ενημέρωση 3:16, 15 September, 2026

Πασχαλινό τραπέζι-φωτιά - Ο οβελίας «τσιμπάει» 30% – Τι επιλέγουν οι καταναλωτές;

Το φετινό τραπέζι του Πάσχα είναι το ακριβότερο της τελευταίας δεκαετίας, με αποτέλεσμα οι καταναλωτές να αναζητούν προσφορές και τα τραπέζια να μικραίνουν.

«Πόσο θα κοστίσει το τραπέζι του Πάσχα», είναι η ερώτηση που συζητιέται στα τραπέζια πριν το τραπέζι του Πάσχα, καθώς ο οικογενειακός προϋπολογισμός φαίνεται να εκτινάσσεται το τελευταίο διάστημα.

Το φετινό πασχαλινό τραπέζι αναμένεται να είναι το ακριβότερο των τελευταίων 10 ετών, αναγκάζοντας τα περισσότερα νοικοκυριά σε μια δύσκολη «άσκηση επιβίωσης».

Ο πληθωρισμός σε ύψη

Η ελληνική οικονομία, παρά τις όποιες προσπάθειες σταθεροποίησης, βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν επίμονο πληθωρισμό, που «χτυπά» την καρδιά του νοικοκυριού, με υψηλές τιμές στο ράφι του σούπερ μάρκετ και του κρεοπωλείου. Στον κλάδο της «Διατροφής και μη-αλκοολούχων ποτών», ο ετήσιος ρυθμός αύξησης διαμορφώνεται στο 5,3%.

Παρά τη σχετική αποκλιμάκωση στις τιμές του ελαιολάδου και της ζάχαρης οι ανατιμήσεις στο κρέας και τα οπωροκηπευτικά έχουν σημειώσει σημαντική άνοδο.

Στον πυρήνα της πληθωριστικής τάσης βρίσκεται το αυξημένο κόστος της ενέργειας που έχει επηρεάσει όλη την αλυσίδα της παραγωγής.

Αρνί και κατσίκι στα ύψη

Η μεγαλύτερη πρόκληση φέτος εντοπίζεται στο παραδοσιακό κρέας του Πάσχα. Η μέση αύξηση της τιμής του οβελία σε σχέση με το 2025 υπερβαίνει το 20%, ενώ συγκριτικά με πέρυσι, η συνολική επιβάρυνση αγγίζει το 27% με 30%.

Φέτος, ο κλάδος της κτηνοτροφίας δέχθηκε ισχυρά πλήγματα από αλλεπάλληλες ζωονόσους.

Η επιδημία της ευλογιάς των προβάτων είχε ως αποτέλεσμα τη θανάτωση περίπου 500.000 ζώων τους τελευταίους 18 μήνες, γεγονός που συρρίκνωσε δραματικά το ζωικό κεφάλαιο της χώρας.

Παράλληλα, ο φετινός ημερολογιακός προσδιορισμός της γιορτής επιτείνει τις πιέσεις στην εγχώρια αγορά. Το Ορθόδοξο Πάσχα, που φέτος γιορτάζεται στις 12 Απριλίου, απέχει μόλις μία εβδομάδα από το Καθολικό, με αποτέλεσμα να εκτοξευθεί η ζήτηση για εξαγωγές προς τις αγορές της Ιταλίας και της Ισπανίας. Αυτή η χρονική σύμπτωση εντείνει τον ανταγωνισμό για τις διαθέσιμες ποσότητες, περιορίζοντας τα σφάγια που φτάνουν στα ελληνικά κρεοπωλεία και οδηγώντας τις τιμές σε επίπεδα ρεκόρ για τον καταναλωτή.

​​Την ίδια στιγμή, οι παραγωγοί βρίσκονται σε ασφυκτικό κλοιό, καθώς το κόστος εκτροφής —επηρεασμένο από τις τιμές των ζωοτροφών και το ενεργειακό κόστος— έχει καταγράψει άνοδο 10% έως 15% σε σύγκριση με την περσινή χρονιά.

Στη Βαρβάκειο, η κίνηση ξεκίνησε με τους καταναλωτές να αγοράζουν «με το σταγονόμετρο», προτιμώντας μικρότερα κομμάτια αντί για ολόκληρο σφάγιο.

Η μέση αύξηση της τιμής του οβελία σε σχέση με το 2025 υπερβαίνει το 20%.

