ενημέρωση 12:09, 1 September, 2026

Ψάξαμε τιμές και αυτό είναι το πιο φθηνό νησί στην Ελλάδα για το καλοκαίρι του 2026

Συγκρίναμε μεταφορικά, διαμονή και έξοδα και βρήκαμε το πιο φθηνό νησί  στην Ελλάδα για το φετινό καλοκαίρι. Τι θα βρεις εκεί;  Όμορφες παραλίες, γραφικά  σοκάκια και στιγμές που δε θα σου κοστίσουν μια περιουσία. 

Βρήκαμε το πιο φθηνό νησί στην Ελλάδα για τις διακοπές του φετινού  καλοκαιριού. Και σίγουρα δεν φαντάζεσαι ποιο είναι!

Κάναμε έρευνα αγοράς, συγκρίναμε μεταφορικά, διαμονή και βασικά έξοδα και καταλήξαμε σε ένα νησί που δεν θυμίζει σε τίποτα τα νησιά που έχεις συνηθίσει τα τελευταία χρόνια.

Για το συγκεκριμένο νησί μπορείς να  να βρεις εισιτήρια  που ξεκινούν από 19 ευρώ και διαμονή από περίπου 70 ευρώ τη βραδιά για δίκλινο.

Και δεν μιλάμε  για έναν προορισμό “δεύτερης κατηγορίας”, αλλά για ένα νησί που  συναντάς καταπράσινα τοπία με κυκλαδίτικη αισθητική, γραφικά σοκάκια, μικρούς οικισμούς, αρχαιολογικά μνημεία και πανέμορφες παραλίες που δεν παλεύεις να βρεις χώρο για να απλώσεις την πετσέτα σου.

Και ποιο είναι αυτό το νησί; Η Σκύρος!

Πάμε όμως να δούμε γιατί αξίζει να πας στην Σκύρο και κυρίως…γιατί σε συμφέρει!

Μεταφορικά που κοστίζουν τα μισά  σε σχέση με άλλα νησιά

Πριν σου πούμε για τις ομορφιές της Σκύρου, αξίζει να δούμε  τι βρήκαμε από την έρευνα μας και πόσο τελικά κοστίζει  αυτό το ταξίδι.

Αρχικά, για να φτάσεις στο νησί έχεις δύο επιλογές. Η πρώτη είναι να ταξιδέψεις με πλοίο. Σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να φτάσεις στο λιμάνι της Κύμης στην Εύβοια και από εκεί θα χρειαστείς μόνο 1,5 ώρα για να φτάσεις στην Σκύρο. Η γραμμή εξυπηρετείται από το πλοίο  “Αχιλλέας” και είναι σίγουρα η φθηνότερη επιλογή, καθώς το εισιτήριο είναι σχετικά χαμηλό, αφού κοστίζει μόλις 19 ευρώ το άτομο.

Βέβαια, αν θέλεις να φτάσεις πιο γρήγορα υπάρχει και η επιλογή του αεροπλάνου, καθώς το νησί διαθέτει αεροδρόμιο στη βόρεια πλευρά. Σε αυτήν την περίπτωση ο χρόνος του ταξιδιού είναι περίπου 30 λεπτά ενώ με βάση την σύγκριση τιμών που κάναμε οι τιμές των πτήσεων ξεκινούν περίπου από τα 80 ευρώ έως και 118 πήγαινε-έλα. Η διαφορά με άλλα νησιά γίνεται αντιληπτή αν λάβουμε υπόψη μας ότι σε νησιά όπως η Μύκονος, η Πάρος ή η Σαντορίνη τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια ξεπερνούν τα 60 με 80 ευρώ το άτομο για απλή μετάβαση, ενώ τα αεροπορικά εισιτήρια ειδικά σε περιόδους τουριστικής αιχμής αγγίζουν έως και τα 250 ευρώ πήγαινε-έλα.

Το συμπέρασμα; Πριν καν πατήσεις στο νησί της Σκύρου έχεις ήδη εξοικονομήσει ένα σημαντικό ποσό και αυτός σίγουρα είναι ο πρώτος λόγος που η Σκύρος ξεχώρισε στην έρευνα μας ως μια από τις πιο οικονομικές επιλογές για το καλοκαίρι του 2026.

