουμε να σταματήσει η κάθοδος στο χάος.

Πηγή: in.gr