Το νησί κερδίζει σημαντική διεθνή αναγνώριση, μέσα από αφιερώματα καθιερωμένων μέσων ενημέρωσης και ταξιδιωτικών εκδόσεων του εξωτερικού.

Η Νάξος συνεχίζει να κερδίζει σημαντική διεθνή αναγνώριση, μέσα από αφιερώματα καθιερωμένων μέσων ενημέρωσης και ταξιδιωτικών εκδόσεων του εξωτερικού που την αναδεικνύουν ως έναν από τους πιο πολυδιάστατους προορισμούς της Ευρώπης.

Τα δημοσιεύματα παρουσιάζουν το νησί ως έναν τόπο που συνδυάζει μοναδικά τη φυσική ομορφιά, την αυθεντική φιλοξενία, τον πολιτισμό, τη γαστρονομία και την ήπια τουριστική ανάπτυξη, ανταποκρινόμενο στις σύγχρονες απαιτήσεις των ταξιδιωτών για ουσιαστικές και βιώσιμες εμπειρίες.

Το International Living, ένα από τα σημαντικότερα διεθνή μέσα που απευθύνονται σε κοινό υψηλού εισοδηματικού και ποιοτικού προφίλ, με έμφαση στον τρόπο ζωής και τη μακροχρόνια παραμονή σε κορυφαίους προορισμούς παγκοσμίως, συμπεριλαμβάνει τη Νάξο στη λίστα με «τα καλύτερα ελληνικά νησιά για να ζήσει κανείς σαν ντόπιος». Το δημοσίευμα χαρακτηρίζει τη Νάξο ως «μια αυθεντική ελληνική νησιωτική εμπειρία», αναδεικνύοντας την ισορροπία ανάμεσα στην παραδοσιακή κυκλαδίτικη ταυτότητα και στη σύγχρονη ποιότητα ζωής. Γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στα παραδοσιακά χωριά, στη γνήσια φιλοξενία των κατοίκων, στη μεγάλη αγροτική παραγωγή, στις εξαιρετικές τοπικές γεύσεις και στο γεγονός ότι το νησί διατηρεί τον χαρακτήρα του χωρίς να έχει επηρεαστεί από την υπερτουριστική ανάπτυξη άλλων προορισμών των Κυκλάδων. Το μέσο υπογραμμίζει ακόμη ότι η Νάξος προσφέρει υψηλή ποιότητα ζωής, ηρεμία, ασφάλεια και φυσική ομορφιά, στοιχεία που την καθιστούν ιδανική όχι μόνο για διακοπές αλλά και για μακροχρόνια διαμονή.

Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η προβολή της Νάξου από το Escape.com.au, ένα από τα μεγαλύτερα ταξιδιωτικά μέσα της Αυστραλίας, το οποίο επηρεάζει εκατομμύρια ταξιδιώτες που αναζητούν αυθεντικές εμπειρίες και προορισμούς υψηλής αισθητικής. Στο εκτενές αφιέρωμά του για τα καλύτερα ελληνικά νησιά, το μέσο κατατάσσει τη Νάξο ανάμεσα στους κορυφαίους καλοκαιρινούς προορισμούς της Ελλάδας, δίνοντας έμφαση στον αυθεντικό και ανεπιτήδευτο χαρακτήρα της. Περιγράφει τη Νάξο ως έναν προορισμό που συνδυάζει εντυπωσιακές παραλίες, ορεινά χωριά, γαστρονομία, δραστηριότητες στη φύση και αυθεντική ελληνική κουλτούρα. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην αίσθηση χαλάρωσης που προσφέρει το νησί, στις μεγάλες αμμώδεις παραλίες, αλλά και στην ενδοχώρα με τα γραφικά χωριά και τις παραδόσεις που παραμένουν ζωντανές. Το δημοσίευμα αναδεικνύει επίσης τη Νάξο ως μια πιο αυθεντική και ήρεμη εναλλακτική απέναντι στους υπερκορεσμένους τουριστικά προορισμούς των Κυκλάδων, επισημαίνοντας ότι οι επισκέπτες μπορούν να ζήσουν την «πραγματική Ελλάδα» μέσα από την τοπική κουζίνα, τη φιλοξενία και τον αυθεντικό ρυθμό ζωής του νησιού.

