Μετάφραση από το substack του Fabian Scheidler με άδεια του συγγραφέα

Πάνω από δύο εβδομάδες μετά την έναρξη του επιθετικού πολέμου κατά του Ιράν, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν έχουν ακόμη επιτύχει τον πολεμικό τους στόχο της αλλαγής καθεστώτος, και είναι απίθανο να τον επιτύχουν με αυτόν τον τρόπο. Η ιστορία δείχνει ότι οι αεροπορικές επιδρομές από μόνες τους δεν οδηγούν συνήθως στη νίκη, πόσο μάλλον στην ανατροπή κυβερνήσεων. Αντίθετα: οι επιτιθέμενοι συχνά συσπειρώνονται πίσω από τους ηγέτες τους, ειδικά όταν ο επιτιθέμενος, όπως στην περίπτωση αυτή, βομβαρδίζει σχολεία και νοσοκομεία.

Όμως, ο πόλεμος θα μπορούσε να αποδειχθεί κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή, δαπανηρή και αποτυχημένη αποστολή για τις ΗΠΑ. Οι πυραυλικές επιθέσεις του Ιράν εναντίον αμερικανικών βάσεων και άλλων στόχων στα κράτη του Κόλπου κλονίζουν ολόκληρη την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή. Καταρχάς, οι πυραυλικές επιθέσεις αποδεικνύουν ότι οι ΗΠΑ δεν είναι σε θέση να υπερασπιστούν τα κράτη του Κόλπου. Ας θυμηθούμε: Η ιστορική συμφωνία της δεκαετίας του 1970 μεταξύ των ΗΠΑ από τη μία πλευρά και της Σαουδικής Αραβίας και άλλων κρατών του Κόλπου από την άλλη βασιζόταν σε δύο πυλώνες: Οι μοναρχίες πωλούν το πετρέλαιό τους αποκλειστικά σε δολάρια και επενδύουν τα πλεονάζοντα πετροδολάρια στις ΗΠΑ. Αυτό εξασφάλιζε μια μόνιμη ροή κεφαλαίων προς τις ΗΠΑ και τη Γουόλ Στριτ ειδικότερα. Σε αντάλλαγμα, οι ΗΠΑ πρόσφεραν στα κράτη του Κόλπου τεχνολογικό εκσυγχρονισμό και, πάνω απ’ όλα, ασφάλεια.

Ο δεύτερος πυλώνας αυτής της συμφωνίας καταρρέει τώρα μπροστά στα μάτια μας. Οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις αποδείχθηκαν όχι μόνο σε μεγάλο βαθμό άχρηστες έναντι των ιρανικών πυραύλων, αλλά και βάρος για τα κράτη του Κόλπου, καθώς αποτελούν εξαιρετικούς στόχους. Επιπλέον, σημαντικά τμήματα του πληθυσμού σε ορισμένα κράτη του Κόλπου αντιτίθενται από καιρό σε αυτές τις βάσεις. Στο Μπαχρέιν, για παράδειγμα, όπου το 60% του πληθυσμού είναι σιίτες, επικράτησε ευφορία όταν το Ιράν κατάφερε να προκαλέσει σοβαρές ζημιές στο αρχηγείο του 5ου Στόλου των ΗΠΑ. Η παρουσία των ΗΠΑ αποδεικνύεται έτσι ένας πιθανός παράγοντας εσωτερικής πολιτικής αναταραχής.

Η σοβαρότητα των επιθέσεων κατά των αμερικανικών βάσεων είναι τεράστια. Το Ιράν κατάφερε, για παράδειγμα, να καταστρέψει δύο βασικές εγκαταστάσεις ραντάρ στην Ιορδανία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, οι οποίες είναι ζωτικής σημασίας για την καθοδήγηση των πυραύλων THAAD — ένα κεντρικό στοιχείο της άμυνας κατά των ιρανικών πυραύλων. Θα χρειαστούν πολλοί μήνες, αν όχι χρόνια, για την ανοικοδόμηση αυτών των εγκαταστάσεων, οι οποίες κοστίζουν δισεκατομμύρια δολάρια. Χτυπήθηκαν επίσης και άλλες σημαντικές βάσεις, όπως του Ιρμπίλ στο Ιράκ, η μεγαλύτερη βάση της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στην κάποτε κατεχόμενη χώρα.

