Το πρώην στέλεχος τεχνολογίας κάποτε υπερασπίστηκε την υποπληρωμή φόρων από τον εργοδότη του στη Σίλικον Βάλεϊ στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Το BBC ανακοίνωσε τον διορισμό του πρώην στελέχους της Google, Ματ Μπρίτιν, ως νέου γενικού διευθυντή, αναθέτοντας το κρατικό μέσο ενημέρωσης του Ηνωμένου Βασιλείου στα χέρια ενός επιχειρηματία στον τομέα της τεχνολογίας χωρίς εμπειρία στα μέσα ενημέρωσης.

Σε ανακοίνωσή του την Τετάρτη, ο πρόεδρος του BBC, Σαμίρ Σαχ, δήλωσε ότι ο Μπρίτιν θα αναλάβει τα ηνία του ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού τον Μάιο, έξι μήνες αφότου ο απερχόμενος γενικός διευθυντής, Τιμ Ντέιβι, ανακοίνωσε την παραίτησή του.

Ο Brittin, ο οποίος εργάστηκε ως πρόεδρος EMEA της Google από το 2014 έως το 2024, επιλέχθηκε για την «βαθιά εμπειρία του στην ηγεσία ενός υψηλού προφίλ και εξαιρετικά πολύπλοκου οργανισμού μέσω του μετασχηματισμού», δήλωσε ο Shah.

Ο διορισμός του Brittin έρχεται σε ένα ναδίρ για το BBC. Ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός αντιμετωπίζει αγωγή 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ για ένα ντοκιμαντέρ που επεξεργάστηκε παραπλανητικά μια ομιλία του πριν οι υποστηρικτές του ξεσηκωθούν στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ στις 6 Ιανουαρίου 2021. Κατά τη διάρκεια της πενταετούς θητείας του Davie, το BBC έχει μειώσει τον προϋπολογισμό του κατά 10%, έχει κατηγορηθεί για προκατάληψη τόσο υπέρ όσο και κατά του Ισραήλ, έχει καταδικαστεί ένας από τους παρουσιαστές του για σεξουαλικά εγκλήματα κατά παιδιών και δυσκολεύεται να διατηρήσει ανοιχτά τα υποστηριζόμενα από την κυβέρνηση πρακτορεία του World Service.

Σε ομιλία του στο κοινοβούλιο το 2024, ο Ντέιβι δήλωσε ότι το BBC έχανε τον «γνωστικό πόλεμο» από το «RT και άλλες κινεζικές υπηρεσίες».

Η περιστρεφόμενη πόρτα πολιτικής-μέσων-τεχνολογίας

Ο Brittin είναι ο πρώτος επικεφαλής του BBC χωρίς προηγούμενη εμπειρία σε εφημερίδες ή ραδιοτηλεοπτικά μέσα, εκτός από την ένταξή του στο διοικητικό συμβούλιο της Guardian πέρυσι. Ο διορισμός του αντιπροσωπεύει τη συνεχιζόμενη ενοποίηση των μεγάλων εταιρειών τεχνολογίας, της πολιτικής και των μέσων ενημέρωσης σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο: Εκτός από τους δικούς τους αλγόριθμους που ελέγχουν την εμβέλεια των παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης και υπαγορεύουν εκ των πραγμάτων τι μπορούν και τι δεν μπορούν να πουν μέσω οδηγιών περιεχομένου, οι δισεκατομμυριούχοι της τεχνολογίας έχουν αγοράσει πολλά προβληματικά μέσα ενημέρωσης τα τελευταία χρόνια.

