ενημέρωση 2:53, 23 September, 2026

«Ξεκινήσαμε από ένα σπίτι και φτιάξαμε ένα νησί»

Ένα ζευγάρι δημιούργησε έναν μικρό πλωτό παράδεισο, πρότυπο βιωσιμότητας και αυτονομίας, σαν μια μεγάλη εικαστική εγκατάσταση που προσαρμόζεται στις ανάγκες του.

Το Freedom Cove είναι ένα σπάνιο και πολύ ξεχωριστό μέρος, ένα τεχνητό πλωτό νησί που λειτουργεί ως αγροικία, εικαστική εγκατάσταση και κατοικία της Κάθριν και του Γουέιν στο Τόφινο της Βρετανικής Κολομβίας στον Καναδά. Το εγχείρημα ξεκίνησε με ένα μικρό πλωτό σπίτι που κατασκευάστηκε από ξύλα που είχαν ξεβραστεί στην ακτή μετά από μια καταιγίδα, και από τη στιγμή που το ζευγάρι μετακόμισε εκεί το 1992 άρχισαν να προσθέτουν σταδιακά νέα κτίρια, θερμοκήπια και μια υπαίθρια πίστα χορού, δημιουργώντας έτσι ένα πλωτό αγρόκτημα πλήρως αυτόνομο, όπου μπορούν να καλλιεργούν το μεγαλύτερο μέρος της τροφής τους, να κερδίζουν τα προς το ζην ως καλλιτέχνες και να μειώνουν το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα. Χρησιμοποίησαν όσο το δυνατόν περισσότερα ανακυκλωμένα υλικά, συμπεριλαμβανομένης της τεχνολογίας επίπλευσης που είχαν απέρριπταν γειτονικά ιχθυοτροφεία κατά καιρούς. Ο χώρος όπου αποφάσισαν να εγκατασταθούν επιλέχθηκε ειδικά επειδή διέθετε πηγή γλυκού νερού πάνω από τη στάθμη της θάλασσας, ώστε να μπορούν να τροφοδοτούνται με νερό και επειδή ο όρμος παρείχε προστασία από τις χειμερινές καταιγίδες. 

Πηγή: Exploring Alternatives

Στο Κουίνς δεν προλαβαίνουν να φτιάχνουν αυτά τα σάντουιτς

Οι πελάτες του Trinciti Roti Shop μαζεύονται σε αυτήν τη γειτονιά της Νέας Υόρκης για να δοκιμάσουν τις λαχταριστές λιχουδιές από το Τρινιντάντ.

Κάθε μέρα, πιστοί πελάτες γεμίζουν αυτό το απλό μαγαζί στη γειτονιά South Ozone Park του Κουίνς για να απολαύσουν σπεσιαλιτέ από τo Τρινιντάντ. Το Trinciti Roti Shop, που άνοιξε το 2005, είναι γνωστό για τα «doubles», τα ροτί, τα σάντουιτς, τα κάρι, την ουρά βοδιού και άλλα. Ο σημερινός ιδιοκτήτης, ο 36χρονος Amit Maheepat, ανέλαβε τη διαχείριση του καταστήματος μετά τον θάνατο του πατέρα του το 2019. Μαζί του είναι η μητέρα του, η οποία επιβλέπει το μαγείρεμα και βοηθά στην κουζίνα. Πολλές από τις συνταγές είναι της δικής της μητέρας.

Πηγή: NYT Cooking

Τι σημαίνει ο πόλεμος του Ιράν για την Κίνα

Το Πεκίνο φοβάται την αμερικανική αστάθεια περισσότερο από την αμερικανική ισχύ

Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ αποκτά τις Ηνωμένες Πολιτείες που πάντα ήθελε. Από την επιστροφή του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο το 2025, η Ουάσινγκτον έχει γίνει λιγότερο σίγουρη για τον παγκόσμιο σκοπό της, λιγότερο αφοσιωμένη στην τάξη που βασίζεται σε κανόνες που κάποτε υποστήριζε και πιο πρόθυμη να ασκήσει εξουσία με τρόπους που αναστατώνουν τις αγορές, τους θεσμούς και τους συμμάχους. Η παγκόσμια εξουσία και αξιοπιστία της Ουάσινγκτον φθείρονται.

Κατά μία έννοια, αυτά είναι καλά νέα για το Πεκίνο. Μια πιο αδύναμη, λιγότερο ηθικολογική Ουάσινγκτον είναι πιο δύσκολο για τους άλλους να συσπειρωθούν γύρω της. Προσφέρει ένα λιγότερο πειστικό μοντέλο. Έχει γίνει λιγότερο ικανή να οργανώσει συνασπισμούς και πιο πιθανό να διώξει τους ίδιους εταίρους που χρειάζεται για να εξισορροπήσει την Κίνα . Για δεκαετίες, οι Κινέζοι ηγέτες ήθελαν Ηνωμένες Πολιτείες αρκετά ισχυρές για να κρατήσουν την παγκόσμια οικονομία στην επιφάνεια και να αποτρέψουν την ολοκληρωτική συστημική κατάρρευση, αλλά όχι πλέον ικανές να διαμορφώσουν τη διεθνή τάξη με τρόπους που να περιορίζουν την άνοδο της Κίνας. Ο Xi είναι τώρα πιο κοντά σε αυτό το αποτέλεσμα από οποιονδήποτε αυτοκράτορα ή ηγέτη κόμματος των τελευταίων δύο αιώνων.

Ωστόσο, αυτή δεν είναι μια ξεκάθαρη νίκη για την Κίνα. Ο Xi δεν θέλει απλώς μια υποβαθμισμένη Αμερική. Θέλει μια Αμερική που να εξακολουθεί να βοηθά στη διατήρηση μιας σταθερής παγκόσμιας τάξης. Αυτή η διάκριση είναι εύκολο να παραβλεφθεί στην Ουάσινγκτον, όπου οι αναλυτές συχνά υποθέτουν ότι ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός λειτουργεί σαν ένας τρεχούμενος πίνακας αποτελεσμάτων: αν οι Ηνωμένες Πολιτείες χάσουν, η Κίνα πρέπει να κερδίσει και αντίστροφα. Αλλά το Πεκίνο δεν ερμηνεύει κάθε ήττα των ΗΠΑ ως κινεζικό κέρδος και οι Κινέζοι ηγέτες δεν υποθέτουν ότι κάθε γεωπολιτικό άνοιγμα πρέπει να αξιοποιηθεί.

Συχνότερα, περιμένουν, παρακολουθούν και υπολογίζουν την επόμενη κίνησή τους. Δεν ρωτούν απλώς αν οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποδυναμωθεί, αλλά αν το περιβάλλον έχει γίνει πιο σταθερό ή πιο χαοτικό. Το Πεκίνο ενδιαφέρεται για το αν το εμπόριο συνεχίζει να ρέει, αν η ενέργεια φτάνει εγκαίρως και αν οι παγκόσμιες κρίσεις παραμένουν περιορισμένες αντί να καταρρεύσουν. Για την Κίνα, η σταθερότητα δεν είναι μια ήπια προτίμηση. Είναι η προϋπόθεση για τη συνεχή εθνική ενδυνάμωση.

Πηγή: Foreign Affairs