Ο έρωτας του Liam Neeson και της Natasha Richardson μοιάζει με μια από εκείνες τις ιστορίες που η ζωή γράφει καλύτερα από κάθε σεναριογράφο: όμορφη, παθιασμένη και τραγικά σύντομη. Είναι από εκείνες τις ιστορίες που αφήνουν πίσω τους μια σιωπή που αντηχεί, έναν απόηχο που παραμένει χρόνια μετά. Ένας έρωτας που δοκιμάστηκε στην αίγλη του Broadway, άνθισε κάτω από τα φώτα του Χόλιγουντ και έσβησε απότομα σ’ ένα παγωμένο τοπίο σκι στον Καναδά.

Από το σανίδι στη ζωή: Η σπίθα στο Broadway

Η χρονιά είναι 1993. Η Natasha Richardson, τότε 29 ετών, κόρη της θρυλικής Vanessa Redgrave, έχει ήδη κατακτήσει το λονδρέζικο σανίδι και επιστρέφει στο Broadway με την αναβίωση του «Anna Christie» του Eugene O’Neill. Χρειάζεται έναν ηθοποιό που να φέρει την ακατέργαστη ιρλανδική ένταση στον ρόλο του ναύτη. Το τηλέφωνο χτυπάει: στην άλλη γραμμή είναι ο Liam Neeson, 40 ετών τότε, με ήδη αναγνωρίσιμη παρουσία στον κινηματογράφο και στη θεατρική σκηνή.

Οι στιγμές στη σκηνή είναι ηλεκτρικές. Ο Τύπος μιλάει για «ευαίσθητη συνεργασία» και η New York Times εκθειάζει την Richardson ως υποψήφια για «ερμηνεία της σεζόν». Αλλά αυτό που κανείς δεν μπορεί να περιγράψει πλήρως είναι η χημεία που ξεχειλίζει πέρα από τα φώτα. Ο Neeson αργότερα θα πει ότι ένιωσε «σαν να χόρευαν μαζί έναν υπέροχο χορό», μια εκρηκτική σύνδεση που δεν είχε ξαναζήσει με καμία συμπρωταγωνίστρια.

Ο έρωτας που άνθισε στη σκιά της «Λίστας του Σίντλερ»

Λίγες εβδομάδες μετά το τέλος της παράστασης, η Natasha χωρίζει. Ο Liam ταξιδεύει στην Πολωνία για τα γυρίσματα της ταινίας «Η Λίστα του Σίντλερ», του ρόλου που θα τον οδηγήσει στην πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ. Παρ’ όλα αυτά, η απόσταση δεν σβήνει τον έρωτα μεταξύ τους.

Για τα 30ά γενέθλιά της, ο Neeson της στέλνει μια κάρτα: «Με ξεπερνάς. Με πολλή αγάπη, Oscar» (το όνομα του χαρακτήρα του στην ταινία).Αυτό συνέβη μόλις λίγους μήνες μετά την πρώτη γνωριμία τους. Ήταν η στιγμή που κατάλαβε πως αυτός ο έρωτας δεν ήταν παιχνίδι, αλλά κάτι που άξιζε να προστατευτεί.

«Τότε κατάλαβα ότι αγαπούσα πραγματικά αυτό το άτομο. Σκέφτηκα: “Αυτό είναι αληθινό και γνήσιο κι είναι κάτι που πρέπει να προστατευτεί”», δήλωσε ο ηθοποιός αργότερα σε συνέντευξή του.

«Η συνεργασία μαζί του, αυτό που συνέβη μεταξύ μας και το γεγονός ότι έγινε δημόσια γνωστό σε συνδυασμό με την κατάρρευση του γάμου μου, ήταν κάπως κακός συγχρονισμός», δήλωσε η πρωταγωνίστρια του Maid in Manhattan σε μια συνέντευξη που δημοσιεύθηκε μετά το θάνατό της τον Μάρτιο του 2009. «Τι μπορώ να πω; Προφανώς τον ερωτεύτηκα πολύ», πρόσθεσε.