Παράλληλα, η διεθνής ειδησεογραφική πλατφόρμα Euronews, με σημαντική απήχηση σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, συμπεριλαμβάνει τη Νάξο στο ευρύτερο αφήγημα για τη νέα τάση του «slow tourism», παρουσιάζοντας την Ελλάδα ως τον κορυφαίο ευρωπαϊκό προορισμό για πιο χαλαρές και αυθεντικές καλοκαιρινές διακοπές. Το δημοσίευμα αναφέρει ότι οι σύγχρονοι ταξιδιώτες απομακρύνονται πλέον από τους υπερπλήρεις και αγχωτικούς προορισμούς, επιλέγοντας εμπειρίες που προσφέρουν ηρεμία, επαφή με τη φύση, αυθεντικότητα και ουσιαστική σύνδεση με τον τόπο. Μέσα σε αυτό το νέο ευρωπαϊκό τουριστικό τοπίο, η Νάξος προβάλλεται ως ιδανικό παράδειγμα ενός προορισμού που επιτρέπει στον επισκέπτη να «επιβραδύνει», να απολαύσει τον χρόνο, την τοπική ζωή, τα τοπικά προϊόντα, τα τοπία και τη φιλοξενία, μακριά από τη λογική του μαζικού τουρισμού και της υπερβολικής εμπορευματοποίησης.

Η διεθνής προβολή της Νάξου εντάσσεται στο εμπλουτισμένο ταξιδιωτικό αφήγημα του Δήμου Νάξου & Μικρών Κυκλάδων. «Η Νάξος είναι ένας προορισμός με πολλά διαφορετικά πρόσωπα, που συνθέτουν τη μοναδικότητά της και δημιουργούν μια αυθεντική εμπειρία για κάθε επισκέπτη. Οι παραλίες, τα ορεινά χωριά, η γαστρονομία, ο πολιτισμός, οι δραστηριότητες στη φύση, η παράδοση αλλά και η καθημερινή ζωή των ανθρώπων του νησιού αποτελούν στοιχεία που κάνουν τη Νάξο να ξεχωρίζει διεθνώς. Η συνεχής παρουσία μας σε σημαντικά διεθνή μέσα ενημέρωσης επιβεβαιώνει ότι το νησί μας ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις του παγκόσμιου ταξιδιωτικού κοινού. Συνεχίζουμε με συνέπεια τις προσπάθειες προβολής του προορισμού τόσο σε καθιερωμένες αγορές όσο και σε νέες και δυναμικά αναπτυσσόμενες αγορές, ενισχύοντας τη διεθνή εικόνα της Νάξου ως έναν προορισμό με υψηλή προστιθέμενη αξία», δήλωσε ο αντιδήμαρχος Τουρισμού του Δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων Βαγγέλης Κατσαράς.

Η Ουάσινγκτον και η Τεχεράνη έχουν ανταλλάξει αεροπορικά πλήγματα αρκετές φορές από την Παρασκευή, απειλώντας να ανατρέψουν μια προσωρινή ειρηνευτική συμφωνία.

Η «ίδια η φύση» των ΗΠΑ είναι να παραβιάζουν τις υποσχέσεις και τις συνθήκες τους, δήλωσε την Κυριακή το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) του Ιράν, μετά από νέες επιθέσεις στις παράκτιες υποδομές της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Το Ιράν και οι ΗΠΑ αντάλλαξαν αεροπορικά πλήγματα την Παρασκευή για πρώτη φορά από την υπογραφή προσωρινής ειρηνευτικής συμφωνίας στις 17 Ιουνίου, με τις δύο πλευρές να κατηγορούν η μία την άλλη για παραβίαση των όρων της συμφωνίας.

«Η φύση του επιτιθέμενου εχθρού... είναι να παραβιάζει συνθήκες και να αθετεί υποσχέσεις», ανέφερε το IRGC σε ανακοίνωση που επικαλέστηκε το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars. Οι ΗΠΑ επιτέθηκαν σε ιρανικές εγκαταστάσεις το πρωί της Κυριακής χρησιμοποιώντας «το πρόσχημα της αντιπαράθεσης του Ναυτικού του IRGC με ένα αθέμιτο πλοίο», πρόσθεσε.

Σε απάντηση, οι ιρανικές δυνάμεις εκτόξευσαν βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον περιφερειακών αμερικανικών βάσεων το πρωί της Κυριακής, ανέφερε το IRGC. Η επίθεση κατέστρεψε οκτώ στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη βάση Ali Al-Salem στο Κουβέιτ και στο ναυτικό αρχηγείο του Πέμπτου Στόλου στο Μπαχρέιν, ισχυρίστηκε το IRGC, προειδοποιώντας για «συντριπτική απάντηση» σε τυχόν νέες επιθέσεις.

