Με την Ευρώπη να απορροφά σχεδόν τα τρία τέταρτα των αμερικανικών εξαγωγών LNG τον Δεκέμβριο του 2025, οι διατλαντικές ενεργειακές ροές ενισχύονται θεαματικά, επιβεβαιώνοντας τον στρατηγικό ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στην τροφοδοσία της Γηραιάς Ηπείρου.

   Η αυξημένη ζήτηση ευρωπαϊκών αγορών -σε συνδυασμό με τη σημαντική συμμετοχή της Τουρκίας- δεν αναδιαμορφώνει μόνο το εμπορικό ισοζύγιο φυσικού αερίου, αλλά επηρεάζει άμεσα και τη ναυλαγορά των LNG carriers, οδηγώντας σε άνοδο των ναύλων στον Ατλαντικό και σε ταυτόχρονη πίεση στην ασιατική αγορά.

   Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Ενέργειας των Ηνωμένων Πολιτειών, η Ευρώπη τον Δεκέμβριο του 2025 διατήρησε την πρωτοκαθεδρία στις εισαγωγές αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου, απορροφώντας 431,5 δισ. κυβικά πόδια (Bcf), ποσότητα που αντιστοιχεί σε περίπου 12,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αντιπροσωπεύοντας το 75,8% των συνολικών εξαγωγών LNG των ΗΠΑ για τον μήνα.

   Συνολικά, τον Δεκέμβριο 2025 οι Ηνωμένες Πολιτείες εξήγαγαν σε 28 χώρες παγκοσμίως 569,3 Bcf LNG, δηλαδή περίπου 16,1 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, σημειώνοντας αύξηση 8,4% σε σχέση με τον Νοέμβριο και άνοδο 38,6% σε σύγκριση με τον Δεκέμβριο του 2024.

   Σε σαφώς χαμηλότερα επίπεδα κινήθηκαν οι υπόλοιπες αγορές. Η Ασία εισήγαγε 68,2 Bcf, δηλαδή περίπου 1,9 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (12%), η Αφρική 48,5 Bcf ή περίπου 1,4 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (8,5%), ενώ η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική απορρόφησαν 21,1 Bcf, που ισοδυναμούν με περίπου 0,6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (3,7%).

   Αξίζει να σημειωθεί ότι το 93,7% των φορτίων κατευθύνθηκε σε χώρες εκτός Συμφωνιών Ελεύθερου Εμπορίου (nFTA), ενώ μόλις το 6,3% διοχετεύθηκε σε χώρες με τις οποίες οι ΗΠΑ διατηρούν Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου (FTA), στοιχείο που αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο του αμερικανικού LNG στις αγορές εκτός του παραδοσιακού εμπορικού πλαισίου.

   Σε επίπεδο κρατών, οι πέντε βασικοί προορισμοί συγκέντρωσαν το 52,6% των αμερικανικών φορτίων.

   Η Τουρκία κατέλαβε την πρώτη θέση με 95,7 Bcf (περίπου 2,7 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, 16,8%), ακολουθούμενη από το Ηνωμένο Βασίλειο με 67,4 Bcf (1,9 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, 11,8%), την Αίγυπτος με 47,1 Bcf (1,3 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, 8,3%), τη Γερμανία με 45,8 Bcf (1,3 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, 8,0%) και την Ολλανδία με 43,5 Bcf (1,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, 7,6%).

   Σε επίπεδο συνολικού εμπορίου φυσικού αερίου, οι ΗΠΑ κατέγραψαν εξαγωγές 889,3 Bcf (περίπου 25,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα) και εισαγωγές 325,1 Bcf (9,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα), διαμορφώνοντας καθαρές εξαγωγές 564,2 Bcf, ή περίπου 16,0 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα.

   -Η Γηραιά Ηπειρος-

   Τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Ενέργειας των Ηνωμένων Πολιτειών αναφέρουν ότι πρώτος ευρωπαϊκός προορισμός αναδείχθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο με 67,4 δισ. κυβικά πόδια (Bcf), δηλαδή περίπου 1,91 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Ακολούθησε η Γερμανία με 45,8 Bcf (1,30 δισ. κ.μ.) και η Ολλανδία με 43,5 Bcf (1,23 δισ. κ.μ.).