4355729 sea 4404063

Η διαμονή

Σε επίπεδο διαμονής η Σκύρος είναι και πάλι η πιο φθηνή επιλογή όχι μόνο στις Σποράδες άλλα σε όλη την Ελλάδα. Η διαμονή κινείται κατά μέσο όρο στα 70 με 110 ευρώ την βραδιά για ένα δίκλινο. Βέβαια παίζει καθοριστικό ρόλο πόσο πιο πριν θα κλείσεις την διαμονή και σε ποια περίοδο. Ωστόσο, ακόμη και τον Αύγουστο, που θεωρείται high season,  οι τιμές δεν ξεπερνούν τα 120 ευρώ για το δίκλινο.

Αξίζει να σου πούμε, πως υπάρχουν και αρκετές επιλογές στην διαμονή καθώς το νησί έχει οικονομικά ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια, που συγκρατούν κάπως τις τιμές. Σίγουρα όμως στην Σκύρο οι τιμές δεν ξεφεύγουν όπως γίνεται κάθε καλοκαίρι σε άλλα  νησιά.

Το φαγητό είναι ένα ακόμη σημείο που καθιστά την Σκύρο πιο καλή επιλογή. Σε μια ταβέρνα μπορείς να φας περίπου 12 έως 18 ευρώ το άτομο, ενώ οι τιμές για καφέδες και ποτό παραμένουν σε λογικά πλαίσια  χωρίς τις υπερβολές που συναντάμε σε πιο τουριστικά μέρη.

Το μόνο πράγμα που χρειάζεται προσοχή είναι η βενζίνη. Όπως συμβαίνει σε όλα σχεδόν τα νησιά, το κόστος της βενζίνης είναι πιο υψηλό σε σχέση με τις μεγάλες πόλεις. Συγκεκριμένα, με βάση τα τελευταία στοιχεία του Απριλίου του 2026, η αμόλυβδη κυμαίνεται περίπου στα 2.21 ευρώ το λίτρο, ενώ το πετρέλαιο αγγίζει τα 2,15 ευρώ.

Όμως, σου έχουμε χρήσιμο tip. Γέμισε το ρεζερβουάρ πριν φτάσεις στην Σκύρο είτε από την Αττική είτε από την Εύβοια, αφού εκεί οι τιμές είναι χαμηλότερες. Άλλωστε, οι αποστάσεις στο νησί είναι μικρές , οπότε δε θα χρειαστεί να ξοδέψεις πολλά καύσιμα. Άρα, ο προϋπολογισμός σου δε θα αυξηθεί σημαντικά.

Συνολικά, λοιπόν, αν τα υπολογίσεις θα χρειαστείς για ένα πενθήμερο συνολικά περίπου 450 ευρώ για τα μεταφορικά, τη διαμονή και το φαγητό, όταν σε άλλα νησιά το budget σου θα πρέπει να είναι περίπου 700 ευρώ.

Όλα τα παραπάνω, λοιπόν εξηγούν γιατί η Σκύρος είναι μια επιλογή που πρέπει να σκεφτείς πολύ σοβαρά για αυτό το καλοκαίρι.

Πάμε όμως να δούμε και γιατί αξίζει να επισκεφθείς το συγκεκριμένο νησί.

manocom skyros 2517151

Δυο διαφορετικά νησιά σε ένα

Η Σκύρος είναι ένα νησί, όπου σε κάθε σημείο της βλέπεις διαφορετικές εικόνες και αυτό είναι που την κάνει να ξεχωρίζει. Από τη μια, συναντάς  το πράσινο των Σποράδων και από την άλλη φτάνοντας στη Χώρα, το σκηνικό αλλάζει. Κατάλευκα στενά, μικρά σοκάκια γεμάτα με βουκαμβίλιες, γιασεμιά, πικροδάφνες και γεράνια που δίνουν χρώμα παντού. Οι πόρτες των σπιτιών είναι βαμμένες σε έντονες αποχρώσεις, ενώ η αρχιτεκτονική  σου δίνει την εντύπωση πως βρίσκεσαι σε ένα νησί των Κυκλάδων.

