ενημέρωση 5:48, 30 July, 2026

Το κυβερνητικό πρόγραμμα των 100 πρώτων ημερών του Αλέξη Τσίπρα – Ποιες είναι οι 5 παρεμβάσεις

Το κυβερνητικό πρόγραμμα-«ανάσα» και η ανάγκη να μεγαλώσει η οικονομία ● Πολιτικό πλαίσιο και εκλογικό δίλημμα από τον πρόεδρο της ΕΛΑΣ στην ομιλία του στο Εθνικό Συμβούλιο του κόμματος ● Να σταματήσει η «πλάκα» με τις τράπεζες ζήτησε ο πρώην πρωθυπουργός

Για τον Αλέξη Τσίπρα, ο δρόμος που έχει επιλέξει έχει τέσσερις μεγάλους σταθμούς: σύνταξη προγράμματος – παρουσίασή του στη ΔΕΘ– εκλογές – κυβερνητικό πρόγραμμα των 100 πρώτων ημερών. Μπορεί να μοιάζει υπεραισιόδοξο για ένα κόμμα που μόλις συμπλήρωσε έναν μήνα ζωής, είναι ωστόσο τέτοια η επιθυμία των πολιτών για κάλυψη του κενού στην αντιπολίτευση και για πολιτική αλλαγή – αλλαγή πολιτικής, ώστε υπάρχει δικαίωμα στο όνειρο.

Δεν ήταν τυχαίο αυτό που ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης υπαινίχθηκε το Σάββατο στην ομιλία του με την οποία άνοιξαν οι εργασίες του 400μελούς Εθνικού Συμβουλίου: ότι οι πέντε εμβληματικές, όπως διαρκώς τις χαρακτηρίζει, παρεμβάσεις θα είναι «οι πρώτες κινήσεις μιας νέας κυβέρνησης». Και «πρέπει να είναι άμεσες. Οι πολίτες δεν μπορούν να περιμένουν. Χρειάζονται ανάσα», σημείωσε με έμφαση ο Α. Τσίπρας. Αυτό θα είναι το πρόγραμμα των 100 ημερών, εξηγούσε αργότερα στην «Εφ.Συν.» συνεργάτης του.

Υπενθυμίζουμε ότι οι πέντε παρεμβάσεις είναι:

1. Δωρεάν δημόσιες μεταφορές για όλους

2. 30% φτηνότερο ρεύμα για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

3. Το σπίτι ξανά δικαίωμα (με δημόσιο φορέα στέγης και κοινωνικής διαχείρισης στεγαστικών δανείων)

4. Τέλος στις Πανελλαδικές – Νέο σύστημα εισαγωγής

5. Αξιοπρεπείς αμοιβές σε Παιδεία και Υγεία.

Στρατηγική ανάπτυξης

Ομως, «τα πέντε μέτρα δεν αρκούν. Γι’ αυτό δεν αρκεί μόνο η ανακούφιση. Χρειάζεται μια νέα στρατηγική ανάπτυξης. Χρειάζεται να μεγαλώσει η οικονομία», δήλωσε και κατηγόρησε τον Κυριάκο Μητσοτάκη γιατί κατασπατάλησε την ευκαιρία του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Ωστόσο, η Ελλάδα είναι μια χώρα με τεράστιες δυνατότητες, διευκρίνισε.

Το πρόγραμμα αρχίζουν από σήμερα πρακτικά οι τομεάρχες και οι αναπληρωτές τους να δουλεύουν μαζί με τα μέλη του αντίστοιχου τομέα. Αλλά το πρόγραμμα θα εμπλουτίζεται και από τη γνώμη των πολιτών, τους οποίους θα συναντούν τα στελέχη της ΕΛΑΣ στις περιοδείες τους – και ο Αλέξης Τσίπρας δεν εξαιρείται από αυτές. Ταυτόχρονα, ο πρώην πρωθυπουργός κατέθεσε στο Εθνικό Συμβούλιο μια ομιλία-οδηγό για τα επόμενα πολλά βήματα. Κάτω από το τρίπτυχο «Ηθική Επανάσταση, Νέος Πατριωτισμός, Νέα Μεταπολίτευση» έθεσε και το βασικό δίλημμα των προσεχών εκλογών: «Με τη διαφθορά ή με την εντιμότητα; Με τη στασιμότητα ή με αλλαγή πολιτικής;»

