Ήταν το 1972 όταν η Melanie Griffith είδε για πρώτη φορά τον βραβευμένο με Χρυσή Σφαίρα ηθοποιό Don Johnson. Ωστόσο, δεδομένου ότι εκείνη ήταν μόλις 14 ετών (ο Johnson ήταν 22), θα περνούσαν μερικά χρόνια μέχρι οι δυο τους να ξεκινήσουν το περιπετειώδες ρομάντζο τους. Στην πραγματικότητα, κατά τη διάρκεια της σχέσης τους, η Griffith και ο Johnson παντρεύτηκαν και χώρισαν δύο φορές.

Όπως συμβαίνει με κάθε σχέση, η δική τους, επίσης, σημαδεύτηκε από τις καλές και τις κακές στιγμές (εξ ου και οι δύο γάμοι και τα δύο διαζύγια). Τόσο η Melanie όσο και ο Don πάλεψαν με τον εθισμό στο αλκοόλ σε διαφορετικές φάσεις της ζωής τους, σύμφωνα με το People. Ωστόσο, αποφάσισαν να δώσουν στην αγάπη μια δεύτερη ευκαιρία.

«Μακάρι να ήταν αύριο κιόλας» δήλωσε η Griffith στο People πριν από τον δεύτερο γάμο τους. «Είναι υπέροχος… Πιστεύω ότι κάποιες σχέσεις είναι μοιραίες, και η δική μας ήταν μάλλον μία από αυτές. Θα τον αγαπώ πάντα. Ήταν η πρώτη μου αγάπη».

«Το πιο όμορφο άτομο»

Το 1972, η έφηβη Griffith γνώρισε τον Johnson, o οποίoς ήταν οκτώ χρόνια μεγαλύτερός της, στα γυρίσματα της ταινίας τους, The Harrad Experiment - στην οποία πρωταγωνιστούσε και η μητέρα της, η Tippi Hedren

«Ήμασταν στη σκιά αυτού κτήματος της ζυθοποιίας Anheuser-Busch περιμένοντας ένα στήσιμο σκηνικού» αφηγήθηκε αργότερα ο Johnson στο The Hollywood Reporter. «Αρχίσαμε να κουβεντιάζουμε. Μου φάνηκε ότι ήταν το πιο όμορφο άτομο που είχα δει ποτέ».

Με τη Μις Κόσμος, το προηγούμενο βράδυ

«Ήμουν επιφυλακτικός λόγω της ηλικίας της, αλλά ήταν πιο γυναίκα από τα περισσότερα κορίτσια με τα οποία έβγαινα. Η πρώτη μας φορά δεν ήταν στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου, όπως οι άνθρωποι της γενιάς των γονιών μας. Τουλάχιστον ήμασταν ειλικρινείς σε αυτό» δήλωσε αργότερα ο Johnson στο People.

Όταν η Griffith ήταν 15 ετών, την είχαν αποβάλει από το καθολικό γυμνάσιο της επειδή «αμφισβητούσε τη θρησκεία». Στη συνέχεια μετακόμισε σε ένα ενοικιαζόμενο σπίτι στο Χόλιγουντ με τον Johnson, ο οποίος της έκανε πρόταση γάμου στα 18α γενέθλιά της. Το 1976, παντρεύτηκαν.

Ωστόσο, θα αποκαλυπτόταν ότι ο Johnson δεν ήταν πιστός. «Ήμουν με την πρώην Μις Κόσμος, Marjorie Wallace, το μεγαλύτερο μέρος της νύχτας πριν από το γάμο», παραδέχτηκε αργότερα ο Johnson. «Η Melanie τηλεφώνησε γύρω στις τέσσερις ή πέντε το πρωί. Ομολογήσαμε αιώνια αγάπη, πετάξαμε στο Λας Βέγκας και παντρευτήκαμε».

Ο εθισμός στο αλκοόλ

Ο γάμος κράτησε μόνο έξι μήνες και μετά το διαζύγιο, η Griffith άρχισε να βγαίνει με τον ηθοποιό Ryan O'Neal για να παντρευτεί τελικά τον συμπρωταγωνιστή της στο She's in the Army Now, Steven Bauer, με τον οποίο χώρισε το 1989, αφού απέκτησαν έναν γιο, τον Alexander.

