Η δημοτικότητα του Ντόναλντ Τραμπ κατρακυλά σταθερά από τότε που μετακόμισε στον Λευκό Οίκο και πλέον φλερτάρει με τα αρνητικά ρεκόρ του Τζορτζ Μπους

Μόλις 15 μήνες έχουν περάσει από την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο και η δημοτικότητά του καταρρέει σταθερά. Η επιθετική – και εν πολλοίς αλλοπρόσαλλη – πολιτική του στο εσωτερικό και το εξωτερικό τον έχει μετατρέψει σε έναν από τους πιο αντιδημοφιλείς προέδρους στην ιστορία των ΗΠΑ και πλέον φλερτάρει με το να σπάσει το ρεκόρ του Τζορτζ Μπους, που το ποσοστό αποδοχής του παρέμενε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε επίπεδα γύρω στο 35% ή και χαμηλότερα.

Σύμφωνα με τη «δημοσκόπηση των δημοσκοπήσεων» του CNN, το μέσο ποσοστό αποδοχής του Τραμπ ανέρχεται στο 35%, και ενώ πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου για τους αντιπροσώπους στο Κογκρέσο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα ποσοστά αποδοχής του Τραμπ είναι χαμηλότερα ακόμα και από τότε που οι οπαδοί του εισέβαλαν στο Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου του 2021.

Οι ευρωπαίοι ηγέτες έσπευσαν να τον συγχαρούν και διαγκωνίζονταν ποιος θα πρωτοκερδίσει την εύνοιά του μέχρι και τη στιγμή που ο Τραμπ έφτασε να διεκδικεί ευρωπαϊκό έδαφος. Σε ανάλογο κλίμα η επιτυχία του Τραμπ διαβάζονταν από πολλούς αναλυτές ως συντηρητικοποίηση της αμερικανικής κοινωνίας χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η απογοήτευση από τη διακυβέρνηση Μπάιντεν που είχε απομακρύνει μεγάλο τμήμα της νεολαίας και της εργατικής τάξης από το Δημοκρατικό Κόμμα.

Πλέον είναι σαφές ότι ο Τραμπ έχει απομονωθεί τόσο στο εξωτερικό όσο και το εσωτερικό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούν να υπάρξουν ανατροπές δεδομένου ότι η πόλωση κυριαρχεί στην αμερικανική κοινωνία.

Ο Τραμπ χάνει σε όλες τις κοινωνικές και πολιτικές ομάδες/ Πηγή: CNN

Όσο θα παίρνω τις στροφές…

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην καταγραφή που κάνει το CNN είναι η υποχώρηση της δημοτικότητας του Τραμπ σε συνδυασμό με κρίσιμες καμπές της διακυβέρνησής του.

Ο Τραμπ ανέλαβε τα καθήκοντά του με τα καλύτερα ποσοστά αποδοχής που είχε ποτέ, με ορισμένες δημοσκοπήσεις να τον δείχνουν πάνω από 50% στα τέλη Ιανουαρίου 2025. Αλλά είχε ένα εξαιρετικά σύντομο μήνα του μέλιτος, χάνοντας γρήγορα αρκετές μονάδες.

Οι πρώτες μέρες επιστροφής του Τραμπ στην εξουσία ήταν μια πληθώρα ενεργειών του στυλ «αποφασίζω και διατάζω». Η πτώση της δημοτικότητάς του οφείλεται πιθανόν στην απόφασή του να απονείμει χάρη σε όλους σχεδόν τους κατηγορούμενους της 6ης Ιανουαρίου – ακόμα και σε αυτούς που επιτέθηκαν σε αστυνομικούς – και στο σοκ απολύσεων και περικοπών στο δημόσιο τομέα που ανέλαβε να υλοποιήσει ο αντιδημοφιλής μεγιστάνας και πρώην στενός σύμμαχος του προέδρου, Έλον Μασκ.

