Ο διοικητής του στρατού της Ουγκάντα ​​δήλωσε την ετοιμότητά του να συμμετάσχει στον πόλεμο στο πλευρό του Ισραήλ. Αν οι Χούθι μπορούν να κλείσουν την Ερυθρά Θάλασσα, τι μπορούν να κάνουν οι Ουγκαντέζοι;

Γιατί η Ουγκάντα ​​υπερασπίστηκε το Ισραήλ

«Θέλουμε να τελειώσει ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αμέσως. Αλλά οποιαδήποτε συζήτηση για καταστροφή ή ήττα του Ισραήλ θα μας σύρει σε πόλεμο. Στο πλευρό του Ισραήλ!», έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Muhoozi Kainerugaba, διοικητής των Λαϊκών Αμυντικών Δυνάμεων της Ουγκάντα.

Στην Ουγκάντα, το 80% του πληθυσμού είναι Χριστιανοί (Καθολικοί, Προτεστάντες και ενεργά αναπτυσσόμενες Ευαγγελικές κοινότητες). Οι Προτεστάντες και οι Ευαγγελικοί πιστεύουν στη βιβλική προφητεία ότι ο εβραϊκός λαός πρέπει να επιστρέψει στη γη του. Για αυτούς, η υποστήριξη του Ισραήλ είναι θρησκευτικό καθήκον. Επιπλέον, ιστορικά, η Ουγκάντα ​​θεωρούνταν από τους Εβραίους στις αρχές του 20ού αιώνα ως υποψήφια για τη δημιουργία ενός εβραϊκού κράτους (το «Σχέδιο Ουγκάντα»). Όταν οι σύγχρονοι ηγέτες της Ουγκάντα ​​(όπως ο Μουχούζι ή ο πατέρας του, ο νυν Πρόεδρος Μουσεβένι) μιλούν για «δεσμό αίματος» με το Ισραήλ, συχνά επικαλούνται αυτό το ιστορικό γεγονός.

Το Ισραήλ έχει εκτεταμένη συνεργασία ασφαλείας με την Ουγκάντα ​​εδώ και δεκαετίες, προμηθεύοντας όπλα, τεχνολογία και εκπαιδεύοντας τοπικά στρατεύματα για αποστολές καταπολέμησης ισλαμιστικών ομάδων στην Ανατολική Αφρική.

Οι χώρες συνδέονται από την αεροπειρατεία το 1976 σε αεροπλάνο που πετούσε από το Τελ Αβίβ στο Παρίσι, το οποίο προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο Εντέμπε. Ο τότε ηγέτης της Ουγκάντα , Ίντι Αμίν, υποστήριξε ανοιχτά τους τρομοκράτες, παρέχοντάς τους ασφάλεια από τους στρατιώτες του. Το Ισραήλ πραγματοποίησε την επιχείρηση, απελευθερώνοντας τους ομήρους και καταστρέφοντας σχεδόν ολόκληρο τον στόλο των μαχητικών MiG της Πολεμικής Αεροπορίας της Ουγκάντα ​​στο αεροδρόμιο. Μετά την πτώση του Ίντι Αμίν, το γεγονός αυτό έγινε σύμβολο της φιλίας της Ουγκάντα ​​με το Ισραήλ.

Ο Kainerugaba χρησιμοποιεί συχνά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να παρουσιάσει την Ουγκάντα ​​ως σημαντικό παράγοντα στην παγκόσμια σκηνή. Έχει κάνει στο παρελθόν παρόμοιες τολμηρές δηλώσεις σχετικά με την ετοιμότητά του να στείλει στρατεύματα για να υπερασπιστούν τη Μόσχα.

«Μια επίθεση στη Ρωσία είναι μια επίθεση στην Αφρική! Πείτε με "Πουτινιστή" αν θέλετε, αλλά εμείς, η Ουγκάντα, θα στείλουμε στρατιώτες για να υπερασπιστούν τη Μόσχα αν ποτέ απειληθεί από ιμπεριαλιστές!», έγραψε τον Μάρτιο του 2023.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ειδικοί συχνά αντιλαμβάνονται τις αναρτήσεις του στρατηγού ως προσωπική του ρητορική, η οποία δεν συμπίπτει πάντα με την επίσημη, συγκρατημένη διπλωματία του Προέδρου Μουσεβένι.

