Ο Βασίλης Λοΐζος άφησε την Αθήνα για το χωριό των γονιών του, την Ανάληψη Τριχωνίδας, και πρωτοστατεί στην προσπάθεια αναβίωσής του.

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΟΪΖΟΣ είναι μία ακόμα περίπτωση Αθηναίου που ως παιδί περνούσε πολύ χρόνο στο χωριό των γονιών του, με αποτέλεσμα να το αγαπήσει και να αποφασίσει να ζήσει σε αυτό με την οικογένειά του. Αφήνοντας πίσω την πρωτεύουσα και μια στρωμένη καριέρα, μετακόμισε στην Ανάληψη Τριχωνίδας με τη γυναίκα του και τα τρία παιδιά τους και στόχο μια πιο ποιοτική καθημερινότητα. Οκτώ χρόνια αργότερα έχει στεριώσει για τα καλά στην περιοχή, πρωτοστατώντας μάλιστα σε ένα εγχείρημα αναβίωσης του χωριού, σε συνεργασία με ομογενείς από τις ΗΠΑ.

Ακολουθεί η ιστορία του Βασίλη με τα δικά του λόγια.

«Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στην Κυψέλη, στο κέντρο της πόλης, μέλος οικογένειας ελεύθερων επαγγελματιών, και έχω δύο αδέλφια μεγαλύτερης ηλικίας. Φοίτησα στο 15ο Γυμνάσιο και Λύκειο Αθηνών, και ήταν μια πολύ όμορφη περίοδος για μένα: γνώρισα ανθρώπους, έκανα φιλίες και ασχολήθηκα με τα προβλήματα του σχολείου μου, αφού συμμετείχα στα 15μελή συμβούλια. Στη συνέχεια, μέσω των πανελλαδικών εξετάσεων, μπήκα στο ΤΕΙ Αθηνών, στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων. Επίσης πολύ σημαντικά πέντε χρόνια, όπου σιγά σιγά καταλάβαινα τι γινόταν γύρω μου, δημιουργώντας φίλους και φίλες. Παράλληλα με τις σπουδές μου, κατάφερα να εργαστώ στον τομέα της οργάνωσης συνεδρίων και εκθέσεων σε όλη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Η απασχόλησή μου αυτή ήταν το μεγαλύτερο σχολείο για μένα, αφού κατάφερνα από τη μια να εξασφαλίζω τα προς τα ζειν και από την άλλη απέκτησα εμπειρίες επαγγελματικές και πολλές φιλίες.

«Το αίσθημα τού να δημιουργείς κάτι νέο και καινοτόμο σε έναν μικρό τόπο είναι πολύ σπουδαίο και όμορφο, νομίζεις ότι ξαναγεννιέσαι όταν βάζεις ένα λιθαράκι στην ανάπτυξη μιας ολόκληρης περιοχή».

Η αγάπη για το χωριό μου, την Ανάληψη Τριχωνίδας, υπήρχε μέσα μου από τότε που ήμουν πολύ μικρός, αφού οι γονείς μου προσπαθούσαν να μένουμε εκεί περισσότερους από δύο μήνες τον χρόνο, έτσι δημιουργήσαμε δεσμούς με το όμορφο αυτό χωριό του ορεινού Απόκουρου. Κάποια στιγμή μπήκε στη ζωή μου με γεμάτα συναισθήματα η Δαφνούλα, με την οποία πολύ γρήγορα αποφασίσαμε να ζήσουμε στον τόπο καταγωγής μου. Η Δάφνη, πλέον σύζυγός μου, δεν έχει καταγωγή από την Ελλάδα, αλλά οι ευαισθησίες της και τα όνειρά της για μια καλύτερη ζωή συνδυάστηκαν με την από κοινού απόφασή μας να εγκατασταθούμε στην Ανάληψη και να δραστηριοποιηθούμε εκεί, βελτιώνοντας έτσι τις συνθήκες διαβίωσής μας.

Οι φίλοι μας ξαφνιάστηκαν, το ίδιο και το οικογενειακό μας περιβάλλον, αφού θεωρούσαν ότι το εγχείρημα ήταν δύσκολο, ότι θα περιόριζε τις δραστηριότητές μας. Εμείς όμως δεν αλλάζαμε στάση. Μαζί με τα τρία παιδιά μας το τολμήσαμε να έρθουμε στο χωριό αποφασισμένοι για ένα καλύτερο μέλλον, πιο ανθρώπινο, με ευαισθησίες. Ρομαντικό ακουγόταν, αλλά δεν κάναμε πίσω.