Στο παλιό δίλημμα εξάλλου –δίλημμα που αντιμετώπισε και η κυβέρνηση του 2015-2019– αν προηγούνται τα θέματα της οικονομίας ή εκείνα της πάταξης της διαφθοράς, ο Α. Τσίπρας εξήγησε ότι υπάρχει διασύνδεση, αφού «η διαφθορά δεν είναι μόνο παρανομία», αλλά είναι και σύστημα.

«Ενα σύστημα που μεταφέρει πλούτο, ευκαιρίες και εξουσία από τους πολλούς στους λίγους. Ενα σύστημα που στερεί πόρους από τα νοσοκομεία. Από τα σχολεία. Από τις δημόσιες υποδομές. Από την καθημερινότητα κάθε ελληνικής οικογένειας».

Και συνέχισε: «Κάθε ευρώ που χάνεται από τη διαφθορά δεν είναι απλά ένας αριθμός. Είναι ένα παιδί που δεν έχει το σχολείο που αξίζει. Ενας δάσκαλος που αμείβεται με μισθούς ντροπής. Είναι ένα νοσοκομείο που δεν λειτουργεί κι ένας ασθενής που περιμένει για μήνες στις λίστες των χειρουργείων. Είναι ένας νέος που εγκαταλείπει την Ελλάδα γιατί πιστεύει ότι δεν έχει μέλλον».

Μήνυμα προς τις τράπεζες

Ενα από τα πιο αξιοσημείωτα σημεία της ομιλίας του ήταν εκείνο στο οποίο καταφέρθηκε κατά των τραπεζών: «Οταν ο μέσος όρος κερδοφορίας των τραπεζών στην Ε.Ε. είναι κοντά στο 1% του ονομαστικού ΑΕΠ, στην Ελλάδα είναι κοντά στο 2%. Εξαιτίας της τεράστιας διαφοράς επιτοκίων χορηγήσεων και καταθέσεων, και εξαιτίας των καταχρηστικών πρακτικών και των υπέρογκων χρεώσεων», κατήγγειλε.

Αλλά, συμπλήρωσε, «το χειρότερο όμως όλων είναι ότι οι τράπεζες δεν πληρώνουν φόρους, όπως κάθε άλλη επιχείρηση. Λόγω του αναβαλλόμενου φόρου. Δεν πληρώνουν ευρώ αλλά μοίρασαν φέτος 2,8 δισ. κέρδη στους μετόχους. Αυτή η πλάκα πρέπει να σταματήσει», είπε χαρακτηριστικά και τους διεμήνυσε χαρακτηριστικά:

«Ή θα ολοκληρώσουν τον αναβαλλόμενο φόρο αντί για το 2035 που σχεδιάζουν, το 2028. Ή θα έχουν έκτακτη εισφορά στα κέρδη τους τέτοια που θα τους κάνει να το ξανασκεφτούν».

Το κόμμα

Τη δομή εξάλλου του νέου κόμματος ανέλυσε ο Μίλτος Χατζηγιαννάκης: υπό το σύνθημα «Στήνουμε μια ομάδα για να κερδίσουμε τις εκλογές», ο γραμματέας μίλησε για υβριδικό κόμμα, όπου κάθε μέλος του θα έχει μια διπλή ένταξη: ανάλογα με τα ενδιαφέροντά του και ανάλογα με τον τόπο που ζει.

Συν τοις άλλοις, κάθε τομέας θα παρακολουθεί την… κίνηση των αντίστοιχων τομέων των άλλων κομμάτων, αλλά θα πρέπει να πιάσει… επαφή και με τα πρωτοβάθμια σωματεία του χώρου ευθύνης του. Εξάλλου οι τομείς, έπειτα από σχετική εισήγηση του Κώστα Γαβρόγλου, θα είναι σε διασύνδεση με το Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα, με τον γραμματέα Μίλτο Χατζηγιαννάκη και το γραφείο Τύπου.