   Ιδιαίτερα αυξημένες ήταν και οι παραλαβές της Ιταλία (39,2 Bcf - 1,11 δισ. κ.μ.), της Γαλλία (38,4 Bcf - 1,09 δισ. κ.μ.) και της Ισπανία (32,3 Bcf - 0,91 δισ. κ.μ.), επιβεβαιώνοντας τη διαρκή στροφή της Νότιας Ευρώπης σε αμερικανικά φορτία LNG.

   Στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, η Πολωνία εισήγαγε 21,7 Bcf (0,61 δισ. κ.μ.), ενώ το Βέλγιο έλαβε 17,7 Bcf (0,50 δισ. κ.μ.). Στην Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα κατέγραψε εισαγωγές 12,0 Bcf (0,34 δισ. κ.μ.), αξιοποιώντας τη δυναμική των τερματικών σταθμών LNG.

   Παράλληλα, η Κροατία εισήγαγε 10,7 Bcf (0,30 δισ. κυβικά.μέτρα ), ενώ μικρότερες αλλά στρατηγικής σημασίας ποσότητες κατευθύνθηκαν στη Λιθουανία (3,7 Bcf - 0,10 δισ. κ.μ.) και στην Πορτογαλία (3,5 Bcf - 0,10 δισ. κ.μ.).

   Συνολικά, οι ευρωπαϊκές εισαγωγές αμερικανικού LNG τον Δεκέμβριο του 2025 διαμορφώθηκαν σε επίπεδα που επιβεβαιώνουν τη σταθερή διατλαντική ενεργειακή σχέση, με την Ευρώπη να παραμένει ο κυρίαρχος προορισμός των αμερικανικών φορτίων σε μια περίοδο αναδιάρθρωσης των παγκόσμιων ενεργειακών ροών.

   -Αύξηση ναύλων στον Ατλαντικό-

   Την ίδια ώρα εντονότερη γίνεται η απόκλιση μεταξύ Ατλαντικού και Ασίας στη ναυλαγορά των LNG carriers, με την ευρωπαϊκή αγορά να απορροφά αυξημένους όγκους αμερικανικού φορτίου και να στηρίζει τους ναύλους δυτικά του Σουέζ, την ώρα που στην Ανατολή οι τιμές υποχωρούν.

   Η Ευρώπη -μαζί με την Τουρκία- συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μερίδιο των εξαγωγών LNG από τις ΗΠΑ, επιβεβαιώνοντας τη βαρύτητα του αμερικανικού φυσικού αερίου για την ενεργειακή επάρκεια της ηπείρου. Η αυξημένη κινητικότητα στον Ατλαντικό μεταφράζεται σε σημαντική ενίσχυση των ημερήσιων απολαβών για τα σύγχρονα πλοία μεταφοράς LNG.

   Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία του νορβηγικού οίκου Fearnleys, τα πλοία τεχνολογίας MEGI/XDF χωρητικότητας 170.000-180.000 κυβικών μέτρων, με μηχανές διπλού καυσίμου, ναυλώνονται στη spot αγορά ανατολικά του Σουέζ περί τα 27.000 δολάρια ημερησίως, σημειώνοντας υποχώρηση 2.000 δολαρίων σε σύγκριση με την προηγούμενη αποτίμηση.

   Αντίθετα, στην περιοχή δυτικά του Σουέζ οι ναύλοι κατέγραψαν άλμα, αγγίζοντας τα 35.000 δολάρια την ημέρα, αυξημένοι κατά 13.000 δολάρια, καθώς ενισχύονται οι ροές προς τα ευρωπαϊκά τερματικά.

   Στο μέτωπο της χρονικής ναύλωσης, τα συμβόλαια διάρκειας ενός έτους διατηρούνται στα 39.000 δολάρια ημερησίως, ένδειξη ότι οι ναυλωτές εξακολουθούν να εξασφαλίζουν χωρητικότητα σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, αναμένοντας σταδιακή ομαλοποίηση των ισορροπιών εντός του 2026.