Η Amazon αγόρασε την Washington Post για 250 εκατομμύρια δολάρια το 2013. Ο συνιδρυτής της Oracle, Λάρι Έλισον, και ο γιος του Ντέιβιντ, απέκτησαν την μητρική εταιρεία του CBS, Paramount, και υπέβαλαν προσφορά για την Warner Brothers Discovery, η οποία κατέχει το CNN και το HBO. Άλλοι μεγιστάνες έχουν επιλέξει να ιδρύσουν τα δικά τους μέσα ενημέρωσης. Μεταξύ αυτών είναι το The Republic και το περιοδικό Arena, που λανσαρίστηκαν από την εταιρεία αμυντικών εταιρειών Palantir και τον venture capitalist Max Meyer αντίστοιχα.

Εν τω μεταξύ, οι εταιρείες της Σίλικον Βάλεϊ έχουν προσλάβει επικεφαλής των μέσων ενημέρωσης που κάποτε τις επέκριναν, και πολιτικούς που κάποτε είχαν αναλάβει τη ρύθμισή τους. Ο δημοσιογράφος και πρώην αναπληρωτής πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Νικ Κλεγκ, εντάχθηκε στην Meta το 2018, και στη συνέχεια ηγήθηκε του τμήματος Παγκόσμιων Υποθέσεων της εταιρείας από το 2022 έως το 2025. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Τζορτζ Όσμπορν, εντάχθηκε στην OpenAI πέρυσι, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός Ρίσι Σούνακ τώρα είναι σύμβουλος της Microsoft και της Anthropic, της οποίας η τεχνητή νοημοσύνη Claude χρησιμοποιείται επί του παρόντος από το Πεντάγωνο για την αξιολόγηση πιθανών στόχων για στρατιωτικές επιθέσεις.

Μέχρι τον περασμένο Απρίλιο, τουλάχιστον 36 Βρετανοί αξιωματούχοι που εργάζονταν για ρυθμιστικές αρχές τεχνολογίας είχαν συνεχίσει να εργάζονται για τις εταιρείες που ρυθμίζονταν από αυτές, σύμφωνα με έρευνα του BBC Radio 4.

Όποιον κι αν διορίσει ο Brittin ως Διευθύνοντα Σύμβουλο του BBC News, θα αποφασίσει τελικά αν θα προχωρήσει έρευνα στο μέλλον. Η επιλογή του Brittin ως επικεφαλής ειδήσεων θα διαμορφώσει επίσης τον συντακτικό τόνο του BBC σε θέματα όπως η συνεισφορά της Google στα έσοδα της Βρετανίας. Αφού κατηγορήθηκε από νομοθέτες το 2012 και το 2014 για την φερόμενη υποπληρωμή φόρων από την εταιρεία στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Brittin τελικά διαπραγματεύτηκε μια συμφωνία με τη βρετανική κυβέρνηση, η οποία οδήγησε την Google να καταβάλει 130 εκατομμύρια λίρες (173 εκατομμύρια δολάρια) σε αναδρομικούς φόρους.

Οι επικριτές υποστήριξαν ότι αυτό το ποσό αντιπροσώπευε ένα κλάσμα αυτού που στην πραγματικότητα όφειλε η Google, με τον βουλευτή των Εργατικών Τζον ΜακΝτόνελ να ισχυρίζεται ότι η εταιρεία έκλεισε μια «συμφωνία καλής θέλησης» με την κυβέρνηση.

Πηγή: RT

Δεκαετίες στρατιωτικού δόγματος καταρρέουν καθώς η Τεχεράνη ελέγχει τον Κόλπο και ο χρόνος τελειώνει για την Ουάσινγκτον

Μιάμιση μέρα πριν από τη λήξη του 48ωρου τελεσιγράφου του προς το Ιράν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε απροσδόκητα διαπραγματεύσεις, ακόμη και μια πιθανή συνάντηση με Ιρανούς αξιωματούχους. Γρήγορα κυκλοφόρησαν φήμες ότι η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο Πακιστάν, με τους Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ να εκπροσωπούν την αμερικανική πλευρά, ενώ το Ιράν θα στείλει είτε τον υπουργό Εξωτερικών του είτε έναν πρόεδρο του κοινοβουλίου. Μετά την ανακοίνωση, οι τιμές του πετρελαίου έπεσαν κατακόρυφα.