Το κόστος που διαρκώς ανεβαίνει

Το 2015, εν μέσω οικονομική κρίσης, το αρνί πωλούνταν στη Βαρβάκειο μεταξύ 6,50 και 8,50 ευρώ το κιλό.

Σήμερα, η τιμή παραγωγού έχει ήδη αγγίξει τα 11 ευρώ, αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια κέρδους στους εμπόρους της κεντρικής αγοράς, που παλεύουν να συγκρατήσουν το κόστος κάτω από τα 14 ευρώ. Στα κρεοπωλεία της γειτονιάς, όπου η ποιότητα και η εντοπιότητα πληρώνονται ακριβότερα, το αρνί τείνει να γίνει είδος πολυτελείας, προσεγγίζοντας τα 20 ευρώ το κιλό.

Το Ινστιτούτο Εμπορίου και Υπηρεσιών εκτιμά πως το φετινό πασχαλινό τραπέζι θα ακριβότερο κατά 7,8% με 9%.

Αυτή η αύξηση δεν αφορά μόνο το κρέας, αλλά το σύνολο των αγαθών:

  1. Οπωροκηπευτικά: Οι παρατεταμένες ξηρασίες του χειμώνα περιόρισαν την παραγωγή σε μαρούλια, φρέσκα κρεμμυδάκια και άνηθο, ανεβάζοντας τις τιμές κατά 12%.
  2. Αυγά και Τσουρέκι: Η αύξηση στα γαλακτοκομικά και τα άλευρα συμπαρασύρει το κόστος των παραδοσιακών γλυκισμάτων.
  3. Ενέργεια: Το κόστος ψησίματος στον φούρνο ή στην ψησταριά, υπολογίζεται φέτος κατά 5% ακριβότερο, επιβαρύνοντας την τελική εξίσωση.

Όπως δήλωσε ο Χαράλαμπος Αραχώβας, Διοικητικός Διευθυντής του Ινστιτούτου της ΕΣΕΕ, «το μειωμένο διαθέσιμο εισόδημα κατευθύνεται περισσότερο στην κάλυψη των απαραίτητων αγαθών για το πασχαλινό τραπέζι μειώνοντας τις αυθόρμητες αγορές σε μία περίοδο που η παράταση των γεωπολιτικών εντάσεων προκαλεί προβληματισμό στην αγορά».

Ο «Ασφυκτικός Κλοιός» των Παραγωγών

Πίσω από τις υψηλές τιμές της λιανικής κρύβεται η απόγνωση των παραγωγών. Το κόστος εκτροφής —επηρεασμένο από τις διεθνείς τιμές των ζωοτροφών και το ενεργειακό κόστος— έχει καταγράψει άνοδο 10% έως 15% σε σύγκριση με την περσινή χρονιά.

Η δραματική μείωση της προσφοράς αμνοεριφίων δεν σημαίνει απαραίτητα μεγαλύτερα κέρδη για τον κτηνοτρόφο, ο οποίος καλείται να διαχειριστεί τις απώλειες από τις ασθένειες και τα διογκωμένα έξοδα συντήρησης των υπαρχόντων μονάδων. Η κρίση των παραγωγών είναι η ρίζα του προβλήματος που φτάνει μέχρι τον τελικό καταναλωτή.

Το υψηλό κόστος αλλάζει τις συνήθειες

Το υψηλό κόστος του Πασχαλινού τραπεζιού έχει μεγάλο αντίκτυπο τόσο στις καταναλωτικές συμπεριφορές όσο και στη σύνθεση των τραπεζιών αυτών καθαυτών.

Σύμφωνα με πηγές από την αγορά, οι καταναλωτές φέτος προτιμούν συγκεκριμένα κομμάτια κρέατος αντί για ολόκληρο αρνί. Παράλληλα, η αναζήτηση προσφορών μέσω «καλαθιών του Πάσχα» αποτελεί μονόδρομο για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

Αντίστοιχα, το παραδοσιακό κάλεσμα φίλων και συγγενών περιορίζεται σε στενότερο κύκλο για να ελεγχθεί το κόστος.

Πόλεμος για την «Γκουέρνικα» - Το αίτημα επιστροφής στο Μπιλμπάο και η άρνηση των ειδικών

Η «Γκουέρνικα» του Πάμπλο Πικάσο, το εμβληματικό έργο που θεωρείται παγκόσμιο σύμβολο ειρήνης και εκτίθεται στο Μουσείο Ρέινα Σοφία της Μαδρίτης, βρίσκεται στο επίκεντρο μιας έντονης αντιπαράθεσης. Η διαμάχη αφορά τη Χώρα των Βάσκων, η οποία ζητά την επιστροφή του πίνακα, την περιφέρεια της Μαδρίτης και την κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας.

