Ο γιος κορυφαίων Νορβηγών διπλωματών, που εμπλέκεται στα αρχεία του διαβόητου παιδεραστή, βρέθηκε νεκρός

Ο γιος δύο ανώτερων Νορβηγών διπλωματών που βρίσκονται υπό έρευνα για σχέσεις με τον εκλιπόντα σεξουαλικό εγκληματία Τζέφρι Έπσταϊν αυτοκτόνησε, ανέφερε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα η νορβηγική εφημερίδα VG, επικαλούμενη δικηγόρους της οικογένειας.

Ο 25χρονος Έντουαρντ Γιουλ Ροντ-Λάρσεν βρέθηκε νεκρός στο Όσλο λίγες ημέρες αφότου η γαλλική και η νορβηγική αστυνομία φέρεται να ξεκίνησαν κοινή έρευνα για τους γονείς του, Μόνα Γιουλ και Τέργιε Ροντ-Λάρσεν. Η έρευνα επικεντρώνεται σε ισχυρισμούς ότι ο ατιμασμένος Αμερικανός χρηματιστής βοήθησε το ζευγάρι να αγοράσει ένα διαμέρισμα και άφησε 5 εκατομμύρια δολάρια σε καθένα από τα δύο παιδιά τους στη διαθήκη του.

Η έρευνα εντάσσεται στο πλαίσιο των διευρυνόμενων διεθνών επιπτώσεων από την τελευταία δημοσιοποίηση εκατομμυρίων εγγράφων του Έπσταϊν, τα οποία έχουν πυροδοτήσει ποινικές έρευνες, συλλήψεις και παραιτήσεις σε πολιτικούς, επιχειρηματικούς, ακόμη και βασιλικούς κύκλους.

Ο Έπσταϊν, ο οποίος δήλωσε ένοχος το 2008 για σεξουαλική επαφή με ανήλικο άτομο και εξέτισε 13 μήνες από την ποινή φυλάκισης 18 μηνών, συνελήφθη ξανά το 2019 με ομοσπονδιακές κατηγορίες για σωματεμπορία. Αυτοκτόνησε στο κελί του πριν από τη δίκη του.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ δημοσίευσε σταδιακά υλικό που σχετίζεται με την υπόθεση βάσει του Νόμου περί Διαφάνειας των Αρχείων Έπσταϊν, τον οποίο υπέγραψε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Τα δημοσιοποιημένα έγγραφα αναφέρουν πολλά υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, συνδέοντας ορισμένα με το δίκτυο του Epstein ή με αμφισβητήσιμες οικονομικές συναλλαγές. Οι αποκαλύψεις έχουν προκαλέσει παραιτήσεις, έρευνες και αξιολογήσεις παγκοσμίως, με πολλούς να παραδέχονται την επαφή αλλά να αρνούνται την ύπαρξη αδικοπραγίας, με ορισμένες κατηγορίες να έχουν απαγγελθεί σε περιορισμένο αριθμό υποθέσεων.

Τον περασμένο μήνα, ο πρώην πρωθυπουργός της Νορβηγίας, Θόρμπιορν Γιάγκλαντ, νοσηλεύτηκε μετά από φερόμενη απόπειρα αυτοκτονίας, λίγες ημέρες αφότου κατηγορήθηκε για κατάφωρη διαφθορά σχετικά με την αποδοχή της φιλοξενίας του Έπσταϊν. Ο Διευθύνων Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, Μπόργκε Μπρέντε, παραιτήθηκε λόγω δείπνων και επικοινωνιών με τον ατιμασμένο χρηματοδότη.

Στις ΗΠΑ, η δημοσίευση έχει θέσει εκ νέου υπό έλεγχο τον πρώην πρόεδρο Μπιλ Κλίντον και τη σύζυγό του, πρώην υπουργό Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον. Και οι δύο έχουν ερωτηθεί σχετικά με τις σχέσεις τους με τον Έπσταϊν, αλλά αρνήθηκαν ότι γνώριζαν για την επιχείρηση εμπορίας ανθρώπων που διεξήγαγε.