Λίγο αργότερα, Ιρανοί αξιωματούχοι απέρριψαν τις αναφορές, επιβεβαιώνοντας μόνο ότι είχαν λάβει ορισμένες προτάσεις από τις ΗΠΑ μέσω μεσαζόντων. Ωστόσο, χαρακτήρισαν όλα τα άλλα ως ψευδείς ειδήσεις που στόχευαν στη χειραγώγηση των χρηματοπιστωτικών αγορών και των αγορών πετρελαίου. Οι τιμές του πετρελαίου άρχισαν να αυξάνονται ξανά.

Ούτε ειρήνη ούτε πόλεμος

Στο αρχικό σχόλιο για τη σύγκρουση στο Ιράν, υποθέσαμε ότι οι ΗΠΑ και το Ιράν ενδέχεται να επιδιώξουν ειρήνη μέσα σε ένα μήνα.

Η δήλωση του Ιράν δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει επαφή με τις ΗΠΑ ή ότι δεν σχεδιάζεται συνάντηση. Είναι πιθανό η Τεχεράνη απλώς να προσπαθεί να ενισχύσει τη θέση της.

Από τη μία πλευρά, το Ιράν έχει τον Τραμπ σε δύσκολη θέση και θα μπορούσε ενδεχομένως να υπαγορεύσει όρους ή τουλάχιστον να προσπαθήσει να το κάνει. 

Από την άλλη πλευρά, αυτός ο πόλεμος δεν ήταν εύκολος για το Ιράν. Εδώ και δύο εβδομάδες η Τεχεράνη βρίσκεται χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και νερό, και από την έναρξη της σύγκρουσης, το Ιράν έχει αποστείλει μόνο δύο δεξαμενόπλοια πετρελαίου (το κύριο εξαγωγικό του προϊόν), όταν τα επίπεδα προπολεμικής περιόδου ήταν κατά μέσο όρο ένα ή δύο δεξαμενόπλοια την ημέρα. Επομένως, είναι λογικό για το Ιράν να εξασφαλίσει κέρδη - και όσο νωρίτερα, τόσο το καλύτερο.

Τα κέρδη είναι ήδη σημαντικά. Πρώτον, το Ιράν έχει ουσιαστικά εδραιώσει τον έλεγχο της ναυτιλίας στον Περσικό Κόλπο και του εναέριου χώρου πάνω από τις μοναρχίες του Κόλπου. Δεύτερον, το Ιράν έχει άρει de facto τις κυρώσεις των ΗΠΑ για το πετρέλαιο. Αυτό είναι κάτι που το Ιράν μπορεί να φέρει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. 

Οι όροι του Ιράν είναι επίσης γνωστοί: Θέλει αποζημίωση για τις ζημίες (ουσιαστικά επανορθώσεις), εγγυήσεις κατά των επιθέσεων στο έδαφός του και την απόσυρση των ΗΠΑ από τις απαιτήσεις τους σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Για τον Τραμπ, αυτοί οι όροι πιθανότατα θα είναι απαράδεκτοι. Εξακολουθεί να πιστεύει στην «ειρήνη μέσω της ισχύος» και θα μπορούσε να απειλήσει το Ιράν με περισσότερα πλήγματα, πιθανώς συμπεριλαμβανομένης της κατάληψης του νησιού Kharg, του κύριου (και ουσιαστικά μοναδικού) τερματικού σταθμού πετρελαίου του Ιράν.

Αυτό υποδηλώνει ότι ακόμη και αν η διαπραγματευτική ομάδα του Ιράν δεν δολοφονηθεί, πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί άμεσα συμφωνία. Όπως έχει συμβεί συχνά στο παρελθόν, οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν ενδέχεται να συνεχιστούν εν μέσω συνεχιζόμενων και ενδεχομένως εντεινόμενων εχθροπραξιών.