Ο τεράστιος πίνακας, διαστάσεων 7,8 επί 3,5 μέτρων, φιλοτεχνήθηκε από τον Πικάσο το 1937, αμέσως μετά τον βομβαρδισμό της βασκικής πόλης Γκουέρνικα από τους Ναζί. Από τότε, το έργο έχει γίνει αντικείμενο διεκδίκησης από τη Χώρα των Βάσκων, που το θεωρεί μέρος της ιστορικής της μνήμης.

Το αίτημα του Ιμανόλ Πραντάλες

Στα τέλη Μαρτίου, σε συνομιλία του με τον πρωθυπουργό, ο πρόεδρος της Χώρας των Βάσκων, Ιμανόλ Πραντάλες, επανέλαβε το αίτημα για μεταφορά του έργου στο Μουσείο Γκουγκενχάιμ του Μπιλμπάο. Με αφορμή τη συμπλήρωση 90 ετών από τον βομβαρδισμό της Γκουέρνικα, τόνισε ότι ζητά την προσωρινή μεταφορά του πίνακα «εν είδει αποζημίωσης και ιστορικής μνήμης».

Το υπουργείο Πολιτισμού της Ισπανίας ζήτησε από το Μουσείο Ρέινα Σοφία να συντάξει σχετική έκθεση. Σύμφωνα με τα συμπεράσματά της, η μεταφορά του έργου δεν συνιστάται, καθώς θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη συντήρησή του.

Παρέμβαση της περιφέρειας Μαδρίτης

Στην αντιπαράθεση παρενέβη και η πρόεδρος της περιφέρειας Μαδρίτης, Ισαμπέλ Ντίαθ Αγιούσο, υψηλόβαθμο στέλεχος του Λαϊκού Κόμματος. Υπερασπίστηκε την παραμονή της «Γκουέρνικα» στη Μαδρίτη, χαρακτηρίζοντας «χωριατιά» την πρόταση των Βάσκων, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις.

Η Αγιούσο σχολίασε ειρωνικά ότι η πρόταση του Πραντάλες «δεν έχει νόημα», σημειώνοντας: «Επικαλούμαστε την προέλευση των πραγμάτων όποτε μας βολεύει; Τότε, ας στείλουμε όλο το έργο του Πικάσο στη Μάλαγα». Όπως υποστήριξε, «η τέχνη είναι παγκόσμια».

Η εκπρόσωπος της σοσιαλιστικής κυβέρνησης, Έλμα Σάιθ, απάντησε ότι η κυβέρνηση «βασίζεται στις συμβουλές των ειδικών» και «ποτέ δεν καταφεύγει σε προσβολές», υιοθετώντας ουσιαστικά τη θέση του μουσείου.

Ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ, επικεφαλής κυβέρνησης μειοψηφίας, στηρίζεται από κόμματα της αριστεράς καθώς και από βασκικά και καταλανικά εθνικιστικά κόμματα για την ψήφιση νομοσχεδίων στο κοινοβούλιο — γεγονός που καθιστά τη στάση του ιδιαίτερα λεπτή πολιτικά στην υπόθεση της «Γκουέρνικα».

Μόρνος - Τριπλασιάστηκαν τα αποθέματα νερού – Βυθίστηκε ξανά το χωριό Κάλλιο

«Εντυπωσιακές βροχές και χιονοκάλυψη βελτίωσαν αισθητά την κατάσταση», λέει ο μετεωρολόγος και Διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, Κώστας Λαγουβάρδος

Μια εντυπωσιακή ανατροπή σκηνικού καταγράφεται τους τελευταίους μήνες στη λεκάνη απορροής στο Μόρνο, καθώς ο συναγερμός που σήμανε το φθινόπωρο του 2025 για την επάρκεια νερού στην πρωτεύουσα φαίνεται να βαίνει προς τη λήξη του.