Η Griffith δήλωσε τότε ότι οι αγώνες της με το αλκοόλ και τον εθισμό στα ναρκωτικά ήρθαν ξανά στην επιφάνεια καθώς ο γάμος τους άρχισε να καταρρέει.

Ο Johnson, εν τω μεταξύ, έβγαινε με την ηθοποιό Patti D'Arbanville, με την οποία απέκτησε κι αυτός έναν γιο, τον Jesse. Στη συνέχεια, στα τέλη του 1988, άρχισε να βγαίνει με τη Barbra Streisand. H καριέρα του απογειωνόταν, μαζί με τη φήμη του ότι «διασκέδαζε άγρια» στο Χόλιγουντ και τον επακόλουθο εθισμό του στο αλκοόλ.

Ενώ έβγαινε με τη Streisand, ο Johnson αναζωπύρωσε τη σχέση του με τη Griffith, αφού τη βοήθησε να εισαχθεί σε κέντρο αποτοξίνωσης.

«Ίσως ήταν το κάρμα…»

Το 1989, ξαναπαντρεύτηκαν σε μια οικεία τελετή στο ράντσο τους στο Aspen, με τους γιους τους από τους προηγούμενους γάμους τους να τους περνάνε τα δαχτυλίδια και τους θαυμαστές τους να σέρνονται μέσα στο αρδευτικό χαντάκι που συνέδεε ένα γειτονικό ράντσο με το δικό τους οικόπεδο, για να τους δουν.

«Υπήρχε πάντα αυτή η σύνδεση. Δεν μπορώ να το εξηγήσω» δήλωσε τότε η πρωταγωνίστρια του Working Girl στο People.

«Είμαστε σαν αδελφές ψυχές. Μερικές φορές δεν ήθελα να είναι έτσι και άλλες φορές θα ήθελα να μην τον αγαπώ τόσο. Αλλά ίσως ήταν το κάρμα… έπρεπε να περάσουμε όλα αυτά για να φτάσουμε εδώ που είμαστε τώρα. Τώρα είναι διαφορετικά. Είναι όπως ήταν στην αρχή, αλλά υπάρχουν πολύ πιο βαθιά συναισθήματα. Πιστεύω ότι κάποιες σχέσεις είναι μοιραίες, και η δική μας είναι μάλλον μία από αυτές».

Κατά τη διάρκεια της επανένωσής τους γεννήθηκε η κόρη τους Dakota το 1989 - ο Johnson ήταν ενθουσιασμένος με την είδηση ότι η Griffith ήταν έγκυος, λέγοντας στη μητέρα της, τη Hedren τότε: «Είναι θέλημα Θεού».

Η Dakota Johnson, φυσικά, ακολούθησε τα βήματα των γονιών της, καθιερώθηκε ως σταρ μετά το ρόλο της στην ταινία Πενήντα Αποχρώσεις του Γκρι κι έκανε ειδική αναφορά στους γονείς της στον πρόσφατο εναρκτήριο μονόλογο της στο Saturday Night Live.

«Έπεσαν από το βαγόνι»

Πέντε χρόνια αργότερα, το 1994, η Griffith και η Johnson χώρισαν, επικαλούμενοι αγεφύρωτες διαφορές, όπως ανέφεραν οι Los Angeles Times. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου γάμου τους, παραδέχτηκαν και οι δύο ότι «έπεσαν από το βαγόνι».

«Μου είναι δύσκολο να φανταστώ τη ζωή χωρίς αυτόν. Αλλά αλλάζουμε με διαφορετικούς τρόπους» δήλωσε τότε η Griffith στο Vanity Fair. Χρόνια αργότερα σε συνέντευξή του στο The Hollywood Reporter, ο Don δήλωσε ότι «εξακολουθεί να υπάρχει» ένας ισχυρός δεσμός μεταξύ των δυο τους, ενώ παραδέχτηκε στην Daily Telegraph, το 2019: «Είναι πολύ απλό. Όταν αγαπάς τα παιδιά σου και θέλεις να μοιραστείς τη ζωή σου μαζί τους, είναι ανόητο να υποτιμάς ή να έχεις οποιαδήποτε εχθρότητα με τη μητέρα τους. Τα παιδιά σε διαμορφώνουν περισσότερο από ότι εσύ αυτά».

