ενημέρωση 6:06, 16 September, 2026

Στρατηγική ήττα των ΗΠΑ το προσχέδιο τερματισμού του πολέμου Στρατηγική ήττα των ΗΠΑ το προσχέδιο τερματισμού του πολέμου

 του Άρη Χατζηστεφάνου

Σε λιγότερο από 24 ώρες ο πρόεδρος Τραμπ πέρασε από τις απειλές περί αφανισμού του πολιτισμού του Ιράν, στο σημείο να αποδεχτεί τους βασικούς όρους της Τεχεράνης σαν βάση των διαπραγματεύσεων. Όπως είχαμε εξηγήσει πολλές φορές, οι απειλές και τα σχέδια επέκτασης του πολέμου από την πλευρά της Ουάσιγκτον αποτελούσαν το πρελούδιο της υποχώρησης του Τραμπ ο οποίος βρισκόταν για εβδομάδες εγκλωβισμένος σε ένα πόλεμο που ροκάνιζε τους βασικούς πυλώνες της αμερικανικής κυριαρχίας.

Όπως εξηγούσε, αμέσως μετά την απόφαση διακοπής των εχθροπραξιών, η πολιτική αναλύτρια Αμάλ Σαάντ στην ουσία «οι ΗΠΑ δεν συμφώνησαν σε κατάπαυση του πυρός, αλλά αποδέχτηκαν μια νέα ισορροπία δυνάμεων… Το Ιράν» εξηγούσε η ίδια «προχώρησε πολύ πέρα από αυτό που συνήθως επιτυγχάνουν οι εκεχειρίες και η κλασική αποτροπή, που είναι η επιστροφή στο status quo ante. Αντίθετα, η αντιπαράθεση δημιούργησε μια νέα στρατηγική πραγματικότητα, σύμφωνα με την οποία το Ιράν κατάφερε να αναδιαμορφώσει τον πολιτικό χάρτη της περιοχής, με την Τεχεράνη να αναδεικνύεται ως η πιο ισχυρή αντι-ηγεμονική δύναμη που διαμορφώνει τη νέα περιφερειακή τάξη».

Ο ίδιος ο Τραμπ στο μήνυμά του αναγκάστηκε να παραδεχθεί δημόσια ότι η διαπραγμάτευση πραγματοποιείται στη βάση των δέκα σημείων που παρουσίασε η Τεχεράνη – και όχι στα 15 δικά του σημεία. Τα δέκα ιρανικά αιτήματα (που κυκλοφορούν ανεπίσημα χωρίς σχετική τοποθέτηση του ανώτατου συμβουλίου εθνικής ασφαλείας του Ιράν) είναι τα εξής .

-Εγγυήσεις ότι το Ιράν δεν θα δεχτεί ξανά επίθεση
-Μόνιμο τέλος στον πόλεμο, όχι απλώς κατάπαυση του πυρός
-Τερματισμό των ισραηλινών επιθέσεων στο Λίβανο
-Άρση όλων των αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν
-Τέλος σε όλες τις περιφερειακές συγκρούσεις εναντίον των συμμάχων του Ιράν
-Το Ιράν θα ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ
-Το Ιράν θα επιβάλει τέλος 2 εκατομμυρίων δολαρίων ανά πλοίο που διέρχεται από το Ορμούζ
-Το Ιράν θα μοιράζεται αυτά τα τέλη με το Ομάν
-Το Ιράν θα θεσπίσει κανόνες για την ασφαλή διέλευση από τα στενά του Ορμούζ
-Το Ιράν θα χρησιμοποιήσει τα τέλη του Ορμούζ για την ανοικοδόμηση αντί για αποζημιώσεις.

Να σημειωθεί ότι σε παρεμφερή εκδοχή των δέκα σημείων περιλαμβάνεται και το αίτημα απομάκρυνσης των αμερικανικών βάσεων από την περιοχή.