Η επόμενη μεγάλη καμπή ήρθε στις αρχές Απριλίου, όταν ο Τραμπ έβαλε τα δυνατά του με τους δασμούς του. Η ανακοίνωσή του για την «Ημέρα της Απελευθέρωσης» στις 2 Απριλίου σήμαινε ουσιαστικά εμπορικό πόλεμο με τη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου. Πολλοί από αυτούς τους δασμούς ακυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο φέτος.

Η μέση δημοτικότητα του Τραμπ μειώθηκε από 45% όταν ανακοινώθηκαν οι δασμοί σε 41% ένα μήνα αργότερα, και σίγουρα τα μπρος πίσω του προέδρου και οι αλλεπάλληλες στροφές στη δασμολογική πολιτική δεν βοήθησαν.

Η πορεία της αποδοχής της πολιτικής του Τραμπ σε τρία διαφορετικά ζητήματα. Μετανάστευση, Οικονομία, Εξωτερική Πολιτική/ Πηγή: CNN

Από την ICE στον πόλεμο στο Ιράν

Οι επόμενοι έξι μήνες περίπου ήταν σχετικά σταθεροί. Αλλά τα πράγματα άρχισαν να χειροτερεύουν ξανά για τους Ρεπουμπλικανούς, με τους Δημοκρατικούς να καταγράφουν εκλογικές επιτυχίες.

Το επόμενο σημείο ανάφλεξης ήρθε τον Ιανουάριο, όταν η επιχείρηση διώξεων προσφύγων και μεταναστών κορυφώθηκε με τη δολοφονία της Ρενέ Γκουντ και του Άλεξ Πρέτι στη Μινεάπολη από τη μισητή ICE. Η κυβέρνηση επιτέθηκε στα θύματα χαρακτηρίζοντάς τους «εγχώριους τρομοκράτες». Αλλά οι Αμερικανοί διαφώνησαν συντριπτικά, όπως καταγράφηκε και με τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις στη Μινεσότα.

Η δημοτικότητα του Τραμπ δεν μειώθηκε πολύ περεταίρω, αλλά αυτό οφείλεται τουλάχιστον εν μέρει στο γεγονός ότι η κυβέρνηση ξαφνικά υποχώρησε από τις πιο επιθετικές τακτικές της και ξήλωσε την ηγεσία της ICE.

Η επέμβαση στη Βενεζουέλα και η απαγωγή του Μαδούρο και της συζύγου του δεν άλλαξαν το κλίμα.

Κρίσιμο σημείο καμπής είναι ο πόλεμος στο Ιράν τον οποίο το 61% των Αμερικανών χαρακτήρισε ως λάθος σε πρόσφατη δημοσκόπηση.

Το ποσοστά δημοτικότητας του Τραμπ έχουν μειωθεί από τον μέσο όρο του 38% όταν ξεκίνησε ο πόλεμος σε 35% σήμερα.

Ο πόλεμος στο Ιράν ωστόσο προκαλεί πτώση των ποσοστών του Τραμπ και στους υποστηρικτές του.

https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/05/dimoskopisi-tr-1-99x85.png 99w" sizes="(max-width: 547px) 100vw, 547px" pinger-seen="true" style="box-sizing: inherit; outline: 0px; margin: 0px 0px 8rem; padding: 0px; font-weight: inherit; font-style: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline; max-width: 100%; height: auto; margin-inline: auto; display: block;">

h

Στα συνολικά συμπεράσματα για την πτώση της δημοφιλίας του Τραμπ το CNN επισημαίνει την αλαζονεία του, τα κακά αποτελέσματα στην οικονομία, τις αντιδημοφιλείς επιλογές του και πλέον την αμφισβήτηση από το κοινό της πνευματικής του διαύγειας.

Η τακτική της κυβέρνησης απλώς βαθαίνει την κρίση θεσμών στη χώρα

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι στη χώρα μας αυτή τη στιγμή διαμορφώνονται δύο παράλληλα σύμπαντα στη δημόσια σφαίρα.

