Το RT αναλύει τις αντιδράσεις του κοινού και του Καπιτωλίου στον νέο πόλεμο στη Μέση Ανατολή, που ξεκίνησε λίγες ημέρες πριν από την προεκλογική περίοδο.

Η εντολή του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ για επίθεση στο Ιράν έχει προκαλέσει ανάμεικτες αντιδράσεις μεταξύ των Αμερικανών, με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν σαφή δημόσια διχασμό και τις δηλώσεις νομοθετών να αποκαλύπτουν διχασμούς τόσο εντός του Ρεπουμπλικανικού όσο και του Δημοκρατικού κόμματος.

Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι η κοινή στρατιωτική εκστρατεία ΗΠΑ-Ισραήλ, η οποία ξεκίνησε το Σάββατο και ονομάστηκε «Επιχείρηση Επική Οργή», ήταν απαραίτητη για την αποδόμηση του πυρηνικού και βαλλιστικού πυραυλικού προγράμματος του Ιράν. Η Τεχεράνη επέμεινε ότι οι επιθέσεις ήταν εντελώς απρόκλητες και έχει απαντήσει με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη που στόχευαν το Ισραήλ και τις αμερικανικές βάσεις σε όλη τη Μέση Ανατολή.

Οι αναλυτές σημειώνουν ότι η προεκλογική εκστρατεία, η οποία ξεκίνησε λίγες μέρες πριν από την έναρξη των προκριματικών εκλογών για τις ενδιάμεσες γενικές εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ, έχει τη χαμηλότερη αρχική υποστήριξη στη σύγχρονη αμερικανική ιστορία. Το RT αναλύει τους αριθμούς.

Πώς αντέδρασε το ευρύ κοινό των ΗΠΑ;

Οι δημοσκοπήσεις έδειξαν αυξανόμενη δυσαρέσκεια του κοινού για την εκστρατεία. Μια πρόχειρη δημοσκόπηση της YouGov που διεξήχθη την πρώτη ημέρα των επιθέσεων διαπίστωσε ότι το 34% των Αμερικανών υποστήριξε την ενέργεια, με το 44% να είναι αντίθετο, σηματοδοτώντας ένα ιστορικά χαμηλό αρχικό ποσοστό υποστήριξης για μια μεγάλη στρατιωτική εκστρατεία των ΗΠΑ - σε αντίθεση με τον πόλεμο στο Αφγανιστάν (αρχική έγκριση 92%) και τον πόλεμο στο Ιράκ (71%).

Μια δημοσκόπηση των Reuters/Ipsos που δημοσιεύθηκε την επόμενη μέρα έδειξε ακόμη χαμηλότερη υποστήριξη, με μόλις το 27% να εγκρίνει τις αμερικανικές επιθέσεις κατά του Ιράν και το 43% να είναι αντίθετο. Επιπλέον, το 56% -συμπεριλαμβανομένου ενός στους τέσσερις Ρεπουμπλικάνους- δήλωσε ότι ο Τραμπ είναι «υπερβολικά πρόθυμος να χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία» με το πρόσχημα της προώθησης των αμερικανικών συμφερόντων. Πολλοί δήλωσαν ότι η υποστήριξή τους εξαρτάται από τους πιθανούς θανάτους Αμερικανών στρατευμάτων στη σύγκρουση, ο πρώτος εκ των οποίων αναφέρθηκε από την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ την Κυριακή το βράδυ. Η CENTCOM αρχικά δήλωσε ότι τρία μέλη των ενόπλων δυνάμεων είχαν σκοτωθεί και πολλά τραυματιστεί από την έναρξη της επιχείρησης, ενώ αργότερα αναβάθμισε τον αριθμό των νεκρών σε έξι.

Μια δημοσκόπηση του CNN που διεξήχθη από την SSRS και δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα διαπίστωσε ότι σχεδόν έξι στους δέκα Αμερικανούς (59%) αντιτίθενται σε στρατιωτική δράση κατά του Ιράν. Περίπου το 60% πιστεύει ότι ο Τραμπ δεν έχει σαφές σχέδιο και το 62% λέει ότι θα πρέπει να απαιτείται η έγκριση του Κογκρέσου για περαιτέρω δράση.