Τον πρώτο καιρό τα πράγματα δεν ήταν εύκολα. Διαφορετικές συνθήκες διαβίωσης, άλλοι ρυθμοί, λίγος κόσμος‧ δεν σου κρύβω ότι προβληματιστήκαμε, αλλά ενωμένοι συνεχίσαμε να πιστεύουμε ότι αξίζει τον κόπο η απόφασή μας αυτή. Τον χειμώνα η ερημιά και οι λίγοι κάτοικοι μας φόβιζαν, αλλά παράλληλα αυτό μας πείσμωνε να παλέψουμε για να αλλάξουμε την κατάσταση.

Αμέσως ήρθε η ιδέα για το κατάστημα εστίασης, για ένα παραδοσιακό ταβερνάκι που όχι μόνο θα μας έδινε οικονομικές απολαβές αλλά θα γινόταν και το σημείο από το οποίο θα προσπαθούσαμε να αλλάξουμε τα δεδομένα σε μια μικρή κοινωνία. Δύσκολο εγχείρημα, αλλά όχι ακατόρθωτο, με περίεργες νοοτροπίες και μερικά προβλήματα. Προχωρήσαμε και στήσαμε έναν χώρο κοινωνικής συνάθροισης και προσφοράς υπηρεσιών, την ταβέρνα Πανόραμα, που δεν έβρισκες σε άλλα χωριά. Μέσα από ευκολίες και δυσκολίες καταφέραμε να σταθούμε όρθιοι, να αναπτύξουμε δράσεις που προσέλκυαν από μακριά επισκέπτες και να δημιουργούμε εκδηλώσεις με περιφερειακή και πανελλαδική εμβέλεια.

Ενδεικτικά αναφέρω τη μεγάλη επιτυχία μας το 2021, όταν καταφέραμε να υπογράψουμε σύμβαση, να ενταχθούμε στο εθνικό πρόγραμμα της Επιτροπής "Ελλάδα 2021" και να διοργανώσουμε τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς μια εκδήλωση με τη συμμετοχή 30 προσωπικοτήτων από 4 διαφορετικές χώρες. Επίσης, σε συνεργασία με το κανάλι της ομογένειας, το Greek TV, φιλοξενήσαμε δημοσιογράφους κάνοντας ένα πολύ σπουδαίο ντοκιμαντέρ για τον τόπο μας, ενώ άλλες δραστηριότητές μας ήταν η μεγάλη συναυλία με τη γνωστή Αρετή Κετιμέ, αλλά και εθελοντικές δράσεις, εκδόσεις κ.λπ.

Το αίσθημα τού να δημιουργείς κάτι νέο και καινοτόμο σε έναν μικρό τόπο είναι πολύ σπουδαίο και όμορφο, νομίζεις ότι ξαναγεννιέσαι όταν βάζεις ένα λιθαράκι στην ανάπτυξη μιας ολόκληρης περιοχή. Η επιβράβευσή σου είναι η αύξηση της επισκεψιμότητας, οι αληθινές καθημερινές "καλημέρες" από ωραίους ανθρώπους, το οικογενειακό κλίμα που συναντάς παντού στο χωριό.

Ο περίπατος σε μονοπάτια και γειτονιές γεμάτες όμορφες μυρωδιές λουλουδιών και οι απολαυστικές γαστρονομικές δημιουργίες των γυναικών του χωριού είναι κάτι που δεν συναντάς εύκολα. Η καθημερινή επαφή με απλούς ανθρώπους, η γλυκιά "καλημέρα", οι όμορφες παρέες και οι συμβουλές των μεγαλύτερων σίγουρα είναι κάτι σημαντικό που λείπει στη μεγάλη πόλη.

Η Ανάληψη είναι το μεγαλύτερο χωριό του δήμου Θέρμου, βρίσκεται στα 670 μέτρα υψόμετρο και οι μόνιμοι κάτοικοί του φτάνουμε τους 250. Ο κόσμος ασχολείται κυρίως με την κτηνοτροφία και τις αγροτικές εργασίες. Στο χωριό βρίσκεται το ιστορικό Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου, καθώς και ερείπια του στρατοπέδου του Γεωργίου Καραϊσκάκη, αφού μετά την Έξοδο του Μεσολογγίου στρατοπέδευσε με τους Εξοδίτες για περισσότερες από τρεις μέρες στο χωριό μας. Ονομάζεται, λόγω της θέσης του, "Μπαλκόνι της Τριχωνίδας" και διαθέτει εκκλησίες και μνημεία ανεκτίμητης αξίας. Στην Αμερική υπάρχει μεγάλη κοινότητα ομογενών από την Ανάληψη, το ίδιο και στην Αυστραλία.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το χωριό μου αλλά και η ευρύτερη περιοχή είναι το κακό οδικό δίκτυο, που είναι αποτρεπτικός παράγοντας στην προσέλκυση επισκεπτών, ενώ μειονέκτημα για τον τόπο μας είναι η μη αξιοποίηση της λίμνης Τριχωνίδας. Έχουμε κάνει συλλογικά πολλές παρεμβάσεις και κατάθεση προτάσεων και ελπίζουμε ότι κάτι θα αλλάξει. Να αναφέρω ότι η Ανάληψη ανήκει στον δήμο Θέρμου, την πρωτεύουσα της Αιτωλικής Συμπολιτείας, όπου για πρώτη φορά εφαρμόστηκε το πολίτευμα της δημοκρατίας στην αρχαιότητα, ενώ είναι και η γενέτειρα του αγίου των τεχνών και γραμμάτων, του πατέρα Κοσμά Αιτωλού.