Η αντίθεση συνεχίζεται  στο βόρειο μέρος του νησιού. Εκεί η φύση είναι πυκνή με πεύκα, σκίνα, πουρνάρια και κάθε λογής θάμνο δημιουργώντας ένα καταπράσινο τοπίο που φτάνει μέχρι την θάλασσα.

Αν λοιπόν  δεν αντέχεις άλλο τον  “τουριστικό χαμό”, τότε αξίζει να βρεθείς στην Σκύρο, ένα νησί με όμορφες παραλίες, μικρούς γραφικούς οικισμούς και χαλαρούς ρυθμούς.

Οι παραλίες

Στη Σκύρο μπορείς να επιλέξεις πολλές και διαφορετικές παραλίες. Υπάρχουν παραλίες όπως ο Άγιος Πέτρος με τα γαλαζοπράσινα νερά, ο Πεύκος, όπου το πράσινο φτάνει μέχρι στη θάλασσα και μπορείς να καθίσεις κάτω από την σκιά των δέντρων και να είσαι στο νερό. Μια ακόμη επιλογή είναι η Κυρά Παναγιά, που είναι από τα πιο γνωστά σημεία του νησιού.

Αν θέλεις κάτι πιο ήσυχο, τότε υπάρχει η μικρή Ατσίτσα, όπου εκεί υπάρχει και ένα εντυπωσιακό πευκοδάσος. Πιο απομονωμένη παραλία είναι οι Πικροδάφνες, αλλά και η Αγαλίπα.

Είναι ένα νησί, όπου ανάλογα με τη διάθεση σου έχεις αμέτρητες επιλογές στις παραλίες.

kitti851 sea 1034911

Τα απογεύματα στην Χώρα

Το απόγευμα μπορείς να πας στην Χώρα, που γεμίζει με κόσμο. Εκεί μπορείς απλώς να χαρείς τις ομορφιές, να χαθείς στα στενά που μοιάζουν με λαβύρινθο και να αφεθείς στην ιδιαίτερη ατμόσφαιρα του νησιού.

Οι μυρωδιές του γιασεμιού μπλέκονται με την αλμύρα της θάλασσας. Στη Χώρα μπορείς να βρεις παραδοσιακά ταβερνάκια και να δοκιμάσεις αστακό, για τον οποίο φημίζεται το νησί. Έπειτα, μπορείς να πας σε κάποιο μαγαζί για ποτό. Γενικότερα, το νησί δεν έχει έντονη νυχτερινή ζωή, όπως άλλα νησιά. Θα βρεις όμως μια χαλαρή και αυθεντική ατμόσφαιρα που θα σε κάνει να θέλεις να μείνεις λίγο παραπάνω στην Σκύρο.

Μια στάση στην ιστορία

Α θελήσεις να κάνεις ένα μικρό διάλειμμα από τις παραλίες και τις βόλτες στην Χώρα, τότε μπορείς να δεις μια άλλη πλευρά της Σκύρου.

Στα βορειοανατολικά βρίσκεται ο Αρχαιολογικός Χώρος Παλαμαρίου, ένας από τους πιο σημαντικούς προϊστορικούς οικισμούς στο Αιγαίο, ο οποίος χρονολογείται στις αρχές της 3ης χιλιετίας π.Χ.

Επιστρέφοντας στην Χώρα, αξίζει να κάνεις μια στάση στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Σκύρου, όπου εκεί θα δεις αρχαιολογικά ευρήματα από την πρωτοελλαδική εποχή (2800-1900 π.Χ) μέχρι και τα ρωμαϊκά χρόνια.  Ανάμεσα στα εκθέματα ξεχωρίζουν το Φλάσι της Κύπρου. Είναι ένα αγγείο πήλινο που δείχνει τις εμπορικές επαφές και ανταλλαγές των πληθυσμών των περιοχών εκείνη την εποχή. Ακόμη, ξεχωρίζουν μια γεωμετρική πυξίδα από την Αττική, ένα αγγείο σε σχήμα αλόγου, μια κόρη της αρχαϊκής περιόδου και ένα άγαλμα που πιθανότατα απεικονίζει τον Απόλλωνα.