   -Κορυφαίος προμηθευτής LNG παγκοσμίως οι ΗΠΑ-

   Με ημερήσια δυναμικότητα υγροποίησης που φθάνει περίπου τα 18 δισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου την ημέρα (bcfd), οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν τη θέση του κορυφαίου προμηθευτή LNG παγκοσμίως, σύμφωνα με στοιχεία LSEG (σσ London Stock Exchange Group) και της EIA (σσ στατιστική υπηρεσία του αμερικανικού υπουργείου Ενέργειας).

   Όπως επισημαίνει η EIA, η αύξηση των αμερικανικών εξαγωγών LNG οφείλεται σε συνδυασμό παραγόντων: άφθονη εγχώρια προσφορά και υψηλά αποθέματα φυσικού αερίου, ευέλικτες εξαγωγικές συμβάσεις και ανταγωνιστικό κόστος αερίου τροφοδοσίας. Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει και η ενισχυμένη διεθνής ζήτηση -- ιδίως από την Ευρώπη μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία -- καθώς και το ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον που επιταχύνει τις επεκτάσεις υποδομών.Σύμφωνα με την EIA, οι αμερικανοί εξαγωγείς έχουν ανακοινώσει σχέδια για αύξηση της συνολικής δυναμικότητας υγροποίησης στα 28,7 bcfd έως το 2029, από 11,4 bcfd στις αρχές του 2024, σηματοδοτώντας υπερδιπλασιασμό της παραγωγικής ικανότητας μέσα σε λίγα χρόνια.

«Πείτε μου έναν φόρο που αύξησε η κυβέρνηση στην εστίαση» αναρωτήθηκε σε ζωντανή εκπομπή ο εκπρόσωπος Τύπου του υπ. Οικονομικών. Ξεχνάει ότι αύξησαν τον ΦΠΑ στον σερβιριζόμενο καφέ, στο 24% από 13%.

Να είσαι εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και να μη θυμάσαι αν έχουν γίνει ή όχι αυξήσεις φόρων στην εστίαση, είναι τουλάχιστον περίεργο. Κι όμως αυτό ακριβώς συνέβη σε δημόσια τοποθέτηση του αρμόδιου κυβερνητικού στελέχους σε τηλεοπτική εκπομπή.

«Πείτε μου έναν φόρο που αύξησε η κυβέρνηση στην εστίαση», ρώτησε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΥΠΕΘΟ και πολιτευτής της ΝΔ Όμηρος Τσάπαλος τον αντιπρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εστιατορικών και Συναφών Επαγγελματών (ΠΟΕΣΕ) κ. Τάσο Γιατρά. Εννοείται ότι οι επαγγελματίες της εστίασης θεώρησαν το ερώτημά του , αφού η κυβέρνηση Μητσοτάκη σχεδόν διπλασίασε τον ΦΠΑ στα σερβιριζόμενα αναψυκτικά και ροφήματα, από το 13% στο 24%.

Οι εστιάτορες κατηγορούν τον εκπρόσωπο του υπουργείου για προσβολή της νοημοσύνης τους και διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Υπενθυμίζουν ότι ο χώρος της εστίασης δεν είναι μόνο το φαγητό, καθώς ο ειδικά ο καφές αποτελεί ένα τεράστιο κομμάτι των δραστηριοτήτων του κλάδου –  εξού και οι μελέτες οικονομολόγων για το «Cafe Economy» της Ελλάδας.

Ακολουθεί η ανακοίνωση της ΠΟΕΣΕ:

«Παρακολουθήσαμε με έκπληξη, τη δημόσια τοποθέτηση του εκπροσώπου Τύπου του Υπουργείου Οικονομικών κ. Τσάπαλου συνομιλώντας με τον Αντιπρόεδρο της ΠΟΕΣΕ κ. Τάσο Γιατρά, στην εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού Action 24 και την εκπομπή Πρωινή Ζώνη με τον Νίκο Υποφάντη και την Αλεξάνδρα Καϋμένου.  Ακούστηκε λοιπόν η φράση από τα πιο επίσημα χείλη του κυρίου Τσάπαλου: »Πείτε μου έναν φόρο που αύξησε η κυβέρνηση στην εστίαση». Ο κ.Τσάπαλος ολισθαίνει και προκαλεί τη νοημοσύνη χιλιάδων επαγγελματιών της εστίασης, είτε από άγνοια είτε από συνειδητή διαστρέβλωση της πραγματικότητας.