Σύμφωνα με το Μνημόνιο Συνεργασίας ΗΠΑ-Ιράν , το Ιράν θα πρέπει να κάνει «τις διευθετήσεις για τον έλεγχο της διέλευσης στο Στενό του Ορμούζ», δήλωσε το IRGC, προειδοποιώντας για αυστηρότερες κυρώσεις για «πλοία που παραβιάζουν τους κανόνες».

Οι ΗΠΑ και το Ιράν έχουν προσφέρει διαφορετικές ερμηνείες για την ενδιάμεση συμφωνία. Η Τεχεράνη έχει επιμείνει ότι κάθε σκάφος που διέρχεται από την κεντρική πλωτή οδό πρέπει να λαμβάνει άδεια από τις ιρανικές αρχές και να χρησιμοποιεί αποκλειστικά τις διαδρομές που αυτές έχουν ορίσει, ενώ η Ουάσινγκτον έχει απαιτήσει από το Ιράν να παρέχει ανεμπόδιστη πρόσβαση και να μην επιβάλλει τέλη.

Οι νέες επιθέσεις απειλούν να εκτροχιάσουν τις ήδη τεταμένες διαπραγματεύσεις, οι οποίες έχουν περιπλακεί περαιτέρω από τις ισραηλινές επιθέσεις στον Λίβανο.

Ιρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν επίσης ότι οι προηγούμενες διαπραγματεύσεις έχουν διαβρώσει την εμπιστοσύνη στην αμερικανική διπλωματία.

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν τον πόλεμο κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου κατά τη διάρκεια έμμεσων συνομιλιών για το πυρηνικό πρόγραμμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Πηγή: RT

Πέρα από την ενοχή ή την αθωότητα του Δ. Αβραμόπουλου επ’ αυτών που του χρεώνουν οι βελγικές αρχές σχετικά με την εμπλοκή του στο Qatar-gate, υπάρχουν και κάποιες φαρμακερές συμπτώσεις.

«Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι». Την αποτίµηση αυτή για τους αστυνοµικούς ακούσαµε από τον πρώην υπουργό, πρώην επίτροπο της Ευρωπαϊκής Ενωσης και νυν βουλευτή της Ν∆ ∆ηµήτρη Αβραµόπουλο. Ο κ. επίτροπος δεν χρησιµοποίησε αυτό το λεκτικό (πώς θα µπορούσε άλλωστε ένας δανδής όπως ο Αβραµόπουλος), αλλά ήταν ακόµη πιο απαξιωτικός. Με πλήρη πεποίθηση όσων έλεγε, µε όλο το κύρος µε το οποίο τα έλεγε και µε σκοπό να γίνει πιστευτός για όσα έλεγε, κατηγόρησε τους αστυνοµικούς του Βελγίου για την έρευνα και το ένταλµα σύλληψης εναντίον του. Ο ∆ηµήτρης Αβραµόπουλος ρωτήθηκε σε συνέντευξη γιατί δεν παρουσιάστηκε στις βελγικές αρχές τις δύο φορές που τον κάλεσαν να δώσει εξηγήσεις για τις κατηγορίες εναντίον του που τον εµφάνιζαν να προωθεί παρανόµως συµφέροντα Καταριανών στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ο ∆. Αβραµόπουλος απάντησε (αυτολεξεί): «Θα ασχοληθώ µε τον κάθε αστυνοµικό στο Βέλγιο και τον κάθε χωροφύλακα εκεί πέρα;».

Εν ολίγοις, ο πρώην επίτροπος της Κοµισιόν λοιδορεί και απαξιώνει τις ευρωπαϊκές αρχές µόνο και µόνο γιατί τον έχουν καταστήσει υπό κατηγορία και σύλληψη. Μπορεί ως κατηγορούµενος να υπερασπιστεί µε κάθε µέσο τον εαυτό του, αλλά υπηρέτησε σε θέση µε ευθύνη την προστασία των ευρωπαϊκών θεσµών και όχι του Κατάρ. Επιπλέον το τµήµα της βελγικής αστυνοµίας που έκανε την έρευνα δεν είναι ούτε τροχονόµοι ούτε χωροφύλακες, αλλά ερευνητές µε καθήκοντα ανακριτή. ∆εν συνέλεξαν δηλαδή στοιχεία από τον κουβά για να οργανώσουν µια δεύτερη «σκευωρία» κατά του Αβραµόπουλου µετά τη Novartis. Εχουν στην κατοχή τους µηνύµατα, ηχογραφηµένες συνοµιλίες και τραπεζικούς λογαριασµούς. Σε κάθε περίπτωση ο τελευταίος που θα µπορούσε να απαξιώσει ακόµη και τους χωροφύλακες είναι ο ∆. Αβραµόπουλος, του οποίου ο πατέρας υπήρξε επί δεκαετίες αξιωµατικός της Χωροφυλακής.