Από τη μια, έχουμε το σύμπαν που αφορά το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης, τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και ορισμένα μέσα ενημέρωσης που αρνούνται να γίνουν μηχανισμοί κακής προπαγάνδας.

Σε αυτό το Σύμπαν υπάρχουν όλα τα σοβαρά προβλήματα της οικονομίας, όλες οι υπαρκτές ανισότητες, η στεγαστική κρίση, η έκρηξη της ακρίβειας, το άγχος για το μέλλον. Υπάρχει ακόμη η οδυνηρή διαπίστωση ότι η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας έχει επιδοθεί σε μια συστηματική θεσμική παραβατικότητα και έχει καταστήσει τη διαφθορά ενδημικό φαινόμενο, κάτι που φαίνεται και στις αλλεπάλληλες δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Και βέβαια σε αυτό το σύμπαν υπάρχει η επίγνωση ότι η Νέα Δημοκρατία σήμερα εκφράζει μια συμπαγή αλλά σαφώς μειοψηφική εκλογική βάση, πολύ κάτω από κάθε κατώφλι αυτοδυναμίας. Δηλαδή, είναι μια κυβέρνηση σε αποδρομή.

Προφανώς το να υπάρχουν δύο παράλληλα σύμπαντα στη δημόσια σφαίρα, δηλαδή να μην υπάρχει πραγματική συμβατότητα ανάμεσα στους πολιτικούς λόγους των βασικών πόλων της πολιτικής αντιπαράθεσης δεν είναι ένα σπάνιο φαινόμενο. Προκύπτει συχνά από την ιδεολογική πόλωση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν παύει να είναι ένα σοβαρό πρόβλημα, πρώτα από όλα γιατί υπονομεύει κάθε δυνατότητα ουσιαστικού διαλόγου.

Μόνο που στην περίπτωση της χώρας μας έχουμε να κάνουμε με μια δομική ασυμμετρία ανάμεσα στα δύο σύμπαντα. Και αυτό γιατί η κυβέρνηση δεν μένει απλώς στην άρθρωση ενός εμφανώς διαψευδόμενου από την πραγματικότητα «αφηγήματος». Προσπαθεί ταυτόχρονα να το κάνει πράξη μέσα από τον έλεγχο που ασκεί στους θεσμούς.

Αντίστοιχα, όταν η κυβέρνηση προσπαθεί να αποφύγει τη συγκρότηση Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής, επικαλούμενη ότι δήθεν χρειάζεται απόλυτη πλειοψηφία γιατί είναι θέμα «εθνικής άμυνας», δεν διατυπώνει απλά τη δική της θέση για τα γεγονότα, αλλά προσπαθεί να ανακόψει κάθε δυνατότητα αυτή η ανοιχτή πληγή στο σώμα της δημοκρατίας να εξεταστεί από τη Βουλή, παρά τον τεράστιο όγκο στοιχείων που έχει έρθει στο φως μετά την εκδίκαση της υπόθεσης στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο. Δηλαδή για να συγκαλύψει τις τεράστιες δικές της πολιτικές ευθύνες (και ενδεχομένως ποινικές ευθύνες στελεχών της) αρνείται ουσιαστικά να διερευνηθεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο αυτή η υπόθεση. Το ίδιο κάνει μια εμφανώς χειραγωγημένη δικαιοσύνη που σπεύδει για παράδειγμα να αρχειοθετήσει την υπόθεση των υποκλοπών, αρνούμενη να δει αυτό ακριβώς που είναι μπροστά στα μάτια της: το γεγονός δηλαδή ότι πρώτα μέσω ΕΥΠ και μετά μέσω του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator το Μέγαρο Μαξίμου, δηλαδή ο μηχανισμός του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη παρακολουθούσε υπουργούς, δικαστικούς, αξιωματικούς, πολιτικούς, επιχειρηματίες και δημοσιογράφους.