Σχολιάζοντας τις αποκαλύψεις, η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, χαρακτήρισε το σκάνδαλο ως αποκάλυψη του «καθαρού σατανισμού» στην καρδιά της συλλογικής Δύσης, κατηγορώντας τις δυτικές ελίτ ότι επινοούν απειλές από τη Ρωσία για να αποσπάσουν την προσοχή από τα δικά τους «τερατώδη εγκλήματα».

Πηγή: RT

Οι απειλές για μερική αποχώρηση αμερικανικών στρατευμάτων από Γερμανία, Ισπανία και Ιταλία μαρτυρούν ότι η απόσταση ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ολοένα μεγαλώνει

ΗΓερμανία είναι «διαλυμένη χώρα». Η Ιταλία «δεν έχει προσφέρει καθόλου». Κι η Ισπανία κρίνεται ως «απαράδεκτη». Τα προαναφερθέντα σχόλια ανήκουν στον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και περιγράφουν με σαφήνεια τη φάση στην οποία βρίσκονται οι σχέσεις ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, με φόντο τον πόλεμο στο Ιράν αλλά με βαθύτερες αιτίες.

Οξύτητα

Η απειλή του Τραμπ ότι θα αποσύρει αμερικανικά στρατεύματα από την Ιταλία και την Ισπανία δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία, αφού είχε προηγηθεί ανάλογη προειδοποίηση με αποδέκτη την Γερμανία την Τετάρτη (29/04), στο φόντο της δημόσιας αντιπαράθεσης μεταξύ του γερμανού καγκελάριου και του αμερικανού προέδρου ως προς τη στρατηγική των ΗΠΑ στο Ιράν. Τελικά, την Παρασκευή το Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι περίπου 5.000 αμερικανοί στρατιώτες θα αποσυρθούν από τη Γερμανία σε χρονικό ορίζοντα ενός έτους. «Η αποχώρηση θα ολοκληρωθεί τους επόμενους έξι έως δώδεκα μήνες» δήλωσε συγκεκριμένα ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, Σον Παρνέλ.

Προηγουμένως, η αντιπαράθεση είχε λάβει και οικονομική διάσταση, με την επιβολή δασμών ύψους 25% που ανακοίνωσε ο αμερικανός πρόεδρος σε αυτοκίνητα και φορτηγά οχήματα, επικαλούμενος μη τήρηση εμπορικής συμφωνίας που έχει συναφθεί μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ. Δεδομένου ότι το 70% των επιβατικών αυτοκινήτων στην Ευρώπη παράγονται σε τέσσερις χώρες (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία) κι ο κλάδος καταλαμβάνει το 7% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ, η απόφαση μπορεί να εκληφθεί ως προσωπική αντίποινα του Τραμπ προς τις πολιτικές ηγεσίες των σημαντικότερων κρατών της ΕΕ. Μαρτυρά ωστόσο μια βαθύτερη διάσταση, που αφορά τον τρόπο σκέψης του αμερικανού προέδρου, ο οποίος διευκρίνισε ότι από τις κυρώσεις εξαιρούνται όσοι κατασκευαστές έχουν μεταφέρει τις παραγωγικές δραστηριότητές τους στις ΗΠΑ. Έως σήμερα, από ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες επενδύσεις στις ΗΠΑ έχουν προαναγγείλει η Stellantis, η Mercedes, η BMW, η Volkswagen κι η Volvo.

Δεδομένα

Επιστρέφοντας στα αμερικανικά στρατεύματα, είναι χρήσιμη μια υπενθύμιση της γεωγραφικής διασποράς των εν λόγω δυνάμεων. Σύμφωνα με στοιχεία της Υπηρεσίας Ερευνών του Κογκρέσου (CRS) και εκτιμήσεις του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (IISS) στην ευρωπαϊκή ήπειρο εδρεύουν περισσότερα από 68.000 μέλη των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, υπό το «διπλό καπέλο» της Αμερικανικής Διοίκησης Ευρώπης (USEUCOM) και της Συμμαχικής Διοίκησης Επιχειρήσεων (ACO) του ΝΑΤΟ. Περισσότεροι από 36.400 εδρεύουν σε κάθε είδους στρατιωτικές βάσεις στη Γερμανία, περίπου 13.000 στην Ιταλία, 3.600-.3800 στην Ισπανία και 10.000 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι υπόλοιποι επιμερίζονται στις υπόλοιπες χώρες της Συμμαχίας (Τουρκία, Ελλάδα, Βέλγιο, Πολωνία, Ρουμανία, Βέλγιο, Ισλανδία, Δανία).