Έναν μήνα αργότερα, το ζευγάρι έκανε την πρώτη του κοινή εμφάνιση στο κόκκινο χαλί στα βραβεία Tony τον Ιούνιο του 1993. Έναν χρόνο αργότερα, στις 3 Ιουλίου 1994, παντρεύτηκαν. Σύμφωνα με το περιοδικό People, η νύφη φορούσε νυφικό της Donna Karan, ενώ μεταξύ των περίπου 70 διασημοτήτων που παρευρέθηκαν στην τελετή ήταν η Emma Thompson, ο Steven Spielberg και η Mia Farrow.

Η Richardson εξέπληξε τον Neeson τραγουδώντας του το «Crazy Love» του Van Morrison, όπως αποκάλυψε αργότερα εκείνος σε συνέντευξή του στο SiriusXM Radio Andy τον Ιανουάριο του 2016. «Πίσω από την πλάτη μου, η Natasha είχε πάρει μαθήματα τραγουδιού για να μου το τραγουδήσει», είπε. «Μετά την τελετή, βγήκαμε όλοι για το πάρτι, κι εκείνη άρπαξε το μικρόφωνο και μου το τραγούδησε. Το είχε μάθει, κι εγώ έμεινα άναυδος!».

Ο σταρ των ταινιών δράσης αποκάλυψε κατά τη διάρκεια μιας εμφάνισής του τον Ιούνιο του 2021 στην εκπομπή The Late Late Show with James Corden ότι λίγο μετά τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην ταινία «Η Λίστα του Σίντλερ», του προτάθηκε να αναλάβει τον εμβληματικό ρόλο του 007 (ο οποίος τελικά πήγε στον Pierce Brosnan).

Η Richardson, τότε αρραβωνιαστικιά του, του είπε αμέσως ότι η πιθανή αυτή δουλειά θα μπορούσε να επηρεάσει τη ζωή τους. «Ξέρω ότι έψαχναν διάφορους ηθοποιούς και προφανώς ήμουν μεταξύ αυτών. Ωστόσο, η αγαπημένη μου μου είπε… “Αγάπη μου, αν σου προσφέρουν τον ρόλο του James Bond και αποφασίσεις να τον αναλάβεις, δεν θα με παντρευτείς”», είπε ο Neeson στον παρουσιαστή James Corden.

Ο Neeson το βρήκε «κατανοητό», εξηγώντας προηγουμένως στο Men’s Journal ότι οι ανησυχίες της πιθανώς περιλάμβαναν «γυναίκες. Ξένες χώρες. Την Halle Berry». Πρόσθεσε: «Δεν είναι μεγάλο θέμα. Είναι ωραίο να σε ρωτούν για κάτι τέτοιο».

Κοινή ζωή

Οι νεόνυμφοι πρωταγωνίστησαν μαζί για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη το 1994 στην ταινία Nell. Σύμφωνα με τη New York Daily News, η Richardson ζήτησε τον ρόλο της Paula Olsen μετά την επιλογή του Neeson, ελπίζοντας να αποφύγει μια μακρά απομάκρυνση κατά τα γυρίσματα στη Βόρεια Καρολίνα.
«Ήταν δύσκολο να πω “γεια σου, αγάπη μου! Καλά να περάσεις με τις άλλες κοπέλες!”», είπε. «Σκέφτηκα ότι θα έκανα τα πάντα για να παίξω αυτόν τον ρόλο».

Το ζευγάρι μεγάλωσε την οικογένειά του σύντομα μετά τον γάμο, καλωσορίζοντας τον πρώτο τους γιο, τον Micheál, στις 22 Ιουνίου 1995. Ο Micheál ακολούθησε καριέρα ως ηθοποιός και άλλαξε το επώνυμό του από Neeson σε Richardson, για να τιμήσει τη μητέρα του μετά τον θάνατό της.

