Το αεροσκάφος μπορεί να είχε πιλοταριστεί μέσω δορυφορικής σύνδεσης, ισχυρίστηκε σύμβουλος του νέου υπουργού Άμυνας της Ουκρανίας

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δημοσίευσε βίντεο που απεικονίζουν, όπως τα χαρακτήρισε, μη επανδρωμένα αεροσκάφη καμικάζι της γερμανικής εταιρείας να καταστρέφουν δύο ουκρανικά στρατιωτικά ελικόπτερα βαθιά μέσα στη χώρα.

Οι επιδρομές, που φέρεται να πραγματοποιήθηκαν το Σάββατο, ενδέχεται να αφορούσαν μη επανδρωμένα αεροσκάφη τα οποία καθοδηγούνταν μέσω δορυφορικής σύνδεσης.

Το βίντεο δείχνει δύο ξεχωριστές επιθέσεις στην ίδια τοποθεσία, με έναν χειριστή να εμφανίζεται να βοηθά τα συστήματα στόχευσης των drones. Το υπουργείο αναγνώρισε τα κατεστραμμένα αεροσκάφη ως ένα Mil Mi-24 και ένα Mil Mi-8 που λειτουργούσαν από τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Το βίντεο είχε κυκλοφορήσει προηγουμένως στα ρωσικά στρατιωτικά κανάλια Telegram.

Ο Ουκρανός ειδικός στον ηλεκτρονικό πόλεμο Σεργκέι «η Λάμψη» Μπεσκρέσνοφ, ο οποίος πρόσφατα διορίστηκε σύμβουλος του νέου Ουκρανού υπουργού Άμυνας, Μιχαήλ Φεντόροφ, δήλωσε ότι δεν υπήρχαν επιπλέον ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε κοντινή απόσταση για να αναμεταδώσουν εντολές κατά τη διάρκεια της επίθεσης, υποδηλώνοντας ότι ήταν η πρώτη γερμανική ανάπτυξη που χρησιμοποίησε δορυφορική σύνδεση στο διαδίκτυο.

«Αυτά [τα drones] χειρίζονταν χειροκίνητα σε χαμηλό υψόμετρο για να παραμένουν κάτω από τα ραντάρ», είπε ο Μπεσκρέσνοφ.

Ο ρωσικός στρατός δεν σχολίασε τη στόχευση των Gerans, αλλά δήλωσε ότι οι επιδρομές έπληξαν μια περιοχή 46 χιλιόμετρα δυτικά του αεροδρομίου Kanatovo στην περιφέρεια Kirovograd, βαθιά εντός της ουκρανικής επικράτειας.

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, το Υπουργείο Άμυνας ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία στρατολόγησης για τις Ρωσικές Μη Επανδρωμένες Δυνάμεις - έναν νέο σχηματισμό που επεκτείνεται ραγδαία με βάση την εμπειρία από την ουκρανική σύγκρουση.

Πηγή: RT

Σύμφωνα με τον Αναπληρωτή Πρόεδρο του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ακόμη χρόνο μέχρι τις 5 Φεβρουαρίου για να λάβουν απόφαση σχετικά με την παράταση.

ΜΟΣΧΑ, 26 Ιανουαρίου. /TASS/. Η Μόσχα δεν έχει ακόμη λάβει επίσημη απάντηση από την Ουάσινγκτον στην πρόταση του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν να παρατείνει για ένα έτος τους περιορισμούς που θεσπίζονται από τη Συνθήκη μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών για τα μέτρα για την περαιτέρω μείωση και τον περιορισμό των στρατηγικών επιθετικών όπλων (η Νέα Συνθήκη START), δήλωσε ο αναπληρωτής πρόεδρος του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας Ντμίτρι Μεντβέντεφ σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Kommersant» .

Σύμφωνα με τον ανώτερο Ρώσο αξιωματούχο ασφαλείας, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ακόμη χρόνο μέχρι τις 5 Φεβρουαρίου για να λάβουν απόφαση σχετικά με την παράταση.

Το TASS έχει συγκεντρώσει τα βασικά συμπεράσματα από τις δηλώσεις του Μεντβέντεφ.