Μέσα σε περίπου έξι μήνες, τα αποθέματα νερού στον ταμιευτήρα παρουσίασαν έναν θεαματικό υπερτριπλασιασμό, αλλάζοντας ριζικά την εικόνα της τεχνητής λίμνης και «καταπίνοντας» ξανά το βυθισμένο χωριό Κάλλιο, το οποίο είχε αναδυθεί προσφέροντας μια εικόνα τόσο απόκοσμη, όσο και ανησυχητική για το ενδεχόμενο μιας αδυσώπητης ξηρασίας.

Μόρνος: Από την απόλυτη στεγνότητα στον υπερτριπλασιασμό των κυβικών

Τα στοιχεία που επεξεργάστηκε το Orange Press Agency είναι αποκαλυπτικά για την ταχύτητα της αποκατάστασης. Στις 23 Οκτωβρίου 2025, η λίμνη βρισκόταν στο χαμηλότερο επίπεδο της τελευταίας 15ετίας, με τα αποθέματα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΥΔΑΠ, να έχουν κατρακυλήσει στα 156.996.000 κυβικά μέτρα. Κατά την τελευταία διαθέσιμη μέτρηση, αυτή της 8ης Απριλίου 2026, η στάθμη έχει ανέβει εντυπωσιακά, με τον όγκο του νερού να αγγίζει πλέον τα 491.629.000 κυβικά μέτρα.

 Ανάλογη είναι και η επέκταση της επιφάνειας της λίμνης. Ενώ στις 9 Οκτωβρίου 2025 η έκτασή της είχε συρρικνωθεί στα 8,3 τετραγωνικά χιλιόμετρα (μειωμένη κατά 44% σε σχέση με τη μέση τιμή της τελευταίας δεκαετίας), οι μετρήσεις της 7ης Απριλίου 2026 δείχνουν ότι η λίμνη καλύπτει πλέον 14,7 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Αυτή η αύξηση είχε ως αποτέλεσμα -όπως φαίνεται και στα πλάνα του drone του Orange Press Agency- να καλυφθεί ξανά από το νερό ο παλαιός οικισμός Κάλλιο, με μόνο μερικά ελάχιστα κτίσματα και κορυφές τοίχων να εξέχουν πλέον πάνω από την επιφάνεια, θυμίζοντας τη δραματική κατάσταση των προηγούμενων μηνών.

Λαγουβάρδος: Εντυπωσιακές βροχές και χιονοκάλυψη βελτίωσαν αισθητά την κατάσταση

Ο μετεωρολόγος και Διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, Κώστας Λαγουβάρδος, μιλώντας στο Orange Press Agency, ανέλυσε τα τελευταία δεδομένα από το Παρατηρητήριο Τεχνητής Λίμνης Μόρνου του Αστεροσκοπείου Αθηνών (meteo.gr), αλλά και τα στοιχεία της ΕΥΔΑΠ και αναγνωρίζει τη ραγδαία αλλαγή.

«Η τελευταία δορυφορική φωτογραφία υψηλής ανάλυσης που είχαμε πριν από δεκαπέντε ημέρες δείχνει την έκταση της τεχνητής λίμνης του Μόρνου, περίπου στα δεκατέσσερα τετραγωνικά χιλιόμετρα, που είναι περίπου μείον 20% κάτω από την κανονική τιμή για αυτή την περίοδο. Άρα είμαστε σε πολύ καλύτερη κατάσταση από ό,τι ήμασταν το φθινόπωρο προφανώς, αλλά είμαστε ακόμα λίγο κάτω από τα κανονικά» σημειώνει ο κ. Λαγουβάρδος.

Όσον αφορά τις βροχοπτώσεις, εξηγεί ότι «το πρώτο τρίμηνο του έτους είναι εντυπωσιακές στην περιοχή. Και οι δύο βροχομετρικοί σταθμοί του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών στη λεκάνη απορροής του Μόρνου είναι στο υψηλότερο σημείο βροχοπτώσεων για τους τρεις πρώτους μήνες του χρόνου της τελευταίας δεκαετίας. Αναφορικά με τη χιονοκάλυψη της περιοχής, παρόλο που μέσα στο Μάρτιο είχαμε χαμηλότερη από τα κανονικά χιονοκάλυψη λόγω των περιορισμένων φαινομένων, τις τελευταίες ημέρες, λόγω των φαινομένων που είχαμε και από τις τελευταίες κακοκαιρίες, είμαστε αυτή τη στιγμή σχεδόν στα κανονικά».