Κυβέρνηση σε πανικό

Σφοδρότατη επίθεση κατά του Αλέξη Τσίπρα εξαπέλυσε χθες ο υπουργός Επικρατείας Ακης Σκέρτσος. «Το “ηθικό πλεονέκτημα” –είτε αριστερό είτε δεξιό– είναι το καταφύγιο των πολιτικών απατεώνων και των καθ’ έξιν δημαγωγών και λαϊκιστών. Δηλαδή των πολιτικών δυνάμεων που, αντί να παρουσιάσουν ένα ρεαλιστικό, εναλλακτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης, διεκδικούν κάποιο δήθεν μονοπώλιο στην εντιμότητα κατηγορώντας τους αντιπάλους τους ως συλλήβδην διεφθαρμένους», σημείωσε μεταξύ άλλων στην ανάρτησή του.

 

Η ΕΕ συζητά νέο δάνειο προς την Ουκρανία ύψους 30-45 δισεκατομμυρίων ευρώ μετά το 2027

Η χρηματοδότηση θα παρασχεθεί σε περίπτωση που η σύγκρουση συνεχιστεί μετά το 2027, λέει ο Πέκα Τοβέρι, μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

ΜΟΣΧΑ, 29 Ιουνίου. /TASS/. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξετάζει την πιθανότητα να παράσχει στην Ουκρανία ένα νέο δάνειο ύψους 30-45 δισεκατομμυρίων ευρώ σε περίπτωση που η σύγκρουση συνεχιστεί μετά το 2027, δήλωσε ο Πέκα Τοβέρι, επικεφαλής της επιτροπής κοινοβουλευτικής συνεργασίας Ουκρανίας-ΕΕ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

«Οι συζητήσεις και ο σχεδιασμός για το μέλλον βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη για να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξουν κενά στην υποστήριξη μετά το 2027», δήλωσε ο Τοβέρι στο  ειδησεογραφικό πρακτορείο Izvestia .

Η χρηματοδότηση για την Ουκρανία από την ΕΕ την περίοδο 2026-2027 ανέρχεται σε 90 δισεκατομμύρια ευρώ και οι πρόσθετες δόσεις προς το καθεστώς του Κιέβου από την Ευρώπη και άλλους δωρητές «θα πρέπει να είναι περίπου 30-45 δισεκατομμύρια ευρώ», πρόσθεσε.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Τεχεράνη - Οποιαδήποτε "παρέμβαση" στη διαχείριση των στενών του Ορμούζ θέτει τον κίνδυνο αύξησης της έντασης

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί προειδοποίησε σήμερα, έπειτα από τρεις ημέρες αναζωπύρωσης των εχθροπραξιών, πως κάθε παρέμβαση στη διαχείριση από την Τεχεράνη των Στενών του Ορμούζ, εκτός του πλαισίου που προβλέπει το πρωτόκολλο συνεννόησης με την Ουάσιγκτον, ενέχει τον κίνδυνο να «αυξήσει τις εντάσεις» στην περιοχή.

Η Τεχεράνη και η Ουάσιγκτον αλληλοκατηγορούνται για παραβιάσεις της εκεχειρίας που προβλέπεται στο πρωτόκολλο συμφωνίας, το οποίο υπογράφηκε τη 17η Ιουνίου, σε σχέση με τον έλεγχο των στρατηγικής σημασίας Στενών του Ορμούζ.

Τα Στενά, μια στενή οδός ναυσιπλοΐας, μήκους περίπου 30 χλμ, που χωρίζει το Ιράν και το Ομάν, άνοιξαν ξανά τη 17η Ιουνίου, όμως η Τεχεράνη έχει επιτρέψει μονάχα έναν διάδρομο διέλευσης, κατά μήκος των ακτών της, και απειλεί να πλήξει κάθε πλοίο που δεν συμμορφώνεται.