Νέα επέκταση START

Η Συνθήκη μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών για Μέτρα για την Περαιτέρω Μείωση και Περιορισμό των Στρατηγικών Επιθετικών Όπλων (η Νέα Συνθήκη START) έπαιξε θετικό ρόλο σε ένα συγκεκριμένο σημείο στη διατήρηση της στρατηγικής σταθερότητας και στη μείωση των κινήτρων για έναν ανταγωνισμό εξοπλισμών, «εξασφαλίζοντας την απαραίτητη προβλεψιμότητα στον τομέα των στρατηγικών επιθετικών όπλων».

«Πρώτα και κύρια, αυτό που χρειάζεται είναι μια θεμελιώδης εξομάλυνση των σχέσεων Ρωσίας-ΗΠΑ», οι οποίες έχουν υποβαθμιστεί σημαντικά υπό την προηγούμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ, της οποίας η ανεύθυνη προσέγγιση στην εφαρμογή της συνθήκης New START, συμπεριλαμβανομένων των παραβιάσεων των θεμελιωδών αρχών που ορίζονται στο προοίμιο της συνθήκης, ανάγκασε τη Ρωσία να αναστείλει τη συμφωνία το 2023.

Τα παράπονα από τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι δεν έχουν καταφέρει αρκετά στο πλαίσιο της New START μιλούν για τον υψηλό επαγγελματισμό των Ρώσων διαπραγματευτών που υπερασπίστηκαν τα συμφέροντα της χώρας τους, ενώ ο ηγέτης των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, επικρίνοντας τη συνθήκη, είναι δυσαρεστημένος όχι με την ίδια τη συμφωνία αλλά με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές.

«Όσον αφορά πιθανές πολυμερείς συμφωνίες, προς το παρόν δεν υπάρχει ουρά όσων επιθυμούν να συζητήσουν κάποιο νέο περιοριστικό καθεστώς σε ευρύτερη σύνθεση από τη Ρωσία και τις Ηνωμένες Πολιτείες», κατέληξε ο πολιτικός.

Επέκταση πυρηνικής λέσχης

Η παγκόσμια αστάθεια ωθεί τις χώρες να σκεφτούν περισσότερο τα αμυντικά τους ζητήματα: «Δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι ορισμένες χώρες θα θεωρήσουν ότι η βέλτιστη επιλογή είναι η απόκτηση πυρηνικών όπλων. Πιστεύω ότι η «πυρηνική λέσχη» θα συνεχίσει να επεκτείνεται στο μέλλον, παρά την όλη δυσαρέσκεια γι' αυτό».

Ωστόσο, «οι τρέχουσες επίσημα αναγνωρισμένες πυρηνικές δυνάμεις έχουν τη δυνατότητα να αποτρέψουν αυτή την εξέλιξη των γεγονότων», «αρκεί να υπάρχει πολιτική βούληση».

Το κατά πόσον η επέκταση της «πυρηνικής λέσχης» θα αποσταθεροποιήσει την παγκόσμια κατάσταση είναι ένα σύνθετο ζήτημα, καθώς παρά τον κίνδυνο χρήσης πυρηνικών όπλων σε τοπικό επίπεδο, «από την άλλη πλευρά, θα αναγκάσει τα κράτη να σκεφτούν τις συνέπειες της πρόκλησης ορισμένων συγκρούσεων».

Επιπλέον, «αν η Ρωσία δεν είχε πυρηνικά όπλα, είναι πολύ πιθανό ότι η χώρα μας δεν θα υπήρχε πλέον».

Επίθεση στην κατοικία του Πούτιν

Η μαζική επίθεση με UAV στην κατοικία του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για χτύπημα με ειδικά όπλα.

Η Ρωσία είναι έτοιμη για οποιαδήποτε εξέλιξη των γεγονότων και οι νέες απειλές για την ασφάλεια της χώρας θα κατασταλούν αυστηρά: «Το επιτυχημένο έργο του ρωσικού αμυντικού-βιομηχανικού συμπλέγματος είναι ένα ηρεμιστικό για τους νευρωτικούς στην λέσχη των εχθρών της Ρωσίας», σημείωσε ο Μεντβέντεφ.