Και εδώ είναι που αρχίζουν τα σοβαρά προβλήματα για την ίδια τη δημοκρατία στη χώρα. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι ότι Νέα Δημοκρατία αναπαράγει το δικό της αφήγημα. Το πρόβλημα είναι ότι βάζει πρωτοφανή εμπόδια στο να κάνουν οι θεσμοί τη δουλειά τους. Δεν βγάζει απλώς ανακοινώσεις, ούτε οι υπουργοί και τα στελέχη τους απλώς κάνουν δηλώσεις μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες που αρνούνται κάθε ανάληψη ευθύνης. Ακυρώνει ταυτόχρονα κρίσιμες θεσμικές λειτουργίες, που είναι αναντικατάστατες για τη δημοκρατία. Από τη μια γιατί δεν αφήνει τη δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της. Από την άλλη γιατί ακυρώνει τη δυνατότητα της Βουλής να εξετάζει σοβαρές υποθέσεις.

Με αποτέλεσμα το στίγμα που απομένει να είναι αυτό της εξασφαλισμένης ατιμωρησίας και της ιδιότυπης ασυλίας που μπορεί να κερδίσει όποιος ελέγχει πραγματικά τους «αρμούς της εξουσίας».

Καταλαβαίνω ότι στην κυβέρνηση αυτή τη στιγμή κυριαρχεί μια ιδιότυπη αυταρέσκεια. Ως εάν να πιστεύουν ότι θα μπορέσουν να πάνε έτσι μέχρι τέλους και να εκβιάσουν την παραμονή τους στην εξουσία.

Μόνο που ευτυχώς έχουμε ακόμη δημοκρατία και η λαϊκή ετυμηγορία έχει τον τελευταίο λόγο. Και αυτό που δεν καταλαβαίνουν στο παράλληλο φιλοκυβερνητικό σύμπαν είναι ότι η κοινωνία είναι σε θέση να κατανοήσει ότι το κυβερνητικό αφήγημα μπάζει από παντού και ότι αυτό που κάνει η κυβέρνηση είναι ουσιαστικά απλώς να κλιμακώνει τα παιχνίδια με τους θεσμούς σε μια ύστατη προσπάθεια να ανακόψει την αναπότρεπτη πτώση της. Πράγμα που σημαίνει ότι όλοι οι κυβερνητικοί χειρισμοί είναι επί της πολιτικής ουσίας καταδικασμένοι σε αποτυχία.

Ωστόσο, τα αντιθεσμικά παιχνίδια έχουν πάντα κόστος. Γιατί όσο μεγαλύτερη η χειραγώγηση των θεσμών, τόσο μεγαλύτερη η απώλεια εμπιστοσύνης της κοινωνίας σε αυτούς και, κατά συνέπεια τόσο πιο δύσκολη η προσπάθεια να ανακτήσουν το κύρος τους ύστερα από την αναγκαία πολιτική αλλαγή.

Πηγή: in

Οι προσδοκίες των καταναλωτών για τον πληθωρισμό κτινάχθηκαν στο 4% τον Μάρτιο, από 2,5% τον Φεβρουάριο. Τα νέα στοιχεία της ΕΚΤ ενισχύουν τη θέση των «γερακιών» που πιέζουν για αυξήσεις επιτοκίων.

Κανένας δεν έπεσε από τα σύννεφα με τα αποτελέσματα της νέας έρευνας καταναλωτικών προσδοκιών που δημοσιοποίησε σήμερα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα – ΕΚΤ.

Οι προσδοκίες για τον πληθωρισμό στην Ευρωζώνη αυξήθηκαν απότομα, στο 4% τον Μάρτιο,  από το 2,5% τον Φεβρουάριο, αντανακλώντας τις έντονες ανησυχίες των καταναλωτών για το κύμα ανατιμήσεων λόγω του πολέμου στο Ιράν.

Οι οικονομικοί αναλυτές συνδέουν τα ευρήματα της έρευνας καταναλωτών της ΕΚΤ με τις αντίστοιχες έρευνες για την ανάπτυξη. Όσο οι προσδοκίες των νοικοκυριών για τον πληθωρισμό κινούνται ανοδικά, οι προβλέψεις για το ΑΕΠ της Ευρωζώνης κινούνται στην αντίστροφη κατεύθυνση.