Η ζωή τους μετά

Η Griffith παντρεύτηκε τον ηθοποιό Antonio Banderas το 1996. Απέκτησαν επίσης μια κόρη μαζί, την οποία ονόμασαν Stella. Έμειναν μαζί για αρκετά χρόνια, πριν ανακοινώσουν τον «αγαπημένο και φιλικό» χωρισμό τους το καλοκαίρι του 2014.

Ο Johnson παντρεύτηκε την Kelley Phleger, μια νηπιαγωγό το 1999, και από τότε είναι μαζί έχοντας αποκτήσει τρία παιδιά.

Η Johnson και η Griffith γιορτάζοντας τακτικά τις επετείους ως μια μεγάλη οικογένεια. «Κάποιοι άνθρωποι είναι γραφτό να είναι μαζί, και νομίζω ότι αυτό ίσχυε για τη Melanie και εμένα, γι' αυτό και παντρευτήκαμε δύο φορές. Δεν πιστεύω ότι αν αγαπάς κάποιον, αυτή η αγάπη πεθαίνει - αλλάζει και γίνεται κάτι άλλο» δήλωσε πρόσφατα η Johnson.

«Ο Don και εγώ συμπληρώναμε ο ένας τον άλλον. Ήταν καρμικό για εμάς να ξανασμίξουμε και να αποκτήσουμε τη Dakota. Ήταν γραφτό να έρθει στον κόσμο, αν το καλοσκεφτείτε... Αγαπώ και τους τρεις συζύγους μου πάρα πολύ και είμαστε όλοι πολύ κοντά» συμπλήρωσε η Griffith.

Πηγή: Grace

Το κατάστημα της Place Vendôme από το 1938 δε διαθέτει e-shop, ωστόσο βγήκε στο προσκήνιο χάρη στη συνεργασία του με τη Chanel και τα πουκάμισά του από 400 ευρώ που γοήτευσαν τους Κένεντι, Μπωντλαίρ, Ντενέβ.

Το 1929, ένα χρόνο μετά την πρεμιέρα του, η Γαλλίδα σχεδιάστρια Coco Chanel δημιούργησε νέα κοστούμια για το μπαλέτο «Apollon Musagète», την τελευταία επιτυχία της θεατρικής εταιρείας του Σεργκέι Ντιαγκίλεφ, Les Ballets Russes. Όμως, τα κοστούμια για το «Appolo», όπως είναι γνωστό το έργο σήμερα, δε σηματοδοτούσαν την πρώτη φορά που η Chanel συμμετείχε στην καλλιτεχνική πρωτοπορία που εκπροσωπούσε η ομάδα, ούτε στην πρωτοπορία γενικότερα.

Παρόλο που η κληρονομιά της σχεδιάστριας συνδέεται με την τέλεια αστική στολή, ο ακραίος κλασικισμός ενός ταγέρ από τουίντ δεν ήταν πάντα τέτοιος, καθώς, στα τέλη της δεκαετίας του ’50, ήταν από τα λίγα κομμάτια υψηλής ραπτικής που επέτρεπαν σε μια γυναίκα να σηκώσει τα χέρια της.

Ο Ντιαγκίλεφ επέτρεψε στη Chanel να αφεθεί ελεύθερα στον πειραματισμό, απαλλαγμένη πλήρως από τους περιορισμούς της γαλλικής κοινωνίας. Το Apollo, ωστόσο, ήταν εμπνευσμένο από την ελληνική κουλτούρα. Και ακολουθώντας τους νεοκλασικούς περιορισμούς, τα ελληνικής έμπνευσης φορέματα είχαν έναν μοναδικό άξονα καινοτομίας: αντί για ζώνες, η Chanel χρησιμοποίησε γραβάτες της Charvet.

Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, στο ντεμπούτο του ως καλλιτεχνικός διευθυντής του οίκου, ο Matthieu Blazy παρουσίασε τη συλλογή του επαναφέροντας τον οίκο Charvet, προσωποποιημένο σε ένα τέλειο λευκό πουκάμισο που φωτογράφισε ο David Bailey.

Μια κατάλληλη αναφορά, όχι μόνο λόγω του Apollo και της ιστορικής προτίμησης της Coco Chanel για τα ανδρικά ρούχα στη δική της ντουλάπα και σε εκείνη του εραστή της Boy Capel, αλλά και επειδή ο Charvet, ο οποίος έχει στεγαστεί σε πολλούς χώρους από την ίδρυσή του το 1838, είναι ένας οίκος που έπρεπε να προσαρμόζεται ξανά και ξανά σε κόσμους που γίνονταν όλο και πιο αγνώριστοι, για να προσφέρει το ίδιο επίπεδο ποιότητας που προσέφερε πριν από σχεδόν διακόσια χρόνια.

Αυτό αποδεικνύει ότι, εκτός από ένα από τα παλαιότερα οίκους στην ιστορία, είναι επίσης ένα σύμβολο ενός κόσμου που δεν υπάρχει πια.

Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, στο ντεμπούτο του ως καλλιτεχνικός διευθυντής του οίκου, ο Matthieu Blazy παρουσίασε τη συλλογή του επαναφέροντας τον οίκο Charvet, προσωποποιημένο σε ένα τέλειο λευκό πουκάμισο που φωτογράφισε ο David Bailey

Μία από τις φωτογραφίες του David Bailey για τη συνεργασία με τον Charvet στην επίδειξη μόδας Άνοιξη-Καλοκαίρι 2026 της Chanel. David Bailey / Chanel

Πωλούνται θησαυροί, όχι κοσμήματα

Από όλα τα καταστήματα της Place Vendôme, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται κοσμηματοπωλεία όπως το Cartier, ωρολογοπωλεία όπως το Jaeger-LeCoultre και το Hôtel Ritz του Παρισιού, το παλαιότερο είναι το Charvet στο νούμερο 28.

Είναι επίσης το μοναδικό στον κόσμο, γεγονός που του εξασφαλίζει ένα επίπεδο αποκλειστικότητας ανώτερο από αυτό των γειτόνων του: το ότι στο Charvet δεν πωλούνται κοσμήματα δεν σημαίνει ότι δεν πωλούνται θησαυροί, αλλά ότι υπάρχει μόνο ένα μέρος όπου μπορεί κανείς να τους αποκτήσει. Ξεκινώντας, βέβαια, από τα 400 ευρώ για ένα απλό έτοιμο πουκάμισο.

Αυτό το επίπεδο αποκλειστικότητας είναι το ίδιο με αυτό που έκανε τον Christofle Charvet τον πρώτο μάστορα πουκάμισων στο Παρίσι το 1838. Οι συντεχνίες έπρεπε να δημιουργήσουν τον όρο chemisier επειδή το επάγγελμά του, πριν από το πρώτο του κατάστημα στην rue de Richelieu, απλά δεν υπήρχε: τα ανδρικά πουκάμισα κατασκευάζονταν ιδιωτικά από ειδικούς με ύφασμα που παρείχε ο πελάτης. Όχι το αντίστροφο.

Ο Charvet, ως εργαστήριο υψηλής ραπτικής, έπαιρνε μέτρα, πρόσφερε υφάσματα και τα ρούχα κατασκευάζονταν στο ίδιο το maison.

Ο πατέρας του, Jean-Pierre Charvet, ήταν υπεύθυνος για την ενδυμασία του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, και αυτή η προσοχή στη λεπτομέρεια και η φροντίδα για την ποιότητα είναι τα χαρακτηριστικά που διατηρεί μέχρι σήμερα ο οίκος που ίδρυσε ο γιος του

Εξωτερική όψη του καταστήματος Charvet το 1909 / Photo: YouTube

6.000 διαφορετικά υφάσματα

Ο πατέρας του, Jean-Pierre Charvet, ήταν υπεύθυνος για την ενδυμασία του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, και αυτή η προσοχή στη λεπτομέρεια και η φροντίδα για την ποιότητα είναι τα χαρακτηριστικά που διατηρεί μέχρι σήμερα ο οίκος που ίδρυσε ο γιος του.