Λίγο περισσότερο από έναν χρόνο αργότερα, στις 27 Αυγούστου 1996, γεννήθηκε ο δεύτερος γιος τους, ο Daniel. «Αυτό ήταν λίγο απροσδόκητο», θα δήλωνε η Richardson στην εφημερίδα The Buffalo News. «Θέλαμε περισσότερα παιδιά, αλλά όχι σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Μόλις είχα επαναφέρει το σώμα και την επαγγελματική μου ζωή σε φόρμα όταν συνέβη αυτό». Η ίδια πρόσθεσε ότι αρχικά ένιωθε «λίγο διχασμένη» για την τόσο γρήγορη επέκταση της οικογένειας.

Ο χειμώνας του 2009: Μια τραγωδία στις πίστες του σκι

Όλα τελειώνουν ξαφνικά τον Μάρτιο του 2009. Η Natasha, μόλις 45 ετών, τραυματίζεται σοβαρά στο κεφάλι κατά τη διάρκεια μαθήματος σκι στο Κεμπέκ του Καναδά. Σύμφωνα με πηγές, η ηθοποιός δε φορούσε κράνος. Στην αρχή το ατύχημα μοιάζει μικρό. Λίγες ώρες αργότερα, η κατάσταση επιδεινώνεται δραματικά.

Όταν ο Neeson έφτασε στο νοσοκομείο, ο γιατρός τον ενημέρωσε ότι η Richardson ήταν «εγκεφαλικά νεκρή» και του έδειξε μια ακτινογραφία από τον τραυματισμό της. Όπως θυμάται ο ηθοποιός, «ο εγκέφαλός της έμοιαζε συνθλιμμένος στη μία πλευρά του κρανίου».

Στάθηκε δίπλα της για να της πει το τελευταίο αντίο. «Ήταν συνδεδεμένη με μηχανήματα υποστήριξης ζωής… και της είπα ότι την αγαπούσα», περιέγραψε. «Της είπα: “Γλυκιά μου, δεν θα γυρίσεις πίσω από αυτό. Έχεις χτυπήσει το κεφάλι σου… Θα σε φέρουμε πίσω στη Νέα Υόρκη. Όλη η οικογένεια και οι φίλοι σου θα έρθουν”».

Η Richardson μεταφέρεται στη Νέα Υόρκη, όπου η οικογένεια παίρνει τη σκληρή απόφαση να αποσυνδέσει τη μηχανική υποστήριξη. Όπως αποκάλυψε χρόνια αργότερα ο ηθοποιος, με τη γυναίκα του είχαν κάνει μια συμφωνία, πως σε περίπτωση που ένας από τους δύο βρισκόταν σε κατάσταση «φυτού», «θα αποσυνδέαμε τα μηχανήματα».

Επίσης, αποκάλυψε ότι η Richardson ήταν δωρητής οργάνων και τελικά πήρε την απόφαση να δωρίσει την καρδιά, τα νεφρά και το συκώτι της, κάτι που πιστεύει ότι «θα την έκανε πολύ χαρούμενη και ευχαριστημένη».

Έτσι, ο Liam Neeson μένει μόνος, με δύο έφηβους γιους κι έναν έρωτα που μετατρέπεται σε μνήμη. Του πήρε περίπου μία πενταετία για να μιλήσει στα μίντια για το τραγικό συμβάν. Αργότερα θα θυμάται εκείνες τις μέρες σαν «τον χειρότερο εφιάλτη» του. Στο 60 Minutes με τον Anderson Cooper, περιγράφει πώς έφτασε στο νοσοκομείο και έπρεπε να της πει αντίο. «Της μίλησα και μου είπε: “Αγάπη μου, έπεσα στο χιόνι”. Έτσι το περιέγραψε».

«Της μιλάω κάθε μέρα»

Τα χρόνια περνούν, αλλά ο Neeson δεν σταματά να κουβαλά τη Natasha μαζί του. Δεν επιχείρησε να ξαναφτιάξει τη ζωή του και καμία σχέση του δεν έγινε γνωστή.