Προς το παρόν τα στελέχη της Κεντρικής Τράπεζας υιοθετούν προσεκτική στάση αναμονής, με το πιθανότερο σενάριο να προβλέπει διατήρηση των επιτοκίων στο 2% και τον Μάιο.

Οι περισσότερες αναλύσεις συγκλίνουν στο ότι δεν αναμένεται αλλαγή πολιτικής από την ΕΚΤ στη συνεδρίαση αυτής της εβδομάδας. Θεωρείται όμως σίγουρο ότι το ζήτημα της αύξησης επιτοκίων θα τεθεί πιο σθεναρά τον Ιούνιο.  Στελέχη της αγοράς και οικονομολόγοι που συμμετείχαν σε έρευνα του Bloomberg, προβλέπουν αύξηση των επιτοκίων κατά 25 μονάδες βάσης στη συνεδρίαση του Ιουνίου.

Μεταξύ σφύρας και άκμονος

Η σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής, θεωρείται δίκοπο μαχαίρι. Αν και χρησιμοποιείται ως μέσο συγκράτησης των πληθωριστικών πιέσεων, παράλληλα πλήττει την οικονομική ανάπτυξη, η οποία ούτως ή άλλως ασθμαίνει. Ο κίνδυνος του στασιμοπληθωρισμού είναι ο νέος εφιάλτης.

«Τα νέα στοιχεία της ΕΚΤ παρέχουν περισσότερες ενδείξεις ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και η άνοδος των τιμών της ενέργειας δεν προκαλούν μόνο πληθωριστικό σοκ, αλλά μάλλον σοκ στασιμοπληθωρισμού για την οικονομία της ευρωζώνης», δήλωσε στο Reuters ο οικονομολόγος της ING, Kάρστεν Μπζέσκι. «Τα αυξανόμενα σημάδια αρνητικών επιπτώσεων στην ανάπτυξη θα κάνουν τις επιθετικές αυξήσεις των επιτοκίων λιγότερο προφανείς», πρόσθεσε.

Τι δείχνει η ΕΚΤ για καταναλωτές, τράπεζες και επιχειρήσεις

Οι αναλυτές του συμβουλευτικού οίκου Oxford Economics, προτιμούν να σχολιάσουν συνδυαστικά και τις τρεις νέες έρευνες της ΕΚΤ, για τις προσδοκίες των καταναλωτών, των τραπεζών και των επιχειρήσεων.

Από τη μία οι καταναλωτές αναμένουν βαθιά ύφεση – με προβλέψεις για αρνητική ανάπτυξη -2,1% και αύξηση της ανεργίας. Οι  τράπεζες βλέπουν πτώση στη ζήτηση δανείων και αύξηση στο κόστος δανεισμού. Οι δε επιχειρήσεις, επίσης προβλέπουν αύξηση του πληθωρισμού το επόμενο δωδεκάμηνο, αλλά διατηρούν στα ίδια επίπεδα τις μακροπρόθεσμες προσδοκίες.

Επίσης αναμένουν υψηλότερα κόστη εισροών, υψηλότερες τιμολογήσεις προϊόντων, αλλά επιβράδυνση στις αυξήσεις μισθών. Η έρευνα της ΕΚΤ μαρτυρά την προθυμία των επιχειρήσεων να μετακυλήσουν μέρος των πληθωριστικών ανατιμήσεων στους πελάτες, πιέζοντας τους εργαζόμενους, που θα δουν την αγοραστική δύναμη του μισθού να κατρακυλάει.