Άλλα έταζε και άλλα έκανε η ΝΔ

Η ΠΟΕΣΕ θέλει να «φρεσκάρει» τη μνήμη του εκπροσώπου του υπουργείου Οικονομικών, και θυμίζει ότι το 2019 ως αντιπολίτευση η ΝΔ είχε καταθέσει τροπολογία για ενιαίο ΦΠΑ στην εστίαση 13%. Στο επίσημο προεκλογικό πρόγραμμα της ΝΔ το 2019, «υπήρξε  η προσωπική δέσμευση του (νυν) πρωθυπουργού για ενιαίο ΦΠΑ στην εστίαση στο 13% και μετάβαση στο τέλος του 2023 στο 11%».

«Σήμερα το 2026, η εστίαση έχει 24% ΦΠΑ στα σερβιριζόμενα ροφήματα με υπογραφή Κυριακου Μητσοτάκη. Παράλληλα, τοποθετήσεις που περιορίζουν την έννοια της εστίασης αποκλειστικά στο φαγητό ή παρουσιάζουν τους θεσμικούς εκπροσώπους του κλάδου ως δήθεν αντίθετους σε μεταρρυθμίσεις, διαμορφώνουν μια ανακριβή εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της αγοράς.

Τέτοιες αλαζονικές τοποθετήσεις και κυρίως οι πολιτικές της κυβέρνησης δημιουργούν μη βιώσιμες επιχειρήσεις. Ο χρόνος στην πολιτική είναι σύντομος και στις προσεχείς εκλογές, να είστε σίγουροι πως η μνήμη των ανθρώπων της εστίασης δεν θα είναι σαν τη δική σας, επιλεκτική».

Σε «τεντωμένο σχοινί» η εστίαση

Μπορεί ο τουρισμός να έχει θετικές προοπτικές και για φέτος, όμως η εστίαση έχει κάθε λόγο να νιώθει «ριγμένη» στο μοίρασμα της πίτας. Οι αλλαγές στις καταναλωτικές συνήθειες, η στροφή στα έτοιμα και ημι-έτοιμα γεύματα από σουπερμάρκετ, στο μαγείρεμα στο σπίτι και το ντελίβερι, στερεί τζίρο από την παραδοσιακή εστίαση. Η ακρίβεια κάνει τόσο τους ντόπιους όσο και τους τουρίστες να μειώνουν τις εξόδους αλλά και τα έξοδα για φαγητό, καφέ και διασκέδαση.

Τα γεμάτα τραπεζάκια σε συγκριμένα μαγαζιά και σε επιλεγμένους εμπορικούς-τουριστικούς δρόμους είναι μια εν μέρει παραπλανητική εικόνα, επιμένουν εκπρόσωποι του κλάδου. Η δουλειά περιορίζεται σε λιγότερες ημέρες της εβδομάδας, κυρίως ΠΣΚ, μικρότερους λογαριασμούς, σχετικά φθηνότερα μαγαζιά (ορθάδικα – take away, σουβλατζίδικα, street food). Όπως έχει δηλώσει στο in ο Ιωάννης Δαβερώνης, πρόεδρος της Ένωσης Εστιατορίων και Συναφών Αττικής, τα μαγαζιά που δουλεύουν είναι τα πιο μικρά και ευέλικτα,  ενώ όσα έχουν μεγάλες «σάλες καθήμενων», με 100-150 καρέκλες, υπολειτουργούν.

«Εκεί που μια παρέα παράγγελνε από δυο σουβλάκια ο καθένας τώρα θα πάρουν ένα και θα φύγουν», μας έλεγε χαρακτηριστικά. Βέβαια, όταν το σουβλάκι έχει πάει 4 και 4,5 ευρώ στα όρθια και παραπάνω για να κάτσεις, με τις τιμές του να έχουν σχεδόν υπερδιπλασιαστεί σε βάθος πενταετίας, είναι λογικό να συρρικνώνονται οι παραγγελίες.