Τι έχουν πει οι Ρεπουμπλικάνοι;

Οι αντιδράσεις στο Καπιτώλιο ήταν διχασμένες, αντανακλώντας τις διαιρέσεις και στα δύο κόμματα και την ανησυχία των δύο κομμάτων ότι ο Τραμπ δεν ζήτησε την απαιτούμενη από το νόμο άδεια από το Κογκρέσο για προληπτικό χτύπημα. Προηγούμενες αναφορές ανέφεραν ότι ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο ενημέρωσε τη «Συμμορία των Οκτώ» - μια μικρή διακομματική ομάδα ηγετών του Κογκρέσου - μόνο λίγες ώρες πριν από την έναρξη της επιχείρησης.

Οι περισσότεροι Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές υπερασπίστηκαν την απόφαση του Τραμπ. Ο Λίντσεϊ Γκράχαμ τον επαίνεσε που «έθεσε σε κίνηση το τέλος του κακού και του σκότους» στη Μέση Ανατολή. Ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Μάικ Τζόνσον δήλωσε ότι το Ιράν «αντιμετωπίζει τις σοβαρές συνέπειες των κακών του πράξεων», υποστηρίζοντας ότι ο Τραμπ κατέβαλε «κάθε δυνατή προσπάθεια για την επιδίωξη ειρηνικών και διπλωματικών λύσεων» πριν διατάξει τις επιθέσεις. Ο γερουσιαστής Τομ Κότον, πρόεδρος της Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας, χαρακτήρισε την εκστρατεία «ζωτικής σημασίας αποστολή εκδίκησης, δικαιοσύνης και ασφάλειας».

Ωστόσο, μια φατρία Ρεπουμπλικανών έχει αποχωρήσει από τις τάξεις της, επικαλούμενη συνταγματικές ανησυχίες και παραβίαση των προεκλογικών υποσχέσεων. Ο Τόμας Μάσι, βουλευτής των Ρεπουμπλικανών από το Κεντάκι, δήλωσε ότι ο πόλεμος έρχεται σε αντίθεση με το σύνθημα «Πρώτα η Αμερική» του Τραμπ. Ο γερουσιαστής Ραντ Πολ αντιτάχθηκε στις επιθέσεις για συνταγματικούς λόγους, λέγοντας ότι η εξουσία κήρυξης πολέμου ανήκει στο Κογκρέσο. Η πρώην βουλευτής Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι εγκατέλειψε την πλατφόρμα της «όχι άλλοι ξένοι πόλεμοι», αποκαλώντας την κλιμάκωση απογοήτευση για το κίνημα MAGA.

Τι πιστεύουν οι Δημοκρατικοί;

Οι περισσότεροι Δημοκρατικοί έχουν καταδικάσει την επιχείρηση ως έναν μη εξουσιοδοτημένο «πόλεμο επιλογής».

«Ο Τραμπ εμπνέει τη χώρα μας σε έναν ακόμη ξένο πόλεμο που οι Αμερικανοί δεν θέλουν και τον οποίο το Κογκρέσο δεν έχει εγκρίνει», δήλωσε ο γερουσιαστής Άνταμ Σιφ.

Ο ηγέτης των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, Χακίμ Τζέφρις, επανέλαβε την ίδια θέση, ενώ ο γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς χαρακτήρισε τις επιθέσεις «έναν παράνομο, προμελετημένο και αντισυνταγματικό πόλεμο» που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο. Ο Κρις Βαν Χόλεν είπε ότι ισοδυναμεί με «πόλεμο αλλαγής καθεστώτος» και ο γερουσιαστής Μαρκ Γουόρνερ αμφισβήτησε το χρονοδιάγραμμα και το μακροπρόθεσμο σχέδιο, προειδοποιώντας για ένα πιθανό «τέλμα» ή «αέναο πόλεμο» χωρίς σαφές τελικό αποτέλεσμα.

Κάποιοι, συμπεριλαμβανομένης της γερουσιαστή Ελίζαμπεθ Γουόρεν και του κυβερνήτη της Καλιφόρνια Γκάβιν Νιούσομ, αμφισβήτησαν τον ισχυρισμό της κυβέρνησης ότι το Ιράν αποτελεί «άμεση απειλή» για τις ΗΠΑ. Ο γερουσιαστής Τιμ Κέιν χαρακτήρισε τις επιθέσεις «κολοσσιαίο λάθος» και δήλωσε ότι θα επιβάλει ψηφοφορία αυτή την εβδομάδα για ένα ψήφισμα περί πολεμικών εξουσιών για τον περιορισμό της δυνατότητας του Τραμπ να χρησιμοποιεί βία στο Ιράν χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου.