Μόλις ένα χρόνο αργότερα, το 1839, άρχισαν να εμφανίζονται στο Παρίσι μιμητές της επιχείρησής του, αλλά κανείς δεν κατάφερε, ούτε έχει καταφέρει, να τον μιμηθεί ποτέ. Ο σημερινός Charvet, υπό τη διεύθυνση των αδελφών Anne-Marie και Jean-Claude Colban (από το 1964), προσφέρει περισσότερα από 6.000 διαφορετικά υφάσματα, όλα υφασμένα στην Ελβετία, την Ιταλία και την Αγγλία, και 500 διαφορετικές αποχρώσεις του λευκού, καλύπτοντας τη ζήτηση με ένα πολύπλοκο δίκτυο προμηθευτών ινών που εκτείνεται από την Αίγυπτο έως τον Παναμά ή τις Αντίλλες. Αλλά η εμπειρία της Charvet, φυσικά, ξεπερνά τα υφάσματα της.

Οι συντεχνίες έπρεπε να δημιουργήσουν τον όρο chemisier επειδή το επάγγελμά του, πριν από το πρώτο του κατάστημα στην rue de Richelieu, απλά δεν υπήρχε: τα ανδρικά πουκάμισα κατασκευάζονταν ιδιωτικά από ειδικούς με ύφασμα που παρείχε ο πελάτης. Όχι το αντίστροφο

Courtesy of Charvet

Κατά παραγγελία

Μόλις ο πελάτης περάσει το κατώφλι του εξαώροφου καταστήματος στο Παρίσι, όπου τον υποδέχεται μια καλειδοσκοπική ποικιλία από χιλιάδες λαμπερά υφάσματα και μοτίβα, επιλέγει αν θέλει ένα έτοιμο πουκάμισο prêt-à-porter, ένα demi-mesure, φτιαγμένο κατά παραγγελία με βάση ένα υπάρχον μοντέλο, ή ένα grande mesure, φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από το μηδέν.

Στη συνέχεια, λαμβάνονται τα μέτρα του, επιλέγει το ύφασμα και ο πωλητής τον βοηθά να διαλέξει ένα στυλ για το γιακά και τις μανσέτες. Μόλις όλα αποφασιστούν, κάθε πουκάμισο κατασκευάζεται με παραδοσιακό τρόπο στο εργοστάσιο τoυ Charvet στα προάστια του Παρισιού, όπου ένα μόνο άτομο εργάζεται πάνω σε αυτό από την αρχή μέχρι το τέλος.

Αυτή η διαδικασία, σχεδόν πανομοιότυπη με την αρχική, απομακρύνει τον Charvet από το να είναι ένας οίκος μόδας, υπέρ ενός θεσμού της παράδοσης.

Μεταξύ αυτών των πελατών συγκαταλέγονται προσωπικότητες όπως ο Σαρλ Μπωντλαίρ, η Κατρίν Ντενέβ, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, ο Γκάρι Κούπερ, ο Τζον Φ. Κένεντι, οι Εδουάρδοι VII και VIII, η Τζέιν Μπίρκιν, ο Μαχαράτζα της Πατιάλα, ο Μαρσέλ Προυστ, ο Ρίτσαρντ Άβεντον ή η Σοφία Κόπολα, η οποία έχει υιοθετήσει τα πουκάμισα του Charvet ως στολή κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων των ταινιών της.

Και φυσικά, ο Boy Capel, ο σύντροφος της Coco Chanel. Γι’ αυτόν ακριβώς ο Matthieu Blazy δημιούργησε τρία πουκάμισα σε συνεργασία με τον οίκο Charvet για την επίδειξη μόδας της άνοιξης του 2026, και γι’ αυτό αποτελούν το απόλυτο σύμβολο τόσο εντός όσο και εκτός της συλλογής.