Γιατί η νέα εξωτερική πολιτική της Αμερικής δυσκολεύεται να μετατρέψει την πίεση σε αποτελέσματα

Τον Ιανουάριο του 2026 συμπληρώνεται ένας χρόνος από την ορκωμοσία του Ντόναλντ Τραμπ ως 47ου Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Λίγοι εθνικοί ηγέτες μπορούν να ανταγωνιστούν τον Τραμπ όσον αφορά τη δημόσια εμπλοκή και το εύρος των παγκόσμιων ζητημάτων που αντιμετωπίζει. Είναι αναμφίβολα ο αρχηγός κράτους που αναφέρεται περισσότερο. Ωστόσο, το υψηλό επίπεδο προσοχής των μέσων ενημέρωσης στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική της Αμερικής είναι ένα δίκοπο μαχαίρι για την τρέχουσα κυβέρνηση των ΗΠΑ. Αναγκάζει την ηγεσία να χειρίζεται μια ατελείωτη ροή ποικίλων προκλήσεων σε πραγματικό χρόνο και υπό συνεχή πίεση. Αυτή η δυναμική έχει διαμορφώσει το αναγνωρίσιμο διπλωματικό στυλ της κυβέρνησης Τραμπ, το οποίο χαρακτηρίζεται από ασυνέπεια, βιασύνη και μισοκαρδία.

Κατά συνέπεια, πολλά ζητήματα που έχουν θίξει ο Πρόεδρος Τραμπ και οι πιστοί βοηθοί του - ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζ. Ντ. Βανς, ο Υπουργός Εξωτερικών και Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, ο Ειδικός Απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ και ο γαμπρός του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ - παραμένουν σε μεγάλο βαθμό άλυτα. Αυτό υπονομεύει την εικόνα του Τραμπ ως ενός τρομερού ηγέτη που μπορεί να αναγκάσει οποιονδήποτε να συμμορφωθεί με τις επιθυμίες του. Η τάση του προέδρου των ΗΠΑ να αντιστρέφει τις πολιτικές του εξηγεί τη δημοτικότητα του meme TACO (Trump Always Chickens Out - Ο Τραμπ πάντα φεύγει από το τραπέζι).

Εν τω μεταξύ, το πολιτικό ημερολόγιο για το 2026 υπόσχεται νέες προκλήσεις. Εάν αντιμετωπιστούν με αναποτελεσματικό τρόπο, οι Δημοκρατικοί θα μπορούσαν να αποκτήσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου των ΗΠΑ στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, εκτροχιάζοντας ενδεχομένως την ατζέντα του Τραμπ μέχρι τις επόμενες προεδρικές εκλογές το 2028. Η επικείμενη απειλή ενός ακόμη κλεισίματος της κυβέρνησης, η ανάγκη επίλυσης της κρίσης στην Ουκρανία, η αποτροπή κλιμάκωσης στους οκτώ πολέμους που σταμάτησε ο Τραμπ το 2025, οι προετοιμασίες για τους εορτασμούς της 250ής επετείου της ανεξαρτησίας των ΗΠΑ, η διοργάνωση της συνόδου κορυφής της G20 και του Παγκοσμίου Κυπέλλου - αυτοί θα είναι οι βασικοί παράγοντες που θα διαμορφώσουν τη δυναμική της εξουσίας στις ΗΠΑ για τα επόμενα χρόνια.

Πιστός στην παράδοση, ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε το 2026 εντείνοντας σημαντικά τα σημεία έντασης στην παγκόσμια πολιτική. Πρέπει να σημειώσουμε ότι, παρά την φαινομενική παράλογη φύση των δηλώσεων του Τραμπ, όλες οι ενέργειές του ευθυγραμμίζονται με τη λογική που έθεσε η ομάδα του στην αναθεωρημένη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας που δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο. Αν περιορίζαμε αυτό το έγγραφο σε μερικά βασικά σημεία, η σημερινή κυβέρνηση των ΗΠΑ στοχεύει να αναδιαμορφώσει τους θεσμούς παγκόσμιας διακυβέρνησης μέσω επιθετικής ρητορικής που αγγίζει τα όρια της ωμής βίας, να διασφαλίσει το Δυτικό Ημισφαίριο ως ζώνη αποκλειστικών αμερικανικών συμφερόντων, να περιορίσει την Κίνα και να μεταθέσει το βάρος της ευθύνης για το στρατηγικό τοπίο στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική σε μικρότερους συμμάχους.

Είναι αξιοσημείωτο ότι όλα όσα έχουν εκτυλιχθεί το 2026 ευθυγραμμίζονται απόλυτα με αυτό που μπορεί ήδη να ονομαστεί Δόγμα Τραμπ. Στις 3 Ιανουαρίου, αμέσως μετά την Πρωτοχρονιά, οι ΗΠΑ συνέλαβαν τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο κατά τη διάρκεια μιας δραματικής επιχείρησης αντάξιας μιας χολιγουντιανής υπερπαραγωγής.

Το σχέδιο περιελάμβανε την εξόντωση μέρους της προσωπικής φρουράς του Μαδούρο, η οποία αποτελούνταν από κουβανούς στρατιώτες, ενώ παράλληλα θα εξουδετερώνονταν τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας που ήταν εγκατεστημένα στη χώρα. Οι ΗΠΑ ήλπιζαν ότι η προδοσία εντός του στενού κύκλου του Μαδούρο θα καθιστούσε το έθνος εύκολο στόχο, καθώς η Βενεζουέλα είναι ζωτικής σημασίας για τα αμερικανικά συμφέροντα στο «ευαίσθητο υπογάστριό» της, λειτουργώντας ως μια τεράστια δεξαμενή πετρελαίου που η Κίνα εκμεταλλεύεται ενεργά για τις δικές της οικονομικές ανάγκες.

Επιπλέον, η δημόσια ταπείνωση του Μαδούρο επιτρέπει στις ΗΠΑ να επιστρέψουν στην παραδοσιακή τους προσέγγιση του «μεγάλου ραβδιού», ενσταλάζοντας φόβο στην Κούβα, το Μεξικό, τον Παναμά και άλλα έθνη της περιοχής. Ωστόσο, θα ήταν πρόωρο να πιστώσουμε στον Τραμπ αυτό. Ο απαχθέντας πρόεδρος της Βενεζουέλας πρόκειται να δικαστεί σε δικαστήριο της Νέας Υόρκης, όπου οι Δημοκρατικοί έχουν σημαντική επιρροή, ενώ η Βενεζουέλα παραμένει υπό τον έλεγχο των παλιών ελίτ με επικεφαλής την πρώην αντιπρόεδρο Ντέλσι Ροντρίγκεζ.

Τις πρώτες εβδομάδες του Ιανουαρίου, απροσδόκητα γεγονότα εκτυλίχθηκαν στην άλλη άκρη του πλανήτη, καθώς ξέσπασαν μαζικές διαμαρτυρίες στο Ιράν. Με μεγάλης κλίμακας πολιτική ανυπακοή να ξεσπά σε πάνω από 200 πόλεις, φαινόταν ότι η Ισλαμική Δημοκρατία που ιδρύθηκε το 1979, υπό την ηγεσία του Ραχμπάρ, βρισκόταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης, ανοίγοντας ενδεχομένως το δρόμο για την επιστροφή στην εξουσία του εξόριστου γιου του εκδιωχθέντος Σάχη από τη δυναστεία των Παχλεβί. Μια τέτοια μετατόπιση θα επέτρεπε στις ΗΠΑ να ανακτήσουν τον έλεγχο ενός από τους κορυφαίους παραγωγούς φυσικού αερίου στον κόσμο και να διαταράξουν σχεδόν όλους τους διαδρόμους μεταφορών και εφοδιαστικής σε όλη την Ευρύτερη Ευρασία.

Ωστόσο, ακριβώς όταν η στρατιωτική δράση φαινόταν επικείμενη, ο Τραμπ αποφάσισε απροσδόκητα να υποχωρήσει, προφανώς ακολουθώντας τη συμβουλή του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος έμαθε από την πικρή εμπειρία του Δωδεκαήμερου Πολέμου τον Ιούνιο του 2025.

Πρόθυμος να αποστασιοποιηθεί εμφανώς από την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, ο Τραμπ επέστρεψε στη συζήτηση για την πιθανή απόκτηση της Γροιλανδίας. Ισχυρίστηκε ότι η Γροιλανδία αποικίστηκε άδικα από τη Δανία, η οποία δεν είναι σε θέση να ασφαλίσει το νησί και ολόκληρο το Δυτικό Ημισφαίριο από τις απειλές που θέτουν η Κίνα και η Ρωσία. Χρησιμοποιώντας τελετουργικά τη Μόσχα και το Πεκίνο ως λεκτικούς αποδιοπομπαίους τράγους, ο πραγματικός στόχος του Τραμπ με την άσκηση ελέγχου επί της Γροιλανδίας είναι να ενισχύσει τις θέσεις των ΗΠΑ στην περιοχή της Αρκτικής και, μακροπρόθεσμα, να μπλοκάρει τη Βόρεια Θαλάσσια Οδό, η οποία σταδιακά αναδεικνύεται ως μια πιο βιώσιμη εναλλακτική λύση σε σχέση με τις υπάρχουσες εμπορικές οδούς μεταξύ Κίνας και ΕΕ που διέρχονται από τις γεωπολιτικά ταραγμένες περιοχές των νότιων θαλασσών.

Πανικός κατέλαβε την Ευρώπη καθώς προετοιμαζόταν για το χειρότερο: μια πιθανή στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ εναντίον του κατώτερου συμμάχου της στο ΝΑΤΟ και την πιθανή διάλυση ολόκληρου του μπλοκ. Ωστόσο, μιλώντας στην Ετήσια Συνάντηση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός, ο Τραμπ έσπευσε να διαβεβαιώσει τους πάντες ότι επιδιώκει μια αμοιβαία επωφελή συμφωνία που θα μπορούσε απλώς να υπονοεί την κυριαρχία των ΗΠΑ σε περιοχές όπου βρίσκονται οι στρατιωτικές τους βάσεις, παρόμοια με το καθεστώς των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο.

Καθώς η Γροιλανδία επισκίασε προσωρινά την Ουκρανία στις ειδήσεις, δεν μπορούσε κανείς παρά να σκεφτεί την αλληλένδετη σχέση αυτών των δύο ζητημάτων, που βρίσκονται σε αντίθετα άκρα του ευρωπαϊκού φάσματος ασφάλειας. Εν τω μεταξύ, ο Ντόναλντ Τραμπ κάλεσε απροσδόκητα τον Ουκρανό ηγέτη Βλαντιμίρ Ζελένσκι στην Ελβετία, ενώ ταυτόχρονα έστειλε τον Βίτκοφ και τον Κούσνερ στη Μόσχα. Την επόμενη μέρα, οι συζητήσεις συνεχίστηκαν σε τριμερή μορφή (Ρωσία-ΗΠΑ-Ουκρανία), με δύο ομάδες εργασίας που επικεντρώνονταν στην ασφάλεια και την οικονομία. Παράλληλα με γνωστά πρόσωπα από την αμερικανική αντιπροσωπεία, παρευρέθηκε και ο Τζος Γκρούνμπαουμ, ο Επίτροπος της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προμηθειών των ΗΠΑ. Αυτό σήμαινε σαφώς ότι αυτός ο γύρος διαπραγματεύσεων δεν αφορούσε μόνο εδαφικές διαφορές στην Ουκρανία, αλλά θα άγγιζε και την τύχη 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ρωσικά κρατικά περιουσιακά στοιχεία που είχαν παγώσει η κυβέρνηση Μπάιντεν.

Πριν από τις συνομιλίες, ο Πρόεδρος Πούτιν πρότεινε να χρησιμοποιηθεί 1 δισεκατομμύριο δολάρια ως συνεισφορά στο Συμβούλιο Ειρήνης που ξεκίνησε ο Τραμπ, με τα κεφάλαια να διατίθενται σε ανθρωπιστικές προσπάθειες που σχετίζονται με την ανοικοδόμηση της Γάζας.

Όσον αφορά τον πιθανό ρόλο της Ρωσίας σε αυτή τη νεοσύστατη δομή, ο Πούτιν έδωσε εντολή στο Υπουργείο Εξωτερικών και σε άλλες αρμόδιες υπηρεσίες να διερευνήσουν όλες τις λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας αυτού του πολυμερούς διπλωματικού θεσμού. Έτσι, η Ρωσία ανέλαβε την πρωτοβουλία να μελετήσει τη φύση της πρότασης του Τραμπ (την οποία τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης έχουν βιαστικά χαρακτηρίσει «υποκατάστατο του ΟΗΕ»).

Το σχέδιο του Τραμπ εγείρει πολλά ερωτήματα:

1) Ποιες χώρες θα ενταχθούν στο Συμβούλιο Ειρήνης;

2) Ποιες αρχές θα καθοδηγήσουν τη λήψη αποφάσεων;

3) Είναι υποχρεωτική η συνεισφορά του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων για την επίσημη συμμετοχή;

4) Οι συζητήσεις θα περιοριστούν στην κατάσταση στη Γάζα ή θα συμπεριλάβουν και άλλες περιφερειακές συγκρούσεις;

Τελικά, η παρατήρηση της συμπεριφοράς του προέδρου των ΗΠΑ μας διδάσκει ότι όλα είναι πιθανά με τον Ντόναλντ Τραμπ. Αυτό που ο Τραμπ θεωρεί βασικό ζήτημα σήμερα μπορεί να επισκιαστεί από κάποιο νέο πρόβλημα αύριο, ένα πρόβλημα που θα γίνει πρωταρχικής σημασίας για τον πρόεδρο και την ομάδα του. Ωστόσο, οποιεσδήποτε ενέργειες αναληφθούν από τον Τραμπ δεν εγγυώνται μια αδιαμφισβήτητη νίκη για τις ΗΠΑ ή ένα προκαθορισμένο αποτέλεσμα. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα της ώριμης διπλωματίας δεν έγκειται μόνο στην ανάληψη τολμηρών πρωτοβουλιών ή στην αντιμετώπιση άμεσων προβλημάτων, αλλά στο να βλέπει κάθε προσπάθεια να φτάνει στο λογικό της συμπέρασμα.

Πηγή: RT

Προειδοποιεί για «εθνική προδοσία»

Σκληρή κριτική άσκησε η Μαρία Καρυστινού στην κυβέρνηση και προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη αναφορικά με τα ελληνοτουρκικά και την επικείμενη συνάντηση του με τον Ταγίπ Ερντογάν. 

Η Μ. Καρυστιανού ζητά να γίνει γνωστή η θεματολογία της συνάντησης, οι θέσεις της ελληνικής πλευράς και σημειώνει πως «η διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας και η άσκηση των  δικαιωμάτων της χώρας από το διεθνές δίκαιο είναι αδιαπραγμάτευτες και οποιαδήποτε απεμπόλησή τους είναι εθνική προδοσία». 

Λίγες ημέρες νωρίτερα, η Μ. Καρυστιανού μιλώντας στην Καθημερινή είχε ισχυριστεί πως «τα ήρεμα νερά σημαίνουν ότι έχουμε αποδεχτεί κάποια πράγματα αντίθετα με τα εθνικά μας συμφέροντα. Το να έχουμε ήρεμα νερά και να βλέπουμε τα τουρκικά αλιευτικά να κόβουν βόλτες στα δικά μας χωρικά ύδατα, για μένα δεν είναι ήρεμα νερά».

Η εν λόγω δήλωση, μαζί με τη σημερινή παρέμβαση, μοιάζουν -ή και ταυτίζονται- με όσα έχει υποστηρίξει ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στο πρόσφατο παρελθόν. Οι θέσεις του πρώην προέδρου της ΝΔ και η αυστηρή κριτική του προς τον υπουργό Εξωτερικών ήταν οι λόγοι που ο Κ. Μητσοτάκης τον διέγραψε από το κόμμα, πέρυσι. 

Η σημερινή ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού 

κ. Μητσοτάκη,  έχετε συμφωνήσει προσεχή συνάντηση σας με τον κ. Ταγίπ Ερντογάν, Πρόεδρο  της Τουρκίας, συνάντηση, για  την οποία ο κ. Χακάν Φιντάν, Υπουργός Εξωτερικών της  Τουρκίας, μάλιστα δήλωσε: "Να  μην σηκωθούμε από το τραπέζι, αν δεν λυθούν τα προβλήματα"

Η συνάντηση άρα  αυτή που έχετε αποδεχθεί, είναι μείζονος εθνικής  σημασίας, για αυτό και όλοι οι Έλληνες  δικαιούμαστε να  γνωρίζουμε: (α) ποια τα θέματα  προς συζήτηση, ως σας έχουν επίσημα γνωστοποιηθεί, ώστε οι Έλληνες Πολίτες να κρίνουν την ανάγκη ή μη διενέργειας της συνάντησης  αυτής και (β)  ποιες οι θέσεις της Κυβέρνησής σας επ' αυτών. 

Είναι ευνόητο ότι η διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας και η άσκηση των  δικαιωμάτων της χώρας από το διεθνές δίκαιο είναι αδιαπραγμάτευτες και οποιαδήποτε απεμπόλησή τους είναι εθνική προδοσία.

Πηγή: efsyn