«Η θλίψη είναι σαν… να σε χτυπάει. Είναι σαν κύμα. Αισθάνεσαι μια βαθιά αίσθηση αστάθειας. Αισθάνεσαι σαν ένα τραπέζι με τρία πόδια. Ξαφνικά… η Γη δεν είναι πια σταθερή. Και μετά περνάει και γίνεται πιο σπάνια, αλλά ακόμα την αισθάνομαι μερικές φορές. Ακόμα δεν μου φαίνεται πραγματικός ο θάνατός της», δήλωσε το 2014, προσθέτοντας ότι τα πρώτα χρόνια μετά το θάνατό της, περίμενε να την ακούσει να μπαίνει από την μπροστινή πόρτα όπως συνήθιζε.

Το 2020, μιλώντας στο Inquirer.net, είπε: «Της μιλάω κάθε μέρα στον τάφο της, που βρίσκεται περίπου δυόμιση χιλιόμετρα μακριά. Πηγαίνω εκεί συχνά. Της μιλάω σαν να είναι εδώ. Όχι ότι μου απαντά.»

Ακόμα και το 2024, δεκαπέντε χρόνια μετά, μίλησε στο People για το πώς η οικογένειά του «επανενώθηκε» μετά την απώλεια. Νιώθει ότι η Natasha θα ήταν περήφανη για τους γιους τους, Michael και Daniel, που μεγάλωσαν κι έγιναν ενήλικες με δύναμη και ευγένεια.

Μετά την απώλεια: Σκιές και φήμες

Οι θαυμαστές του αναρωτιούνται συχνά αν ο Liam Neeson είχε ποτέ μια δεύτερη ευκαιρία στην αγάπη. Ο έρωτάς του με την Natasha Richardson μένει παγωμένος στον χρόνο, ταυτόχρονα λαμπερός και άδοξος. Είναι η απόδειξη ότι ορισμένες ιστορίες δεν κλείνουν ποτέ. Δεν χρειάζονται happy end για να μείνουν αξέχαστες.

Η Γαλλίδα ηθοποιός θα παραβρεθεί στο φεστιβάλ για την παρουσίαση του ντοκιμαντέρ που σκηνοθέτησε

Με την Γαλλίδα ηθοποιό Ζιλιέτ Μπινός να τιμά και πάλι με την παρουσία την Θεσσαλονίκη, το 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της πόλης ετοιμάζεται να σηκώσει αυλαία την Πέμπτη 5 Μαρτίου, με την ταινία «Ρώτα την Ι Τζιν». Αφορά την δημοσιογράφο και συγγραφέα Τζιν Κάρολ, η οποία άσκησε μήνυση στον Ντόναλντ Τραμπ για σεξουαλική κακοποίηση και συκοφαντική δυσφήμιση και έγινε η μοναδική γυναίκα που τον κέρδισε δύο φορές σε δικαστική αίθουσα.

Η Μπινός έρχεται στο φεστιβάλ με την ιδιότητά της σκηνοθέτιδας, καθώς θα παρουσιάσει το ντοκιμαντέρ «In-I In Motion», για τη συνεργασία της με τον διάσημο Βρετανό χορευτή και χορογράφο Άκραμ Καν. Επίσης θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη και ως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου ενόψει της αντίστροφης μέτρησης για την τελετή απονομής των Βραβείων Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα το 2027.

Η Ζιλιέτ Μπινός

Για τις 57 ελληνικές ταινίες που θα προβληθούν στα προγράμματα Διεθνές Διαγωνιστικό, Διαγωνιστικό Newcomers, Διαγωνιστικό Film Forward, Ανοιχτοί Ορίζοντες και Πλατφόρμα+ μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Ο θρυλικός αμερικανός συνθέτης και παραγωγός Ντέσμοντ Τσαιλντ θα βρεθεί επίσης στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να παραστεί στην παγκόσμια πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ «Ο Ντέσμοντ Τσαιλντ ροκάρει τον Παρθενώνα της Χέδερ Γουίντερς.»