Είτε πρόκειται για γραβάτες δεμένες στο φόρεμα μιας χορεύτριας το 1929 είτε σε μια πασαρέλα του 2026, ο Charvet είναι η απόδειξη ότι, εν μέσω της κρίσης της βιομηχανίας της μόδας, η πολυτέλεια μπορεί να είναι 200 χρόνια αδιάλειπτης ποιότητας.

Η αύξηση στον κατώτατο μισθό δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα της κρίσης κόστους ζωής στη χώρα

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε αύξηση στον κατώτατο μισθό κατά 40 ευρώ. Φαινομενικά αυτό είναι ένα καλό νέο για τους εργαζόμενους, μια που αυξάνει το διαθέσιμο εισόδημά τους. Μόνον που στην πραγματικότητα αυτή τη στιγμή και στο σημερινό οικονομικό τοπίο δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι αυτή η αύξηση λύνει πολλά προβλήματα.

Η ενίσχυση του κατώτατου μισθού είναι κατώτερη των περιστάσεων δεδομένου του κόστους ζωής σήμερα. Τυπικά, η αύξηση που ανακοίνωσε η κυβέρνηση είναι 4,54%, άρα είναι πάνω από τον πληθωρισμό που τον Φεβρουάριο έτρεχε με 2,7% σε σχέση με την περασμένη χρονιά.

Ωστόσο, μια ματιά στις ανατιμήσεις ανά κατηγορία αγαθών και υπηρεσιών αποδεικνύει ότι πλήττονται περισσότερο τα χαμηλόμισθα νοικοκυριά, που καταναλώνουν το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους σε βασικά είδη: 5,2% αύξηση στα είδη διατροφής και τα μη αλκοολούχα ποτά, 10,1% στην ένδυση και υπόδυση, 6,5% σε ξενοδοχεία, καφέ και εστιατόρια. Ακόμη και η συγκράτηση των αυξήσεων στη στέγαση στο 2,6% προήλθε από τον συνδυασμό ανάμεσα στην αύξηση των ενοικίων και τον ηλεκτρισμό και τη μείωση των τιμών σε φυσικό αέριο και πετρέλαιο θέρμανσης, μια τάση που δεν είναι δεδομένο ότι θα συνεχιστεί.

Να το πούμε απλά τα νοικοκυριά είναι ήδη πολύ ευάλωτα απέναντι στην αύξηση του κόστους ζωής και οποιαδήποτε επιδείνωση, πόσο μάλλον ραγδαία, θα διαμορφώσει ένα κοινωνικό τοπίο πολύ διαφορετικό.

Σε όλα αυτά προστίθεται και κάτι συνολικότερο και βαθύτερο και αφορά τα ίδια τα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά της χώρας. Η κυβέρνηση επιμένει ότι τα πράγματα πάνε καλά και ότι είμαστε σε υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρωζώνης.

Προφανώς, όλα αυτά έχουν να κάνουν με την καταστροφή που έφερε και η περίοδος της κρίσης, όμως αυτό δεν αναιρεί ότι 8 χρόνια σχεδόν μετά το τέλος των μνημονίων, η χώρα μας δεν έχει ανέβει αναπτυξιακή βαθμίδα. Επί της ουσίας έχει μια ανάπτυξη εντός της κατώτερης θέσης στην οποία βρέθηκε.

Αυτό φαίνεται και από έναν δείκτη που πρόσφατα έδωσε η Eurostat στη δημοσιότητα και αφορούσε προσωρινά στοιχεία για το κατά κεφαλή ΑΕΠ με όρους ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης. Σε αυτόν τον δείκτη η χώρα μας είναι στην τελευταία θέση, μαζί με τη Βουλγαρία. Εάν πούμε ότι ο μέσος όρος στην ΕΕ27 είναι 100, η χώρα μας και η Βουλγαρία έχουν 68, όταν π.χ. η Ρουμανία έχει 78, η Πορτογαλία 81 και η Σλοβενία 91.

Αυτό σημαίνει ότι όχι ως προς τον ετήσιο ονομαστικό ρυθμό ανάπτυξης, αλλά ως προς την πραγματική ικανότητα παραγωγής νέου κοινωνικού πλούτου παραμένει χώρα μειωμένων προσδοκιών, που διαγκωνίζεται με άλλες χώρες αντίστοιχα μειωμένων προσδοκιών.