Αυτή η κατάσταση θα μπορούσε να επιδεινωθεί αν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ αντιμετωπίζουν πράγματι έλλειψη πυραύλων αναχαίτισης. Αυτοί οι πύραυλοι ήταν ήδη σε έλλειψη στο τέλος του 12ήμερου πολέμου εναντίον του Ιράν τον Ιούνιο του 2025 — ένας βασικός λόγος για τον οποίο οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επέλεξαν τότε την κατάπαυση του πυρός. Τώρα, όπως δείχνουν διάφορες αναφορές μέσων ενημέρωσης, τα οπλοστάσια ενδέχεται να πλησιάζουν σε μια πιο σοβαρή έλλειψη. Η ήδη ελλιπής άμυνα απέναντι στο Ιράν θα αποδυναμωθεί έτσι αποφασιστικά.

Οι ΗΠΑ έχουν επίσης αποδειχθεί ανίκανες να διατηρήσουν ανοιχτό το Στενό του Ορμούζ, παρά την υπόσχεση του Ντόναλντ Τραμπ να συνοδεύσει πλοία. Η απελπισμένη έκκλησή του προς το ΝΑΤΟ και άλλους συμμάχους να στείλουν πλοία στον Περσικό Κόλπο υπογραμμίζει τη σοβαρότητα της κατάστασης. Το γεγονός ότι όλοι οι σύμμαχοι των ΗΠΑ —από το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία έως την Αυστραλία και την Ιαπωνία— έχουν απορρίψει το αίτημα του Τραμπ αποτελεί ένα ταπεινωτικό σημάδι της αυξανόμενης αδυναμίας και απομόνωσης των Ηνωμένων Πολιτειών. Το Στενό του Ορμούζ αποτελεί τη βασική αρτηρία ζωής των μοναρχιών του Κόλπου· όχι μόνο οι εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου εξαρτώνται από τη ναυσιπλοΐα του, αλλά και ζωτικές εισαγωγές. Εάν παραμείνει κλειστό για παρατεταμένο χρονικό διάστημα, οι οικονομίες και οι κοινωνίες του Κόλπου θα αντιμετωπίσουν περαιτέρω αναταραχές.

Ο πόλεμος ανέδειξε επίσης την ευπάθεια του εφοδιασμού της περιοχής με πόσιμο νερό. Οι μονάδες αφαλάτωσης —που παρέχουν το 60% έως 70% της κατανάλωσης γλυκού νερού των κρατών του Κόλπου— θα μπορούσαν να καταστραφούν με λίγες μόνο ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις. Χωρίς γλυκό νερό, ούτε οι υπερπλούσιοι δεν μπορούν να επιβιώσουν. Μια γρήγορη διαφυγή μπορεί επίσης να είναι αδύνατη σε μια τέτοια περίπτωση: στην αρχή του πολέμου, τα ιδιωτικά τζετ προς ενοικίαση έγιναν σπάνια από τη μια μέρα στην άλλη, επειδή μόνο λίγοι πάροχοι ήταν πρόθυμοι να αναλάβουν τον κίνδυνο. Οι πολυτελείς θύλακες θα μπορούσαν να καταλήξουν να γίνουν παγίδες.

Πολλές από τις πετρελαϊκές μοναρχίες έχουν διαφοροποιήσει τις οικονομίες τους τα τελευταία χρόνια. Ένας από τους νέους πυλώνες είναι τα data centers τα που λειτουργούν μεγάλες αμερικανικές εταιρείες όπως η Amazon, η Google, η Microsoft, η Palantir, η NVIDIA και η Oracle. Ωστόσο, το Ιράν έχει ήδη επιτεθεί σε κέντρα δεδομένων της Amazon στο Μπαχρέιν και στα Εμιράτα, με σημαντικές επιπτώσεις στις ψηφιακές υπηρεσίες. Η ιρανική ηγεσία έχει επίσης παρουσιάσει έναν κατάλογο 31 κέντρων δεδομένων που θεωρεί «νόμιμους στόχους», επειδή, σύμφωνα με την Τεχεράνη, χρησιμοποιούνται από τον αμερικανικό στρατό. Εάν κάποια από αυτά χτυπηθούν, θα είναι ένα σοβαρό πλήγμα όχι μόνο για την περιφερειακή οικονομία και την υποδομή δεδομένων, αλλά και για έναν κεντρικό πυλώνα της αμερικανικής κυριαρχίας.