Βουλιάζει ο τζίρος στην εστίαση

Η νέα πανελλαδική απεργία των εργαζομένων σε επισιτισμό και τουρισμό (ΠΟΕΕΤ), παράλληλα με τις διεκδικήσεις για υπογραφή συλλογικής σύμβασης, έφερε στο προσκήνιο και τα διαχρονικά προβλήματα το κλάδου, που συσσωρεύονται.

Η κινητοποίηση έρχεται σε μια συγκυρία κατά την οποία η ζήτηση υποχωρεί,  το λειτουργικό κόστος παραμένει σε υψηλά επίπεδα, ενώ επιμένουν οι ελλείψεις προσωπικού.

Τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) αποτυπώνουν ξεκάθαρα την επιβράδυνση. Το 2025 ο κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων εστίασης διαμορφώθηκε στα 10,73 δισ. ευρώ, σημειώνοντας μείωση 3,4% σε σχέση με το 2024. Αν λάβουμε υπόψιν ότι το ίδιο διάστημα ο πληθωρισμός σε εστιατόρια-ζαχαροπλαστεία-καφενεία κυλικεία κινήθηκε στο 7,4%, με ρυθμό υπερδιπλάσιο από τον εθνικό ΔΤΚ, γίνεται αντιληπτό το μέγεθος της συρρίκνωσης της κατανάλωσης.  Αντίθετα, ο τομέας των καταλυμάτων κινήθηκε ανοδικά, καταγράφοντας αύξηση τζίρου 3,3%, φθάνοντας τα 11,76 δισ. ευρώ. Η απόκλιση αυτή καταδεικνύει τις διαφορετικές ταχύτητες με τις οποίες κινούνται οι δύο βασικοί πυλώνες του τουριστικού οικοσυστήματος.

Εργασιακές διεκδικήσεις και ελλείψεις προσωπικού

Η ΠΟΕΕΤ, με επιστολή της προς την υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Νίκη Κεραμέως, ζητά άμεσες παρεμβάσεις σε μια σειρά κρίσιμων θεμάτων.

Μεταξύ των βασικών αιτημάτων περιλαμβάνονται:

Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με αυξήσεις μισθών.

Κατοχύρωση πενθήμερης, οκτάωρης και 40ωρης εργασίας, με προσαυξημένη αμοιβή για εργασία έκτης ημέρας.

Επαναφορά της διάρκειας του επιδόματος ανεργίας των εποχικών εργαζομένων στα προ μνημονίου επίπεδα και κάλυψη έως το 80% του μισθού.

Αντιμετώπιση της υποδηλωμένης ή ψευδώς δηλωμένης εργασίας.

Ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών.

Λήψη ουσιαστικών μέτρων υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας.

Από το λογαριασμό του βραβευμένου με πούλιτζερ δημοσιογράφου Κρις Χέτζες, στο Substack (όπου μπορείτε να τον ενισχύσετε με μια συνδρομή)

Για άλλη μια φορά, η Αμερική πηγαίνει σε πόλεμο για το Ισραήλ. Για άλλη μια φορά, πολλοί θα πεθάνουν για το σιωνιστικό κράτος, συμπεριλαμβανομένων και Αμερικανών στρατιωτών. Για άλλη μια φορά, θα οδηγηθούμε τυφλά σε ένα στρατιωτικό φιάσκο. Για άλλη μια φορά, θα κάνουμε το θέλημα μιας ξένης δύναμης, της οποίας τα συμφέροντα δεν είναι τα δικά μας, αλλά της οποίας οι λομπίστες έχουν εξαγοράσει την πολιτική μας τάξη, συμπεριλαμβανομένου και του Ντόναλντ Τραμπ. Για άλλη μια φορά, θα παραβιάσουμε τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, επιτιθέμενοι σε μια χώρα που δεν αποτελεί άμεση απειλή.