Είναι προφανές πως ο πρώην επίτροπος έχει κάθε λόγο να εµπιστεύεται την ελληνική ∆ικαιοσύνη απ’ ό,τι τη βελγική, η οποία δεν αστειεύεται και µάλιστα προφυλακίζει. Αντιλαµβάνεται το ελληνικό περιβάλλον παρ’ Αρείω Πάγω φιλικό και φιλότιµο. Εχει προσωπική εµπειρία. Οταν ο Αβραµόπουλος βρέθηκε ελεγχόµενος για το σκάνδαλο της Novartis ξεκίνησε έρευνα εναντίον του. Κατά την έρευνα προέκυψαν σοβαρά στοιχεία που αφορούσαν τους τραπεζικούς του λογαριασµούς. Η συµπαθής πεθερά Αβραµόπουλου φερόταν να έχει καταθέσει 200 κολλαριστά 500ευρα στον λογαριασµό του. Ουδείς την κάλεσε να τη ρωτήσει πού τα βρήκε και γιατί τα κατέθεσε. Επίσης υπήρχε µηνιαία κατάθεση στον λογαριασµό του που συνέπιπτε µε την αποπληρωµή της δόσης του δανείου µε το οποίο πήρε το εξοχικό του στην Πάρο. Κανένας δεν κάλεσε τον καταθέτη να τον ρωτήσει για ποιον λόγο κατέθετε λεφτά στον λογαριασµό ενός υπουργού. Συνολικά στον λογαριασµό του ∆ηµήτρη Αβραµόπουλου και της συζύγου του βρέθηκαν 908.165 ευρώ, των οποίων δεν µπορούσε να διευκρινιστεί η προέλευση. Η Εισαγγελία του Οικονοµικού Εγκλήµατος, µε επικεφαλής τον Χρήστο Μπαρδάκη, αντί να διευκρινίσει τη νόµιµη ή παράνοµη προέλευση των χρηµάτων, τα χαρακτήρισε πρωτοφανώς «αδιευκρίνιστα» και αρχειοθέτησε την υπόθεση. Λίγο αργότερα, από την αποκάλυψη της λίστας του Predator από το Documento, προέκυψε ότι ο συγκεκριµένος εισαγγελέας ήταν υπό παρακολούθηση όταν χειριζόταν αυτή και άλλες υποθέσεις πολιτικής βαρύτητας.

Ας αφήσουµε όµως την ενοχή ή την αθωότητα του ∆ηµήτρη Αβραµόπουλου επ’ αυτών που του χρεώνουν οι βελγικές αρχές και ας πάµε στις συµπτώσεις, οι οποίες µοιάζουν πολύ µε τη σύµπτωση να βρεθούν «αδιευκρίνιστα» ποσά στον λογαριασµό του.

Μετά την έναρξη της επίµαχης σχέσης του πρώην επιτρόπου µε το Κατάρ, ο γιος του Ιάσονας προσλαµβάνεται (να η πρώτη σύµπτωση) από την κρατική εταιρεία Qatar Energy. Πρόκειται για έναν από τους µεγαλύτερους ενεργειακούς κολοσσούς στον κόσµο και τον κυρίαρχο παίκτη στο υγροποιηµένο φυσικό αέριο. Η Qatar Energy έχει τη δεύτερη θέση παγκοσµίως αλλά κυρίως στρατηγική θέση, αφού εκτός των άλλων διαχειρίζεται το µεγαλύτερο µέρος του κοιτάσµατος North Field. Ο Ιάσονας ή Jason Αβραµόπουλος προσλαµβάνεται στην εταιρεία ως senior shipping analyst. Σε θέση που απαιτεί τουλάχιστον δέκα χρόνια σκληρής εµπειρίας και επαγγελµατική αναγνώριση. Ο υιός Αβραµόπουλος ωστόσο ως προϋπηρεσία έχει για µόλις ενάµιση χρόνο τη θέση του «assistant operation and marine department» στην εταιρεία Alpha Gas της οικογένειας Αγγελικούση και εργασία σε κάποια ξενοδοχεία. Ξαφνικά από ένα τµήµα που κανονίζει το πρόγραµµα ταξιδιών των πλοίων βρίσκεται στη θέση του ανώτερου αναλυτή της παγκόσµιας αγοράς δεξαµενόπλοιων, στη δεύτερη µεγαλύτερη εταιρεία του κόσµου σε ηλικία µόλις 28 ετών. Μετά την αποκάλυψη του Qatar-gate ο Ιάσονας Αβραµόπουλος έσβησε από το βιογραφικό του και το Linkedin ότι εργάζεται στην κρατική Qatar Energy (δεύτερη σύµπτωση). Ωστόσο τα ψηφιακά ίχνη δεν έχουν σβηστεί και εντοπίστηκαν στην έρευνά µας.