«Δεν πρέπει να εφησυχάζουμε»

Σχετικά με τα αποθέματα που ανακοινώνει η ΕΥΔΑΠ ο Κώστας Λαγουβάρδος επισημαίνει ότι «προφανώς είμαστε σε μια κατάσταση που μας βγάζει από τον συναγερμό που είχαμε μέσα στο φθινόπωρο, όταν είχαμε δει πάρα πολύ χαμηλά τη στάθμη του νερού στην τεχνητή λίμνη. Σε καμία περίπτωση όμως δεν πρέπει να εφησυχάζουμε, γιατί θα μπούμε στην περίοδο τώρα όπου δεν θα έχουμε βροχές στην περιοχή, γιατί μπαίνουμε προς την άνοιξη, το καλοκαίρι. Θα έχουμε πιο ισχυρή εξάτμιση λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας και φυσικά και την κατανάλωση την οποία θα ακολουθήσει τους επόμενους μήνες. Και όλοι ελπίζουμε να έχουμε καλό υδρολογικό έτος και την επόμενη χρονιά, ώστε να μπορούμε να πούμε ότι για τουλάχιστον ένα μεγάλο χρονικό διάστημα δεν θα έχουμε πρόβλημα με τη διαθεσιμότητα του νερού από τον Μόρνο».

Ο «μαύρος» Οκτώβρης του 2025

Η σημερινή ανακούφιση έρχεται μετά από μια περίοδο έντονου προβληματισμού, κατά την οποία είχαν κινητοποιηθεί όλες οι αρμόδιες Αρχές.

Υπενθυμίζεται ότι τον Οκτώβριο του 2025, η συρρίκνωση της λίμνης είχε αποκαλύψει ένα απόκοσμο τοπίο, ξυπνώντας μνήμες από τη μεγάλη ξηρασία των αρχών της δεκαετίας του ’90. Τα στοιχεία του Αστεροσκοπείου έδειχναν τότε ότι το 2025 εξελισσόταν στην ξηρότερη χρονιά της τελευταίας δεκαετίας, με τις βροχοπτώσεις να παραμένουν σταθερά κάτω από τη μέση τιμή της περιόδου 2015-2024.

Συγκριτικά, ενώ το 2018 τα αποθέματα είχαν φτάσει στο μέγιστο των 605.563.000 κυβικών, η πτώση στα 156 εκατομμύρια κυβικά τον περασμένο Οκτώβριο είχε καταστήσει τον Μόρνο μια «σκιά» του εαυτού του. Η εντυπωσιακή βροχόπτωση του πρώτου τριμήνου του 2026, που χαρακτηρίστηκε ως η υψηλότερη της τελευταίας δεκαετίας για την περιοχή, ήταν ο καταλύτης που επέτρεψε στον ταμιευτήρα να ανακάμψει και στο βυθισμένο χωριό Κάλλιο να επιστρέψει εκεί που ανήκει: στον τόπο «θυσίας» του, στον βυθό της λίμνης.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Οι «βόλτες» της δικογραφίας για τις υποκλοπές ας μην οδηγήσουν σε παραγραφή και συγκάλυψη

Οι χειρισμοί γύρω από τη δικογραφία για τις υποκλοπές πρέπει να είναι γρήγοροι και να μην αφήσουν κανένα περιθώριο παραγραφής αδικημάτων, αλλά ήδη σπαταλάται -εσκεμμένα;-πολύτιμος χρόνος

Η υπόθεση με τις υποκλοπές, το μεγαλύτερο ίσως σκάνδαλο παραβίασης κανόνων του κράτους δικαίου της Μεταπολίτευσης, δεν είχε από την αρχή την ποινική μεταχείριση που της αναλογούσε.

Για την ακρίβεια, στην αρχή οι όλοι χειρισμοί κατέτειναν πολύ περισσότερο σε μια προσπάθεια συγκάλυψης. Ενώ είχε αρχίσει μια μεθοδική έρευνα της υπόθεσης, η δικογραφία αφαιρέθηκε από τα χέρια των εισαγγελέων, υποτίθεται στο όνομα της αναβάθμισης της έρευνας, και ανατέθηκε σε αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, με αποτέλεσμα το Πόρισμα Ζήση, το οποίο υιοθέτησε η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου.