Οι εχθροπραξίες επαναλήφθηκαν σταδιακά από την Πέμπτη, μετά την ανακοίνωση του Ομάν να ανοίξει μια εναλλακτική διαδρομή ναυσιπλοΐας, παρουσιάζοντας το μέτρο αυτό ως μια πρωτοβουλία που ανέλαβε σε συνεργασία με τον ΟΗΕ προκειμένου να απομακρύνει τους ναυτικούς και τα πλοία που έχουν αποκλειστεί.

Λίγο μετά, ένα φορτηγό πλοίο που διέπλευσε από τα Στενά εκτός του πλαισίου αυτής της πρωτοβουλίας επλήγη από ένα «βλήμα άγνωστης προέλευσης».

Η επίθεση αποδόθηκε στο Ιράν από τις ΗΠΑ, οι οποίες έπληξαν το ιρανικό έδαφος, προκαλώντας μια απάντηση από την Τεχεράνη εναντίον αμερικανικών θέσεων ιδίως στο Μπαχρέιν.

Ένα ανάλογο σκηνικό επαναλήφθηκε χθες, αφού ένα πετρελαιοφόρο επλήγη από ένα άγνωστης προέλευσης βλήμα. Στρατιωτικές υποδομές του Ιράν δέχθηκαν επίθεση από την αμερικανική πολεμική αεροπορία και η Τεχεράνη εξαπέλυσε αντίποινα σήμερα με πυραύλους και ντρόουν προς το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν.

Το Ιράν είναι αποφασισμένο να «υπερασπιστεί την εθνική κυριαρχία του», διαβεβαίωσε το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας, καταδικάζοντας τα αμερικανικά πλήγματα «εναντίον εγκαταστάσεων επιτήρησης και ελέγχου στις νότιες ακτές».

Το Κουβέιτ καταδίκασε τις «απεχθές και επαναλαμβανόμενες επιθέσεις» του Ιράν, οι οποίες «υπονομεύουν» τις προσπάθειες τερματισμού του πολέμου στη Μέση Ανατολή και μια «κατάφωρη παραβίαση» της κυριαρχίας του.

Στο Μπαχρέιν, όπου οι σειρήνες συναγερμού ήχησαν δύο φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο στρατός ανακοίνωσε ότι «αναχαίτισε και κατέστρεψε έναν αριθμό βλημάτων που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτές τις ύπουλες ιρανικές επιθέσεις».

«Καμία άλλη χώρα»

«Κανένας άλλoς οργανισμός και καμία άλλη χώρα» εκτός του Ιράν δεν είναι «υπεύθυνοι» για τη διαχείριση των Στενών, σημείωσε σήμερα ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας Αμπάς Αραγτσί.

«Σε συμφωνία με το πρωτόκολλο συνεννόησης (...) κάθε παρέμβαση» στη διαχείριση των Στενών θα οδηγήσει «σε καθυστερήσεις στην επαναλειτουργία του και θα αυξήσει τις εντάσεις, όπως έχουμε διαπιστώσει αυτές τις δύο νύχτες», προειδοποίησε κατά τη διάρκεια μιας επίσημης επίσκεψης στη Βαγδάτη.

Οι Φρουροί της Επανάστασης, ο ιδεολογικός στρατός της Ισλαμικής Δημοκρατίας, υπογράμμισαν πως «ελήφθησαν μέτρα» για τον έλεγχο της κυκλοφορίας στα Στενά. «Από εδώ και στο εξής, τα πλοία που παραβαίνουν τους κανόνες θα αντιμετωπίζονται με αυξημένη αυστηρότητα», προειδοποίησαν.

Ο Αμπάς Αραγτσί τάχθηκε επίσης υπέρ της εφαρμογής ενός πλαισίου ασφαλείας που θα περιλαμβάνει «όλες τις χώρες της περιοχής και χωρίς την παρουσία ούτε παρέμβαση καμίας εξωτερικής χώρας».