Η σχέση του Αβραµόπουλου µε τους Καταριανούς και τα «επενδυτικά» τους συµφέροντα ξεκινάει από το 2014 (πρόκειται για την τρίτη σύµπτωση). Το σύνολο τότε των ΜΜΕ διαφηµίζει τη µεγάλη επένδυση δισεκατοµµυρίων στο Ναυάγιο της Ζακύνθου. Η επένδυση αποδείχθηκε µια απάτη αφού οι ιδιωτικές εκτάσεις ήταν δηµόσιες. Πριν από έναν χρόνο το Documento αποκάλυψε ότι οι εµπλεκόµενοι είχαν σχέση µε τζιχαντιστές. Την περίοδο εκείνη λοιπόν ο ∆. Αβραµόπουλος αποφασίζει ως υπουργός Αµυνας, παρά τις διαµαρτυρίες των κατοίκων της περιοχής, ότι η αγορά µπορεί να γίνει ενώ δεν έχει διαβεβαίωση από την Κτηµατική Εταιρεία του ∆ηµοσίου ότι η έκταση δεν είναι δηµόσια. Οι λεπτοµέρειες, όπως και η παραπλανητική µέθοδος που χρησιµοποιήθηκε υπάρχουν στο ρεπορτάζ στο Documento.

Το 1994 ο Θόδωρος Πάγκαλος είχε αποκαλέσει τον ∆ηµήτρη Αβραµόπουλο «κύριο τίποτα» για να δείξει ότι ασχολείται µε την επιφάνεια και την προσωπική επικοινωνία. Σήµερα ο Αβραµόπουλος υπεραµύνεται του χαρακτηρισµού ότι είναι ο κύριος τίποτα αφού «δεν έχει κάνει τίποτα». Μόνο που δεν φτάνει να το λέει στην τηλεόραση.

Πηγή: Documento

Είναι εστέτ και αρνείται να βγάλει selfies με τους θαυμαστές του. Και όμως στα 72 του ο αμερικανός σταρ είναι περιζήτητος σε όλο τον κόσμο. Πολύπλευρος και ταλαντούχος ηθοποιός είναι επίσης σκηνοθέτης, παραγωγός σεναριογράφος αλλά και designer

Ηθοποιός με ευρύ φάσμα υποκριτικής, σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος, ο γοητευτικός Τζον Μάλκοβιτς έχει παίξει σε περισσότερες από 70 ταινίες, μεταξύ των οποίων οι «Μια θέση στην καρδιά» του Ρόμπερτ Μπέντον και «Killing Fields» του Ρόλαντ Τζόφι (1984), «Αυτοκρατορία του Ηλιου» (1987) του Στίβεν Σπίλμπεργκ, «Επικίνδυνες σχέσεις» (1988) του Στίβεν Φρίαρς, «Τσάι στη Σαχάρα» (1990) του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, «Σκιές και Ομίχλη» (1991) του Γούντι Αλεν, «Η Δεύτερη Ευκαιρία» (1993) του Βόλφγκανγκ Πέτερσεν, «Μαίρη Ράιλι» (1996) επίσης του Φρίαρς, «Το Σιδηρούν Προσωπείο» (1998), του Ράνταλ Γουάλας, «Ο Αγγελιοφόρος:

Η ιστορία της Ιωάννας της Λορένης» (1999) του Λυκ Μπεσόν, ενώ την ίδια χρονιά έπαιξε τον ομώνυμο ρόλο στο «Μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς» του Σπάικ Τζόουνζ, «Καυτό απόρρητο» των αδελφών Κοέν και «Η ανταλλαγή» του Κλιντ Ιστγουντ (2008). Ακόμη, πρωταγωνίστησε στη σειρά του HBO «The New Pope» (2020) του Πάολο Σορεντίνο και τη βιογραφική σειρά της AppleTV+ για τον Κριστιάν Ντιόρ «The New Look» (2024). Εχει, δε, αποκτήσει διεθνή φήμη και τιμηθεί με δεκάδες βραβεία και αρκετές υποψηφιότητες για Οσκαρ. Συγχρόνως, από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, εμφανίζεται διαρκώς στις θεατρικές σκηνές του Μπρόντγουεϊ, του Λονδίνου, του Παρισιού και άλλων θεατρικών μητροπόλεων, ως ηθοποιός και σκηνοθέτης, και έχει τιμηθεί με το Εθνικό Θεατρικό Βραβείο Μολιέρου της Γαλλίας και με το βρετανικό βραβείο Milton Schulman.