Όμως, το συγκεκριμένο πόρισμα δεν διερεύνησε κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης (όπως τον περίφημο «κρεοπώλη»), δεν επέμεινε στο να συγκεντρώσει όλα τα στοιχεία, θεώρησε «σύμπτωση» το γεγονός ότι για σημαντικό αριθμό «στόχων» του Predator είχε προηγηθεί και «νόμιμη επισύνδεση» της ΕΥΠ, δεν είδε πουθενά ευθύνες πολιτικών προσώπων, αντιμετώπισε τον γενικό γραμματέα του πρωθυπουργού ως έναν απλό μάρτυρα, δεν εξέτασε καθόλου το ερώτημα της κατασκοπείας παρότι επρόκειτο για κατασκοπευτικό λογισμικό που «στοχοποιούσε» υπουργούς και ανώτατους αξιωματικούς, και βέβαια θεώρησε ότι τελικά απλώς ευθύνονταν κάποιοι «ιδιώτες».

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η πραγματική δικαστική διερεύνηση του σκανδάλου έγινε στη διάρκεια της εκδίκασης της υπόθεσης των «ιδιωτών» στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο. Εκεί κλήθηκαν και κατέθεσαν σημαντικοί μάρτυρες, και τους έγιναν οι αναγκαίες ερωτήσεις (και όχι τα «σκονάκια» της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής), εκεί ερευνήθηκαν επιτέλους πτυχές, -όπως αυτές που αφορούσαν τον «κρεοπώλη» και την προπληρωμένη κάρτα με την οποία αγοράστηκαν τα πακέτα μηνυμάτων που εστάλησαν στη συνέχεια για να «μολυνθούν» τα τηλέφωνα-στόχοι-, εκεί αναδείχθηκαν όλα τα ζητήματα που αφορούσαν τις εταιρείες που εμπλέκονταν και τις σχέσεις τους με το δημόσιο.

Ως αποτέλεσμα αυτής της ενδελεχούς διερεύνησης το δικαστήριο αυτό όχι μόνο καταδίκασε τέσσερις ιδιώτες σε βαριές ποινές, αλλά και ζήτησε ουσιαστικά να ερευνηθούν ποινικά, για τα ίδια αδικήματα άλλα 9 πρόσωπα που εμπλέκονται στην υπόθεση, όπως και να διερευνηθεί εάν τεκμηριώνεται και το αδίκημα της κατασκοπείας.

Μάλιστα, το δικαστήριο προχώρησε και σε πολύ γρήγορη καθαρογραφή της απόφασης, ακριβώς για να μπορέσουν να ξεκινήσουν έγκαιρα και τα παρακάτω βήματα.

Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε και κάτι ακόμη: το σημαντικό στοιχείο τόσο με τις καταδίκες πρωτόδικα των τεσσάρων ιδιωτών όσο και με την ενδεχόμενη δίωξη και άλλων προσώπων ή την άσκηση διώξεων για νέες κατηγορίες, δεν είναι μόνο ότι καταδικάστηκαν (ή ενδέχεται να καταδικαστούν) κάποιοι «παραβάτες του νόμου». Είναι, ακόμη, ότι αυτοί οι άνθρωποι υπό το βάρος ή τον φόβο της καταδίκης τους – και μάλιστα ως μόνοι υπαίτιοι – θα αναγκαστούν επιτέλους να μιλήσουν και να πουν ποια ήταν τα πολιτικά πρόσωπα που εμπλέκονται, δηλαδή τα πολιτικά πρόσωπα που αποφάσισαν την προμήθεια του συγκεκριμένου παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού, που μεθόδευσαν τη μεταφορά πόρων για την προμήθειά του, που επέλεξαν τους «στόχους», αλλά και προφανώς παραλάμβαναν τα αποτελέσματα των παρακολουθήσεων αυτών.

Με τη διαβίβαση της δικογραφίας η υπόθεση αναβαθμίζεται και ουσιαστικά «ξανανοίγει», όμως αρχίζουν και τα προβλήματα – και τα ανοιχτά ερωτήματα. Οι πράξεις που αποτελούν τον κορμό της υπόθεσης, δηλαδή η προσπάθεια μόλυνσης τηλεφώνων με παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό Predator, έγιναν κυρίως το 2021. Αυτό σημαίνει ότι είτε για τη δίωξη και άλλων προσώπων με αντίστοιχες κατηγορίες με αυτές των τεσσάρων καταδικασθέντων πρωτόδικα, είτε για την άσκηση και διώξεων για νέα αδικήματα, εάν μιλάμε για πλημμελήματα είμαστε μέσα στη «ζώνη της παραγραφής». Δηλαδή όσο περνάει καιρός, για κάποιες πράξεις δεν θα μπορεί πλέον να ασκηθεί δίωξη. Μάλιστα, έμπειροι νομικοί, όπως το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Χρήστος Κακλαμάνης, επισημαίνουν ότι ήδη για κάποια από τα «μολυσμένα» sms έχει επέλθει παραγραφή, αφού συμπληρώθηκαν ήδη πέντε χρόνια από όταν εστάλησαν. Και αυτό αφορά και την κατηγορία για κατασκοπεία που καταρχήν διώκεται σε βαθμό πλημμελήματος.