Ωστόσο, ορισμένοι Δημοκρατικοί έδωσαν πιο μετριοπαθείς απαντήσεις και σε ορισμένες περιπτώσεις υποστήριξαν τον Τραμπ. Οι βουλευτές Γκρεγκ Λάντσμαν και Τομ Σουότσι υπερασπίστηκαν τις επιθέσεις, υποστηρίζοντας ότι ένα πυρηνικά οπλισμένο Ιράν αποτελεί απαράδεκτη απειλή. Ο Χένρι Κουέλαρ από το Τέξας δήλωσε ότι η απειλή από το Ιράν είναι «πραγματική και μακροχρόνια» και ο Τζος Γκότχαιμερ από το Νιου Τζέρσεϊ επαίνεσε την «αποφασιστική δράση» της κυβέρνησης για την υπεράσπιση των αμερικανικών συμφερόντων και συμμάχων.

Πώς έχει εξελιχθεί η συνολική δημοτικότητα του Τραμπ μέχρι στιγμής;

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο Τραμπ δεν έχει λάβει την τυπική ώθηση «συσπείρωσης γύρω από τη σημαία» που συνδέεται με νέες στρατιωτικές συγκρούσεις. Αντίθετα, η δημοτικότητά του παρέμεινε σταθερή ή μειωμένη.

Οι περισσότεροι σημαντικοί οργανισμοί παρακολούθησης, συμπεριλαμβανομένου του RealClearPolling, τοποθετούν το ποσοστό αποδοχής του μεταξύ 39% και 44%, με το ποσοστό αποδοκιμασίας να κυμαίνεται μεταξύ 54% και 60%, αφήνοντας την ανεξάρτητη υποστήριξη περίπου στο 32%. Η Ipsos ανέφερε μια μικρή πτώση στο 39%, σημειώνοντας ότι οι επιθέσεις δεν κατάφεραν να επεκτείνουν την υποστήριξη πέρα ​​από την βασική βάση του Τραμπ.

Οι ιχνηλάτες δείχνουν ότι η υποστήριξη του Τραμπ προέρχεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από τους Ρεπουμπλικάνους (περίπου 80-87%), ενώ οι Δημοκρατικοί παραμένουν σε μεγάλο βαθμό επικριτικοί.

Τι έχει πει ο Τραμπ;

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ απέρριψε τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν υστέρηση στην υποστήριξη της απόφασής του να επιτεθεί στο Ιράν.

«Δεν με νοιάζει για τις δημοσκοπήσεις. Πρέπει να κάνω το σωστό... Αυτό έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πολύ καιρό», δήλωσε ο Τραμπ στην εφημερίδα New York Post σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα.

«Κοιτάξτε, είτε οι δημοσκοπήσεις είναι χαμηλές είτε όχι, νομίζω ότι οι δημοσκοπήσεις είναι πιθανώς εντάξει. Αλλά δεν είναι θέμα δημοσκοπήσεων. Δεν μπορείτε να αφήσετε το Ιράν, ένα έθνος που διοικείται από τρελούς, να έχει πυρηνικά όπλα», πρόσθεσε, ισχυριζόμενος ότι «μια πραγματική δημοσκόπηση» θα έδειχνε ότι οι Αμερικανοί υποστηρίζουν τις πράξεις του.

«Νομίζω ότι οι άνθρωποι είναι πολύ εντυπωσιασμένοι με αυτό που συμβαίνει, στην πραγματικότητα», είπε ο Τραμπ. «Νομίζω ότι είναι μια σιωπηλή - αν κάνατε μια πραγματική δημοσκόπηση, η σιωπηλή δημοσκόπηση - και είναι σαν μια σιωπηλή πλειοψηφία».

Ο Τραμπ νωρίτερα επέμεινε ότι η εκστρατεία θα συνεχιστεί μέχρι «να επιτευχθούν όλοι οι στόχοι», κάλεσε την ηγεσία και τον στρατό του Ιράν «να καταθέσουν τα όπλα τους» ή «να αντιμετωπίσουν βέβαιο θάνατο» και κάλεσε τους απλούς Ιρανούς να ανατρέψουν την κυβέρνησή τους.