Αυτός δεν είναι δικός μας πόλεμος. Είναι μέρος της παράλογης οπτικής του Ισραήλ για ένα Μεγάλο Ισραήλ, το οποίο θα κυριαρχεί στη Μέση Ανατολή. Αλλά το Ισραήλ χρειάζεται το στρατό μας, τα χρήματα των φορολογουμένων μας, τα όπλα μας για να το πετύχει. Και εμείς τους έχουμε δώσει τα κλειδιά του τρομερού οπλοστασίου μας.

Οι αρχιτέκτονες του πολέμου με το Ιράν, τον οποίο η κυβέρνηση δεν θεωρεί απαραίτητο να δικαιολογήσει στο αμερικανικό κοινό ή στη διεθνή κοινότητα, παραδέχονται ότι δεν θα είναι γρήγορος. Ο γερουσιαστής Τομ Κότον, πρόεδρος της Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας, δήλωσε στο CBS News το Σάββατο ότι ο στόχος δεν είναι μόνο να περιοριστεί το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, αλλά και να «διαλυθεί το δίκτυο υποστήριξης της τρομοκρατίας».
«Για να γίνει αυτό θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο από τις επιθέσεις κατά του πυρηνικού τους προγράμματος το περασμένο καλοκαίρι», είπε ο Κότον. «Πιθανότατα μιλάμε για εβδομάδες, όχι ημέρες, κοινών προσπαθειών από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και τους Άραβες εταίρους μας, οι οποίοι επίσης δέχθηκαν επίθεση σήμερα το πρωί».

Οι λακέδες του Ισραήλ στην πολιτική τάξη, μαζί με τους αυλικούς τους στα μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένου του πρώην υπαλλήλου της Αμερικανικής Επιτροπής Δημόσιων Υποθέσεων του Ισραήλ (AIPAC) Wolf Blitzer, καθώς και της ακαδημαϊκής κοινότητας, είναι λαμπρά παραδείγματα της οφθαλμοφανούς όσο και συχνά παράνομης ανάμειξης του Ισραήλ στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα. Ξεχάστε τη Ρωσία. Ξεχάστε την Κίνα. Καμία ξένη κυβέρνηση δεν πλησιάζει την επιρροή του Ισραήλ.

Οι ηγέτες του Δημοκρατικού Κόμματος δεν αντιτίθενται στην επίθεση κατά του Ιράν — αντιτίθενται στο να πραγματοποιηθεί η επίθεση χωρίς να έχουν ενημερωθεί. Δύο ντουζίνες Δημοκρατικών σηκώθηκαν όρθιοι και χειροκρότησαν κάθε φορά που ο Τραμπ απειλούσε το Ιράν ή επαινούσε το Ισραήλ στην ομιλία του για την κατάσταση της Ένωσης. Η κυβέρνηση Μπάιντεν και η ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος δεν έκαναν καμία προσπάθεια να επαναφέρουν τη συμφωνία του Μπαράκ Ομπάμα για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Αντίθετα, επικεντρώθηκαν στη διατήρηση της γενοκτονίας στη Γάζα. Χαιρέτισαν την αποκεφαλισμό των ιρανικών αντιπροσώπων στο Λίβανο, τη Συρία και την Υεμένη από το Ισραήλ. Η Καμάλα Χάρις, στην ανίκανη και αδιάφορη προεκλογική της εκστρατεία, υποσχέθηκε να συνεχίσει τη χρηματοδότηση της γενοκτονίας, κάτι που αποξένωσε πολλούς ψηφοφόρους, και χαρακτήρισε το Ιράν ως τον πιο επικίνδυνο εχθρό μας.
Ο ατελείωτος πόλεμος είναι ένα δικομματικό εγχείρημα.

Η κατάφωρη παρέμβαση του Ισραήλ στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα τεκμηριώνεται στην τετραμερή σειρά του Al-Jazeera «The Lobby», την οποία το Ισραήλ και οι υποστηρικτές του εμπόδισαν να μεταδοθεί. Πειρατικές κόπιες μπορούν να προβληθούν στον ιστότοπο Electronic Intifada. Στο ντοκιμαντέρ, οι ηγέτες του ισραηλινού λόμπι καταγράφονται από την κρυφή κάμερα ενός δημοσιογράφου να εξηγούν πώς, με την υποστήριξη των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ, δυσφημούν και φιμώνουν τους Αμερικανούς επικριτές τους και χρησιμοποιούν τεράστιες χρηματικές δωρεές για να ελέγχουν την αμερικανική εκλογική διαδικασία και το πολιτικό σύστημα.