Ωστόσο, όσο το Ιράν κρατά το Στενό του Ορμούζ αποκλεισμένο, ο χρόνος λειτουργεί εναντίον των ΗΠΑ. Κάθε μέρα φέρνει τον κόσμο πιο κοντά σε οικονομική καταστροφή. Μέχρι τα μέσα Απριλίου, οι ασιατικές χώρες μπορεί να χρειαστεί να εφαρμόσουν αυστηρή δελτίο καυσίμων και μετάβαση στην τηλεργασία, όπως κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19. Πέρα από τα καύσιμα και τα πετροχημικά, η γεωργία (λόγω έλλειψης λιπασμάτων), η βιομηχανία ημιαγωγών (λόγω έλλειψης ηλίου), η ιατρική και η μαζική καταναλωτική παραγωγή (λόγω έλλειψης πολυαιθυλενίου και πλαστικού) και η μεταλλουργία (έλλειψη αλουμινίου) βρίσκονται όλες σε κίνδυνο - και αυτή δεν είναι μια πλήρης λίστα.

Οι σύμμαχοι, οι υποτελείς και τα κράτη-πελάτες της Αμερικής, μαζί με τις περισσότερες αμερικανικές ελίτ, θα πιέσουν τον Τραμπ να τερματίσει γρήγορα τον πόλεμο. Μια επαίσχυντη ήττα θα πέσει τελικά στους ώμους του. Το μόνο μέρος που είναι πιθανό να θέσει σε κίνδυνο πιθανές διαπραγματεύσεις είναι το Ισραήλ, το οποίο δεν κερδίζει τίποτα από μια συμφωνία μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν.

Τη Δευτέρα, ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζ. Ντ. Βανς είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου. Μένει να δούμε αν κατάφερε να πείσει τον Νετανιάχου να μην παρέμβει στις διαπραγματεύσεις.

Ούτε σοκ ούτε δέος

Μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, το στρατιωτικό δόγμα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ έχει αναπτύξει ένα θεμελιώδες ελάττωμα: Βασίζεται αποκλειστικά σε τακτικές «σοκ και δέους». Αυτή η προσέγγιση κάποτε εναρμονιζόταν απόλυτα με τη θεωρία του «τέλους της ιστορίας», σύμφωνα με την οποία οι μεγάλοι πόλεμοι μεταξύ των δυτικών εθνών θεωρούνταν απίθανοι. Συνεπώς, οι στρατιωτικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ θεωρούνταν αστυνομικές ενέργειες και όχι στρατιωτικές επιχειρήσεις πλήρους κλίμακας. Αφορούσε περισσότερο την προβολή ισχύος παρά την ικανότητα ανάπτυξης πραγματικής ισχύος. 

Η ιδέα πίσω από τη στρατηγική του «σοκ και δέους» είναι απλή: Όταν ένα έθνος διαταράσσει την καθιερωμένη τάξη που βασίζεται σε κανόνες, η παγκόσμια αστυνομία παρεμβαίνει και καταφέρει ένα αποφασιστικό χτύπημα. Κανείς δεν υπερασπίζεται αυτό το έθνος, αφού κανείς δεν θέλει να συγκρουστεί με την ενσάρκωση του Νόμου και της Τάξης. Παραδόξως, οι δυτικοί στρατιωτικοί και πολιτικοί θεωρητικοί δεν έχουν ποτέ εξετάσει σοβαρά ένα σενάριο στο οποίο ο στόχος θα συγκεντρώσει υποστήριξη από τρίτα μέρη και θα προβάλει σημαντική αντίσταση (ουσιαστικά, μια εξέγερση).

Αυτό το δόγμα διαμορφώθηκε τη δεκαετία του 1990 κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων στο Ιράκ και τη Γιουγκοσλαβία. Μια φευγαλέα οπισθοδρόμηση στη Σομαλία θεωρήθηκε ως εξαίρεση που απλώς ενίσχυσε τον γενικό κανόνα.