Όπως υποστήριξε και ο Βρετανός δημοσιογράφος Όουεν Τζόουνς το γεγονός ότι αυτά τα αιτήματα θα χρησιμοποιηθούν σαν βάση της διαπραγμάτευσης αποτελεί «τη μεγαλύτερη στρατηγική ήττα των ΗΠΑ από την εποχή που αναδύθηκαν ως υπερδύναμη». Ακόμη όμως και ιέρακες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, όπως ο γνωστός νεοσυντηρητικός Μπιλ Κρίστολ χαρακτήρισαν τις εξελίξεις σαν «τη μητέρα όλων των TACOS» από τα αρχικά της φράσης Trump Always Chickens Out – Ο Τραμπ πάντα κιοτεύει.

 Σε όλα τα σχόλια και τις ανακοινώσεις του ο Τραμπ επιχειρεί να παρουσιαστεί ως ο απόλυτος νικητής που ταπείνωσε τον αντίπαλό του. Στην πραγματικότητα δεν πέτυχε ούτε έναν από τους δηλωμένους στόχους του: Στο Ιράν δεν υπήρξε αλλαγή καθεστώτος παρά μόνο δολοφονία της πολιτικής και θρησκευτικής ηγεσίας, το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας δεν διακόπτεται και ο έλεγχος των στενών του Ορμούζ παραμένει πρωτίστως υπό τον έλεγχο της Τεχεράνης. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τη διάρκεια του πολέμου το Ιράν είδε τις εξαγωγές πετρελαίου να αυξάνονται έστω και ελάχιστα τη στιγμή που τα φιλοαμερικανικά καθεστώτα του Κόλπου αιμορραγούσαν οικονομικά από τη διακοπή της εξαγωγής πετρελαίου και την ολοκληρωτική κατάρρευση του τουρισμού και των αερομεταφορών.
Σε γεωστρατηγικό επίπεδο οι σχέσεις της Τεχεράνης με το Πεκίνο και τη Μόσχα όχι μόνο δεν διακόπηκαν αλλά ενισχύθηκαν απειλώντας περαιτέρω την κυριαρχία του πετροδολαρίου – επάνω στο οποίο στηρίζεται η δυνατότητα της αμερικανικής οικονομίας να διατηρεί το γιγαντιαίο δημόσιο χρέος των 39 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Ολοκληρωτική είναι η αποτυχία και των σχεδίων του Ισραήλ – τα οποία όπως είχαμε εξηγήσει διέφεραν σε πολλά σημεία από αυτά της Ουάσιγκτον. Η προσπάθεια πρόκλησης εμφυλίου πολέμου, μέσω της δράσης πρακτόρων της Μοσάντ και της ενεργοποίησης κουρδικών ομάδων έπεσε στο κενό ενώ αντίθετα οι βομβαρδισμοί συσπείρωσαν τον ιρανικό πληθυσμό γύρω από την ηγεσία του.

Την ίδια στιγμή η Χεζμπολάχ στο Λίβανο απέδειξε ότι όχι μόνο δεν έχει αφανιστεί πολιτικά και στρατιωτικά, όπως υποστήριζαν διάφοροι γραμματοκομιστές του Τελ Αβίβ, αλλά τις τελευταίες ημέρες κατάφερνε σημαντικά στρατιωτικά χτυπήματα εναντίον του IDF.

Είναι δεδομένο ότι το Ισραήλ θα επιχειρήσει να δυναμιτίσει τον τερματισμό των εχθροπραξιών εναντίον του Ιράν με κάθε δυνατό μέσο. Για αυτό άλλωστε (όπως τουλάχιστον προκύπτει από τις πρώτες πληροφορίες) ο Τραμπ κράτησε το Τελ Αβίβ στο σκοτάδι στο τελευταίο στάδιο των διαπραγματεύσεων. Με το κύρος του όμως καταρρακωμένο στη διεθνή σκακιέρα και την αποδοχή του στη διεθνή κοινή γνώμη στα χαμηλότερα επίπεδα της ιστορίας του, είναι αμφίβολο αν μπορεί να αντιστρέψει το κλίμα.

