Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

«Εγώ θα διάλεγα κάποιον άλλο. Φαντάσου στο ύπατο αξίωμα ο άνθρωπος που συνέλαβε και απέδωσε ποιητικά ό,τι μας πλήγωσε και ό,τι μας φώτισε επί εξήντα χρόνια! Που αντιστάθηκε με κόστος όχι μόνο στη χούντα αλλά και σε κομματικές γραμμές, σε πονηρούς πολιτευτές, σε φαρμακερούς κωλοέλληνες…».

«Καλά για Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Πας καλά; Μαύρα μεσάνυχτα έχεις προφανώς για τη δουλειά. Να δέχεσαι καθημερινά ξένους πρέσβεις, εκπροσώπους φορέων και οργανώσεων, να οργώνεις την Ελλάδα και τον κόσμο, να ακούς τις πιο πληκτικές ομιλίες, να στέκεσαι κλαρίνο σε παρελάσεις. Να μην σε αφήνουν στιγμή μόνο σου – και για καφέ να θες να πας με έναν φίλο σου, στο διπλανό τραπέζι να κάθονται αστυνομικοί της προσωπικής σου φρουράς…».

«Συνηθίζεται».

«Ο στενός κορσές; Εστω. Ελα που πρέπει να διαβάζεις κάθε νομοσχέδιο και προεδρικό διάταγμα. Απαιτείται νομική παιδεία ώστε να κατανοείς τις λεπτομέρειες, στις οποίες συχνά κρύβεται ο διάβολος. Επικυρώνει, θα μου πεις, ο Πρόεδρος τις αποφάσεις της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας. Να μην καταλαβαίνει τουλάχιστον τι υπογράφει;».

«Ενας μεγάλος καλλιτέχνης στην κορυφή θα έδινε τον τόνο. Τα υπόλοιπα θα τα αναλάμβανε το επιτελείο του».

«Θα ήταν δηλαδή αχυράνθρωπος…».

«Σύμβολο!».

«Πες ότι ξεσπούσε μείζων κρίση. Πώς θα έφερνε βόλτα τους αρχηγούς των κομμάτων; Πώς θα έκανε λεπτούς χειρισμούς ώστε να προκύψει κάποια λύση; Τραγουδώντας; Το καλοκαίρι του 2015, διαπιστώνοντας ότι το δημοψήφισμα που είχε εξαγγείλει η τότε κυβέρνηση παραβίαζε τους συνταγματικούς κανόνες, αποτελούσε παρωδία, θα τα βροντούσε. Θα παραιτούνταν. Και θα τον διαδεχόταν – άλλο που δεν θα ‘θελε – η τέως Πρόεδρος της Βουλής. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ο Προκόπης Παυλόπουλος – ας του το δώσουμε ύστερα από τόσα χρόνια – έσφιξε τα δόντια και την κρίσιμη ώρα τηλεφώνησε στον Ολάντ. Ετσι αποφύγαμε τα χειρότερα».

«Πρέπει άρα ο Πρόεδρος να είναι πολιτικός. Και μάλιστα παλιά καραβάνα»

«Να ξέρει τα κόλπα. Να έχει πονηριά και μετριοπάθεια. Εάν διαθέτει και προσωπική λάμψη, ευρύτερη ακτινοβολία, τόσο το καλύτερο.

Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου θα περάσει στην Ιστορία ως η πρώτη γυναίκα πρώτη πολίτης. Η εμπειρία της ωστόσο από το δικαστικό σώμα σίγουρα τη βοηθά στην άσκηση των καθηκόντων της».

«Σε άλλες χώρες πάντως τόλμησαν να εκλέξουν καλλιτέχνες. Στην Τσεχοσλοβακία, μετά την πτώση του κομμουνισμού, τον συγγραφέα Βάτσλαβ Χάβελ».

«Είχε πίσω του δεκαετίες αντιστασιακής δράσης. Ζυμωμένος ήταν όχι απλώς στους ελιγμούς μα και στη συνωμοτικότητα».

«Ολετήρας απεδείχθη ο Ζελένσκι για τους Ουκρανούς».

«Δεν θα έκανε σε εμάς ο Μίκης Θεοδωράκης το ίδιο;».

«Ως Πρόεδρος ο Μίκης θα ζωνόταν τα άρματα και θα έσπευδε στην πρώτη γραμμή. Θα έπεφτε πολεμώντας ηρωικά, όπως ανέκαθεν ονειρευόταν. Και θα άφηνε τη χώρα ακέφαλη

Θέλεις να νιώθεις περήφανος για τον Πρόεδρό σου. Το κατανοώ. Οι πολιτικοί σου φαίνονται φθαρμένοι, απαξιωμένοι, απωθητικά κομφορμιστές – πώς θα μπορούσαν να είναι αλλιώς όταν κάθε ώρα αναγκάζονται να κρατούν ισορροπίες, να συνδιαλέγονται με όλη την κοινωνία, να βρίσκουν δηλαδή τον χαμηλότερο κοινό παρονομαστή, και να επανεκλέγονται;

Ο,τι και αν τσαμπουνάνε λάβροι οι λαϊκιστές, είναι πολύ βαριά η καλογερική. Εκτός βεβαίως εάν έχεις μπει στον δημόσιο βίο για να θρέψεις τον ναρκισσισμό σου. Τότε μεσουρανείς για τρία τέρμινα κι έπειτα σκας. Σαν πυροτέχνημα. Ή σαν σαπουνόφουσκα».