Αυτό συνδέεται άμεσα με το αναπτυξιακό μοντέλο που έχει προκρίνει η κυβέρνηση το οποίο δεν στηρίζεται τόσο σε κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας, αλλά σε κλάδους όπως ο τουρισμός – ο οποίος παρεμπιπτόντως είναι πολύ πιθανό να επηρεαστεί αρνητικά από τις πολεμικές εξελίξεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή αλλά και τυχόν μεγάλης αύξησης τις τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων εξαιτίας της αύξησης της τιμής του πετρελαίου – το real estate, o ευρύτερος χώρος των υπηρεσιών. Κλάδους που μπορεί να δημιουργούν εισοδήματα – κάτι που εξηγεί και γιατί η κυβέρνηση έχει μια σχετικά συμπαγή κοινωνική βάση – αλλά όχι αναπτυξιακή δυναμική. Ένα μοντέλο ανάπτυξης, που ακριβώς επειδή εξαρτάται από κλάδους που επηρεάζονται έντονα από συγκυριακές εξελίξεις και δεν πατάει πάνω σε ενδογενείς δυναμικές είναι πιθανό να δοκιμαστεί σκληρά από τις ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις, πέραν των επιπτώσεων από τυχόν υφεσιακή στροφή της παγκόσμιας οικονομίας ως «παρενέργεια» των πολεμικών εξελίξεων στο Ιράν και της εκτίναξης της τιμής του πετρελαίου και άλλων προϊόντων.

Ακόμη χειρότερα, όπως έδειξε η ανεπαρκής μέχρι τώρα κυβερνητική αντίδραση στα προβλήματα που ήδη δημιουργούνται με τις ανατιμήσεις καυσίμων και άλλων προϊόντων, αυτή η κυβέρνηση δεν δείχνει και διατεθειμένη να πάρει πιο αποφασιστικά μέτρα για τη συγκράτηση των τιμών, κάνοντας ακόμη πιο κοντινό το ενδεχόμενο οι ονομαστικές αυξήσεις των μισθών με πραγματικούς όρους να εξανεμιστούν. Κάτι που, εκτός όλων των άλλων, σημαίνει ότι ακόμη και αυτές οι αυξήσεις δεν πρόκειται να «γυρίσουν» το κοινωνικό κλίμα υπέρ της κυβέρνησης.

Πηγή: in

Παρέμβαση εν μέσω σφοδρών διεργασιών στον προοδευτικό χώρο, εφ’ όλης της ύλης επίθεση στον Μητσοτάκη, ανοίγει τα χαρτιά του ο πρώην πρωθυπουργός.

Το απόγευμα ο Αλέξης Τσίπρας θα πραγματοποιήσει την 8η παρουσίαση της Ιθάκης στη Λαμία.

Ο καιρός περνά και πλησιάζει ο χρόνος των αποφάσεων για την ανακοίνωση του κόμματος με τη συζήτηση για πρόωρες κάλπες να επιταχύνει τις εξελίξεις.

Ο πρώην πρωθυπουργός ωστόσο δεν φαίνεται να κινείται ακόμη σε αυτό το ρυθμό που τρέχουν όλοι γύρω του, αλλά σίγουρα, όπως έχει ήδη φανεί, έχει ανοίξει το βήμα του και γίνεται ολοένα και πιο παρεμβατικός στις τρέχουσες εξελίξεις.

Εξάλλου το πολιτικό κείμενο – διακήρυξη του χώρου που θέλει να εκφράσει ο κ. Τσίπρας θα είναι έτοιμο μέχρι το τέλος Απριλίου το αργότερο ή τότε τουλάχιστον θα παρουσιαστεί επίσημα.

Με βάση αυτές τις αρχές που θα περιγράφονται θα γίνουν και οι όποιες συμπορεύσεις και προσχωρήσεις στο νέο κόμμα καθώς πλέον θα υπάρχει ένα δεδομένο πάνω στο οποίο θα μπορούν όσοι θέλουν να τον ακολουθήσουν να πατήσουν για να πάρουν τις αποφάσεις τους ή να τοποθετηθούν δημόσια.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η Άνοιξη επιφυλάσσει πολλές ακόμη μεταβολές στο πολιτικό σκηνικό.