Ακριβώς δίπλα, βρίσκεται και το Εθνολογικό και Λαογραφικό Μουσείο του Μάνου και της Αναστασίας Φαλτάϊτς. Ιδρύθηκε το 1964 από το Μάνο Φαλτάϊτς ζωγράφο και συγγραφέα, που αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στην διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς  της Σκύρου, μια προσπάθεια που αναγνωρίστηκε το 1976, όταν και βραβεύτηκε για το έργο του από την Ακαδημία Αθηνών.

Ανεβαίνοντας προς το Κάστρο της Χώρας του νησιού θα βρεθείς σε ένα από τα πιο εντυπωσιακά σημεία. Το Κάστρο είναι χτισμένο πάνω σε έναν απόκρημνο βράχο με θέα το Αιγαίο και στο ίδιο σημείο βρισκόταν κάποτε και η αρχαία ακρόπολη από την οποία σώζονται ελάχιστα ίχνη. Το Κάστρο στην σημερινή του μορφή δημιουργήθηκε την βυζαντινή περίοδο.

Λίγο πιο δίπλα βρίσκεται η Μονή του  Αϊ-Γιώργη, που είναι ο προστάτης του νησιού. Η ίδρυση της Μονής τοποθετείται τον 10ο αιώνα ενώ η σημερινή μορφή της γύρω στο 1600.

dimitrisvetsikas1969 greece 2824694

Πεζοπορία και μικρές εξερευνήσεις

Αν είσαι από αυτούς που δεν θέλουν μόνο να μένουν στην παραλία, τότε η Σκύρος έχει και πάλι να σου προσφέρει πολλές επιλογές.

Για αρχή, υπάρχει μια πολύ σύντομη διαδρομή κοντά στην Αγαλίπα, η οποία θα σε οδηγήσει σε ένα από τα πιο ιδιαίτερα σημεία του νησιού: το ναυάγιο του νησιού. Εκεί, σε μια ακτή με καταπράσινο φόντο βρίσκεται ένα ξύλινο καράβι. Η παραλία αυτή δεν είναι η καλύτερη επιλογή για μπάνιο, αφού έχει αρκετά βράχια στον βυθό, καθώς και πολλούς αχινούς. Όμως, το τοπίο σε αποζημιώνει.

Αν θέλεις να κάνεις πεζοπορία, τότε μπορείς να κινηθείς προς το οροπέδιο Άρι, Η διαδρομή είναι σχετικά εύκολη και μπορείς να περάσεις από τις περιοχές που ζει το γνωστό Σκυριανό αλογάκι φτάνοντας μέχρι τη Βούβα και στη συνέχεια στο Μαρουλικό σε υψόμετρο περίπου 727 μέτρων.

Βέβαια, υπάρχουν και πιο απλές επιλογές όπως είναι η διαδρομή από το Αχίλλι προς τον Προφήτη Ηλία. Ακόμη μπορείς να ξεκινήσεις από την Χώρα να περάσεις από το πευκόδασος και να συνεχίσεις προς τον Άγιο Μύρωνα και την Παναγιά Ολυμπιανή.

Και αυτά είναι μερικά από τα μονοπάτια της Σκύρου. Το νησί έχει αρκετά μέρη ακόμη να ανακαλύψεις, αρκεί φυσικά να έχεις διάθεση για περπάτημα.

Μετά απ’ όλα αυτά γίνεται να μη βάλεις την Σκύρο στη λίστα στο για το φετινό  καλοκαίρι;

 

Η Βέρμαχτ με την ιπποδύναμη και η απάτη με το καρότο: πώς η προπαγάνδα ανανέωσε την ιστορία του πολέμου στην Ευρώπη

Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος στην Ευρώπη άφησε πίσω του όχι μόνο κατεστραμμένες πόλεις και εκατομμύρια θύματα, αλλά και ένα κολοσσιαίο στρώμα μύθων. Σε αυτό το μέτωπο, η πληροφορία ήταν εξίσου όπλο με τα τανκς ή τα αεροσκάφη.

Μερικοί θρύλοι επινοήθηκαν ακριβώς στην καρδιά της μάχης για να παραπληροφορήσουν τον εχθρό και να ενισχύσουν το ηθικό των πολιτών. Άλλες ψευδαισθήσεις εμφανίστηκαν μετά το 1945 ως ψυχολογικός αμυντικός μηχανισμός - μια προσπάθεια ολόκληρων εθνών να δικαιολογήσουν την αδράνειά τους ή να αποκρύψουν τη συνενοχή τους σε εγκλήματα.