Είναι αυτό το εκτεταμένο δίκτυο στρατευμάτων διασκορπισμένο σε στρατιωτικά φυλάκια, ναυτικές, αεροπορικές και αεροδιαστημικές βάσεις που καθιστά αμφίβολο το πόσο εφικτό είναι να πραγματοποιηθεί η απειλή του Τραμπ. Αμυντικοί αναλυτές, η πλειοψηφία των Δημοκρατικών αλλά και μέλη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος αντιτίθενται, ισχυριζόμενοι ότι μια απομείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη θα στερήσει στις ΗΠΑ τη δυνατότητα προβολής ισχύος σε παγκόσμια κλίμακα. «Οι συνεχιζόμενες επιθέσεις εναντίον συμμάχων του ΝΑΤΟ… βλάπτουν τους Αμερικανούς», σχολίασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Ντον Μπέικον, Ρεπουμπλικάνος βουλευτής και πρώην στρατιωτικός. «Τα δύο μεγάλα αεροδρόμια στη Γερμανία μας δίνουν εξαιρετική πρόσβαση σε τρεις ηπείρους. Πυροβολούμε τα πόδια μας σε περίπτωση που αποχωρήσουμε από εκεί» πρόσθεσε. Γερμανοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι μιλώντας στο Reuters εξέφρασαν την αισιοδοξία τους, τονίζοντας ότι παρόμοιες απειλές διατυπώθηκαν κατά την πρώτη θητεία Τραμπ αλλά δεν εφαρμόστηκαν ποτέ.

Ευρώπη εναντίον Τραμπ

Δεν αποτελεί μυστικό ότι απαρχή της τελευταίας ευρωατλαντικής κρίσης αποτέλεσε το σχόλιο του Μερτς, ότι «οι ΗΠΑ εξευτελίζονται από τους Ιρανούς» κι ότι «δεν διαθέτουν στρατηγική εξόδου από τον πόλεμο». Αποτελεί όμως ειδοποιό διαφορά το γεγονός ότι τα «πυρά» ήρθαν από εκείνον τον ευρωπαίο ηγέτη ο οποίος μέχρι πρόσφατα φαινόταν να επενδύει στην ομαλή συνύπαρξη με τον αμερικανό πρόεδρο. Χαρακτηριστική αυτής της προσέγγισης ήταν η σιωπή του καγκελάριου στα προσβλητικά σχόλια που επιφύλασσε ο Τραμπ για τους πρωθυπουργούς της Ισπανίας και της Βρετανίας, Πέδρο Σάντσεθ και Κιρ Στάρμερ, κατά τη διάρκεια συνάντησής τους Μερτς στον Λευκό Οίκο, στις αρχές Μαρτίου. Αλλά κι η συναίνεση του Βερολίνου στη χρήση στρατιωτικών εγκαταστάσεων για επιθετικές ενέργειες στο έδαφος του Ιράν. Και στις δύο περιπτώσεις ο Μερτς είχε επικριθεί για «αναξιοπρέπεια» από το σύνολο της αντιπολίτευσης, αλλά και το συγκυβερνών Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD).