Η απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, καθαρογράφτηκε και εστάλη στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών στις 20 Μαρτίου. Όπως επισημαίνουν νομικοί περιείχε πλήρη τεκμηρίωση, γιατί έπρεπε να ασκηθούν διώξεις και στα 9 επιπλέον πρόσωπα. Μόνο που αντί να προχωρήσουν άμεσα στην άσκηση των διώξεων πέρασαν δύο εβδομάδες και στη συνέχεια ανακοινώθηκε ότι η δικογραφία εστάλη στον Άρειο Πάγο όπου θα χρεωθεί – μετά τις αργίες κ.λπ. – σε κάποιο Αντιεισαγγελέα που είτε θα τη μελετήσει ή εξετάσει, με υπαρκτό κίνδυνο η καθυστέρηση να σημαίνει παραγραφές μέχρις ότου φτάσει σε πόρισμα και στη συνέχεια στη βάση του πορίσματος αυτού η Εισαγγελία Πρωτοδικών να ασκήσει διώξεις (γιατί μόνο αυτή μπορεί), είτε στην καλύτερη των περιπτώσεων να αντιληφθούν τον κίνδυνο παραγραφής και να τη στείλουν πίσω στην Εισαγγελία Πρωτοδικών.

Στην περίπτωση της κατασκοπείας η παραγραφή μπορεί να αποφευχθεί εάν θεωρηθεί ότι είναι σε βαθμό κακουργήματος. Όμως, αυτό προϋποθέτει την πραγματική βούληση να εξεταστεί η υπόθεση έτσι και βεβαίως να γίνει επιτέλους πραγματική εξέταση του υλικού και των προσώπων που ήταν στόχοι.

Να το πω διαφορετικά, αυτή τη στιγμή γύρω από την υπόθεση με τις υποκλοπές κρίνεται και η τιμή της Δικαιοσύνης. Η μέχρι τώρα διαχείριση της υπόθεσης αποτελεί ένα σοβαρό πλήγμα για το κύρος ιδίως των ανώτατων βαθμίδων της Δικαιοσύνης. Αρκεί να αναλογιστούμε ότι ένα Μονομελές Πλημμελειοδικείο κατάφερε κατά τη διάρκεια εκδίκασης της υπόθεσης να κάνει όλη την αναγκαία διερεύνηση της υπόθεσης και να διατυπώσει μια απόφαση που αποτελεί το πραγματικό «πόρισμα» για την υπόθεση, την ώρα που η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου ουσιαστικά δεν θέλησε να ερευνήσει την υπόθεση σε βάθος, ούτε και να αποδώσει ευθύνες όσο ψηλά και εάν βρίσκονταν οι υπεύθυνοι, καλυπτόμενη πίσω από την καινοφανή και εμφανώς αβάσιμη θεωρία περί «ιδιωτικής υποθέσεως».

Εάν για δεύτερη φορά η υποτιθέμενη αναβάθμιση μιας δικαστικής έρευνας με την ανάληψη μιας υπόθεσης από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου αποτελέσει «βασιλική οδό» για νέες μοιραίες καθυστερήσεις στην άσκηση διώξεων, για συγκάλυψη, μη απόδοση ευθυνών και τελικά την ατιμωρησία, το κύρος της Δικαιοσύνης θα έχει πληγεί ανεπανόρθωτα και η κρίση θεσμών που ήδη αντιμετωπίζει η χώρα θα έχει βαθύνει.