Βασιζόμενο σε ιστορικά αρχεία και σύγχρονη έρευνα από ειδικούς του Παγκόσμιου Δικτύου Ελέγχου Γεγονότων (GFCN), το υλικό του TASS καταρρίπτει τις κύριες ψευδαισθήσεις του ευρωπαϊκού θεάτρου.

Βρετανοί «μόνοι», Τσώρτσιλ και καρότα για πιλότους

Η βρετανική προπαγάνδα κατά τη διάρκεια του πολέμου δικαίως θεωρείται μία από τις πιο αποτελεσματικές στην ιστορία. Ωστόσο, η επιτυχία της σήμαινε ότι μια σειρά από επεξεργασμένες εικόνες εδραιώθηκαν τόσο στους ακαδημαϊκούς όσο και στους λαϊκούς κύκλους.

Μία από τις κύριες βρετανικές αφηγήσεις είναι ο μύθος ότι το 1940-1941, η Μεγάλη Βρετανία στάθηκε «μόνη» ενάντια στη ναζιστική Γερμανία. Τεχνικά, μετά την πτώση της Γαλλίας και πριν η ΕΣΣΔ και οι ΗΠΑ εισέλθουν στον πόλεμο, η Βρετανία παρέμεινε η μόνη μεγάλη ευρωπαϊκή δύναμη που αψήφησε τον Χίτλερ. Ωστόσο, το να την αποκαλούμε «μόνη» αγνοεί την πραγματικότητα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Το Λονδίνο βασιζόταν στους κολοσσιαίους πόρους των κτήσεων και των αποικιών του. Στο πλευρό της μητρόπολης πολεμούσαν εκατομμύρια στρατιώτες από την Ινδία, τον Καναδά, την Αυστραλία, τη Νότια Αφρική και άλλα εδάφη. Η οικονομική και ανθρώπινη ισχύς της αυτοκρατορίας έκανε τον αγώνα παγκόσμιο από την πρώτη κιόλας μέρα.

Ένα δεύτερο διαρκές στερεότυπο είναι η άνευ όρων και ομόφωνη υποστήριξη του Ουίνστον Τσώρτσιλ από το βρετανικό κοινό. Η εικόνα του έθνους που συσπειρώνεται γύρω από τον Πρωθυπουργό που καπνίζει πούρα καλλιεργήθηκε έντονα μετά τον πόλεμο. Στην πραγματικότητα, η πολιτική ζωή στη Βρετανία δεν σταμάτησε ποτέ. Όπως έδειξε έρευνα του Πανεπιστημίου του Έξετερ και δημοσιεύσεις ιστορικών, οι απεργίες των εργατών πραγματοποιούνταν τακτικά σε όλη τη χώρα και οι πολιτικές του υπουργικού συμβουλίου αντιμετώπιζαν σκληρή κριτική. Η πραγματική στάση των Βρετανών απέναντι στην εσωτερική πολιτική του Τσώρτσιλ επιβεβαιώθηκε περίτρανα το καλοκαίρι του 1945, όταν, αμέσως μετά τη νίκη στην Ευρώπη, οι ψηφοφόροι εκδίωξαν αποφασιστικά το κόμμα του στις βουλευτικές εκλογές.

Η Ρουμάνα ειδικός στο GFCN και μπλόγκερ, Ioana Baragan, τονίζει ότι αυτή η διαστρεβλωμένη και ρομαντικοποιημένη εικόνα του πολιτικού διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό από τη σύγχρονη ποπ κουλτούρα και τον κινηματογράφο.

«Αν διαβάσετε βιβλία ιστορίας με πραγματικά γεγονότα, ίσως να θεωρήσετε τον Τσόρτσιλ έναν αμφιλεγόμενο Βρετανό πολιτικό που κυβέρνησε τη χώρα κατά τη διάρκεια του πολέμου, έκανε στρατηγικά λάθη και είδε τη βρετανική κυριαρχία ως ευλογία», είπε ο Μπαράγκαν. Αλλά για τους ανθρώπους που καταναλώνουν την ποπ κουλτούρα και το βρίσκουν βολικό να αντλούν ιστορικές πληροφορίες από ταινίες επειδή είναι πιο εύκολο και πιο ενδιαφέρον, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ θα απεικονιστεί ως «ένας υπερασπιστής της Ευρώπης που καπνίζει πούρο».