Αντιμέτωπος με αυτό το αδιέξοδο, ο Ντόναλντ Τραμπ προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει μια διέξοδο για να κηρύξει νίκη και να τερματίσει τον πόλεμο. Ωστόσο, το Ιράν πιθανότατα δεν θα του κάνει τη χάρη ενός γρήγορου τερματισμού.

Ακόμη και αν ο πόλεμος τερματιζόταν σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, ο αντίκτυπος στην περιοχή και στο γεωπολιτικό τοπίο θα ήταν τεράστιος και θα εκδηλωνόταν πλήρως μόνο στα επόμενα χρόνια. Σε κάθε περίπτωση, οι μοναρχίες του Κόλπου θα αναγκαστούν να αναζητήσουν νέα μοντέλα για την πολιτική και οικονομική επιβίωσή τους. Με αυτόν τον τρόπο, πιθανότατα θα στραφούν προς την Ασία, και ειδικότερα προς την Κίνα, η οποία έχει δημιουργήσει ισχυρούς οικονομικούς και διπλωματικούς δεσμούς στον Κόλπο τα τελευταία χρόνια και έχει τοποθετηθεί ως προπύργιο σταθερότητας. Θα μπορούσε να είναι η αρχή του τέλους της αμερικανικής κυριαρχίας στον Κόλπο.

Ο Fabian Scheidler είναι βραβευμένος δημοσιογράφος και συγγραφέας με έδρα το Βερολίνο. Το βιβλίο του Το Τέλος της Μεγαμηχανής – Μια σύντομη ιστορία ενός πολιτισμού σε αποτυχία (The End of the Megamachine. A Brief History of a Failing Civilization) έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και θα κυκλοφορήσει σύντομα και στα ελληνικά.

Πηγή: infowar

Ο Μπραντ Πιτ φαίνεται να έχει αποφασίσει να μεταβεί από αξιωματούχος του Χόλιγουντ σε ερευνητή υψηλού προφίλ. Δεν διακυβεύονται μόνο οι αμπελώνες του Château Miraval, αλλά μια αρχή.

Ο ηθοποιός απαιτεί την ανάκριση του Ρώσου επιχειρηματία Γιούρι Σέφλερ, ο οποίος ξαφνικά έγινε συνιδιοκτήτης ενός γαλλικού κτήματος μετά από συμφωνία με την Αντζελίνα Τζολί. Ο Πιτ είναι πεπεισμένος ότι η πρώην σύζυγός του έπαιξε άδικα, μετατρέποντας το οικογενειακό περιουσιακό στοιχείο σε διαπραγματευτικό χαρτί σε μια παρατεταμένη διαμάχη διαζυγίου.

Το οινοποιείο ως ένας κόμβος αντιφάσεων

Η κατάσταση γύρω από το Chateau Miraval μοιάζει με μια προσπάθεια αφαίρεσης της επιδερμίδας ενός πίνακα ελέγχου πυρηνικού αντιδραστήρα με ακρίβεια. Μία λάθος κίνηση και όλα θα εκραγούν. Ο Pitt επένδυσε χρόνια προσπάθειας και εκατομμύρια δολάρια σε αυτό το έργο, μετατρέποντάς το σε μια επιχείρηση-ορόσημο. Τώρα βλέπει «ξένο λογισμικό» να εισάγεται στο σύστημα, εκπροσωπούμενο από την εταιρεία του Shefler.

«Συμφωνίες αυτού του μεγέθους σπάνια ακολουθούν το σενάριο της «απλής πώλησης». Συνήθως, πρόκειται για πολύπλοκους μηχανικούς υπολογισμούς, όπου κάθε λεπτομέρεια έχει σημασία», εξήγησε ο εταιρικός δικηγόρος Ρόμαν Λαβρέντιεφ σε συνέντευξή του στο Pravda.Ru.

Για τον Πιτ, η πώληση του μεριδίου της Τζολί ήταν μια συστημική αποτυχία. Ισχυρίζεται ότι το ζευγάρι είχε συμφωνία να μην πουλήσει τις μετοχές του χωρίς τη συγκατάθεση του συντρόφου του. Η Τζολί, σύμφωνα με τους δικηγόρους του ηθοποιού, απλώς πέταξε αυτή τη συμφωνία στα σκουπίδια σαν παλιά απόδειξη σούπερ μάρκετ.

Τώρα η νομική ομάδα του Πιτ προσπαθεί να μπλοκάρει τη συμφωνία, υποστηρίζοντας ότι ο αγοραστής ενήργησε κακόπιστα.