Στο πέρασμα όλων αυτών των ετών, εντύπωση μας έχουν κάνει δύο άνθρωποι από το χωριό μας. Ο ένας είναι ο γνωστός συγγραφέας Μήτσος Κασόλας, που σε όλα τα βιβλία του αναφέρεται σε πραγματικές ιστορίες του χωριού μας, ενώ κάποια από αυτά έχουν γίνει και σίριαλ στην κρατική τηλεόραση, όπως ο «Πρίγκιπας» και η «Αγγελίνα». Ο δεύτερος είναι ο Αριστείδης Σακέτος, ένας άνθρωπος που έλειπε για 55 χρόνια στην Αμερική, όπου δημιούργησε μια επιχείρηση παραγωγής παγωτού που την έχουν μέχρι σήμερα τα παιδιά του. Εκείνος επέστρεψε πριν από μερικά χρόνια στην Ανάληψη και ζει κάθε στιγμή έντονα, με πάθος, κάτι που μας μας έδωσε δύναμη να συνεχίσουμε.

Έχουμε ξεκινήσει τη μεγάλη προσπάθεια αναγέννησης του τόπου μας με τη βοήθεια ενός συγχωριανού μας από την Αμερική, του Σωτήρη Σταθόπουλου. Το εγχείρημα είναι δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο. Προσπαθούμε να ανοίξουμε τα κλειστά σπίτια, να φέρουμε οικογένειες να μείνουν στο χωριό μας και να αναπτύξουμε νέες επαγγελματικές δραστηριότητες που θα καλύπτουν τις ανάγκες των κατοίκων, ελπίζοντας έτσι να αλλάξουμε την εικόνα ερήμωσης και εγκατάλειψης. Θέλουμε η Ανάληψη να κερδίσει έτσι τη θέση που της αξίζει. Μέχρι στιγμής μάλιστα οι προσπάθειές μας φαίνεται να αποδίδουν, αφού πολλοί κάτοικοι ανταποκρίνονται και σε σύντομο χρονικό διάστημα θα φανούν τα πρώτα αποτελέσματα.

Ένα σημαντικό άμεσο σχέδιό μας είναι η πρόσκληση που έχουμε λάβει από την Επιτροπή Παρελάσεως Νέας Υόρκης να συμμετέχουμε την Κυριακή 26 Απριλίου 2026 με δεκαμελή αντιπροσωπεία. Μια μεγάλη τιμή για εμάς, αλλά, πάνω απ’ όλα, για το χωριό μας. Ανάμεσα στις μελλοντικές δράσεις είναι η δημιουργία brand name για τα τοπικά προϊόντα της περιοχής, κάτι που έχουμε ξεκινήσει χρόνια τώρα με τις συμμετοχές μας σε εκθέσεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Η ζωή εδώ μάς έχει κάνει πιο ανθρώπινους, ευαίσθητους και φιλικούς, γιατί αισθανόμαστε ότι βρισκόμαστε σε έναν όμορφο τόπο, με ωραίους φιλόξενους ανθρώπους κι αυτό μας δίνει ένα μεγάλο κίνητρο να προσπαθούμε για τη βελτίωση των συνθηκών. Από οικονομική άποψη και όσον αφορά τις εργασιακές ευκαιρίες, θα ήθελα να πω ότι μπορεί τα πράγματα να είναι ίσως πιο δύσκολα, αλλά όλα γίνονται πιο ευχάριστα, πιο όμορφα, πιο ανθρώπινα, κι αυτό μας γεμίζει και μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε. Ανεπιφύλακτα θα πρότεινα να σκεφτούμε όλοι μας την επιστροφή στα πάτρια εδάφη και το ξεκίνημα μιας νέας πορείας. Ο χρόνος θα μας δικαιώσει και θα μας επιβραβεύσει

Πηγή: lifo