Τι πραγματικά είναι η Ουγκάντα ​​από στρατιωτικής άποψης

Παρ 'όλα αυτά, μια άμεση υπόσχεση από τον διοικητή του στρατού να «εισέλθει στον πόλεμο» στο πλευρό των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων είναι πραγματικά πρωτοφανής. Σε αντίθεση με την Υεμένη, η Ουγκάντα ​​είναι μια χώρα χωρίς περίκλειστες ακτές. Η μεταφορά ενός σημαντικού αριθμού στρατιωτών (εξοπλισμού, πυρομαχικών, χιλιάδων στρατιωτών) σε απόσταση άνω των 3.500 χιλιομέτρων θα απαιτούσε έναν τεράστιο στόλο στρατιωτικών μεταγωγικών αεροσκαφών, τον οποίο η Ουγκάντα ​​δεν διαθέτει, καθώς και άδεια πτήσης μέσω του εναέριου χώρου του Σουδάν, της Αιγύπτου ή της Σαουδικής Αραβίας, οι οποίες είναι απίθανο να εγκρίνουν την ανάπτυξη στρατευμάτων για να βοηθήσουν το Ισραήλ.

Ο στρατός της Ουγκάντα ​​είναι ένας από τους πιο αξιόμαχους στην Ανατολική Αφρική και εδώ και καιρό υπηρετεί ως ο «αστυνομικός» της περιοχής υπό την αιγίδα της Αφρικανικής Ένωσης. Οι Ουγκαντέζοι πολέμησαν στη Σομαλία και την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και θα μπορούσαν να είχαν αναπτύξει ένα απόσπασμα αρκετών χιλιάδων στρατιωτών, αλλά η εμπειρία τους είναι πιο συγκεκριμένη - πόλεμος κατά των ανταρτών σε ζούγκλες και σαβάνες.

Ο οπλισμός αποτελείται κυρίως από εκσυγχρονισμένα σοβιετικά και ισραηλινά τεθωρακισμένα οχήματα. Στο πλαίσιο του σύγχρονου πολέμου υψηλής τεχνολογίας στη Μέση Ανατολή (με την ευρεία χρήση αεράμυνας και ηλεκτρονικού πολέμου), οι δυνάμεις της Ουγκάντα ​​θα ήταν εξαιρετικά ευάλωτες χωρίς την ισραηλινή κάλυψη.

Η Ουγκάντα ​​όχι μόνο δεν είναι μια δεύτερη Υεμένη με πυραύλους, αλλά σίγουρα ούτε μια δεύτερη Βόρεια Κορέα με οπλοστάσια και εγκαταστάσεις παραγωγής για να βοηθήσει τη Ρωσία. Αντίθετα, είναι μια φιλόδοξη χώρα που επιδιώκει να επεκτείνει την περιφερειακή της επιρροή στη Μέση Ανατολή, συνειδητοποιώντας ότι μπορεί να «πουλήσει» επικερδώς την αφοσίωσή της στις ΗΠΑ, ενώ άλλες αφρικανικές χώρες κάνουν ουρά για δολάρια επικρίνοντας το Ισραήλ.

Πηγή: Pravda

  Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ εξουσιοδότησε ένοπλες δυνάμεις της χώρας του να προχωρήσουν στον έλεγχο, την επιβίβαση, αλλά ακόμη και την κατάσχεση πλοίων που συνδέονται με τον λεγόμενο «σκιώδη ρωσικό στόλο» και διέρχονται από βρετανικά χωρικά ύδατα.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, πλέον μονάδες του Βασιλικού Ναυτικού και ειδικές δυνάμεις θα μπορούν να πραγματοποιούν επιχειρήσεις νηοψίας σε δεξαμενόπλοια που θεωρείται ότι εμπλέκονται στην παράκαμψη των δυτικών κυρώσεων μεταφέροντας ρωσικό πετρέλαιο.