Τρεις ειδικοί Χρυσοί Αλέξανδροι θα απονεμηθούν σε τιμώμενα πρόσωπα του ΦΝΘ: στη ξεχωριστή δημιουργό Βουβούλα Σκούρα, η οποία μέσα από το έργο της επαναπροσδιορίζει τη σχέση μας με τη μνήμη, την Ιστορία και τον χρόνο, στον αμερικανό πολυμεσικό καλλιτέχνη, Μπιλ Μόρισον, ο οποίος θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει το έργο του και να παραδώσει masterclass ανοιχτό στο κοινό και στον παραγωγό Γιώργο Παπαλιό («Τα χρώματα της ίριδος», «Θίασος» κ.α.) ο οποίος στη δεκαετία του 1970 έπαιξε μετάλο ρόλο στην αναγέννηση του ελληνικού σινεμά στηρίζοντας νέους δημιουργούς στα πρώτα τους βήματα.

Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ «Τρέχοντας τα κύματα» του Γιάννη Καραπιπερίδη για τον Γιώργο Παπαλιό, ενώ ο παραγωγός θα διατελέσει μέλος της κριτικής επιτροπής του Διεθνούς Διαγωνιστικού τμήματος.

 

To ντοκιμαντέρ «Orwell: 2+2=5» θα παιχτεί στη διοργάνωση

Η αυλαία της διοργάνωσης θα πέσει την Κυριακή 15 Μαρτίου, με την προβολή του υποψήφιου για βραβείο Όσκαρ ντοκιμαντέρ «Ο κ. Κανένας εναντίον του Πούτιν» του Ντέιβιντ Μπόρενσταϊν, σε συν-σκηνοθεσία Πάβελ «Πάσα» Ταλάνκιν. Το Φεστιβάλ γιορτάζει το σινεμά με τη ζωντανή μετάδοση της τελετής απονομής των βραβείων OSCARS® και ένα ολονύχτιο πάρτι στο Ολύμπιον.

Ως τότε Στο 28ο ΦΝΘ θα έχουν προβληθεί 252 ντοκιμαντέρ μικρού και μεγάλου μήκους, ανάμεσα στα οποία 80 παγκόσμιες πρεμιέρες, αριθμός-ρεκόρ για την ιστορία του Φεστιβάλ.

Η διοργάνωση θα διεξαχθεί στην ιστορική έδρα του, στις αίθουσες Ολύμπιον και Παύλος Ζάννας, στις αίθουσες του Λιμανιού, Φρίντα Λιάππα, Τώνια Μαρκετάκη, Τζον Κασσαβέτης, Σταύρος Τορνές, καθώς και στον κινηματογράφο Μακεδονικόν. Παράλληλα, παρακολουθούμε ταινίες και διαδικτυακά, μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας του Φεστιβάλ.

Η Ναόμι Κάμπελ έχει περάσει διά πυρός και σιδήρου στη βιομηχανία της μόδας αλλά και στην αληθινή ζωή. Και έχει βγει αλώβητη. Είναι άραγε η αναφορά του ονόματος της βρετανίδας supermodel στα «Epstein Files» η στιγμή που θα τη στιγματίσει για πάντα και θα κατακρημνίσει τον μύθο της;

Αν υπάρχει ένα πρόσωπο στην παγκόσμια σόουμπιζ που έχει αποδείξει ότι διαθέτει την ικανότητα της επιβίωσης – ακόμα και μέσα από τις πιο σκοτεινές ατραπούς –, αυτή είναι αναμφίβολα η Ναόμι Κάμπελ.

Ωστόσο, η πρόσφατη δημοσιοποίηση των περιβόητων «Epstein Files» έρχεται να δοκιμάσει τις αντοχές του μύθου της «Μαύρης Γαζέλας» περισσότερο από κάθε κινητό τηλέφωνο που εκσφενδόνισε ποτέ σε κάποια αβοήθητη βοηθό της.