Το πρώτο ερωτικό σκάνδαλο του Bill Clinton δεν ήταν με τη Monica Lewinsky

Στις 26 Ιανουαρίου 1992 όλη η Αμερική παρακολούθησε τον τελικό του Super Bowl. Μετά το τέλος του αγώνα, με την τηλεθέαση στα ύψη, το ζεύγος Clinton προχώρησε σε μια εσπευσμένη συνέντευξη για να μιλήσει για το σκάνδαλο των ημερών: τη 12ετή κρυφή σχέση του Bill Clinton με την Gennifer Flowers.

Η ιστορία της αμερικανικής πολιτικής σκηνής έχει καταγράψει τη Monica Lewinsky ως την απόλυτη προσωποποίηση του σκανδάλου που συγκλόνισε τον Λευκό Οίκο και οδήγησε έναν εν ενεργεία πρόεδρο στα πρόθυρα της καθαίρεσης. Εντούτοις, για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ και τους συστηματικούς μελετητές της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας, η νεαρή ασκούμενη δεν υπήρξε η απαρχή, αλλά το αποκορύφωμα μιας μακράς και συστηματικής διαδρομής συζυγικής απιστίας.

Το πρώτο μεγάλο, παναμερικανικό σκάνδαλο απιστίας του Bill Clinton, το οποίο παραλίγο να ανακόψει την πορεία του προς το ύπατο αξίωμα προτού καν αυτός διαβεί το κατώφλι του Οβάλ Γραφείου, ακούει στο όνομα Gennifer Flowers. Ήταν Ιανουάριος του 1992 όταν η αμερικανική κοινή γνώμη, εν μέσω μιας σκληρής προεκλογικής εκστρατείας για το χρίσμα των Δημοκρατικών, ήρθε αντιμέτωπη με τις αποκαλύψεις μιας γυναίκας που ισχυριζόταν ότι διατηρούσε δωδεκαετή κρυφή σχέση με τον τότε κυβερνήτη του Αρκάνσας.

Η άγνωστη τραγουδίστρια του Αρκάνσας και η μοιραία γνωριμία

Προτού μετατραπεί σε εθνικό ζήτημα και πέτρα του σκανδάλου, η Gennifer Flowers ήταν μια φιλόδοξη γυναίκα που προσπαθούσε να ισορροπήσει ανάμεσα στον κόσμο της δημοσιογραφίας και τη λάμψη της νυχτερινής διασκέδασης. Γεννημένη στις 24 Ιανουαρίου 1950, μεγάλωσε με το όνειρο της καλλιτεχνικής καταξίωσης, διαθέτοντας μια εντυπωσιακή εξωτερική εμφάνιση και μια ζεστή φωνή που της επέτρεψε να εργαστεί ως τραγουδίστρια σε νυχτερινά κέντρα, αλλά και ως τηλεοπτική ρεπόρτερ στο Little Rock. Ήταν το έτος 1977 όταν οι δρόμοι της διασταυρώθηκαν με τον νεαρό και πολλά υποσχόμενο γενικό εισαγγελέα του Αρκάνσας, Bill Clinton.

Η γνωριμία τους, η οποία ξεκίνησε υπό το πρόσχημα της επαγγελματικής ιδιότητας της Flowers, εξελίχθηκε ακαριαία σε ένα παράφορο, μυστικό ειδύλλιο, το οποίο, σύμφωνα με την ίδια, διήρκεσε από το 1977 έως το 1989. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Clinton αναρχόταν με γοργούς ρυθμούς τα σκαλιά της πολιτικής ιεραρχίας, εκλεγόμενος κυβερνήτης της πολιτείας, ενώ η Flowers παρέμενε στη σκιά, απολαμβάνοντας την προνομιακή μεταχείριση και την προστασία του ισχυρού άνδρα. Μάλιστα, το 1990, ο Clinton τη βοήθησε να εξασφαλίσει μια κρατική θέση ως διοικητική βοηθός, γεγονός που αργότερα θα αποτελούσε βασικό επιχείρημα των κατηγόρων του περί ευνοιοκρατίας και κατάχρησης εξουσίας. «Με προέτρεψε να νοικιάσω ένα διαμέρισμα σε συγκεκριμένο συγκρότημα όπου έμεναν συνεργάτες του, πιστεύοντας ότι οι επισκέψεις του εκεί θα κινούσαν λιγότερες υποψίες», θα αποκάλυπτε η ίδια αργότερα, περιγράφοντας το παρασκήνιο μιας σχέσης που διεξαγόταν με όρους συνωμοτικότητας.