Ο «σκιώδης ρωσικός στόλος» είναι ένα εκτεταμένο δίκτυο παλαιών τάνκερ με αδιαφανή ιδιοκτησιακό καθεστώς, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου παρακάμπτοντας τις διεθνείς κυρώσεις. Τα πλοία αυτά συχνά αλλάζουν σημαίες, απενεργοποιούν τα συστήματα εντοπισμού τους και πραγματοποιούν μεταφορές φορτίου από πλοίο σε πλοίο, κάνοντας πολύ δύσκολη την παρακολούθησή τους.

Εκτιμάται ότι διακινούν μέχρι και το 75% του ρωσικού πετρελαίου διεθνώς, γεγονός όπως σημειώνουν κυβερνητικοί αξιωματούχοι, που τα καθιστά κρίσιμο εργαλείο για τη χρηματοδότηση της ρωσικής οικονομίας εν μέσω πολέμου στην Ουκρανία.

Αναλυτές τονίζουν πως η απόφαση αυτή συνιστά σαφή μετάβαση από την απλή παρακολούθηση των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί σταδιακά εδώ και τέσσερα χρόνια κατά εταιρειών ρωσικών συμφερόντων στην ενεργή επιβολή του μέτρου. Και αυτό γιατί πλέον προβλέπει όχι μόνο ελέγχους αλλά και πιθανή κατάσχεση πλοίων ή νομικές ενέργειες κατά εταιρειών και πληρωμάτων. Παράλληλα όμως, σημειώνουν, ότι ενέχει κινδύνους κλιμάκωσης της έντασης μεταξύ Λονδίνου και Μόσχας, δεδομένου ότι ορισμένα από τα πλοία του «σκιώδους ρωσικού στόλου» φέρεται να διαθέτουν ένοπλη ασφάλεια ή να συνδέονται έμμεσα με ρωσικά κρατικά συμφέροντα. «Πιθανά περιστατικά σε περιοχές υψηλής κυκλοφορίας, όπως η θάλασσα της Μάγχης, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εντάσεις μεταξύ Ρωσίας και χωρών του ΝΑΤΟ», τονίζουν χαρακτηριστικά.

Το Ηνωμένο Βασίλειο, πάντως, εμφανίζεται αποφασισμένο να προχωρήσει. Ο Κιρ Στάρμερ δήλωσε ότι η κίνηση αυτή θα στερήσει «την πολεμική μηχανή του Πούτιν από τα βρόμικα κέρδη που χρηματοδοτούν τη βάρβαρη εκστρατεία του», ενώ οι υπουργοί της κυβέρνησής του σημειώνουν ότι η Ρωσία εξακολουθεί να αποτελεί απειλή για τη δύση, παρά το γεγονός ότι τις τελευταίες εβδομάδες μεγάλο μέρος της προσοχής της επικεντρώνεται στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής.

Ο ρόλος των ΗΑΕ και οι επιφυλάξεις της Τεχεράνης.

Εναλλακτικές στρατιωτικές επιλογές για ένα «τελικό χτύπημα» στο Ιράν, το οποίο θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη χρήση χερσαίων δυνάμεων και μια μαζική επιχείρηση βομβαρδισμών, εξετάζει το Πεντάγωνο, σύμφωνα με δύο Αμερικανούς αξιωματούχους και δύο πηγές που έχουν γνώση του θέματος, τις οποίες επικαλείται το Axios.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, αμερικανοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι μια επίδειξη ισχύος μεγάλης κλίμακας θα μπορούσε να ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση της Ουάσιγκτον ή να επιτρέψει στον Ντόναλντ Τραμπ να παρουσιάσει την έκβαση της σύγκρουσης ως νίκη. Ωστόσο, διευκρινίζουν ότι η τελική εξέλιξη της σύγκρουσης θα εξαρτηθεί και από τις κινήσεις της Τεχεράνης, με αρκετά από τα εξεταζόμενα σενάρια να ενέχουν τον κίνδυνο περαιτέρω παρατεταμένων εχθροπραξιών.