Πώς έχει επηρεαστεί η θέση των Ρεπουμπλικανών ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών;

Δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης σημειώνουν ότι η σύγκρουση έχει ήδη αναστατώσει τις προκριματικές εκλογές του 2026, αναστατώνοντας την προεκλογική εκστρατεία σε προχωρημένο στάδιο για πρώιμες αναμετρήσεις, όπως αυτές στο Τέξας στις 3 Μαρτίου. Οι αναλυτές υποστηρίζουν ότι οι επιθέσεις έχουν περιπλέξει τα μηνύματα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος: μετά την εκστρατεία για τον τερματισμό των «αιώνιων πολέμων» και την ιεράρχηση των εγχώριων ζητημάτων - μια στάση που βρήκε απήχηση στους ψηφοφόρους της εργατικής τάξης και των ανεξάρτητων ψηφοφόρων και κωδικοποιήθηκε στην πρόσφατα δημοσιευμένη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας του Τραμπ - οι Ρεπουμπλικάνοι κινδυνεύουν τώρα να χάσουν το αντι-επεμβατικό πλεονέκτημα που κάποτε κατείχαν έναντι των Δημοκρατικών. Οι επικριτές λένε ότι οι προκριματικές εκλογές θα μπορούσαν να μετατραπούν σε δημοψήφισμα για τους υποψηφίους που προσέφεραν αμφίσιμες απαντήσεις στην επιχείρηση του Τραμπ στο Ιράν ή αντιτάχθηκαν ανοιχτά σε αυτήν.

Πηγή: RT

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Είχα διαβάσει προ ετών «Το Χαμένο Νόμπελ» του Κώστα Αρκουδέα. Είχα μείνει άναυδος με τις μηχανορραφίες στις οποίες επεδίδοντο επί σειρά ετών ορισμένοι «πνευματικοί άνθρωποι» ου μην αλλά και κρατικοί λειτουργοί – διπλωμάτες, διευθυντές υπουργείων – προκειμένου να στερήσουν από τον Νίκο Καζαντζάκη το ύψιστο λογοτεχνικό έπαθλο. Ως τη Στοκχόλμη είχε ταξιδέψει ο Σπύρος Μελάς – εξαιρετική πένα πλην απαίσιος τύπος –, προκειμένου να διαφωτίσει τους εκεί ακαδημαϊκούς σχετικά με το ποιόν του «Νικολάι Καζάν» όπως τον αποκαλούσε, μην τύχει και παρασυρθούν και τον τιμήσουν. Είχαν μάλιστα και αντιπρόταση για την περίπτωση που οι Σουηδοί το είχαν βάλει αμέτι μουχαμέτι να βραβεύσουν Ελληνα. Γεώργιος Βουγιουκλάκης ονομαζόταν ο εκλεκτός τους. Συγγραφεύς μυθιστορημάτων ασήμαντης απήχησης και ευτράπελου μάλλον περιεχομένου, εάν κρίνουμε από τους τίτλους τους. «Το Φιδίσιο Βλέμμα», «Η μαντάμ Εύα». Μπορεί ο Βουγιουκλάκης να μην κέρδισε τον θαυμασμό, το στοιχειώδες καν ενδιαφέρον των ξένων, ο σκοπός ωστόσο του Σπύρου Μελά επετεύχθη. Ο Καζαντζάκης πέθανε ανομπέλιστος.

«Σιγά τα αβγά!» θα καγχάσετε με όλο σας το δίκιο. Ο «Ζορμπάς» δεν έχει σταματήσει να διαβάζεται σχεδόν όπου γης, σχεδόν σε κάθε γλώσσα. Αναφορικά δε με τα βραβεία, ας θυμηθούμε ότι ο έτερος Ελληνας που άφησε ίχνος βαθύ με τα γραπτά του διεθνώς, ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ένα παράσημο δευτέρας τάξεως είχε αξιωθεί να λάβει. Κι εκείνο από τη δικτατορία του Παγκάλου.

Οτι συνέβαινε πριν από ογδόντα χρόνια, κάλλιστα θα μπορούσε να επαναληφθεί και σήμερα. Διόλου δεν θα με εξέπληττε εάν κάμποσοι ντόπιοι κινηματογραφιστές, κριτικοί, διανοούμενοι γενικώς και αορίστως, έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους – ακόμα και βουντού που λέει ο λόγος –, ώστε να μη δοθεί στον Γιώργο Λάνθιμο ούτε ένα Οσκαρ. Θα ισχυρίζονταν πως είναι ζήτημα γούστου – «δεν με ψήνει ο τύπος… δεν αντέχω να δω ταινία του ολόκληρη… δεν έχω το δικαίωμα να το πω; ας έμενε στα βιντεοκλίπ που γύριζε μικρός για τη Βανδή και τον Ρουβά…».