Τι δηλώνει  οικονομολόγος της Oxford Economics

«Τα σημερινά στοιχεία, ενισχύουν τις ανησυχίες της ΕΚΤ σχετικά με την αύξηση των προσδοκιών πληθωρισμού» δηλώνει στο in ο Όλιβερ Ρακάου, επικεφαλής οικονομολόγος της Oxford Economics στη Γερμανία. Όπως εξηγεί, οι πληθωριστικές προσδοκίες ξεπερνάνε την αρχική αύξηση του πληθωρισμού, που προκλήθηκε από τις ανατιμήσεις στα ενεργειακά αγαθά.

Ο ίδιος θεωρεί μεν σημαντικό το άλμα των καταναλωτικών προσδοκιών για τον πληθωρισμό στο 4%, με δεδομένο ότι ο πραγματικός πληθωρισμός αυξήθηκε μόνο κατά 2,6% τον Μάρτιο. «Αν όμως λάβουμε υπόψιν το γεγονός ότι ο πληθωρισμός πιθανότατα αυξήθηκε πολύ πάνω από το 3% τον Απρίλιο, το χάσμα αυτό πιθανότατα δεν αποτελεί άμεσο λόγο ανησυχίας», διευκρινίζει.

Ενισχύονται τα «γεράκια» της ΕΚΤ

«Το πραγματικά εντυπωσιακό στοιχείο είναι η άνοδος των προσδοκιών για τον πληθωρισμό σε τρία χρόνια στο 3%. Τέτοια επίπεδα είχαμε δει τελευταία φορά το 2022, στο αποκορύφωμα της ενεργειακής κρίσης, όταν ο πραγματικός πληθωρισμός κυμαινόταν μεταξύ 8-10%. Υποψιάζομαι ότι το συμβούλιο της ΕΚΤ θα ανησυχήσει ότι αυτό θα επηρεάσει τον καθορισμό των τιμών από τις επιχειρήσεις και τις επικείμενες διαπραγματεύσεις για τους μισθούς. Αν και αμφιβάλλω ότι η είδηση είναι αρκετά ανησυχητική ώστε να πυροδοτήσει αυξήσεις επιτοκίων αυτή την εβδομάδα, είναι πιθανό να αποτελέσει θέμα συζήτησης στη συνεδρίαση της ΕΚΤ, ενισχύοντας τη σκληρή στάση και την προδιάθεση για αύξηση επιτοκίων στις επόμενες συνεδριάσεις, εκτός αν η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή υποχωρήσει ουσιαστικά», λέει ο Ρακάου.

Κακά νέα για τους μισθούς

«Από την άλλη, η έρευνα της ΕΚΤ για τις τραπεζικές χορηγήσεις, αντισταθμίζει εν μέρει τα στοιχεία για τις πληθωριστικές προσδοκίες», υπογραμμίζει ο Γερμανός οικονομολόγος.

«Οι τράπεζες αναμένουν πλέον ότι οι πιστωτικές συνθήκες θα γίνουν πιο αυστηρές και η ζήτηση δανείων θα μειωθεί σημαντικά. Από τη σκοπιά της ΕΚΤ, αυτό υποδηλώνει σημαντικό και αρκετά άμεσο αντίκτυπο στην ανάπτυξη. Ο αντίκτυπος αυτός θα περιορίσει για παράδειγμα τον βαθμό στον οποίο οι εργαζόμενοι θα μπορούν να επιβάλουν απαιτήσεις για υψηλότερους μισθούς. Ωστόσο, συνολικά, η ανησυχία για τον πληθωρισμό είναι πιθανότατα μεγαλύτερη από τον φόβο για την ανάπτυξη. Πράγματι, οι χρηματοπιστωτικές αγορές αποτιμούν πλέον τρεις αυξήσεις επιτοκίων αντί για δύο», καταλήγει.