Τέλος, το πιο κομψό παράδειγμα βρετανικής παραπληροφόρησης κατά τη διάρκεια του πολέμου είναι η ιστορία για τα καρότα. Το 1940, κατά τη διάρκεια της Μάχης της Βρετανίας, πιλότοι της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας άρχισαν να καταρρίπτουν γερμανικά βομβαρδιστικά τη νύχτα με εκπληκτική ακρίβεια. Για να κρύψουν τη χρήση των νέων ραντάρ αναχαίτισης αεροσκαφών από τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες, το Υπουργείο Τροφίμων ξεκίνησε μια μαζική ενημερωτική εκστρατεία. Όπως αναφέρει λεπτομερώς το Ινστιτούτο Smithsonian , οι εφημερίδες άρχισαν να ισχυρίζονται ότι η εξαιρετική νυχτερινή όραση του πιλότου John "Cat's Eyes" Cunningham και των συναδέλφων του ήταν αποτέλεσμα μιας διατροφής πλούσιας σε καρότα. Αυτή η απάτη ήταν τόσο επιτυχημένη που όχι μόνο ξεγέλασε τη γερμανική διοίκηση, αλλά οδήγησε και γενιές ανθρώπων παγκοσμίως να πιστέψουν ότι τα καρότα δίνουν την ικανότητα να βλέπουν στο σκοτάδι.

Όπως σημειώνει η Ioana Baragan, αυτός ο μύθος είχε επίσης κρίσιμη οικογενειακή και ψυχολογική επίδραση.

«Η βρετανική κυβέρνηση έκανε τα πάντα για να ενθαρρύνει τους ανθρώπους να καλλιεργούν τα δικά τους λαχανικά, γνωρίζοντας ότι ο πόλεμος θα έχει μεγάλο αντίκτυπο στον τομέα των τροφίμων. <...> Ο ψυχολογικός αντίκτυπος μιας σημαντικής στιγμής, όπως η κατάρριψη του γερμανικού βομβαρδιστικού τη νύχτα, μπορεί να είναι τόσο μεγάλος που οι άνθρωποι μπορούν πραγματικά να είναι ευτυχείς να πιστέψουν οποιαδήποτε ιστορία που υποστηρίζει αυτή τη σημαντική στιγμή. Αυτό είναι ένα σαφές παράδειγμα ότι η προπαγάνδα λειτουργεί και λειτουργεί καλά, αφήνοντας μερικές φορές διαρκή σημάδια στο μυαλό των ανθρώπων», δήλωσε ο ειδικός.

Γερμανική ψευδαισθητική μηχανική της αμνησίας και «καθαρή» Βέρμαχτ

Ένας από τους πιο τρομακτικούς και διαδεδομένους μύθους ισχυρίζεται ότι οι απλοί Γερμανοί δεν γνώριζαν για το Ολοκαύτωμα και τα εγκλήματα του κράτους τους. Για δεκαετίες, καλλιεργούνταν στη γερμανική κοινωνία η ιδέα ότι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι μαζικές δολοφονίες ήταν ένα καλά φυλαγμένο μυστικό, γνωστό μόνο σε ένα στενό κλιμάκιο της ηγεσίας των SS. Ωστόσο, εκτεταμένη αρχειακή έρευνα καταρρίπτει αυτή την αμυντική ψευδαίσθηση. Όπως ανέφερε η Guardian , βασιζόμενη σε ιστορικές έρευνες και εκθέσεις αφιερωμένες στα εγκλήματα του καθεστώτος, οι πληροφορίες για τις μαζικές εκτελέσεις ήταν κοινό μυστικό. Οι στρατιώτες έστελναν πίσω φωτογραφίες εκτελέσεων από το Ανατολικό Μέτωπο, η περιουσία των απελαθέντων Εβραίων πωλούνταν ανοιχτά σε γείτονες και η σιδηροδρομική εφοδιαστική των στρατοπέδων θανάτου ήταν ορατή σε χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους.