Οι επακόλουθες ταπεινωτικές ήττες στο Ιράκ και το Αφγανιστάν δεν συνέβαλαν ιδιαίτερα στο να κλονιστεί το δόγμα του σοκ και του δέους. Οι ΗΠΑ θεώρησαν ότι οι ίδιες οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτελέστηκαν άψογα. Αντίθετα, οι ΗΠΑ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν έπρεπε να παραμείνουν στο Ιράκ και το Αφγανιστάν για πολύ καιρό και ότι ήταν ανόητο να επιβάλουν τη δημοκρατία στους «βαρβάρους».

Συμπτωματικά, το ΝΑΤΟ θεώρησε την επιχείρηση στη Λιβύη επιτυχημένη επειδή απέφυγε μια χερσαία εισβολή. Όσο για τη διάλυση του κάποτε σταθερού λιβυκού κράτους και το επακόλουθο χάος στην περιοχή, κανείς δεν νοιάστηκε.

Η Ρωσία υπέκυψε επίσης στην ιδέα του δόγματος του σοκ και του δέους. Μετά τον πόλεμο με τη Γεωργία το 2008, ο ρωσικός στρατός αναδιαρθρώθηκε για να πραγματοποιεί ταχείες και καταστροφικές στρατιωτικές επεμβάσεις. Ωστόσο, η Ρωσία ήταν η πρώτη που σκόνταψε σε αυτό το δόγμα. Την άνοιξη του 2022, αντιμετώπισε μια κρίσιμη επιλογή: Είτε να διεξάγει έναν σοβαρό, αιματηρό πόλεμο φθοράς είτε να συμβιβαστεί με μια επαίσχυντη ειρήνη. Η Μόσχα επέλεξε τον πόλεμο και η σύγκρουση στην Ουκρανία έχει πλέον εισέλθει στον πέμπτο χρόνο της.

Ο Τραμπ βρίσκεται τώρα σε ένα παρόμοιο σταυροδρόμι: Να πολεμήσει ή να παραδεχτεί την ήττα του. Το πρόβλημα είναι ότι ολόκληρο το δυτικό στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα έχει περάσει δεκαετίες προσαρμοζόμενο στο δόγμα του σοκ και του δέους. Το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ διαθέτουν απαράμιλλες και υπερβολικά ακριβές δυνατότητες αεροπορικών επιδρομών, αλλά δεν έχουν πολλούς άλλους πόρους. Εάν ένα στοχευμένο έθνος μπορεί να αντέξει τις αρχικές αεροπορικές επιθέσεις, ο χρόνος θα είναι με το μέρος του - σε αντίθεση με τη Ρωσία, η Δύση δεν διαθέτει τους πόρους για μια παρατεταμένη στρατιωτική εκστρατεία.

Αυτό εξηγεί τις «χειρονομίες καλής θέλησης» που κάνει αυτή τη στιγμή ο Τραμπ προς το Ιράν. Όπως ακριβώς ο Πούτιν την άνοιξη του 2022, πρέπει να αγοράσει χρόνο και να αποφασίσει την επόμενη κίνησή του: Να συνεχίσει να πολεμά, να ξεκινήσει μια εξαιρετικά επικίνδυνη επιχείρηση απόβασης ή να συμβιβαστεί με μια ταπεινωτική ειρήνη. Η πρώτη επιλογή θα μπορούσε να σημάνει καταστροφή για τον Τραμπ στις επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές, ενώ η δεύτερη θα μπορούσε να φέρει στις ΗΠΑ την πιο σημαντική στρατηγική ήττα από την εποχή του Βιετνάμ.

Ο Τραμπ δεν έχει την πολυτέλεια να κάθεται άπραγος και να περιμένει. Πρέπει να ξεμπλοκάρει το Στενό του Ορμούζ. Αν συνεχίσει να ενεργεί σαν να μην συμβαίνει τίποτα, οι αραβικές χώρες θα ξεκινήσουν απευθείας διαπραγματεύσεις με το Ιράν, το οποίο θα απαιτήσει όχι μόνο οικονομικές παραχωρήσεις, αλλά και την απέλαση των Αμερικανών από την περιοχή.