Το Ισραήλ μεταφέρει εκατοντάδες μέλη του Κογκρέσου, συχνά μαζί με τις οικογένειές τους, στο Ισραήλ για πολυτελείς διακοπές σε παραθαλάσσια θέρετρα. Αυτά τα μέλη του Κογκρέσου συσσωρεύουν ατομικά έξοδα που συχνά υπερβαίνουν τα 20.000 δολάρια. Ο νόμος «Honest Leadership and Open Government Act» του 2007 προσπάθησε να περιορίσει τους λομπίστες από το να προσφέρουν πληρωμένα ταξίδια διάρκειας άνω της μίας ημέρας σε μέλη του Κογκρέσου. Ωστόσο, το AIPAC,το οποίο δεν υποχρεώθηκε ποτέ να εγγραφεί ως ξένος παράγοντας, χρησιμοποίησε την επιρροή της για να εισαγάγει μια ρήτρα στον νόμο που εξαιρεί τα λεγόμενα εκπαιδευτικά ταξίδια που οργανώνονται από φιλανθρωπικές οργανώσεις που δεν προσλαμβάνουν λομπίστες. Η φιλανθρωπική οργάνωση που συνδέεται με το AIPAC και χρησιμοποιείται για να εκμεταλλευτεί αυτό το κενό ονομάζεται American Israel Education Foundation.

Η επένδυση του Ισραήλ αξίζει τα λεφτά της. Το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών ενέκρινε το 2016 ένα πακέτο αμυντικής βοήθειας ύψους 38 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως για το Ισραήλ για την περίοδο 2019-2028. Σπαταλήσαμε 4 έως 6 τρισεκατομμύρια δολάρια σε άσκοπους πολέμους που προώθησαν το Ισραήλ και το λόμπι του στη Μέση Ανατολή. Το Κογκρέσο ενέκρινε επίσης στρατιωτική βοήθεια ύψους 21,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το Ισραήλ για τη συνέχιση της γενοκτονίας.
Ο Θεός ξέρει το κόστος αυτού του πολέμου, αλλά πιθανότατα θα ανέλθει σε δισεκατομμύρια δολάρια.

Επιστρέψαμε στο σημείο όπου βρισκόμασταν το 2003, με έναν πόλεμο του οποίου ο ουτοπικός στόχος είναι η αλλαγή καθεστώτος. Δεν πέτυχε τότε. Δεν θα πετύχει ούτε τώρα.
Τα ίδια ανόητα ψέματα έχουν ξαναβγεί στην επιφάνεια για να δικαιολογήσουν αυτόν τον πόλεμο, με τον απεσταλμένο των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, Steve Witkoff, να δηλώνει στο Fox News ότι το Ιράν είναι «πιθανώς μια εβδομάδα μακριά» από το να έχει τα απαραίτητα υλικά για να κατασκευάσει μια πυρηνική βόμβα.

Αυτό είναι το μότο του Νετανιάχου και του ισραηλινού λόμπι εδώ και τρεις δεκαετίες.
Δεν ξέρω πώς πρέπει να το πιστέψουμε αυτό, αφού ο Τραμπ ανακοίνωσε τον περασμένο Ιούλιο, μετά τις αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ, ότι «και οι τρεις πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Ιράν καταστράφηκαν ολοσχερώς (oblitarated). Θα χρειαστούν χρόνια για να ξανατεθούν σε λειτουργία…».
Το ένα ψέμα διαδέχεται το άλλο.