Ανοίγει τα χαρτιά του

Εντός της επόμενης εβδομάδας ο Αλέξης Τσίπρας θα παραχωρήσει και την πρώτη του τηλεοπτική συνέντευξη στο Ενώπιος Ενωπίω την Πέμπτη στον ΑΝΤ1 και τον Νίκο Χατζηνικολάου, δυόμιση χρόνια μετά την παραίτησή του από πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Με αυτό τους όρους ωστόσο θα κληθεί όμως να πει και πιο συγκεκριμένα πράγματα για το πότε σχεδιάζει να ανακοινώσει το νέο κόμμα ή να περιγράψει έστω πιο άμεσα το σχέδιό του.

Επίθεση

Πριν από αυτό όμως είναι η σημερινή ομιλία στη Λαμία όπου ο Αλέξης Τσίπρας σκοπεύει να ασκήσει σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση και στον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη για το ότι έχει καταστήσει τη χώρα ευάλωτη στις ενεργειακές κρίσεις, δεν στηρίζει τα λαϊκά στρώματα, τις επιχειρήσεις και τα νησιά και ότι απουσιάζει οποιαδήποτε αναδιανεμητική πολιτική στην κοινωνία.

Επιστέγασμα και της κριτικής που έχει ασκήσει μέχρι τώρα είναι και τα στοιχεία της Eurostat που αναμένεται να επικαλεστεί στην ομιλία του σύμφωνα με τα οποία η Ελλάδα κατατάσσεται στα 27 κράτη μέλη προτελευταία στην αγοραστική δύναμη και τελευταία στην υποκειμενική φτώχεια, στην καταναλωτική εμπιστοσύνη, στο κόστος στέγασης, στην προσχολική εκπαίδευση, στις επενδύσεις, στην ισότητα των φύλων και στην ελευθερία του Τύπου.

Κορωνίδα όλων η τελευταία θέση της Ελλάδας και στην ΑΕΠ ανά κάτοικο που κατρακύλησε στο 68% μαζί με τη Βουλγαρία και αυτό πριν ξεσπάσει ο πόλεμος.

Μέτρα

Ο κ. Τσίπρας όμως θα προτείνει και συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπιση της νέας ύφεσης που είναι προ των πυλών εξαιτίας της ασκούμενης πολιτικής Μητσοτάκη που σε συνθήκες ενεργειακής κρίση λόγω πολέμου οδηγούν σε νέα οικονομική συρρίκνωση τα εισοδήματα και στην εξαθλίωση τους πιο ευάλωτους.

Για αυτό το λόγο σύμφωνα με πληροφορίες ο κ. Τσίπρας έχει επεξεργαστεί με τους συμβούλους και τους τεχνοκράτες του Ινστιτούτου του τη μείωση του ΦΠΑ στα καύσιμα στο 13%, για τους επόμενους μήνες και εναλλακτικά τη μείωση του ΕΦΚ στο ελάχιστο προβλεπόμενο. Πλαφόν στις τιμές διυλιστηρίων για την εγχώρια αγορά και μείωση του ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια στον μικρότερο συντελεστή του 6%

Στην μεγάλη εικόνα μάλιστα θα πάρει σαφή θέση απέναντι στον πυρήνα της πολιτικής Μητσοτάκη όπως σημειώνουν συνεργάτες του προτείνοντας η χρηματοδότηση αυτή να προέλθει από την αύξηση της προκαταβολής φόρου στο 100% (από 80%) για διυλιστήρια και super markets και αύξηση της φορολογίας μερισμάτων για τις εισηγμένες εταιρείες από 5% σε 10%.

Με το ηλεκτρικό ρεύμα να είναι η τελευταία πηγή διαθέσιμης ενέργειας ο κ. Τσίπρας προτείνει μείωση της τιμής της κιλοβατώρας έως 30% για λογαριασμούς κύριας κατοικίας.