Στην Αθήνα, μας είναι επίσης γνώριμος. Τον Οκτώβριο του 2022, ο Τζον Μάλκοβιτς εμφανίστηκε στο Ηρώδειο με το έργο «The Music Critic» του διάσημου βιολιστή, συνθέτη, παραγωγού και ηθοποιού Αλεξέι Ιγκούντεσμαν και στην συνέχεια, τον Φεβρουάριο του 2023 έδωσε ένα θεατρικό ρεσιτάλ στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, πρωταγωνιστώντας στη «Μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι» σε σκηνοθεσία Τιμοφέι Κουλιάμπιν. Πρόσφατα η δημοσιογράφος της βρετανικής εφημερίδας The Times Μελίσα Ντένες, συνάντησε τον Τζον Μάλκοβιτς στο Λονδίνο, όπου βρέθηκε για να προωθήσει το λεύκωμα «Malkovich Malkovich Malkovich: Homage to Photographic Masters» (Skira Editore), αποτέλεσμα της συνεργασίας του με τον Σάντρο Μίλερ,  που κυκλοφορεί (πάλι) τον ερχόμενο Σεπτέμβριο σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων.  

Πρόκειται για ένα πρωτοποριακό project του Μίλερ ο οποίος  χαρακτηρίζει τον Μάλκοβιτς «το όνειρο κάθε φωτογράφου». Πριν από δώδεκα χρόνια, ο Μίλερ  ρώτησε τον Μάλκοβιτς αν θα ήθελε να αναδημιουργήσει μια σειρά από εμβληματικές φωτογραφίες του 20ού αιώνα, όπως του Αντι Γουόρχολ με την τρομακτική περούκα του, της Κρίστι Τέρλινγκτον στο πορτρέτο του Πατρίκ Ντεμαρσελιέ και του γυμνού μελισσοκόμου του Ρίτσαρντ Αβεντον. Και ο θρυλικός ηθοποιός έγινε η μούσα του. Το έργο επεκτάθηκε σε εκατοντάδες πορτρέτα, το καθένα από τα οποία απαιτούσε ώρες μακιγιάζ, αλλά ο Μάλκοβιτς ήταν πρόθυμος. Θέλεις να φορέσω κορσέ, να ποζάρω γυμνός, να γίνω ο Αβραάμ Λίνκολν;Φυσικά, γιατί όχι;

Η Μπέτι Ντέιβις ήταν μια πρόκληση. «Κάποτε ταξιδέψαμε με το ίδιο αεροπλάνο για το φεστιβάλ κινηματογράφου της Ντοβίλ και η σωματική της διάπλαση είναι δύσκολο να αναπαραχθεί — αυτό το μικροσκοπικό σώμα με το τεράστιο κεφάλι και τα γιγάντια μάτια. Eχω μεγάλο κεφάλι, αλλά το δικό της είναι τριπλάσιο σε μέγεθος», λέει ο αμερικανός ηθοποιός στους Times. Παράλληλα με τις εκθέσεις φωτογραφιών και την προώθηση του εκπληκτικού λευκώματος, ο 72χρονος ηθοποιός συνεχίζει να κάνει ταινίες και τηλεοπτικές σειρές: Στην πολυαναμενόμενη μαύρη κωμωδία «Wild Horse Nine» του Μάρτιν ΜακΝτόνα (την πρώτη του παραγωγή μετά τα «Πνεύματα του Ινισέριν» του 2023) που διαδραματίζεται λίγο πριν από το πραξικόπημα της Χιλής το 1973, ο Μάλκοβιτς υποδύεται έναν πράκτορα της CIA που στάλθηκε στο Νησί του Πάσχα.