Η έκρηξη του σκανδάλου και η προσπάθεια «εξολόθρευσης»

Το πρώτο ερωτικό σκάνδαλο του Bill Clinton δεν ήταν με τη Monica Lewinsky 2

Η βραδυφλεγής βόμβα εξερράγη με πάταγο στις 23 Ιανουαρίου 1992, όταν η σκανδαλοθηρική εφημερίδα The Star δημοσίευσε την αποκλειστική συνέντευξη της Flowers, στην οποία εξιστορούσε με κάθε λεπτομέρεια τη δωδεκαετή σχέση τους. Το σοκ για το πολιτικό κατεστημένο υπήρξε ανυπολόγιστο. Ο Clinton, ο οποίος μέχρι εκείνη τη στιγμή θεωρούνταν το φαβορί για το χρίσμα, είδε τα ποσοστά του να κατακρημνίζονται. Η αντίδραση του επιτελείου του ήταν άμεση και αμείλικτη, επιστρατεύοντας μια στρατηγική που οι ίδιοι ονόμασαν «bimbo eruptions» (εκρήξεις μιας bimbo), με σκοπό την πλήρη απαξίωση και τον ηθικό αποδεκατισμό της γυναίκας που απειλούσε να καταστρέψει το μέλλον τους.

Προκειμένου να αναχαιτιστεί το κύμα της λαϊκής οργής, επιστρατεύθηκε το ισχυρότερο όπλο του υποψηφίου: η σύζυγός του, Hillary Clinton. Στις 26 Ιανουαρίου 1992, αμέσως μετά τον τελικό του Super Bowl, το ζεύγος Clinton εμφανίστηκε στην κορυφαία ενημερωτική εκπομπή 60 Minutes του δικτύου CBS. Σε μια συνέντευξη που έμεινε στην ιστορία για την επικοινωνιακή της μαεστρία, ο Bill Clinton αρνήθηκε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς της Flowers.
Εντούτοις, πιεζόμενος από τις περιστάσεις, αναγκάστηκε να προβεί σε μια πρωτοφανή για τα χρονικά παραδοχή, δηλώνοντας: «Έχω αναγνωρίσει το λάθος μου. Έχω αναγνωρίσει ότι προκάλεσα πόνο στο γάμο μου. Έχω πει πράγματα σε εσάς απόψε που κανένας Αμερικανός πολιτικός δεν έχει πει ποτέ». Η Hillary, από την πλευρά της, στηρίζοντας απόλυτα τον σύζυγό της, έθεσε τα θεμέλια της δικής της πολιτικής ταυτότητας, διαμηνύοντας προς πάσα κατεύθυνση ότι η παρουσία της εκεί δεν ήταν η τυφλή υποταγή μιας πληγωμένης γυναίκας, αλλά μια συνειδητή επιλογή προστασίας της οικογένειάς της.