Οι άνθρωποι πίσω από μια εταιρεία κατασκευής όπλων που προωθείται από τον Ουκρανό ηγέτη πιστεύουν ότι η ειρήνη είναι κακή για τις επιχειρήσεις, ισχυρίστηκε ο βουλευτής Αλεξέι Γκοντσαρένκο

Μέλη του στενού κύκλου του Βλαντιμίρ Ζελένσκι επωφελούνται από τη συνεχιζόμενη σύγκρουση με τη Ρωσία, ισχυρίστηκε ο Ουκρανός βουλευτής Αλεξέι Γκοντσαρένκο. Σύμφωνα με τον βουλευτή, πρόσφατα διαρρεύσαντες πληροφορίες σχετικά με μια μεγάλη υπόθεση διαφθοράς στην οποία εμπλέκεται ο Τιμούρ Μίντιτς, πρώην επιχειρηματικός εταίρος και μακροχρόνιος συνεργάτης του Ζελένσκι, θα μπορούσαν να αναγκάσουν τον Ουκρανό ηγέτη να παραιτηθεί.

Ο Γκοντσαρένκο ισχυρίστηκε το Σαββατοκύριακο ότι είχε αποκτήσει απομαγνητοφωνήσεις από ηχογραφήσεις παρακολούθησης του Μίντιτς και των επιχειρηματικών του συνεργατών. Το μέσο ενημέρωσης Ukrainskaya Pravda (UP) ήταν το πρώτο που δημοσίευσε τις διαρροές, γνωστές ως «κασέτες του Μίντιτς», οι οποίες δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί επίσημα.

Ένα «ηχητικό» επικεντρώνεται σε μια συνομιλία μεταξύ του Aleksandr Zuckerman, επιχειρηματικού εταίρου του Mindich, και του Igor Khemelev, ο οποίος πιστεύεται ότι είναι συνιδιοκτήτης της Fire Point, μιας εταιρείας κατασκευής drones που διαφημίζεται παγκοσμίως από τον ίδιο τον Zelensky. Σύμφωνα με το αντίγραφο που δημοσίευσε ο Goncharenko στο κανάλι του στο Telegram, ο Khmelev είπε στον Zuckerman ότι «μόλις υπογραφεί η ειρηνευτική [συμφωνία], η απάτη με την οποία λαμβάναμε χρηματοδότηση δεν θα υπάρχει πια».

Στη συνέχεια, οι δύο φέρονται να συζήτησαν τρόπους για να επωφεληθούν από τις κυβερνητικές συμβάσεις προμηθεύοντας όσο το δυνατόν περισσότερα όπλα στον στρατό.

«Ο Ζελένσκι έχτισε ολόκληρη την προεκλογική του εκστρατεία στο γεγονός ότι ο πόλεμος είναι κερδοφόρος... Αποδεικνύεται ότι είναι πραγματικά κερδοφόρος και πραγματικά βγάζουν χρήματα από αυτόν», σχολίασε ο Γκοντσαρένκο, αποκαλώντας την τελευταία διαρροή «κάτι που θα πρέπει να οδηγήσει στην παραίτηση του Ζελένσκι».

Οι «κασέτες του Μίντιτς» υποδηλώνουν επίσης ότι ο Μίντιτς ουσιαστικά διηύθυνε την Fire Point και συζητούσε πρόσθετη χρηματοδότηση για τον κατασκευαστή όπλων με τον τότε υπουργό Άμυνας Ρουστέμ Ούμεροφ. Ο Μίντιτς έφυγε από την Ουκρανία στα τέλη του περασμένου έτους, αφού κατηγορήθηκε ότι ενορχήστρωσε ένα σχέδιο διαφθοράς 100 εκατομμυρίων δολαρίων.

Την περασμένη εβδομάδα, το Δημόσιο Συμβούλιο Καταπολέμησης της Διαφθοράς του Υπουργείου Άμυνας της Ουκρανίας δήλωσε ότι η Fire Point θα χάσει την πρόσβαση σε οποιεσδήποτε κυβερνητικές συμβάσεις μόλις οι δεσμοί της με την Mindich «αποδειχθούν νομικά». Ο επικεφαλής του, Γιούρι Γκουντιμένκο, δήλωσε επίσης ότι το συμβούλιο είχε ήδη λάβει «ανεπίσημη επιβεβαίωση» της «εμπλοκής» της Mindich με την εταιρεία.

Πηγή: RT