Ακόμη, πρόκειται να πρωταγωνιστήσει – μαζί με τον Τζόελ Κίναμαν και την Τζένιφερ Τζέισον Λι – στη σειρά θρίλερ «Bishop» της Prime Video. Ποια είναι η βασική του αρχή όταν αναλαμβάνει μια νέα δουλειά; Να είναι ενδιαφέρουσα;  Να είναι ξεκαρδιστική; Ο χαρακτηρισμός «ξεκαρδιστική» είναι το μεγαλύτερο κομπλιμέντο που μπορεί να κάνει, γράφει η Ντένες στους Times. O Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, για παράδειγμα, ήταν ξεκαρδιστικός στα γυρίσματα της ταινίας «Τσάι στη Σαχάρα», ενώ στις «Σκιές και Ομίχλη» ο Γούντι Αλεν δεν ήταν: «Νομίζεις ότι αν γυρίσεις μια ταινία με τον Γούντι Αλεν θα γελάς όλη μέρα. Αλλά δεν θα γελάσεις καθόλου, γιατί είναι ένας βαθιά σοβαρός άνθρωπος», της λέει ο Μάλκοβιτς.

Ο ίδιος μπορεί να ακούγεται επιτηδευμένος ή ντιλετάντης, όπως οι χαρακτήρες που υποδύθηκε στις ταινίες «Επικίνδυνες Σχέσεις» και «Το Πορτρέτο μιας Κυρίας», ένας άνδρας όλο στυλ και καθόλου καρδιά: πρόσφατα είπε στο podcast της Μπέλα Φρόιντ ότι η αντικατάσταση μερικών πολύ μικρών κουμπιών στην Πολωνία ήταν εξίσου σημαντική υπόθεση με οποιαδήποτε ταινία. Η διαφορά, όμως, είναι ότι ο Μάλκοβιτς είναι ειλικρινής και ξέρει καλά τη δουλειά του. Δεν ασχολείται με τη μόδα, αλλά έχει σχεδιάσει 24 σειρές ρούχων. Δεν φλερτάρει με την κλασική μουσική, αλλά συνεργάζεται με τους ίδιους μουσικούς εδώ και χρόνια.

Μια «ξεκαρδιστική» παιδική ηλικία

«Ξεκαρδιστική» ήταν εξάλλου και η παιδική του ηλικία στο Μπέντον του Ιλινόις όπου μεγάλωσε: «Λες και είναι το τέλος του κόσμου.

Είναι τόσο μοναχικό όσο το Νησί του Πάσχα, όπου απλά πρέπει να είσαι αυτοδημιούργητος. Υπήρχαν δύο οικογένειες που ήταν γνωστές στις αρχές. Η μία οικογένεια κατούρησε τη μηχανή του γκαζόν και η άλλη προσπάθησε να κάψει την εκκλησία», λέει ο Μάλκοβιτς. Η αγαπημένη του ιστορία, δε, αφορά κάποιον που «ήρθε στο “Zodiac Lounge” με έναν (παπαγάλο) μακάο στον ώμο του και η σερβιτόρα του είπε: “Δεν μπορείς να μπεις εδώ μέσα με ένα ζώο”. Της είπε: “Δεν είναι ζώο, είναι πουλί” . Κι εκείνη του απάντησε: “Δεν με νοιάζει, δεν μπορείς να μπεις”. Ο άντρας άρχισε να χτυπάει το κεφάλι του μέχρι θανάτου. Και ξέρεις τι ούρλιαζε; “Κοίτα τι με ανάγκασες να κάνω!” Αληθινή ιστορία», λέει ο Μάλκοβιτς χαμογελώντας.

Στο Λονδίνο, του αρέσει να περπατάει και να σκέφτεται. Οι Λονδρέζοι δεν ζητούν selfies. «Μπορεί να είναι πολύ αστείοι ή να σου πουν κάτι, αλλά είναι περαστικοί. Με τους τουρίστες, είναι απλώς selfies και κανείς δεν θέλει να σου μιλήσει». Βγάζει selfies; «Οχι, αλλιώς ξεκινάει μια ολόκληρη σειρά από ανοησίες. Τις περισσότερες φορές, όταν περιπλανιέμαι, προσπαθώ να θυμηθώ το κείμενο κάποιου έργου». Να σημειωθεί ότι αυτή τη στιγμή, ο Μάλκοβιτς διασκευάζει για το Tokyo Metropolitan Theatre το ιαπωνικό μυθιστόρημα «Real World » της Νατσούο Κιρίνο, για τέσσερις έφηβες που προσφέρουν καταφύγιο σε έναν δολοφόνο. Φυσικά θα τον υποδυθεί ο ίδιος.