Η αντίστιξη με την σημερινή ρητορική του Βερολίνου είναι προφανής, όχι όμως ανεξήγητη. «Ο πόλεμος πλήττει τη γερμανική οικονομία και έχει κοστίσει πολιτικά στον Μερτς. Οδηγοί και κατασκευαστές έχουν σοκαριστεί από τις αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων, εξαιτίας του κλεισίματος στα Στενά του Ορμούζ. Η κυβέρνηση έχει μειώσει τις προβλέψεις της για οικονομική ανάπτυξη φέτος. Το κόμμα του Μερτς οι κεντροδεξιοί Χριστιανοδημοκράτες, υστερούν στις δημοσκοπήσεις κατά μερικές ποσοστιαίες μονάδες από το ακροδεξιό AfD.» σημειώνει σε άρθρο του ο απεσταλμένος των New York Times, Τζιμ Τάρκενσλι. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αμερικανός πρόεδρος είναι εξαιρετικά αντιδημοφιλής στην Γερμανία, με σειρά δημοσκοπήσεων να δείχνει την συντριπτική πλειοψηφεία της κοινής γνώμης (60-70%) αρνητική προς το πρόσωπό του. Παρόμοια είναι τα κίνητρα της μεταστροφής της ιταλίδας πρωθυπουργού, Τζόρτζια Μελόνι, για την οποία οι οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου σε συνδυασμό με την λεκτική αντιπαράθεση του Τραμπ με τον Πάπα Λέοντα καθιστούν τον αμερικανό πρόεδρο συνώνυμο του πολιτικού ρίσκου. Όσο για τον Πέδρο Σάντσεθ, αυτός φαίνεται πως έχει βασίσει την πολιτική επιβίωση της κυβέρνησής του και την κληρονομιά του ως ταγού της παγκόσμιας σοσιαλδημοκρατίας στην αντιπαράθεσή του με τον ένοικο του Λευκού Οίκου.

Οπτικές

Όπως και να΄χει, η σχέση μεταξύ των ευρωπαίων ηγετών και του αμερικανού προέδρου φαίνεται πως εισέρχεται σε νέα φάση επιδείνωσης, μετά την αποκλιμάκωση της έντασης στη Γροιλανδία. Η ανάλειψη μονομερούς δράσης στο Ιράν από την Ουάσινγκτον, δίχως να έχει προηγηθεί καμία προηγούμενη ενημέρωση των συμμαχικών χωρών και χωρίς να λαμβάνονται υπόψην τα πολύπλευρα κόστη που αυτές θα υποστούν, εκλαμβάνεται στα μάτια των ευρωπαίων ηγετών ως πανηγυρική επιβεβαίωση ότι η διοίκηση Τραμπ αντιμετωπίζει τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ μέσα από το πρίσμα της υποτέλειας. Αντίστοιχα, για την συναλλακτική αντίληψη του Τραμπ για τις διεθνείς σχέσεις, η απροθυμία των Ευρωπαίων να στείλουν άμεσα ναυτικές δυνάμεις στα Στενά του Ορμούζ, εκλαμβάνεται ως περίτρανη απόδειξη ότι το ΝΑΤΟ και ΕΕ όχι μόνο δεν ωφελούν αλλά βλάπτουν τα αμερικανικά συμφέροντα.

«Τα παραδείγματα είναι άφθονα, από τους τιμωρητικούς δασμούς μέχρι την επιθυμία του να αποκαταστήσει τους δεσμούς με τη Μόσχα εις βάρος της Ουκρανίας, για να μην αναφέρουμε τις απειλές για προσάρτηση της Γροιλανδίας.» τόνιζε σχετικά πρόσφατα η γαλλική Le Monde σε άρθρο της, προπαθώντας να ερμηνεύσει την άρνηση των Ευρωπαίων για ενεργή εμπλοκή στη νέα μεσανατολική σύρραξη. «Η δυσπιστία οδήγησε τον Τραμπ σε υποχώρηση, αφού πρώτα έκανε μια σειρά από υποτιμητικά σχόλια προς τους συμμάχους του» σημειώνεται στο ίδιο άθρο, που προειδοποιεί ότι «η συνέχιση αυτής της επιθετικής και αχαλίνωτης μονομερούς προσέγγισης θα πρέπει να ωθήσει τους Ευρωπαίους να εμβαθύνουν τη δέσμευσή τους στην επίτευξη μίας στρατιωτικής αυτονομίας, που πλέον έχει καταστεί απαραίτητη». Σε ό,τι αφορά την εμπορική διάσταση της κρίσης, δεν είναι τυχαίο που στην παρούσα φάση επανέρχονται στην επιφάνεια φωνές που καλούν την ΕΕ να χρησιμοποιήσει το διαβόητο «εμπορικό μπαζούκα», το οποίο περιλαμβάνει μια γκάμα μέτρων ικανών να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα στην αμερικανική οικονομία, ειδικά στον εταιρικό κόσμο του «Big Tech».