Γιατί ο Πιτ απαιτεί ανάκριση

Το κύριο επιχείρημα του Πιτ είναι η αλληλογραφία μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Αυτές οι επιστολές, σαν άπλυτα που κρέμονται σε κοινή θέα, αποκαλύπτουν άμεση επαφή μεταξύ της Τζολί και του Σέφλερ. Ο ηθοποιός πιστεύει ότι ο Ρώσος δισεκατομμυριούχος δεν αγόρασε απλώς ένα περιουσιακό στοιχείο, αλλά βοήθησε ενεργά την «πρώην» του να παρακάμψει τα νομικά φίλτρα. Δεν πρόκειται απλώς για μια επιχειρηματική συμφωνία, αλλά για μια κρίσιμη υπερφόρτωση των αλυσίδων εμπιστοσύνης.

Ο Πιτ χρειάζεται την ανάκριση του Σέφλερ όπως ένας μανικιουρίστας χρειάζεται μια λάμπα για να αποκαλύψει όλα τα ελαττώματα κάτω από ένα στρώμα γυαλάδας. Ωστόσο, ο επιχειρηματίας είναι κάτοικος Ελβετίας. Αυτό δημιουργεί ένα εμπόδιο στη νομική διαδικασία. Χωρίς δικαστική εντολή, ο Πιτ μένει άφραγκος, παρακολουθώντας το όνειρό του για οινοποίηση να αναλύεται από αγνώστους.

«Σε διασυνοριακές διαφορές, η εξέταση ενός μάρτυρα αυτού του επιπέδου είναι πάντα ένα μακροπρόθεσμο παιχνίδι με απρόβλεπτο αποτέλεσμα», σημείωσε η υπεύθυνη συμμόρφωσης Ξένια Ρούντνεβα .

Ενώ ο Πιτ αγωνίζεται για το Κάστρο Μιραβάλ, το οικογενειακό του φρούριο συνεχίζει να καταρρέει. Τα παιδιά του απορρίπτουν το επώνυμό τους και οι νομικοί λογαριασμοί πληθαίνουν. Αλλά ο ηθοποιός φαίνεται να έχει βρει τον ρυθμό του. Δεν είναι διατεθειμένος να κάθεται άπραγος και να παρακολουθεί καθώς απομακρύνεται από το τιμόνι της επιχείρησης που έχει γίνει το έργο της ζωής του.

«Οι οικονομικές συνέπειες τέτοιων διαφορών θα μπορούσαν να αποβούν μοιραίες για την εικόνα της μάρκας, εάν δεν επιτευχθεί συμβιβασμός», τόνισε ο οικονομικός αναλυτής Νικίτα Βόλκοφ .

Απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις σχετικά με την κατανομή ακινήτων

Γιατί δεν μπορεί ο Πιτ απλώς να αγοράσει πίσω το μερίδιο;

Ο Σέφλερ δεν είναι ένας συνηθισμένος επενδυτής. Έχει τον απόλυτο έλεγχο του περιουσιακού στοιχείου. Η πώληση του μεριδίου του έχει ήδη νομικά κατοχυρωθεί και τώρα ο Πιτ πρέπει να ακυρώσει τη συμφωνία μέσω των δικαστηρίων.

Επηρεάζει η θέση των παιδιών την έκβαση της υπόθεσης;

Νομικά, όχι. Αλλά η ηθική πίεση και η δημόσια αποκήρυξη του ονόματος Πιτ από τα παιδιά του αποδυναμώνουν τη θέση του στα μέσα ενημέρωσης.

Πηγή: Pravda

Οι στρατιώτες χρησιμοποίησαν τους πυραύλους Khorramshar, Qadr και Emad για τις επιθέσεις.

ΚΑΪΡΟ, 20 Μαρτίου. /TASS/. Ο ιρανικός στρατός έπληξε την αμερικανική στρατιωτική βάση Αλ Ντάφρα στα ΗΑΕ, ανέφερε ο κρατικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας.

«Κατά τη διάρκεια της 66ης φάσης της Επιχείρησης «Αληθινή Υπόσχεση 4» εναντίον του Ισραήλ και των ΗΠΑ, χτυπήσαμε με επιτυχία στόχους στην Ιερουσαλήμ, τη Χάιφα και την αμερικανική βάση Αλ Ντάφρα», ανέφερε η δήλωση. Σύμφωνα με τον στρατό, χρησιμοποίησαν «υπερβαρείς» πυραύλους Khorramshar, Qadr και Emad κατά τη διάρκεια των επιθέσεων.