Βασανιστήρια και ξυλοδαρμοί

Πολλά από όσα γνωρίζει για τη βία και τη σκληρότητα, ο Μάλκοβιτς τα έμαθε από τον μεγαλύτερο αδερφό του, τον Ντάνι, και, σε μικρότερο βαθμό, από τον πατέρα του, έναν εκδότη περιοδικών. «Ο αδερφός μου ήταν μεγάλος καλλιτέχνης βασανιστηρίων και δυστυχώς ταυτόχρονα ήταν πολύ αστείος, κάτι που είναι ένα είδος τέχνης», λέει. Πιστεύει ότι «ένας στους πέντε» ξυλοδαρμούς του πατέρα του τού άξιζαν, αλλά δεν του κρατάει κακία. «Επιπλέον, ο αδερφός μου κι εγώ ήμασταν και οι δύο τεράστιοι», αποκαλύπτει μιλώντας στους Times. Στην εφηβεία του, ο Μάλκοβιτς έχασε περισσότερα από 10 κιλά τρώγοντας μόνο ζελέ για τέσσερις μήνες.

Αλλά δεν θέλει να δώσει λανθασμένη εντύπωση. «Είχα υπέροχα παιδικά χρόνια, με φίλους με τους οποίους μιλάω ακόμα». Είχε τρεις μικρότερες αδερφές και στο σπίτι επικρατούσε χάος. «Δεν υπήρχαν ποτέ λιγότερα από δέκα παιδιά εκεί, που έκαναν ανοησίες, και η μητέρα μου διάβαζε συνέχεια. Δεν το είχε με το νοικοκυριό, το μάζεμα και το καθάρισμα». Τον πείραζε η ακαταστασία; «Απίστευτα, αλλά απλά τα έκανα όλα εγώ. Τα χρώματα της ποδοσφαιρικής μας ομάδας ήταν το καφέ κι το άσπρο … Οταν βλέπεις τη μητέρα σου να τα πλένει μαζί, μην την αφήσεις να το κάνει δεύτερη φορά. Η μητέρα μου ήταν συναρπαστική, αστεία, έξυπνη, αλλά δεν ήταν αυτό που την ενδιέφερε στη ζωή», λέει.

Η οικογένειά της είχε την τοπική εφημερίδα και όλα τα αδέρφια του Μάλκοβιτς έγιναν δημοσιογράφοι. Σοκαριστικά, τρία από αυτά πέθαναν στα πενήντα τους, ο Ντάνι και η Ρεβέκκα από καρδιακές προσβολές, η Αμάντα από καρκίνο. Ενιωσε ενοχές επιζώντος; «Λοιπόν, δεν είναι ευχάριστο. Δύο από αυτούς δεν φρόντισαν τον εαυτό τους. Μία έπαθε καρκίνο όταν ήταν πολύ νέα και φρόντιζε τον εαυτό της», παραδέχεται. Αν ο Μάλκοβιτς ακούγεται Ζεν στα όρια της απάθειας, από κοντά φαίνεται καθαρά ρεαλιστής, σχολιάζει η Μελίσα Ντένες στους Times. Μεγάλο μέρος της ζωής του, τελικά, ήταν μια αντίδραση στο γεγονός ότι μεγάλωσε στο Μπέντον, από το να μιλάει αρκετές γλώσσες μέχρι την υποκριτική και την εξέλιξή του ως εστέτ (ο Μάλκοβιτς σχεδιάζει τους δικούς του διακόπτες φωτισμού).

Μα… ο Τομ Κρουζ;

Ολα αυτά τα πράγματα είναι τόσο πολύ «Στο Μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς» – στο οποίο ο Τζον Κιούζακ ανακαλύπτει ένα τούνελ που οδηγεί στον εγκέφαλο του ηθοποιού – ώστε είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί πάντα έλεγε ο ίδιος ότι το σενάριο του Τσάρλι Κάουφμαν δεν είχε καμία σχέση με την πραγματικότητα. Αρχικά ήθελε να σκηνοθετήσει την ταινία με κάποιον άλλον στον ομώνυμο ρόλο. Ποιον θα διάλεγε; «Ημουν μεγάλος θαυμαστής του Γουίλιαμ Χαρτ. Ο Τομ Κρουζ είχε μόλις παίξει στις “Σκοτεινές Μπίζνες ενός Πρωτάρη”(1983) και μου άρεσε πολύ. Ο Σον Πεν. Θα μπορούσε να ήταν οποιοσδήποτε, αλλά ο Τσάρλι δεν συμφώνησε», απαντάει.

Οταν, δε, ο Κέβιν Μπέικον απέρριψε τον ρόλο του καλύτερού του φίλου, ο Μάλκοβιτς πρότεινε τον Τσάρλι Σιν, ο οποίος τότε βρισκόταν σε κέντρο αποτοξίνωσης μετά από υπερβολική δόση κοκαΐνης. Κάπως έτσι προέκυψε ο Τζον Κιούζακ και ήταν πολύ καλός διεισδύοντας στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς.