Ο Μπρούνο Ροντρίγκεζ Παρίγια τόνισε ότι η Κούβα δεν αποτελεί απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες

ΑΒΑΝΑ, 30 Ιουνίου. /TASS/. Η Αβάνα ζήτησε τη σύγκληση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 7 Ιουλίου σχετικά με την ανάγκη τερματισμού του αποκλεισμού των ΗΠΑ, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Κούβας Μπρούνο Ροντρίγκεζ Παρίγια.

«Αποφασίσαμε να ζητήσουμε μια συνεδρίαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ λόγω της δύσκολης κατάστασης που βιώνει η Κούβα λόγω του εμπορικού και οικονομικού αποκλεισμού που επιβλήθηκε στη χώρα μας από την κυβέρνηση των ΗΠΑ», επεσήμανε σε συνέντευξη Τύπου στην Αβάνα. «Θα πραγματοποιηθεί στις 7 Ιουλίου», πρόσθεσε ο κορυφαίος διπλωμάτης.

Τόνισε ότι η Κούβα δεν αποτελεί απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες. «Ο αποκλεισμός απειλεί την ευημερία του λαού μας και την περιφερειακή ειρήνη· παραβιάζει όλους τους κανόνες του διεθνούς δικαίου», σημείωσε ο υπουργός Εξωτερικών.

Ο Ροντρίγκεζ Παρίγια εξέφρασε την πεποίθηση ότι «ένα μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινότητας θα υποστηρίξει την Κούβα».

Η επίθεση μοιάζει περισσότερο με «προειδοποίηση» παρά με προμελετημένη απόπειρα δολοφονίας, ανέφερε η εφημερίδα.

ΠΑΡΙΣΙ, 30 Ιουνίου. /TASS/. Η έρευνα για την απόπειρα δολοφονίας του Ουκρανού επιχειρηματία Βλαντιμίρ Γερμολάγιεφ τη Δευτέρα στο Μονακό βασίζεται στη θεωρία ότι η Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας (SBU) βρισκόταν πίσω από την επίθεση, σύμφωνα με την Le Figaro.

«Σύμφωνα με αρκετές πηγές με τις οποίες επικοινώνησε η Le Figaro, οι ερευνητές τείνουν να πιστεύουν ότι η SBU βρίσκεται πίσω από αυτό το έγκλημα», ανέφερε.

Τόνιζε ότι ο Γερμολάγιεφ είχε αποκηρύξει την ουκρανική του υπηκοότητα και είχε τιμωρηθεί ατομικά από το Κίεβο.

«Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, η επίθεση μοιάζει περισσότερο με «προειδοποίηση» παρά με προμελετημένη απόπειρα δολοφονίας», αναφέρει η εφημερίδα.

Μέχρι στιγμής, οι αρχές δεν έχουν αποκαλύψει τίποτα σχετικά με την ταυτότητα του ατόμου που τοποθέτησε τον εκρηκτικό μηχανισμό στην είσοδο του σπιτιού. Διέσχισε τα σύνορα με τη Γαλλία με τα πόδια και διέφυγε στην κοινότητα Beausoleil, που συνορεύει με το Μονακό. Η Le Figaro ανέφερε ότι αποδείχθηκε δύσκολο να παρακολουθηθούν οι περαιτέρω κινήσεις του, καθώς η γαλλική κοινότητα είναι «σημαντικά πιο μετριοπαθώς εξοπλισμένη» με κάμερες, σε αντίθεση με το πριγκιπάτο του Μονακό. Περισσότεροι από 80 αξιωματικοί επιβολής του νόμου από το Μονακό, καθώς και περίπου 40 Γάλλοι χωροφύλακες και δύο ελικόπτερα συμμετέχουν στις έρευνες για τον εντοπισμό του υπόπτου.

Το πρωί της Τρίτης, ο Γενικός Εισαγγελέας του Μονακό, Στεφάν Τιμπό, δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ότι οι αρχές δεν χαρακτήρισαν το περιστατικό ως τρομοκρατική επίθεση και τείνουν προς απόπειρα δολοφονίας. Είπε ότι εκτός από τον Γερμολάγιεφ, τον σύντροφό του και τον γιο του, δύο άτομα που βρίσκονταν σε κοντινή απόσταση τραυματίστηκαν επίσης από θραύσματα βιτρινών καταστημάτων σε γειτονικά σπίτια.

Η έκρηξη στο Μονακό

Η έκρηξη σημειώθηκε στην είσοδο μιας πολυκατοικίας στο Μονακό στις 9:00 μ.μ. τοπική ώρα (7:00 μ.μ. GMT) στις 29 Ιουνίου. Σύμφωνα με τον Υπουργό Επικρατείας (αρχηγό της κυβέρνησης) Κριστόφ Μιρμάν, το περιστατικό είναι κάτι που το Μονακό δεν έχει ξαναδεί. Σύμφωνα με την έρευνα, ένας άγνωστος άνδρας άφησε ένα σακίδιο στην πόρτα του σπιτιού και όταν μέλη της οικογένειας άνοιξαν την πόρτα, εξερράγη ο εκρηκτικός μηχανισμός. Σύμφωνα με προκαταρκτικά στοιχεία, ήταν γεμάτος με βίδες και μεταλλικά σφαιρίδια.

Σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης, ένα από τα θύματα είναι ο Γερμολάγιεφ, Κύπριος πολίτης ουκρανικής καταγωγής. Το 2021, το ουκρανικό Forbes εκτίμησε την περιουσία του στα 220 εκατομμύρια δολάρια. Ο Όμιλος Alef, που ανήκει στον επιχειρηματία, ασχολούνταν με την κατασκευή εμπορικών εγκαταστάσεων στο Ντνιεπροπετρόφσκ και ήταν ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές στην πόλη.

Τον Δεκέμβριο του 2023, ο Βλαντιμίρ Ζελένσκι επέβαλε προσωπικές κυρώσεις εναντίον του Γερμολάγιεφ για 10 χρόνια. Ο επιχειρηματίας εντάχθηκε στην έρευνα της εφημερίδας Ukrainskaya Pravda σχετικά με Ουκρανούς επιχειρηματίες, πολιτικούς και ολιγάρχες που εγκαταστάθηκαν στην Κυανή Ακτή κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής σύγκρουσης. Αναφέρθηκε επίσης ότι ο Γερμολάγιεφ παραιτήθηκε της ουκρανικής υπηκοότητάς του για να αποκτήσει την κυπριακή υπηκοότητα.

Ενώ οι σιδηρόδρομοι σταματούν, τα νοσοκομεία καταρρέουν και τα σκάνδαλα εξαπλώνονται, οι Βρυξέλλες εξακολουθούν να βρίσκουν ατελείωτα δισεκατομμύρια για τον πόλεμο δι' αντιπροσώπων που χρησιμοποιούν.

Η Ευρώπη του ΝΑΤΟ-ΕΕ, αυτό το τεταμένο, δυστυχισμένο βασίλειο των βαθιά αντιδημοφιλών αλλά επιθετικά δογματικών κεντρώων καθεστώτων, έχει πολλές ατέλειες.

Οι ελίτ της, είτε εθνικές είτε ευρωπαϊκές, στις επιχειρήσεις, την πολιτική, και στα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης και το σύστημα των think tanks είναι εκπληκτικά ανίκανες όσον αφορά την αντιμετώπιση των επειγόντων, ακόμη και ζωτικών προβλημάτων των υπηκόων τους. Δεν τους ενδιαφέρει καθόλου η κρίσιμη οικονομική παρακμή και η γενική φτώχεια, οι καταρρέουσες υποδομές, η μαραζωμένη εκπαίδευση και η σπάνια, άνιση υγειονομική περίθαλψη, για να αναφέρουμε μόνο μερικά.

Αλλά οι ίδιες ελίτ είναι ατελείωτα δημιουργικές και ακούραστα απασχολημένες όταν φροντίζουν τον εαυτό τους, από πάνω μέχρι κάτω. Πρόσφατα και αμέτρητα παραδείγματα αυτής της ολοένα και πιο αναίσχυντης απόκλισης μεταξύ της μη εκτέλεσης της δουλειάς τους να φροντίζουν το δημόσιο συμφέρον, από τη μία πλευρά, και της εκτεταμένης, καθώς και αποκλειστικής, «φροντίδας του εαυτού» από την άλλη, είναι εύκολα αντιληπτά.

Όσον αφορά την αυτοφροντίδα, για παράδειγμα, μόλις μπήκαμε στην πολλοστή επανάληψη της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν - της Γερμανίδας επικεφαλής της ΕΕ που εκτελεί διπλό καθήκον ως αντιβασιλιάς των ΗΠΑ - διαγράφοντας παράνομα τα αποδεικτικά στοιχεία των πολύ ύποπτων συμφωνιών της, από την πανδημία του κορονοϊού («Pfizergate») μέχρι το εμπορικό σχέδιο της Mercosur με την Ουκρανία και τον χειρισμό του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ (η «Ομάδα της Ουάσινγκτον»).

Στη Γερμανία, ο δεύτερος πιο ισχυρός άνδρας στο κυβερνών (αν και ελάχιστα) κυρίαρχο συντηρητικό κόμμα, ο Γενς Σπαν, μόλις αποκαλύφθηκε ως μακροχρόνιος συνεργάτης ενός μυστικού δικτύου που συνδέεται με τον Αμερικανό ολιγάρχη - και εμμονικό με τον Αντίχριστο - Πίτερ Θιλ. Αυτό είναι κάτι καινούργιο. Πριν από αυτό, ο Σπαν ήταν κυρίως γνωστός για την εξαιρετικά ύποπτη και σίγουρα εξαιρετικά σπάταλη διακίνηση και εμπορία του κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Εν τω μεταξύ, στην άλλη πλευρά της Μάγχης, η Μεγάλη Βρετανία εξακολουθεί να είναι ένα από τα μεγαλύτερα πλυντήρια χρήματος στον κόσμο. Σύμφωνα με μια νέα έκθεση, διαχειρίζεται ένα τεράστιο ποσό 325 δισεκατομμυρίων λιρών σε βρώμικο χρήμα ετησίως, που ισοδυναμεί με το 10% του ΑΕΠ της.

Όσον αφορά το να αφήσουμε την δημόσια σφαίρα να πάει στο διάολο, ολόκληρο το σιδηροδρομικό δίκτυο της Γερμανίας μόλις κατέρρευσε για μια νύχτα, με εκατοντάδες τρένα να έχουν ακινητοποιηθεί. Και όχι, όχι λόγω δολιοφθοράς από την κακιά Ρωσία (και αυτή τη φορά ακόμη και οι Ουκρανοί έμειναν μακριά από τις γερμανικές υποδομές), αλλά λόγω ενός συνδυασμού καθαρής αυτοσχέδιας ανικανότητας και δεκαετιών σκόπιμης παραμέλησης. Στη Βρετανία, μια εμπεριστατωμένη, εγκληματολογική έκθεση μόλις αποκάλυψε ότι περισσότερες από 500 μητέρες και μωρά τραυματίστηκαν ή πέθαναν ως αποτέλεσμα ετών συστηματικής αμέλειας και σκληρότητας σε δύο δημόσια ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης. Εν τω μεταξύ, η Γαλλία συγκλονίζεται από ένα τεράστιο σκάνδαλο που αφορά τη σοβαρή κακοποίηση ανηλίκων σε δεκάδες δημόσια νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία.

Σε μια τέτοια κατάσταση, θα περίμενε κανείς ότι ακόμη και οι πιο εγωιστικές, κομφορμιστικές και με όραμα τούνελ ελίτ θα έβλεπαν την ανάγκη να δράσουν, έστω και μόνο για να διασφαλίσουν την αυτοσυντήρησή τους. Και αποδεικνύεται ότι μπορούν να δράσουν: για την Ουκρανία, δηλαδή. Ή για την ακρίβεια, όχι πραγματικά για την Ουκρανία, αν με αυτό εννοείτε τους απλούς Ουκρανούς, αλλά για το εξαιρετικά διεφθαρμένο και de facto αυταρχικό καθεστώς που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην εξουσία στο Κίεβο. Αυτό είναι το πραγματικό μήνυμα της τελευταίας Διάσκεψης για την Ανάκαμψη της Ουκρανίας που μόλις πραγματοποιήθηκε στην πολωνική πόλη Γκντανσκ: Ο πόλεμος δι' αντιπροσώπων πρέπει να συνεχιστεί, με κάθε κόστος.

Θέματα χρημάτων: Σύμφωνα με το Κίεβο, η διήμερη διάσκεψη είχε ως αποτέλεσμα την υπογραφή 160 συμφωνιών αξίας 10 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η φον ντερ Λάιεν χρησιμοποίησε τη διάσκεψη για να ανακοινώσει την εκταμίευση της πρώτης δόσης των 3,2 δισεκατομμυρίων ευρώ από ένα προγραμματισμένο «δάνειο» 90 δισεκατομμυρίων ευρώ (ένα από αυτά τα ειδικά δάνεια που δεν θα αποπληρωθούν ποτέ, τουλάχιστον όχι από την Ουκρανία). Αυτό, σύμφωνα με την ίδια την φον ντερ Λάιεν, έρχεται να προστεθεί στα πάνω από 200 δισεκατομμύρια ευρώ που έχουν ήδη σπαταληθεί σε ένα από τα πιο διεφθαρμένα καθεστώτα παρέας στον κόσμο. Είναι περήφανη γι' αυτό, όσο αδιανόητο κι αν φαίνεται σε έναν νοητικά λογικό Ευρωπαίο πολίτη. Υπάρχει επίσης μια ειδική συμφωνία με την Παγκόσμια Τράπεζα αξίας άλλων 3,4 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Οι ζωές δεν έχουν σημασία: Η ΕΕ έχει φροντίσει να καταστήσει σαφές ότι ακόμη περισσότερα δισεκατομμύρια για το Κίεβο δεν αποτελούν ένδειξη συμπόνιας προς τους απλούς Ουκρανούς. Μάλιστα, την ίδια στιγμή που έχει ανοίξει ακόμη περισσότερο την κάνουλα του χρήματος, έχει επίσης σηματοδοτήσει ότι, σε αντάλλαγμα, το καθεστώς του Κιέβου θα συνεχίσει να ταΐζει τους Ουκρανούς στον κρεατομηχανή του πολέμου. Και η ΕΕ θα διασφαλίσει ότι δεν θα ξεφύγουν. Σύμφωνα με μια νέα πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (δηλαδή του προσωπικού μηχανισμού της von der Leyen), οι Ουκρανοί άνδρες ηλικίας 23-60 ετών σύντομα θα δυσκολευτούν να ξεφύγουν από την υποχρεωτική στράτευση ζητώντας καθεστώς πρόσφυγα στην ΕΕ: Μείνετε σπίτι, νέοι άνδρες, γιατί είναι γλυκό και ένδοξο να πεθαίνεις, λοιπόν, όχι τόσο για τη χώρα σου στην πραγματικότητα, αλλά για το καθεστώς στο Κίεβο που σε έχει πουλήσει στην ΕΕ. Πώς το να σκοτώνονται ακόμη περισσότεροι νέοι άνδρες σε μια χώρα που βρίσκεται ήδη σε βαθιά δημογραφική καταστροφή υποτίθεται ότι θα προωθήσει την «ανάκαμψη» της Ουκρανίας θα παραμείνει μυστήριο.