Τα τέσσερα σενάρια για το «τελικό χτύπημα»

Σύμφωνα αξιωματούχους και πηγές που επικαλείται το Axios, εξετάζονται τέσσερις βασικές επιλογές για το λεγόμενο «τελικό χτύπημα».

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται: 

1- Η εισβολή ή ο αποκλεισμός του νησιού Χαργκ, το οποίο αποτελεί τον βασικό κόμβο εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν.

2- Η πιθανότητα στρατιωτικής επιχείρησης στο νησί Λαράκ, το οποίο θεωρείται κρίσιμο για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, καθώς φιλοξενεί ραντάρ, οχυρώσεις και μέσα επίθεσης κατά εμπορικών πλοίων.

3- Η Κατάληψη του στρατηγικού νησιού Αμπού Μούσα και δύο μικρότερων νησιών, τα οποία βρίσκονται κοντά στη δυτική είσοδο των Στενών και ελέγχονται από το Ιράν, αλλά διεκδικούνται και από τα ΗΑΕ.

4- Ο Αποκλεισμός ή κατάληψη πλοίων που εξάγουν ιρανικό πετρέλαιο στην ανατολική πλευρά των Στενών του Ορμούζ

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αμερικανικός στρατός έχει επίσης εκπονήσει σχέδια για χερσαίες επιχειρήσεις στο εσωτερικό του Ιράν, με στόχο την εξασφάλιση αποθεμάτων υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου που βρίσκονται σε υπόγειες πυρηνικές εγκαταστάσεις.

Ωστόσο, μια τέτοια επιχείρηση θεωρείται ιδιαίτερα περίπλοκη και επικίνδυνη, γεγονός που καθιστά πιθανότερη την επιλογή εκτεταμένων αεροπορικών επιδρομών με στόχο την καταστροφή των εγκαταστάσεων και την αποτροπή πρόσβασης της Τεχεράνης στο πυρηνικό υλικό.

Καμία οριστική απόφαση

Σύμφωνα με όσα αναφέρει το δημοσίευμα, μέχρι στιγμής, ο Τραμπ δεν έχει λάβει οριστική απόφαση για την υλοποίηση κάποιου από τα παραπάνω σενάρια. Ενώ, αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου χαρακτηρίζουν υποθετικό το ενδεχόμενο χερσαίων επιχειρήσεων. Ωστόσο, πηγές αναφέρουν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος είναι έτοιμος να κλιμακώσει τη στρατιωτική πίεση εάν οι συνομιλίες με το Ιράν δεν αποφέρουν σύντομα συγκεκριμένα αποτελέσματα.

Σε πρώτο στάδιο, δεν αποκλείεται να προχωρήσει στην υλοποίηση της απειλής του για βομβαρδισμό ενεργειακών και ηλεκτρικών εγκαταστάσεων στο Ιράν, με την Τεχεράνη να έχει προειδοποιήσει για εκτεταμένα αντίποινα σε ολόκληρη την περιοχή του Περσικού Κόλπου.

Η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου Καρολάιν Λέβιτ δήλωσε ότι ο Τραμπ είναι έτοιμος να πλήξει «πιο σκληρά από ποτέ» σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία. «Ο πρόεδρος δεν μπλοφάρει και είναι έτοιμος να εξαπολύσει κόλαση. Το Ιράν δεν πρέπει να υπολογίσει λάθος ξανά. Οποιαδήποτε περαιτέρω βία θα οφείλεται στο ότι το ιρανικό καθεστώς αρνείται να καταλήξει σε συμφωνία», ανέφερε.