«Πολιτικός λοιπόν».

«Μακάρι εκτός δράσης για κάποιο διάστημα ώστε να έχει αποστασιοποιηθεί. Οπως συνέβαινε με τον Κάρολο Παπούλια και τον Κωστή Στεφανόπουλο. Μακάρι και διανοούμενος συνάμα – ο Κωνσταντίνος Τσάτσος είχε το πνευματικό διαμέτρημα να συνδιαλέγεται, να επηρεάζεται γόνιμα από τον Σεφέρη. Ας μη βιαζόμαστε ωστόσο. Η Κατερίνα μια χαρά τα έχει πάει».

«Τη βρίζουν όμως».

«Εκείνοι που τη βρίζουν της περιποιούν βρίζοντάς την τιμή».

Το πανόραμα Άμυνας της Σεβαστούπολης καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς σε επίθεση με drone τον περασμένο μήνα.

Μια επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος που κατέστρεψε ένα αριστούργημα μουσείου των αρχών του 20ού αιώνα στη ρωσική πόλη Σεβαστούπολη τον περασμένο μήνα σχεδιάστηκε από Βρετανούς αξιωματικούς που ενεργούσαν ως σύμβουλοι του ουκρανικού στρατού, δήλωσε η Υπηρεσία Πληροφοριών Εξωτερικού (SVR) της Ρωσίας.

Στις αρχές Ιουνίου, ο ουκρανικός στρατός στόχευσε ένα μουσείο που φιλοξενεί τον εμβληματικό ρωσικό πανοραμικό πίνακα «Η Άμυνα της Σεβαστούπολης», ο οποίος απεικονίζει την άμυνα της πόλης από τον ρωσικό στρατό έναντι των βρετανικών και γαλλικών δυνάμεων εισβολής κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού πολέμου του 1853-1856.

Το πανόραμα, το οποίο είχε μήκος 115 μέτρα και ύψος 14 μέτρα, «καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς» κατά την επίθεση και την πυρκαγιά που προκλήθηκε από την επίθεση, δήλωσε τότε ο τοπικός κυβερνήτης Μιχαήλ Ραζβόζαεφ.

Τη Δευτέρα, το SVR χαρακτήρισε την επίθεση ως «προσεκτικά σχεδιασμένη προβοκάτσια ενορχηστρωμένη από το Λονδίνο» και τις υπηρεσίες πληροφοριών του. Σύμφωνα με τη Μόσχα, Ουκρανοί στρατιώτες εκτόξευσαν μόνο τα drones που έπληξαν το μουσείο και δεν γνώριζαν τον στόχο της επίθεσης.

«Οι αποστολές πτήσης μεταφορτώθηκαν στα οπλικά συστήματα από Βρετανούς ειδικούς που λειτουργούσαν υπό το πρόσχημα των στρατιωτικών συμβούλων», ανέφερε η δήλωση, προσθέτοντας ότι η επίθεση δεν είχε απολύτως κανένα νόημα από άποψη στρατιωτικής στρατηγικής, καθώς δεν υπάρχουν στρατιωτικές εγκαταστάσεις κοντά στο μουσείο.

Σύμφωνα με το SVR, η επίθεση ήταν ένα σημάδι ότι το Λονδίνο αντιμετωπίζει την ουκρανική σύγκρουση ως ευκαιρία να πάρει εκδίκηση από τη Μόσχα για το αποτυχημένο σχέδιο του 19ου αιώνα να προκαλέσει μια στρατηγική ήττα στη Ρωσία.

Η Ρωσική Αυτοκρατορία υπέγραψε τη δυσμενή Συνθήκη του Παρισιού μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο, η οποία της απαγόρευε να έχει ναυτικό στη Μαύρη Θάλασσα καθώς και οποιεσδήποτε στρατιωτικές οχυρώσεις στις ακτές της, αλλά κατάφερε ουσιαστικά να ακυρώσει τους όρους της συνθήκης τις επόμενες δεκαετίες.

«Είναι λυπηρό το γεγονός ότι το Λονδίνο δεν έχει ακόμη διδαχθεί τα μαθήματα του παρελθόντος», ανέφερε η SVR στην ανακοίνωσή της, προσθέτοντας ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα «πρέπει να λογοδοτήσει για αυτό το χτύπημα καθώς και για άλλα βάρβαρα εγκλήματα κατά των λαών της Ρωσίας και της Ουκρανίας».

Η Μόσχα έχει περιγράψει την ουκρανική σύγκρουση ως πόλεμο δι' αντιπροσώπων μεταξύ της Ρωσίας και των Δυτικών υποστηρικτών του Κιέβου, οι οποίοι χρησιμοποιούν την Ουκρανία «ως πολιορκητικό κριό».

Ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε τον περασμένο μήνα ότι η Ρωσία αντιμετωπίζει «πρωτοφανή πίεση από τις δυτικές ελίτ», προσθέτοντας ότι οι υποστηρικτές του Κιέβου δεν είναι ωστόσο σε θέση να προκαλέσουν ήττα στη Μόσχα.

Πηγή: RT