Στην περίπτωση Καζαντζάκη, οι υπονομευτές του έφερναν ως άλλοθι το αντεθνικό και αντιχριστιανικό τάχα περιεχόμενο των έργων του, που τον είχε αποκλείσει – μαζί με τον Σικελιανό – κι από την Ακαδημία Αθηνών. Από τον Λάνθιμο τους χωρίζει απλώς αισθητική άβυσσος. Η καλλιέργεια, η βαθιά τους γνώση του σινεμά δεν τους επιτρέπει να θαμπωθούν από τα φτηνά του κόλπα. Από τα φιγουρατζίδικα πλάνα του. Οι ίδιοι πάνω-κάτω άνθρωποι κατηγορούσαν τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, που μετά θάνατον αποθεώνουν, πως παραήταν μουντός και μακρόσυρτος.

Φθόνος λέγεται. Και αφθονεί στον τόπο μας. Μικρό χωριό, κακό χωριό; Ουδείς προφήτης δεκτός εν τη πατρίδι αυτού – όπως είχε πει ο Ιησούς όταν πήγε να διδάξει στη Ναζαρέτ και οι συντοπίτες του τού γύρισαν την πλάτη; Συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα ή και αλλού;

Βγαίνει πάντως και σε αστεία παραλλαγή. Η μάνα του μεγαλομαφιόζου δεν εντυπωσιάζεται ποσώς ούτε από την κουρσάρα που οδηγεί ούτε από το όπλο και τους μπράβους του ούτε καν από το διαμαντένιο δαχτυλίδι που της φέρνει δώρο. Τον γραπώνει από το αφτί και τον σέρνει στο μπάνιο – «φτιάξε μου το καζανάκι που στάζει!» τον διατάζει. «Εγώ υδραυλικός σε έστειλα να γίνεις στη Νάπολη!»

Το ίδιο ίσως να λέει και η μητέρα – ή μητριά – πατρίδα μας στα πιο προικισμένα παιδιά της. «Για δάσκαλο σε προόριζα, Νικολή μου. Αντε να ορνιθοσκάλιζες τα ντέρτια σου, να τα τύπωναν στις φυλλάδες, να τα διάβαζε ο κοσμάκης στο αποχωρητήριο. Σου είχα ζητήσει εγώ ποτέ “Ασκητικές” κι “Αναφορές στον Γκρέκο”;.. Για βιντεοκλιπά σε σπούδασα, Γιωργάκη, στη σχολή Σταυράκου. Ας σκηνοθετούσες και κάνα σίριαλ, από εκείνα που χαζεύω τα απογεύματα. Το Χόλιγουντ πώς σου κατέβηκε, ρε κερατά;».

«Γιατί μαμά; Δεν σε κάνουμε περήφανη;».

«Καμαρώνω, μωρέ, και παρακαμαρώνω… Κρυφά εννοείται, από μέσα μου. Φοβάμαι όμως μην παραψηλώσετε. Και δεν χωράτε να περάσετε από την πόρτα. Να μπείτε στο σπίτι μας».

Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ εξαπολύει πυρά κατά του Ντόναλντ Τραμπ, προειδοποιώντας πως η πολιτική της Ουάσινγκτον οδηγεί αναπόφευκτα σε πυρηνικό όλεθρο

Η κλιμάκωση της έντασης μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης προκαλεί έντονες αναταράξεις στο διεθνές γεωπολιτικό στερέωμα, με τη Ρωσία να παρεμβαίνει με τον πλέον δραματικό τρόπο. Ο αντιπρόεδρος του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, τοποθετήθηκε ανοιχτά για τον κίνδυνο ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, υπογραμμίζοντας πως οι χειρισμοί της κυβέρνησης Τραμπ έχουν φέρει την ανθρωπότητα σε ένα οριακό σημείο, όπου οποιοδήποτε τυχαίο περιστατικό θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια μη αναστρέψιμη σύγκρουση.

Η «παράλογη πορεία» προς την παγκόσμια ανάφλεξη

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο πρακτορείο ειδήσεων TASS, ο Ρώσος αξιωματούχος υπήρξε ιδιαίτερα καυστικός απέναντι στις τελευταίες στρατιωτικές πρωτοβουλίες των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν και διευκρίνισε ότι, τυπικά, μια παγκόσμια σύρραξη δεν έχει ακόμη ξεκινήσει, τόνισε με έμφαση πως το ξέσπασμά της αποτελεί πλέον ένα ορατό ενδεχόμενο ανά πάσα στιγμή. Ο Μεντβέντεφ χαρακτήρισε τη στρατηγική του Ντόναλντ Τραμπ ως μια «παράλογη πορεία», η οποία στερείται λογικής και θέτει σε κίνδυνο την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων.