Ο πόλεμος, όπως εξηγούσε πρόσφατα ο Ισραηλινός δημοσιογράφος Γκιντεόν Λεβί, είναι το όπιο της ισραηλινής κοινωνίας – και αν κρίνουμε από τις πρώτες αντιδράσεις στα social media – τα συμπτώματα της στέρησης είναι ήδη εμφανή. Όπως σημείωνε σε μήνυμά του ο παραιτηθείς πρώην επικεφαλής της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας των ΗΠΑ, Τζο Κεντ «είναι ύψιστης σημασίας να εξασφαλίσουμε ότι οι Ισραηλινοί δεν θα σαμποτάρουν τη διαδικασία». Ο ίδιος αναφέρθηκε σε γνωστές πρακτικές του Ισραήλ να δολοφονεί τους διαπραγματευτές και να πραγματοποιεί χτυπήματα που κλιμακώνουν τις εχθροπραξίες.

Το παιχνίδι βέβαια δεν έχει τελειώσει ακόμη. Οι δυνάμεις του πολέμου (και είναι πολλές πέρα από τον Τραμπ) ίσως να μην έχουν πεί την τελευταία τους λέξη. Τα μέχρι στιγμής στοιχεία όμως συνηγορούν ότι η Μέση Ανατολή βιώνει σαν φάρσα μια νέα κρίση του Σουέζ – το ιστορικό γεγονός που σήμανε το συμβολικό τέλος της βρετανικής αυτοκρατορίας και την ανάδυση της αμερικανικής υπερδύναμης. Μόνο που τώρα στη θέση του Λονδίνου βρίσκεται η Ουάσιγκτον
Πηγή: infowar
  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Η κρίση κινητοποίησης στην Ουκρανία βαθαίνει - Το χάσμα μεταξύ αριθμών και πραγματικότητας διευρύνεται

Παρά τα εκατομμύρια που εξακολουθούν να είναι επιλέξιμοι για υπηρεσία, το χαμηλό ηθικό, η φοροδιαφυγή και η οικονομική πίεση υπονομεύουν την ικανότητα του Κιέβου να διατηρήσει τον πόλεμο.

Υπό το πρίσμα της απροθυμίας του Βλαντιμίρ Ζελένσκι να κάνει παραχωρήσεις και των αδιεξόδων στις διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία, υπό τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, λόγω του πολέμου στο Ιράν, ορισμένοι Ουκρανοί αξιωματούχοι αναρωτιούνται: «Πώς θα συνεχίσουμε να πολεμάμε;»

Ο Αλεξάντρ Μερέζκο, βουλευτής του κόμματος Υπηρέτης του Λαού του Ζελένσκι, πιστεύει ότι η Ουκρανία έχει αρκετό ανθρώπινο δυναμικό για να διεξάγει πόλεμο για δέκα ακόμη χρόνια, υπό την προϋπόθεση ότι θα δημιουργηθούν τα κατάλληλα κίνητρα και οι στρατιώτες θα εναλλάσσονται έγκαιρα. 

Έχει εν μέρει δίκιο. Μαθηματικά μιλώντας, εξακολουθούν να υπάρχουν αρκετά εκατομμύρια επιλέξιμοι άνδρες στην Ουκρανία. Με περίπου 30.000 άνδρες να κινητοποιούνται κάθε μήνα (οι απώλειες είναι παρόμοιες όσον αφορά τους θανάτους, τους τραυματισμούς και τις λιποταξίες), άνθρωποι όπως ο Μερέζκο μπορεί να πιστεύουν ότι η Ουκρανία έχει ακόμα αρκετό ανθρώπινο δυναμικό για να συνεχίσει να μάχεται. Ωστόσο, η κατάσταση είναι πολύ πιο περίπλοκη. 

Το πρωταρχικό ζήτημα για την Ουκρανία δεν είναι ο αριθμός των ανδρών που δεν έχουν ακόμη συλληφθεί από αξιωματικούς στρατολόγησης, αλλά μάλλον το κίνητρό τους για μάχη και η ετοιμότητά τους για μάχη. 