Τα ηχητικά ντοκουμέντα

Η Gennifer Flowers, βρισκόμενη αντιμέτωπη με τη χλεύη των μέσων ενημέρωσης που την παρουσίαζαν ως μια αργυρώνητη ψεύτρα, αποφάσισε να περάσει στην αντεπίθεση. Στις 27 Ιανουαρίου 1992, διοργάνωσε μια θυελλώδη συνέντευξη τύπου, κατά την οποία έδωσε στη δημοσιότητα αποσπάσματα από τηλεφωνικές συνομιλίες που είχε καταγράψει κρυφά. Στις κασέτες αυτές ακουγόταν καθαρά ο Bill Clinton να συζητά μαζί της, να τη συμβουλεύει πώς να διαχειριστεί τις φήμες και να εκφράζει την ανησυχία του για την πιθανή αποκάλυψη της σχέσης τους. «Αν σε ρωτήσουν, απλώς πες όχι. Είναι μια αμοιβαία συμφωνία, δεν μπορούν να αποδείξουν τίποτα», ακουγόταν να λέει ο μελλοντικός πρόεδρος, σε μια σαφή επίδειξη της τακτικής που θα χρησιμοποιούσε, αυτούσια, μερικά χρόνια αργότερα και στην περίπτωση της Lewinsky.
Παρά την ύπαρξη των ταινιών, η επικοινωνιακή καταιγίδα του επιτελείου Clinton κατάφερε να σπείρει αμφιβολίες για τη γνησιότητά τους, επιτρέποντας στον πολιτικό να επιβιώσει, να κερδίσει τις εκλογές και να ονομαστεί από τον τύπο «The Comeback Kid» (το παιδί της επιστροφής). Η αλήθεια, ωστόσο, έχει την τάση να αναδύεται, έστω και ετεροχρονισμένα. Η τελική δικαίωση για τη Flowers ήρθε το 1998, κατά τη διάρκεια της ένορκης κατάθεσης του Clinton για την υπόθεση σεξουαλικής παρενόχλησης της Paula Jones.

Πιεζόμενος από τους δικηγόρους και υπό το βάρος της αλήθειας, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών αναγκάστηκε να παραδεχθεί, υπό το κράτος της ενόρκου βεβαιώσεως, ότι είχε πράγματι σεξουαλική επαφή με τη Flowers. Αν και ο ίδιος προσπάθησε να υποβαθμίσει το γεγονός, ισχυριζόμενος ότι επρόκειτο για μια μοναδική βραδιά το 1977, η ουσία παρέμενε αναλλοίωτη: είχε πει ψέματα στον αμερικανικό λαό το 1992.

Η κληρονομιά μιας προαναγγελθείσας κρίσης

Η υπόθεση Flowers δεν ήταν μια μεμονωμένη παρέκκλιση, αλλά το ακριβές προσχέδιο αυτού που θα ακολουθούσε με τη Monica Lewinsky. Η διαχείριση του συγκεκριμένου σκανδάλου αποκάλυψε τον τρόπο με τον οποίο ο Clinton αντιμετώπιζε τις γυναίκες της ζωής του, αλλά και τον μηχανισμό που επιστράτευε για να διασώσει την πολιτική του επιβίωση. Η Flowers, μιλώντας χρόνια αργότερα για τη μεταχείριση που υπέστη, εξέφρασε την πικρία της δηλώνοντας: «Κράτησα τη φρουρά μου ψηλά για χρόνια, επειδή εκείνος αρνήθηκε τη σχέση μας και μετά άφησε τους επικοινωνιολόγους του να προσπαθήσουν να με καταστρέψουν. Είμαι θυμωμένη γι' αυτό».

Το πρώτο εκείνο σκάνδαλο απιστίας απέδειξε ότι ο Bill Clinton διέθετε μια σπάνια, σχεδόν μεταφυσική ικανότητα να ξεγλιστρά από τις κακοτοπιές, κερδίζοντας δικαιωματικά το προσωνύμιο «Slick Willie» (ο ολισθηρός Willie). Η ιστορία της Gennifer Flowers υπενθυμίζει ότι η κρίση του 1998 δεν ήταν ένα ξαφνικό ατύχημα, αλλά η νομοτελειακή κατάληξη μιας συμπεριφοράς που είχε γίνει ανεκτή στο όνομα της πολιτικής σκοπιμότητας. Ήταν η τρανή απόδειξη ότι στο θέατρο της πολιτικής, οι πρωταγωνιστές αλλάζουν, αλλά οι μηχανισμοί της εξουσίας και του ψεύδους παραμένουν αναλλοίωτοι στον χρόνο, περιμένοντας απλώς την επόμενη πράξη του δράματος.