Πηγή: RT

Η Ρωσία άρχισε να εξοπλίζει το Ιράν με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, στην πρώτη γνωστή μεταφορά θανατηφόρων πυρομαχικών από τη Μόσχα στην Τεχεράνη από την έναρξη του πολέμου.

Ανώτεροι Ιρανοί και Ρώσοι αξιωματούχοι άρχισαν να συζητούν για παραδόσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών λίγες μόλις ημέρες μετά την έναρξη της σύγκρουσης, δήλωσαν στους Financial Times δύο αξιωματούχοι που ενημερώθηκαν για τις εκθέσεις των δυτικών μυστικών υπηρεσιών.

Η αποστολή αναμένεται να διεκπεραιωθεί μέχρι τα τέλη Μαρτίου.

Η Ρωσία είναι ένας από τους στενότερους συμμάχους του Ιράν και έχει παράσχει κρίσιμα δεδομένα δορυφόρων, στόχευσης και πληροφοριών, μαζί με ανθρωπιστική βοήθεια.

Το Ιράν έχει εκτοξεύσει περισσότερα από 3.000 μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) σε αντίποινα εναντίον του Ισραήλ και των κρατών του Κόλπου τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες.

Σύμφωνα με αναλυτές, η Τεχεράνη αναζητά πιο προηγμένα ρωσικά μοντέλα για να ενισχύσει τις δικές της δυνατότητες και να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα των επιθέσεών της.

Είναι κατανοητό ότι η Ρωσία παρέχει το drone Geran-2, το οποίο βασίζεται στα drone Shahed που το Ιράν προμηθεύει στη Μόσχα για να ενισχύσει την επίθεσή του στην Ουκρανία.

«Οι Ρώσοι βελτίωσαν δραματικά τα Shaheds, συμπεριλαμβανομένων τροποποιήσεων στους κινητήρες, την πλοήγηση και τις δυνατότητες αντι-εμπλοκής», δήλωσε στους Financial Times η Νικόλ Γκρατζέφσκι, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο Sciences Po, η οποία ερευνά τις σχέσεις Ρωσίας-Ιράν.

«Επομένως, αυτά τα συστήματα είναι ήδη πιο προηγμένα από αυτά που παρήγαγε το Ιράν εγχώρια».

Σε ανακοίνωσή του, ο Ντμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, διέψευσε τις αναφορές, λέγοντας: «Υπάρχουν πολλές ψευδείς πληροφορίες αυτή τη στιγμή. Ένα πράγμα είναι αλήθεια - συνεχίζουμε τον διάλογό μας με την ιρανική ηγεσία».

Πηγή: The Telegraph

Για πρώτη φορά, πέντε θύματα του Τζέφρι Έπστιν μίλησαν δημόσια στο BBC, περιγράφοντας την κακοποίηση που υπέστησαν και το ψυχολογικό τραύμα που κουβαλούν μέχρι σήμερα.

Η Τζοάννα Χάρισον, που μιλάει για πρώτη φορά, δήλωσε ότι ένιωσε αναγκασμένη να σπάσει τη σιωπή της όταν το όνομά της δημοσιοποιήθηκε κατά λάθος σε αρχεία του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης. «Έρχεται ένα σημείο που νιώθεις ότι πνίγεσαι και ότι πρέπει να αναπνεύσεις», είπε.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης στο BBC Newsnight, οι γυναίκες αντάλλαξαν εμπειρίες, είδαν παλιές φωτογραφίες τους και κάποια στιγμή ξέσπασαν σε κλάματα.

Δείτε το βίντεο με όλη την εκπομπή ΕΔΩ.