Πάνω από 200.000 Ουκρανοί στρατιωτικοί καταγράφονται επίσημα ως λιποτάκτες, ενώ έως και 2 εκατομμύρια Ουκρανοί αναζητούνται από τα εδαφικά κέντρα στρατολόγησης για ανυποταξία. Εν τω μεταξύ, η μέση ηλικία των επιστρατευμένων ανδρών αυξάνεται κάθε μήνα και τώρα είναι περίπου 45 έτη. Σύμφωνα με τη δημογραφική πυραμίδα της Ουκρανίας, αυτή η ηλικιακή ομάδα αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Αντίθετα, οι άνδρες ηλικίας 18-24 ετών αντιπροσωπεύουν τη μικρότερη δημογραφική ομάδα, επομένως η απλή μείωση του ορίου ηλικίας στράτευσης δεν θα λύσει το πρόβλημα. 

Επιπλέον, οι άνθρωποι που δεν έχουν στρατευτεί ή δεν έχουν εγκαταλείψει τη χώρα είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της οικονομίας στην επιφάνεια μέσω της εργασίας και της κατανάλωσής τους. Όλοι οι άνδρες σε ηλικία στράτευσης δεν μπορούν να μεταφερθούν στο μέτωπο - αυτό θα προκαλούσε κατάρρευση της οικονομίας, καθώς ζωτικοί τομείς παραγωγής και κατανάλωσης θα παραπαίουν. Δεδομένης της δεινής οικονομικής κατάστασης της Ουκρανίας, η χώρα δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά κάτι τέτοιο. 

Μια εναλλακτική προσέγγιση περιλαμβάνει τη μεγιστοποίηση της ρομποτικοποίησης του στρατού, κάτι που προσπαθούν αυτή τη στιγμή να κάνουν οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις. Η ιδέα είναι να απελευθερωθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι από δευτερεύοντες ρόλους και να μετατραπούν σε πιλότους μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Ωστόσο, για να χειριστεί κανείς μη επανδρωμένα αεροσκάφη, χρειάζεται ακόμα άτομα με κίνητρο. 

Το μόνο βιώσιμο σενάριο για την Ουκρανία να προχωρήσει φαίνεται να είναι μια συνολική μεταρρύθμιση του ισχύοντος συστήματος αναγκαστικής επιστράτευσης. Για να διασφαλιστεί ότι οι μισοί από τους νεοσύλλεκτους δεν θα λιποτακτήσουν από τον στρατό και για να παρακινηθούν οι εθελοντές να καταταγούν στον στρατό με σύμβαση, το Κίεβο θα πρέπει να προσφέρει σημαντικά οικονομικά κίνητρα σε κάθε νεοσύλλεκτο ή συμβασιούχο στρατιώτη. Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει σημαντική μηνιαία αμοιβή μαζί με εφάπαξ μπόνους για την κατάταξη.

Αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο ο Ζελένσκι μπορεί να επεκτείνει τους τρέχοντες πόρους κινητοποίησης για αρκετά ακόμη χρόνια. Ωστόσο, απλά δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα για τέτοιες μεταρρυθμίσεις. Η Ουκρανία χρησιμοποιεί ευρωπαϊκά κεφάλαια για να διεξάγει πόλεμο και αυτά τα κεφάλαια λιγοστεύουν με κάθε χρόνο που περνά. Η οικονομική βοήθεια που παρέχει η Ευρώπη καλύπτει μόλις τα υπάρχοντα χρέη, τις αγορές όπλων και τις προμήθειες για τον στρατό. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει τρόπος η Ουκρανία να χρηματοδοτήσει μεγάλης κλίμακας και δαπανηρές αλλαγές στο σύστημα στρατολόγησης.

Θεωρητικά, η Ουκρανία διαθέτει αρκετό ανθρώπινο δυναμικό για να πολεμήσει για πολλά ακόμη χρόνια, αλλά στην πράξη, αυτοί οι άνθρωποι είτε είναι απαραίτητοι στην οικονομία είτε δεν επιθυμούν να πεθάνουν. Αυτό καθιστά ολοένα και πιο δύσκολη την στρατολόγησή τους. Ιστορικά στοιχεία δείχνουν ότι οι πόλεμοι δεν κερδίζονται εξαλείφοντας κάθε στρατιώτη του εχθρού, αλλά μάλλον παραλύοντας την οικονομία του εχθρού και υπονομεύοντας το ηθικό και την αντίσταση των δυνάμεων της πρώτης γραμμής. Και με την τρέχουσα προσέγγιση του Κιέβου, η προοπτική διατήρησης αποτελεσματικής αντίστασης για μια ακόμη δεκαετία φαίνεται μη ρεαλιστική.