Η Ναόμι Κάμπελ προσερχόμενη πάλαι ποτέ για να εκτίσει ποινή κοινωνικής εργασίας

Το όνομα της Κάμπελ φιγουράρει στα έγγραφα ως μέρος ενός σκοτεινού παζλ που κανείς δεν θέλει να έχει στο βιογραφικό του. Η ίδια δηλώνει άγνοια, παρά τα δεκάδες μηνύματα που φαίνεται να είχε ανταλλάξει με τον αμερικανό παιδόφιλο, ζητώντας του σε κάποια από αυτά ακόμα και να της δανείσει το ιδιωτικό αεροσκάφος του.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ναόμι φλερτάρει με την καταστροφή. Η καριέρα της, μια ξέφρενη πορεία από τους δρόμους του Στράταμ του νότιου Λονδίνου μέχρι το εξώφυλλο της γαλλικής «Vogue» (η πρώτη μαύρη γυναίκα που το κατάφερε, χάρη στην παρέμβαση του μέντορά της, Ιβ Σεν Λοράν), έμοιαζε πάντα μια ισορροπία τρόμου.

Μαζί με τη Λίντα Εβαντζελίστα και την Κρίστι Τέρλινγκτον ενσάρκωσαν τη λεγόμενη «Αγία Τριάδα» των 90s, ορίζοντας με τις αναλογίες και την καριέρα τους τον όρο «supermodel».

Λίντα Εβαντζελίστα, Σίντι Κρόφορντ, Ναόμι Κάμπελ, Κρίστι Τέρλιγκτον

Αλλά πίσω από τη λάμψη και τις αμοιβές που αποτιμώνταν σε εκατομμύρια, υπήρχε πάντα μια ηφαιστειώδης οργή. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τη δεκαετία του 2000; Τα βίαια ξεσπάσματα της Κάμπελ δεν ήταν απλώς φήμες αλλά γεγονότα επιβεβαιωμένα από δικαστικές αποφάσεις.

Η εικόνα της να εμφανίζεται για κοινωφελή εργασία φορώντας τουαλέτα Dolce & Gabbana, αφότου είχε χτυπήσει την οικονόμο της με ένα κινητό τηλέφωνο BlackBerry, παραμένει ένα σουρεαλιστικό μνημείο της pop κουλτούρας.

«Δεν είμαι τέλεια» έλεγε τότε, ενώ τα μαθήματα διαχείρισης θυμού γίνονταν για εκείνη ό,τι το γυμναστήριο για τους κοινούς θνητούς: μια αναγκαία ρουτίνα.

Η αφίσα από την έκθεση με θέμα την Ναόμι που φιλοξενήθηκε στο μουσείο V&A του Λονδίνου

Υστερα ήταν η ανάμειξή της σε υπόθεση με «ματωμένα» διαμάντια (πρωταγωνιστής ο πρώην πρόεδρος της Λιβερίας Τσαρλς Τέιλορ), αλλά και οι μυθιστορηματικοί έρωτές της. Πάντα θυελλώδεις, πάντα με ισχυρούς άνδρες που μπορούσαν (ή προσπαθούσαν) να δαμάσουν τον ατίθασο χαρακτήρα της.

Από τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο, που την πόθησε απεγνωσμένα, μέχρι τον μπασίστα των U2 Ανταμ Κλέιτον, τον κροίσο της F1 Φλάβιο Μπριατόρε, τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο και τον δισεκατομμυριούχο ρώσο ολιγάρχη Βλαντισλάβ Ντορόνιν. Κάθε σχέση της ήταν πρωτοσέλιδο και κάθε χωρισμός ένα μικρό δράμα.

Η εμπλοκή του ονόματός της σε αρκετά από τα αρχεία Επστιν είναι ίσως η πιο σοβαρή κηλίδα σε αυτό το πυκνό, λαμπερό αλλά τρικυμιώδες βιογραφικό. Σε μια εποχή που η δημόσια εικόνα καταρρέει με ένα tweet και οι «δολοφόνοι χαρακτήρα» καραδοκούν ακόμα και με αφορμή ένα νεύμα, η μαύρη γαζέλα καλείται να ελιχθεί σε μια αχαρτογράφητη ζούγκλα σπαρμένη με νάρκες.