Κάτι άλλο που έχει ελάχιστη σημασία είναι η ιστορία, ή για την ακρίβεια η ιστορία της ουκρανικής εθνικιστικής γενοκτονίας και εθνοκάθαρσης των Πολωνών κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Όχι ότι οι πολωνικές κυβερνήσεις υπήρξαν ποτέ κάτι άλλο παρά εξαιρετικά γενναιόδωρες απέναντι σε αυτό το παρελθόν, καθιστώντας διεστραμμένα τη Βαρσοβία πρωταθλήτρια των ουκρανικών καθεστώτων, το ένα μετά το άλλο, που όχι μόνο δεν δίνουν δεκάρα για αυτά τα εγκλήματα, αλλά καλλιεργούν μια λατρεία γύρω από τους δράστες τους.

Ωστόσο, πρόσφατα, ο νυν ηγέτης της Ουκρανίας, Βλαντιμίρ Ζελένσκι, υπερέβαλε την τύχη του προσβάλλοντας τις πολωνικές ευαισθησίες με έναν ακόμη γύρο δημόσιων τιμών για τους φασίστες χασάπηδες της Ουκρανίας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Προσθέστε σε αυτό το γεγονός ότι η πολιτική ηγεσία της Πολωνίας είναι αυτή τη στιγμή διχασμένη μεταξύ ενός προέδρου που δεν είναι πρόθυμος να δεχτεί τέτοιες προσβολές από το Κίεβο και ενός πρωθυπουργού που είναι, καθώς και τη σύμπτωση ότι το φετινό Συνέδριο Ανάκαμψης της Ουκρανίας πραγματοποιήθηκε στην Πολωνία και τα πράγματα ήταν αναπόφευκτο να δυσκολέψουν.

Ο Ζελένσκι αναγκάστηκε να επιστρέψει μια υψηλή κρατική εντολή της Πολωνίας που δεν άξιζε εξαρχής, και μετά έμεινε σπίτι για να κατσουφιάζει. Αντ' αυτού, η πρωθυπουργός της Ουκρανίας, Γιούλια Σβιριντένκο, πήγε στην Πολωνία για να επωφεληθεί. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο, θλιβερό σημείο, τουλάχιστον προς το παρόν: το Κίεβο μπορεί να επιδείξει το φετίχ του για τον φασισμό όσο θέλει, ακόμη και απέναντι στην Πολωνία, μια χώρα με χιλιάδες οικογένειες που έχασαν μέλη σε μαζικές δολοφονίες στην Ουκρανία και όπου μια ισχυρή πλειοψηφία του 60% του πληθυσμού είναι αντίθετη στο να βοηθηθεί το Κίεβο να ενταχθεί στην ΕΕ. Αλλά αυτό δεν θα κάνει τη διαφορά στο τέλος. Η απάτη πρέπει να συνεχιστεί.

Υπό αυτή την έννοια, το καθεστώς Ζελένσκι που κυβερνά την Ουκρανία και την ΕΕ με τα περισσότερα από τα εθνικά κεντρώα καθεστώτα της ταιριάζουν, στην πραγματικότητα, καλά: κανένα από αυτά δεν δείχνει το παραμικρό ενδιαφέρον ή σεβασμό για αυτό που θέλει ή χρειάζεται ο λαός του. Αν η Διάσκεψη για την Ανάκαμψη της Ουκρανίας έδειξε κάτι, για άλλη μια φορά, είναι ότι η ευρωπαϊκή κυρίαρχη τάση και οι ουκρανικές ελίτ έχουν τις ίδιες «αξίες»: απόλυτη αλαζονεία, διαφθορά και μια πρακτική περιφρόνηση για τη δημοκρατία, ενώ παράλληλα καταχρώνται το όνομά της.

Πηγή: RT