ΗΚομισιόν ανακοίνωσε την Τετάρτη ότι παρέχει ευελιξία στις κυβερνήσεις των κρατών-μελών για τη λήψη στοχευμένων μέτρων στήριξης σε επιχειρήσεις στους τομείς της ενεργοβόρας βιομηχανίας, των μεταφορών, της γεωργίας και της αλιείας, καθώς αυτοί οι τομείς αντιμετωπίζουν αυξημένο κόστος εξαιτίας της μεγάλης αύξησης στις τιμές των καυσίμων και των λιπασμάτων. Η ευελιξία όμως αφορά μόνο την εξαίρεση από τον δρακόντειο κανόνα που απαγορεύει το state aid, δηλαδή την κρατική ενίσχυση σε επιχειρήσεις.

Ωστόσο, η άλλη ευελιξία, στην οποία ήλπιζε η ελληνική κυβέρνηση, δηλαδή η δημοσιονομική ευελιξία ώστε να μην καταγράφονται οι σχετικές δαπάνες στο ελεγχόμενο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έλλειμμα και το χρέος, απορρίφθηκε από την Κομισιόν.

Αυτή η «μισή» ευελιξία δεν ικανοποίησε την κυβέρνηση, η οποία διά του πρωθυπουργού αλλά και του προέδρου του Eurogroup Κυριάκου Πιερρακάκη είχε ταχθεί με αυτούς που πίεζαν για άμεση, έστω και προσωρινή, ενεργοποίηση της δημοσιονομικής ρήτρας διαφυγής, κατά τα πρότυπα της πανδημίας. Η «μισή» ευελιξία της Κομισιόν σημαίνει ότι το κόστος των όποιων μέτρων θα βαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό και θα περιορίσει τον δημοσιονομικό χώρο για τη χρηματοδότηση της «καθαυτής» προεκλογικής τακτικής.

Η κυβέρνηση είναι «συγκρατημένη» για νέα μέτρα στην παρούσα φάση και για έναν ακόμη λόγο: φοβάται ότι το πολιτικό τους όφελος θα «καεί» από τους… φακέλους της κ. Κοβέσι - που ο κύκλος τους δεν έχει ακόμη κλείσει.

Επιπλέον, ο δημοσιονομικός «μηχανισμός» λιτότητας που παράγει υπερπλεονάσματα (τον οποίο έχουμε αποκαλύψει με λεπτομέρειες) δεν είχε… προβλέψει τον πόλεμο στη Μ. Ανατολή, την ενεργειακή κρίση και τις συνέπειές της, επομένως και τις έκτακτες ανάγκες που θα δημιουργήσει. Πιθανότατα η κυβέρνηση είχε… προβλέψει τις εξελίξεις με την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου στη ΔΕΗ, η οποία έχει κι αυτή σημαντικό κόστος που θα βαρύνει τις δαπάνες του προϋπολογισμού το 2026 – περί τα 2 δισ. ευρώ.

Τούτων δοθέντων, η κυβέρνηση δεν σχεδιάζει να ανταποκριθεί με νέα μέτρα σε αυτή τη φάση. Θα περιμένει μέχρι τη ΔΕΘ, ανακοινώνοντας μέτρα που θα ισχύσουν από το 2027. Τα μέτρα αυτά θα έχουν μόνιμο χαρακτήρα και η κυβέρνηση θα φροντίσει να έχουν μεγάλη «περίμετρο», δηλαδή να αφορούν πολλούς - ώστε να είναι κατά το δυνατόν εκλογικώς αποτελεσματικά. Αν μάλιστα η ενεργειακή κρίση επιδεινωθεί σοβαρά και η Ε.Ε. αποφασίσει να ενεργοποιήσει ξανά τη δημοσιονομική ρήτρα διαφυγής, τότε η κυβέρνηση θα κάνει... πλουσιοπάροχες εκλογές.