Κάποιοι αποφάσισαν να ξεθάψουν τη θεωρία των δύο άκρων

Πριν από κάμποσα χρόνια, στην κορύφωση της ελληνικής κρίσης, με την κοινωνία να εξεγείρεται και να κατεβαίνει στους δρόμους οργισμένη αλλά και να στρέφεται προς τα αριστερά, όσοι μιλούσαν εξ ονόματος του «Κέντρου» είχαν ανακαλύψει ως τελευταία καταφυγή τη θεωρία των «δύο άκρων».

Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, κάπου στη μέση του πολιτικού σκηνικού είναι οι «υπεύθυνες» πολιτικές δυνάμεις, δηλαδή αυτές που είναι με τον νεοφιλελευθερισμό και κατά των κινημάτων, και γύρω τους είναι τα άκρα: η ακροδεξιά από τη μία μεριά και από την άλλη η αριστερά.

Στην Ελλάδα αυτό είχε μεταφραστεί στο ότι από τη μία μεριά ήταν οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ και τα κινήματα. Σε αυτό το πλαίσιο, το βασικό ήταν να αντέξουν οι δυνάμεις του Κέντρου.

Και οι δύο θεωρίες κάνουν το ίδιο συνειδητό λάθος. Εξισώνουν εξαιρετικά ανόμοια πράγματα και καταστάσεις και συσκοτίζουν το γεγονός ότι στη μία μεριά έχουμε να κάνουμε με εκπροσώπους μια αυταρχικής, βίαιης, αντιδημοκρατικής και ρατσιστικής ιδεολογίας, και από την άλλη ανθρώπους που διεκδικούν δημοκρατία και δικαιοσύνη. Ή για να το πω διαφορετικά, από τη μια είχαμε συμμορίες και από την άλλη κοινωνικά κινήματα με συγκεκριμένα αιτήματα.

Ακόμη χειρότερα, ταυτίζοντας δικαιολογημένες εκφράσεις οργής και αγανάκτησης με τις απεχθείς πρακτικές της ακροδεξιάς, ουσιαστικά προσπαθούσαν να συκοφαντήσουν τις κοινωνικές διεκδικήσεις με σκοπό να περιορίσουν την απήχησή στα κομμάτια της κοινωνίας που ταλαντεύονταν.

Δεν είναι τυχαίο ότι ξεθάβουν αυτή τη θεωρία σήμερα. Γιατί είμαστε σε μια παρόμοια συγκυρία. Γιατί έχουμε μια κυβέρνηση που εκπροσωπεί μια μειοψηφία της κοινωνίας, μια κυβέρνηση που την αξιολογεί αρνητικά η πλειοψηφία της κοινωνίας, μια κυβέρνηση που προκαλεί αισθήματα οργής σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Και ταυτόχρονα είμαστε σε μια περίοδο όπου υπάρχουν και κοινωνικές διαμαρτυρίες, αλλά κυρίως το ανοιχτό ερώτημα του πώς θα μεταφραστούν αυτές οι διαμαρτυρίες και απαιτήσεις σε μια εναλλακτική πολιτική πρόταση διακυβέρνησης της χώρας.

Σκοπός αυτών που ξεθάβουν τη θεωρία των δύο άκρων είναι να παρουσιάσουν την αναζήτηση αυτής της προοδευτικής δημοκρατικής εναλλακτικής προοπτικής ως ένα «άκρο» και να φοβίσουν τους ψηφοφόρους που ταλαντεύονται, έτσι που τελικά η σημερινή κυβέρνηση να φαντάζει ως η μόνη διαθέσιμη πολιτική λύση.

Σε αυτή την κατεύθυνση και κάθε επικοινωνιακή αφορμή θα εκμεταλλευτούν και γεγονότα θα παρουσιάσουν με υπερβολή και διάφορες κραυγές θα βγάλουν.

Όμως, κάνουν λάθος εάν πιστεύουν ότι μια ξαναζεσταμένη εκδοχή μιας θεωρίας που δεν έπεισε τότε θα πείσει σήμερα.

Στην πραγματικότητα απλώς αποδεικνύουν ότι έχουν ξεμείνει εντελώς από επιχειρήματα.

Πηγή: in.gr