Η εγκληματική αλλαγή καθεστώτος ως σημείο μηδέν

Το κεντρικό επιχείρημα της Μόσχας εστιάζει στην προσπάθεια της Ουάσινγκτον να επιβάλει βίαιες πολιτικές μεταβολές σε κυρίαρχα κράτη. Ο Μεντβέντεφ υποστήριξε ότι αν ο Αμερικανός πρόεδρος επιμείνει στην πρακτική της «εγκληματικής αλλαγής καθεστώτος», τότε ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα καταστεί αναπόφευκτος. Κατά την εκτίμησή του, η επιθετική αυτή στάση αφαιρεί κάθε περιθώριο διπλωματίας και καθιστά την αφορμή για μια γενικευμένη σύρραξη θέμα χρόνου ή ακόμη και σύμπτωσης.

Ένας κόσμος σε αναζήτηση αφορμής

Η ρωσική πλευρά προειδοποιεί πως το περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί είναι τόσο εύφλεκτο, ώστε οποιοδήποτε γεγονός, όσο μικρό κι αν φαίνεται, μπορεί να λειτουργήσει ως θρυαλλίδα. Ο αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας έκλεισε την παρέμβασή του με μια δυσοίωνη διαπίστωση. Στην παρούσα συγκυρία, τα πάντα μπορούν να αποτελέσουν την αφορμή για την τελική αναμέτρηση, αν δεν υπάρξει άμεση υποχώρηση από την πολιτική των στρατιωτικών επεμβάσεων που ακολουθεί ο Λευκός Οίκος.

Πρώτη προτεραιότητα, είναι η Ελλάδα να ανταποκριθεί στο αίτημα της Κύπρου για στήριξη απέναντι στις ιρανικές επιθέσεις, αναφέρει ο Αλέξης Τσίπρας σε παρέμβασή του. Δριμεία κριτική σε κυβέρνηση, Ηνωμένο Βασίλειο και ΕΕ για απαράδεκτη στάση.

Με σχόλιό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Αλέξης Τσίπρας, αναφέρεται στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την εμπλοκή της χώρας μας σε έναν πόλεμο που όπως λέει παραβιάζει απροκάλυπτα το Διεθνές Δίκαιο.

Ταυτόχρονα, σημειώνει ότι προτεραιότητα για την Ελλάδα θα πρέπει να είναι η ανταπόκριση στο αίτημα της Κύπρου για στήριξη της άμυνάς της.

Η ανάρτηση Τσίπρα

Η Κύπρος αλλά και η Ελλάδα, για πρώτη φορά με τόση ένταση και βαριές συνέπειες, βρίσκονται στο επίκεντρο μιας πολεμικής σύγκρουσης.

Όσοι όμως, λένε σήμερα μεγάλα λόγια για τον ελληνισμό θα πρέπει να αναλογιστούν αν η ασφάλειά του, τα συμφέροντα και οι αξίες του υπηρετούνται με το να πρωτοστατεί σε μέτωπα πολέμου αναζητώντας προστάτες ή σε σχήματα ειρήνης, οικοδομώντας συμμαχίες.

Η Ελλάδα, όπως και η Κύπρος, δεν έχουν κανένα λόγο να γίνονται μέρος αυτού του πολέμου που διεξάγεται απροκάλυπτα, με κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, με βασικό στόχο τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών του Ιράν και προφανώς όχι τη δημοκρατία στη πολύπαθη χώρα.

Ευθύνες της ΕΕ

Την ίδια στιγμή τεράστιες είναι και οι ευθύνες της ηγεσίας της ΕΕ που παρακολουθεί αμήχανα τις εξελίξεις χωρίς να έχει κάνει τίποτα για διπλωματική λύση στο ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.

Με την απαράδεκτη στάση της αποδεικνύει ότι όλες οι κατά καιρούς μεγάλες διακηρύξεις περί κοινής ευρωπαϊκής άμυνας αποτελούν λόγια του αέρα, ιδίως δε όταν δεν πρόκειται για την Ουκρανία αλλά για τη Κύπρο.