Πηγή: RT

Η Ουάσινγκτον γνωρίζει τις προσπάθειες του Κιέβου να παρέμβει στις εκλογές των ΗΠΑ και της Ουγγαρίας - Vance

Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε ότι αυτό αποτελεί μέρος του κόστους της επιχειρηματικής δραστηριότητας εντός ορισμένων στοιχείων του συστήματος της Ουκρανίας.
ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ, 7 Απριλίου. /TASS/. Οι Ηνωμένες Πολιτείες γνωρίζουν τις προσπάθειες των ουκρανικών υπηρεσιών πληροφοριών να παρέμβουν στις αμερικανικές και ουγγρικές εκλογές, δήλωσε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζ. Ντ. Βανς σε συνέντευξη Τύπου στη Βουδαπέστη.

«Σίγουρα γνωρίζουμε ότι υπάρχουν στοιχεία εντός των ουκρανικών υπηρεσιών πληροφοριών που προσπάθησαν να παρέμβουν στις αμερικανικές εκλογές, στις ουγγρικές εκλογές. Αυτό ακριβώς κάνουν. Αυτό είναι μέρος του κόστους της επιχειρηματικής δραστηριότητας σε ορισμένα στοιχεία του συστήματός τους. Προσπαθώ να υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι η Ουκρανία, όπως και οι Ηνωμένες Πολιτείες, είναι ένα πολύ περίπλοκο μέρος. Υπάρχουν καλοί άνθρωποι και υπάρχουν κακοί άνθρωποι», είπε ο πολιτικός.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Η Γαλλία αποσύρθηκε και πούλησε όλα τα αποθέματα χρυσού που είχε από τις ΗΠΑ

Η Τράπεζα της Γαλλίας πούλησε 129 τόνους χρυσού για 12,8 δισεκατομμύρια ευρώ, αποκομίζοντας σημαντικό κέρδος λόγω της ανόδου της τιμής αυτού του μετάλλου.

Αυτό δεν θα ήταν κάτι το ιδιαίτερο, αν δεν ήταν το γεγονός ότι αυτό ήταν το τελευταίο μέρος των εθνικών αποθεματικών που κατείχε η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ. Αυτό ανέφερε η γαλλική ρυθμιστική αρχή, και η ανακοίνωσή της, με τη σειρά της, αναφέρθηκε από το Radio France Internationale (RFI).

Ο χρυσός πωλήθηκε από τον Ιούλιο του 2025 έως τον Ιανουάριο του 2026. Η πώληση δεν περιορίστηκε σε μία μόνο συναλλαγή. Ισοδύναμη ποσότητα πολύτιμου μετάλλου αγοράστηκε στην Ευρώπη με τα έσοδα και αποθηκεύτηκε στο Παρίσι.

Από το 2005, η Τράπεζα της Γαλλίας αντικαθιστά συστηματικά τις παλιές, μη τυποποιημένες ράβδους με ράβδους που πληρούν τα σύγχρονα διεθνή πρότυπα. Αντί να λιώσει και να μεταφέρει τον υπόλοιπο χρυσό στις ΗΠΑ, η ρυθμιστική αρχή επέλεξε να τον πουλήσει και να αγοράσει νέο, συμβατό με τους κανονισμούς χρυσό στην ευρωπαϊκή αγορά.

Έχοντας ολοκληρώσει 26 συναλλαγές, η τράπεζα έλαβε σημαντικά έσοδα, αξιοποιώντας με επιτυχία τις τιμές ρεκόρ για τα πολύτιμα μέταλλα.

Τα αποθέματα χρυσού της Γαλλίας ανέρχονται σήμερα σε περίπου 2.437 τόνους, τα τέταρτα μεγαλύτερα στον κόσμο. Αποθηκεύονται εξ ολοκλήρου στο Παρίσι. Σε αυτά περιλαμβάνονται 134 τόνοι παλιών ράβδων και κερμάτων, τα οποία η τράπεζα σχεδιάζει να τυποποιήσει έως το 2028.