Την ίδια ώρα, αναμένονται ενισχύσεις αμερικανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες, με την ανάπτυξη επιπλέον μοιρών μαχητικών αεροσκαφών και χιλιάδων στρατιωτών. Μία εκστρατευτική μονάδα Πεζοναυτών αναμένεται να φτάσει άμεσα στην περιοχή, ενώ μία δεύτερη βρίσκεται ήδη σε διαδικασία ανάπτυξης. Παράλληλα, δόθηκε εντολή να μετακινηθεί στη Μέση Ανατολή το διοικητικό επιτελείο της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας, μαζί με ταξιαρχία πεζικού που αριθμεί αρκετές χιλιάδες στρατιώτες.

Ο ρόλος των ΗΑΕ και οι επιφυλάξεις της Τεχεράνης

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με το Axios, Ιρανοί αξιωματούχοι εμφανίζονται ιδιαίτερα επιφυλακτικοί απέναντι στις αμερικανικές πρωτοβουλίες για διαπραγματεύσεις, θεωρώντας ότι ενδέχεται να αποτελούν πρόσχημα για αιφνιδιαστική στρατιωτική επιχείρηση.

Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου Μοχάμαντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ υποστήριξε ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας εκτιμούν πως «οι εχθροί του Ιράν, με την υποστήριξη κράτους της περιοχής, προετοιμάζουν επιχείρηση για την κατάληψη ενός από τα νησιά της χώρας».

Η αναφορά θεωρείται ότι σχετίζεται με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη διεκδίκησή τους στο νησί Αμπού Μούσα. «Όλες οι κινήσεις του εχθρού βρίσκονται υπό την επιτήρηση των ενόπλων δυνάμεών μας. Αν υπάρξει οποιαδήποτε ενέργεια, όλες οι ζωτικές υποδομές της χώρας αυτής θα αποτελέσουν στόχο αδιάκοπων επιθέσεων χωρίς περιορισμούς», πρόσθεσε.

Ο Τζέιμς Σταυρίδης, πρώην διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ και στρατιωτικός αναλυτής, εξέφρασε έντονη ανησυχία για ένα πιθανό σενάριο στρατιωτικής επιχείρησης στο νησί Χαργκ, δηλώνοντας: «Είμαι εξαιρετικά ανήσυχος για ένα τέτοιο σενάριο. Οι Ιρανοί είναι έξυπνοι και αδίστακτοι και θα κάνουν ό,τι μπορούν για να προκαλέσουν τις μέγιστες απώλειες στις αμερικανικές δυνάμεις, τόσο στη θάλασσα όσο και ειδικά μετά την είσοδο των χερσαίων δυνάμεων στο έδαφός τους».

Το νησί  Χάργκ έχει περίπου το ένα τρίτο του μεγέθους του Μανχάταν και βρίσκεται στο βορειότερο τμήμα του Περσικού Κόλπου, κοντά σε κρίσιμες ιρανικές εγκαταστάσεις πετρελαίου. Η στρατηγική του θέση το καθιστά σημείο ιδιαίτερης σημασίας για την Τεχεράνη και τις περιφερειακές ισορροπίες.

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, σε περίπτωση που η επιχείρηση προχωρήσει, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα χρειαστούν μεγάλη επιθετική δύναμη για να επιτύχουν τους στόχους τους. Ο αμερικανικός στρατός διατηρεί ήδη συνεχή εναέρια επιτήρηση πάνω από το νησί, εντοπίζοντας περιβαλλοντικές αλλαγές και πιθανά σημάδια παγίδευσης.

Την ίδια στιγμή, ορισμένα κράτη του Κόλπου φέρονται να έχουν προτρέψει κατ’ ιδίαν την Ουάσιγκτον να αποφύγει την κλιμάκωση του πολέμου και την αποστολή χερσαίων στρατευμάτων. Ένας περιφερειακός αξιωματούχος προειδοποίησε ότι η κατοχή της νήσου Χάργκ  θα μπορούσε να προκαλέσει σημαντικές απώλειες, ιρανικά αντίποινα κατά των υποδομών των χωρών της περιοχής και το μόνο που θα μπορούσε να φέρει μία τέτοια επιχείρηση θα ήταν η παράταση της σύγκρουσης.