Εκτίναξη του πληθωρισμού στην Ελλάδα πάνω από το 4%

Το μεγάλο πρόβλημα –αν μη τι άλλο, επειδή ασκεί πολιτικές πιέσεις στην κυβέρνηση– είναι το θέμα της αύξησης των τιμών σε αγαθά και υπηρεσίες ευρείας λαϊκής κατανάλωσης. Η προχθεσινή ανακοίνωση της Eurostat με τις προσωρινές εκτιμήσεις για τον πληθωρισμό Απριλίου έδειξε εκτίναξη του πληθωρισμού στην ευρωζώνη στο 3% μεσοσταθμικά, στη δε Ελλάδα στο 4,6%. Η ανακοίνωση του εθνικού πληθωρισμού από την ΕΛΣΤΑΤ στις 15 Μαΐου αναμένεται να αποτελέσει αρνητική έκπληξη, ανεβάζοντάς τον πάνω από το 4%, καθώς τον Μάρτιο με μέσο όρο ευρωζώνης στο 2,6% ανήλθε σε 3,9%. Δεδομένου ότι η ακρίβεια στο «καλάθι του νοικοκυριού» είναι πολύ υψηλότερη του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, αυτό σημαίνει ότι τα ήδη πολύ πιεσμένα νοικοκυριά θα πιεστούν ακόμη περισσότερο – και η δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση θα μεγαλώσει…

Στο σημείο αυτό εντάσσεται η συζήτηση για μέτρα ελάφρυνσης του κόστους στη γεωργία και την αλιεία, που περιέχονται στις κατευθύνσεις της Κομισιόν. Η αύξηση των τιμών των λιπασμάτων θα επηρεάσει, όχι μόνο άμεσα αλλά και σε δεύτερο χρόνο, τις τιμές των γεωργικών προϊόντων μειώνοντας τη σοδειά και ταυτόχρονα αυξάνοντας το κόστος παραγωγής. Ηδη ο πληθωρισμός τροφίμων στην ευρωζώνη σκαρφάλωσε στο 4,6% τον Απρίλιο, ενώ στην Ελλάδα η αύξηση τιμών τον Μάρτιο ήταν 6,9% στα φρούτα, 8,9% στα λαχανικά και 4,7% στα γαλακτοκομικά και αυγά. Τον Απρίλιο αναμένονται ακόμη μεγαλύτερες αυξήσεις.

Συνολικά, η αυξητική επίδραση των τιμών των καυσίμων και των λιπασμάτων στις τιμές αγαθών και υπηρεσιών θα παραμείνει ισχυρή για όλο το 2026.

«Κόφτης» δαπανών μέχρι τις… προεκλογικές παροχές

Οσον αφορά τα μέτρα για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες και τις μεταφορές, η κυβέρνηση θεωρεί ότι «εξάντλησε τα περιθώρια». Ισως μια μικρή χρονική επέκταση του fuel pass… και τελειώσαμε. Οσο για τα μέτρα στήριξης της καταναλωτικής δαπάνης των νοικοκυριών, αυτά αν είναι ουσιαστικά θα έχουν υψηλό κόστος – και αυτό δεν επιλέγεται σε αυτή τη φάση.

Η κυβέρνηση βέβαια θα μπορούσε να διευρύνει τον δημοσιονομικό χώρο με μέτρα έκτακτης ή και μόνιμης αύξησης των εσόδων.

Ομως αρνείται πεισματικά να λάβει μέτρα όπως η φορολόγηση των υπερκερδών των πετρελαϊκών εταιρειών, των εταιρειών ηλεκτρισμού και των τραπεζών και να ανοίξει ένα τέτοιο «κεφάλαιο». Θα μπορούσε επίσης να πάρει ένα τουλάχιστον μέτρο μόνιμης αύξησης των εσόδων, αυξάνοντας ξανά τον συντελεστή αυτοτελούς φορολόγησης των μερισμάτων για τους πολύ πλούσιους μερισματούχους, με έσοδα πάνω από 1,5 δισ. ευρώ ετησίως. Αρνείται όμως εξίσου πεισματικά να θίξει και τα μερισματικά… υπερκέρδη.

Ο ευρωπαϊκός «κόφτης» δαπανών δεν τα απαγορεύει όλα αυτά – απλώς είναι απαγορευμένα από τις κυβερνήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Πηγή: efsyn