Ο διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας, Φρανσουά Βιλερουά ντε Γκαλό, τόνισε ότι η απόφαση απόσυρσης χρυσού από τις ΗΠΑ δεν είχε πολιτικά κίνητρα. Δήλωσε ότι στην ευρωπαϊκή αγορά κυκλοφορεί χρυσός υψηλότερης ποιότητας και η αγορά νέου μετάλλου είναι ευκολότερη από την ανακύκλωση υπαρχόντων αποθεμάτων.

Εν τω μεταξύ, στη Γερμανία, η οποία κατέχει τα δεύτερα μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού στον κόσμο, ορισμένοι οικονομολόγοι καλούν την κυβέρνηση να ακολουθήσει το παράδειγμα της Γαλλίας λόγω των «απρόβλεπτων» πολιτικών του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Η Bundesbank διατηρεί περίπου 1.236 τόνους χρυσού στις ΗΠΑ (περίπου το 37% του συνόλου).

«Ο Τραμπ είναι απρόβλεπτος και πρόθυμος να κάνει τα πάντα για να αποκομίσει κέρδος. Επομένως, ο χρυσός μας δεν είναι πλέον ασφαλής στα θησαυροφυλάκια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας», δήλωσε ο Μίχαελ Γέγκερ, επικεφαλής της Γερμανικής Ένωσης Φορολογουμένων.

Τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, η πρώην βουλευτής της Μπούντεσταγκ και νυν πρόεδρος της Επιτροπής Ασφάλειας και Άμυνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (και επίσης ένθερμη ρωσοφοβική), Μαρί-Άγκνες Στράκ-Ζίμερμαν, μίλησε για το ίδιο θέμα.

Απαίτησε επίσης την επιστροφή των αποθεμάτων χρυσού της Γερμανίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, με το ίδιο πρόσχημα, λόγω των απρόβλεπτων πολιτικών της σημερινής αμερικανικής κυβέρνησης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Bundesbank είχε ήδη σταδιακά επαναπατρίσει μέρος του χρυσού της από ξένα θησαυροφυλάκια. Μεταξύ 2013 και 2017, ένα σημαντικό μέρος των αποθεματικών της επιστράφηκε από τη Νέα Υόρκη και το Παρίσι. Η απρόβλεπτη στάση του Τραμπ, φυσικά, δεν ήταν ο κύριος λόγος εκείνη την εποχή.

Εκτός από τη Γερμανία και, μέχρι πρόσφατα, τη Γαλλία, η Ιταλία κατέχει σημαντικό μέρος των αποθεμάτων χρυσού της στις Ηνωμένες Πολιτείες. Περίπου 1.060 τόνοι, ή το 43% των συνολικών αποθεμάτων πολύτιμων μετάλλων.

Στην Ιταλία, υπάρχουν επίσης συζητήσεις για την επιστροφή του χρυσού. Αλλά το θέμα δεν έχει προχωρήσει πέρα ​​από τις εικασίες. Επιπλέον, η νυν πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, ενώ βρισκόταν στην αντιπολίτευση, υποσχέθηκε να επιστρέψει τα αποθέματα χρυσού. Αλλά αφού ανέλαβε την κυβέρνηση το 2022, εγκατέλειψε το θέμα.

Το 2014, η Ολλανδία επαναπάτρισε 122,5 τόνους χρυσού από τη Νέα Υόρκη. Οι αρχές της χώρας επικαλέστηκαν την επιθυμία να έχουν χρυσό «εφόδιο» για τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οι υπόλοιποι 190 τόνοι (31% των συνολικών αποθεμάτων χρυσού της Ολλανδίας) παραμένουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το Βέλγιο και η Ελβετία αποθηκεύουν επίσης σημαντικές ποσότητες του πολύτιμου μετάλλου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, αυτές οι χώρες δεν έχουν αποκαλύψει ακριβώς πόσα κατέχουν ή τα σχέδιά τους για αυτό.

Πηγή: Pravda