Ήδη η επιλογή η δικογραφία να κάνει «βόλτες» μεταξύ Ευελπίδων και Λεωφόρου Αλεξάνδρας και μάλιστα ξεκινώντας με καθυστέρηση γεννά φόβους ως προς τις προθέσεις, με γνωρίζοντες να σπεύδουν να κομίσουν στη συζήτηση αυτή στοιχεία από τα «έργα και ημέρες» των επικεφαλής της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Σωτήρη Μπουγιούκου, που έχει πρωταγωνιστήσει σε δίκες υψηλού ενδιαφέροντος για την κυβέρνηση, και του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα. Ειδικά για τον κ. Τζαβέλλα νομικοί και πολιτικοί κύκλοι τόνιζαν με νόημα ότι ο ίδιος έχει υπηρετήσει ως εποπτεύων εισαγγελέας της ΕΥΠ για περίπου 8 έτη (μέχρι το 2023), υπογραμμίζοντας ότι διαταγές για παρακολούθηση στόχων, που στη συνέχεια μολύνθηκαν και από το Predator, φέρουν τη δική του υπογραφή. Γνωρίζει δηλαδή εκ των έσω την υπόθεση, γνώση που μπορεί να γίνει «όπλο» για την πλήρη διερεύνηση του σκανδάλου και την τιμωρία όλων των ενόχων ή για την συγκάλυψη και την εξαγορά της σιωπής όσων σήμερα απειλούν με αποκαλύψεις.

Κρίσιμη πλευρά της έρευνας θα πρέπει να είναι και το να κληθούν να καταθέσουν όλα ανεξαιρέτως τα θύματα μόλυνσης με παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό Predator. Και αυτό γιατί μέχρι τώρα είχαμε το πρωτοφανές γεγονός υπουργοί και ανώτατοι αξιωματικοί να πληροφορούνται ότι το κινητό τους τηλέφωνο έχει γίνει στόχος υποκλοπών και παρ’ όλα αυτά δεν έχουν ζητήσει να καταθέσουν, δεν έχουν απαιτήσει να διερευνηθεί και η δική τους υπόθεση, δεν έχουν αποστείλει τα τηλέφωνά τους προς εξέταση, δεν έχουν υποβάλει μηνύσεις ούτε είχαν κάνει «δήλωση υποστήριξης της κατηγορίας» στην πρωτόδικη εκδίκαση της υπόθεσης. Παρότι μιλάμε για υπουργούς και ανώτατους αξιωματικούς που διαχειρίζονται απόρρητες πληροφορίες. Δεν είναι δυνατόν κάποιος να φωτογραφίζει μια στρατιωτική βάση και αμέσως να συλλαμβάνεται για κατασκοπεία σε βαθμό κακουργήματος και εδώ που έχουμε αποδεδειγμένη προσπάθεια να παραβιαστεί το απόρρητο της επικοινωνίας ανώτατων κρατικών αξιωματούχων να μην έχει γίνει καμία ενέργεια.

Για να μην αναφερθούμε στο γεγονός ότι είδαμε υπουργούς όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης να αναφέρονται στην ενδεχόμενη απόπειρα μόλυνσης των τηλεφώνων με δηλώσεις επιπέδου «δεν έγινε και τίποτα» και ουσιαστικά να επιλέγουν συνειδητά να μην συμβάλουν με δική τους πρωτοβουλία στη διερεύνηση μιας τόσο σοβαρής υπόθεσης που σε τελική ανάλυση αφορά και την εθνική ασφάλεια στο όνομα της οποίας τόσο συχνά ομνύουν. Εδώ είχαμε ακόμη και το παράδοξο ο τότε γενικός γραμματέας (και ανιψιός) του πρωθυπουργού Γρηγόρης Δημητριάδης να έχει κάνει πλήθος αγωγών σε βάρος όσων αναφέρθηκαν σε ενδεχόμενη εμπλοκή του στην υπόθεση, αλλά δεν έχει κάνει – εξ όσων τουλάχιστον γνωρίζουμε – μήνυση σε αυτούς που χρησιμοποίησαν τον δικό του αριθμό τηλεφώνου για να στείλουν «μολυσμένα» sms.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι σήμερα το χρέος της Δικαιοσύνης είναι να πάρει το νήμα της υπόθεσης των υποκλοπών από εκεί που το άφησε το Μονομελές Πλημμελειοδικείο και όχι από το σημείο μηδέν που ήταν μετά το τέλος της έρευνας Ζήση. Γιατί οι υποκλοπές παραμένουν μια ανοιχτή θεσμική πληγή που όσο δεν αποδίδεται πραγματικά δικαιοσύνη λειτουργούν ως καταλύτης για ακόμη μεγαλύτερη κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς και στη δημοκρατία.

Πηγή: in