Για άλλη μια φορά, υποσχόμαστε να βομβαρδίσουμε μια χώρα για να την απελευθερώσουμε, με τον Τραμπ να λέει ότι το μόνο που θέλει είναι «ελευθερία για τον λαό» του Ιράν.
Το συγκρότημα του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, βομβαρδίστηκε και, σύμφωνα με ισραηλινούς αξιωματούχους, ο ίδιος σκοτώθηκε. Το Ιράν επιμένει ότι παραμένει ζωντανός.
Ο ισραηλινός πρωθυπουργός, όπως και ο Τραμπ, καλεί τους Ιρανούς να αδράξουν την «ευκαιρία που παρουσιάζεται μια φορά σε κάθε γενιά» για να «βγουν μαζικά στους δρόμους, να ολοκληρώσουν το έργο της ανατροπής του καθεστώτος που κάνει τη ζωή σας μίζερη».
«Είναι η στιγμή να ενώσετε τις δυνάμεις σας για να ανατρέψετε το καθεστώς, να εξασφαλίσετε το μέλλον σας», δήλωσε ο Νετανιάχου.

Δεν καταλαβαίνουν ότι κάθε άλλη απόπειρα αλλαγής καθεστώτος στη Μέση Ανατολή είχε καταστροφικά αποτελέσματα. Αυτή τη φορά, υπόσχονται, θα πετύχει.
Μπορεί να μην έχουμε συγκροτήσει μια χερσαία δύναμη, όπως έκανε ο Μπους το 2003 για τον πόλεμο στο Ιράκ, αλλά μόλις ανοίξεις το κουτί της Πανδώρας του πολέμου, ο πόλεμος σε ελέγχει. Δεν τον ελέγχεις εσύ.

Αμερικανοί στρατιώτες πιθανότατα θα σκοτωθούν, καθώς το Ιράν στοχεύει τις αμερικανικές βάσεις στην περιοχή. Το ιρανικό ναυτικό ανακοίνωσε ότι θα κλείσει το στενό του Ορμούζ, το σημαντικότερο σημείο διακίνησης πετρελαίου στον κόσμο, από το οποίο διέρχεται το 20% του παγκόσμιου εφοδιασμού πετρελαίου. Αυτό ενδέχεται να διπλασιάσει ή να τριπλασιάσει την τιμή του πετρελαίου και να καταστρέψει την παγκόσμια οικονομία. Θα χτυπηθούν οι πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, καθώς και τα αμερικανικά πλοία και οι στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή.

Το Ιράν έχει ήδη εκτοξεύσει πυραύλους κατά της αεροπορικής βάσης Al Udeid στο Κατάρ, της αεροπορικής βάσης Al-Salem στο Κουβέιτ, της αεροπορικής βάσης Al-Dhafra στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, του αρχηγείου του Πέμπτου Στόλου των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν και των αμερικανικών βάσεων στην Ιορδανία. Έχουν αναφερθεί εκρήξεις στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας.
Χιλιάδες αθώοι θα πεθάνουν. Το Ισραήλ χτύπησε ένα δημοτικό σχολείο θηλέων το Σάββατο στο Μινάμπ, μια πόλη στην επαρχία Χορμοζγκάν στο νότιο Ιράν. Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim News Agency ανέφερε ότι ο αριθμός των νεκρών ανέβηκε σε 85.

Οι συνεχείς απώλειες και η τεράστια αύξηση των τιμών του πετρελαίου θα επιδεινώσουν την απογοήτευση του Τραμπ και των Ισραηλινών συμμάχων του. Αυτή η απογοήτευση, όπως και εκείνη που επικράτησε κατά τη διάρκεια των δύο δεκαετιών πολέμου στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, θα πυροδοτήσει έναν παρατεταμένο περιφερειακό πόλεμο.
Το Ιράν, υπό συνεχή επίθεση, θα μπορούσε τελικά να κατακερματιστεί και να διαλυθεί, στέλνοντας εκατομμύρια πρόσφυγες πέρα από τα σύνορά του και πυροδοτώντας το χάος που δημιουργήσαμε στη Λιβύη. Αλλά το Ισραήλ, του οποίου ο στόχος είναι να υποβαθμίσει τις στρατιωτικές δυνατότητες των γειτόνων του, θα πάρει αυτό που θέλει.
Εμείς θα μείνουμε με το χάος.

Πηγή infowar

Κάλεσε τον Μητσοτάκη να ξεκαθαρίσει ότι η χώρα δεν θα εμπλακεί στον πόλεμο στο Ιράν και θα εξαντλήσει όλα τα περιθώρια για ειρήνη στη βάση του διεθνούς δικαίου