Η πρώτη επαφή και η κακοποίηση

Η Χάρισον περιέγραψε πώς γνώρισε τον Έπστιν στα 18 της στη Φλόριντα, με την επαφή να ξεκινά όπως και σε άλλες περιπτώσεις, με την πρόφαση ενός μασάζ.

«Όλα φαίνονταν φυσιολογικά», είπε, μέχρι τη στιγμή που η κατάσταση εκτράπηκε.

Κατέθεσε ότι αργότερα ο Έπστιν τη βίασε και θυμήθηκε πως κατά τη διάρκεια της κακοποίησης «πάγωσε» και πως δεν μπορούσε να αντιδράσει.

Το δίκτυο των ισχυρών και τα ταξίδια με διάσημους

Η Σόντε Ντέιβις αποκάλυψε άγνωστο υλικό από ταξίδι με το ιδιωτικό αεροσκάφος του Έπστιν στην Αφρική, στο οποίο συμμετείχαν μεταξύ άλλων η Γκισλέιν Μάξγουελ, ο Κέβιν Σπέισι και ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον.

Το ταξίδι, που περιλάμβανε πέντε χώρες σε πέντε ημέρες, περιγράφηκε ως «μοναδική εμπειρία», η οποία όμως «στιγματίστηκε από όσα συνέβαιναν πίσω από κλειστές πόρτες».

Η ίδια κατήγγειλε ότι βιάστηκε από τον Έπστιν στο ιδιωτικό του νησί.

Το «σκοτεινό» ράντσο στο Νέο Μεξικό

Οι επιζήσασες περιέγραψαν το ράντσο «Ζόρο» στο Νέο Μεξικό ως έναν χώρο «ψυχρό, σκοτεινό και απόκοσμο».

Η Ντέιβις δήλωσε ότι εκεί συνέβησαν «οι περισσότερες επιθέσεις», ενώ άλλες γυναίκες επιβεβαίωσαν την αίσθηση φόβου που επικρατούσε στον χώρο.

Καταγγελίες για διασυνδέσεις και εκβιασμούς

Η Λίζα Φίλιπς ανέφερε ότι ο Έπστιν συνήθιζε να καυχιέται για τις ισχυρές γνωριμίες του και ότι φέρεται να χρησιμοποιούσε τις σχέσεις αυτές ως μέσο ελέγχου.

Σύμφωνα με την ίδια, όταν τον ρώτησε γιατί είχε εμπλέξει φίλη της σε σεξουαλική πράξη με τον πρώην πρίγκιπα Άντριου, εκείνος απάντησε: «Μου αρέσει να έχω πράγματα για τους άλλους».

«Του άρεσε να μας βλέπει φοβισμένες»

Οι γυναίκες υποστήριξαν ότι ο Έπστιν αντλούσε ικανοποίηση από τον φόβο τους. «Του άρεσε που ήμασταν παγωμένες και δεν ξέραμε τι να κάνουμε», είπε η Φίλιπς.

Αμφιβολίες για τον θάνατό του και αναπάντητα ερωτήματα

Οι επιζήσασες δήλωσαν ότι δεν πιστεύουν πως ο Έπστιν αυτοκτόνησε, παρά το επίσημο πόρισμα. Η Χάρισον τόνισε ότι πολλές ερωτήσεις θα μείνουν για πάντα αναπάντητες.

Το τραύμα που παραμένει

Οι γυναίκες περιέγραψαν τις μακροχρόνιες επιπτώσεις της κακοποίησης. «Δεν χαμογελάω πια όπως πριν», είπε η Χάρισον, κοιτάζοντας φωτογραφία του εαυτού της πριν γνωρίσει τον Έπστιν. Άλλες ανέφεραν ότι η εμπειρία σε τόσο νεαρή ηλικία διαμόρφωσε βαθιά την αντίληψή τους για τον κόσμο. «Δεν θα έπρεπε να έχεις τη νοοτροπία σεξεργάτριας στα 14 σου», δήλωσε μία από τις επιζήσασες.

Πηγή: efsyn