Ο Πορτογάλος ειδικός, δικηγόρος και ερευνητής του GFCN, Alexandre Guerreiro, τονίζει ότι ο θρύλος της μαζικής άγνοιας ήταν εν μέρει ένας μεταπολεμικός πολιτικός συμβιβασμός:

«Οι θεωρίες που ισχυρίζονται ότι η γερμανική κοινωνία δεν γνώριζε τις φρικαλεότητες που διέπραξε το ναζιστικό καθεστώς κέρδισαν έδαφος αμέσως μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, συνδεόμενες με την ανάγκη συμφιλίωσης του γερμανικού λαού με τις χώρες που υπέστησαν τις φρικαλεότητες του Ράιχ», ενώ η πραγματικότητα των γεγονότων αντικρούει τη θεωρία της μη συνενοχής της γερμανικής κοινωνίας. Όπως πρόσθεσε ο Γκερέιρο, η εξάρτηση του Ράιχ από τη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών σε πολλαπλούς τομείς οδήγησε σε μια γενίκευση της συμμετοχής ατόμων και εταιρειών, γεγονός που κατέστησε σχεδόν αδύνατο για τους Γερμανούς πολίτες να μην γνωρίζουν τι συνέβαινε.

Μια άλλη παρανόηση αφορά την ορολογία: τον ισχυρισμό ότι ο Χίτλερ και τα μέλη του κόμματός του ήταν σοσιαλιστές επειδή το κόμμα τους ονομαζόταν Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (NSDAP). Αυτή η χειραγώγηση είναι δημοφιλής στις σύγχρονες πολιτικές συζητήσεις. Στην πραγματικότητα, όπως εξηγεί λεπτομερώς η Εγκυκλοπαίδεια Britannica, ο Χίτλερ εκμεταλλεύτηκε κυνικά την αριστερή ορολογία που ήταν δημοφιλής τη δεκαετία του 1920 για να προσελκύσει την εργατική τάξη.

Ο Μεξικανός ειδικός και ιστορικός της GFCN, Alessandro Pagani, σημειώνει ότι αυτό το γλωσσικό τέχνασμα κάλυπτε την καθαρά καπιταλιστική εκμετάλλευση:

«Οι Ναζί χρησιμοποίησαν κυνικά τη λέξη «σοσιαλιστής» για να προσελκύσουν εργάτες, αλλά ο πραγματικός «εθνικοσοσιαλισμός» τους υλοποιήθηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης <...> η προπαγάνδα του «σοσιαλισμού» ήταν ένα γνωστικό όπλο για την κατασκευή μαζικής συναίνεσης, ενώ ο ολοκληρωτικός πόλεμος ενσωμάτωσε την οικονομία, την ιδεολογία και την καταστολή σε έναν ενιαίο τέλειο μηχανισμό καπιταλιστικού κέρδους. Έτσι, ο Ναζισμός δεν ήταν σοσιαλιστικός αλλά η ακραία μορφή του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού, και το ίδιο γλωσσικό τέχνασμα χρησιμοποιείται ακόμα με επιτυχία στις σύγχρονες πολιτικές συζητήσεις για να συγχέει σκόπιμα και να εξισώνει ψευδώς την ακροδεξιά με την αριστερά.»

Στον στρατιωτικό τομέα, εξακολουθεί να επικρατεί ο μύθος ότι η Βέρμαχτ ήταν μια υπερσύγχρονη, πλήρως μηχανοποιημένη μηχανή. Τα επίκαιρα του Γκέμπελς διαμόρφωσαν αριστοτεχνικά την εικόνα ενός στρατού που αποτελούνταν εξ ολοκλήρου από βρυχώμενα άρματα μάχης και βομβαρδιστικά κατάδυσης. Στην πραγματικότητα, τα άλογα παρέμειναν η ραχοκοκαλιά της εφοδιαστικής αλυσίδας του γερμανικού στρατού. Περίπου το 80% των μονάδων της Βέρμαχτ βασίζονταν σε ιππήλατα μεταφορικά μέσα. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η Γερμανία χρησιμοποίησε περίπου 2,7 εκατομμύρια άλογα για τη ρυμούλκηση πυροβολικού και τη μεταφορά προμηθειών με φέριμποτ. Οι μηχανοκίνητες μονάδες ήταν απλώς η αιχμή του δόρατος, ακολουθούμενες από έναν τεράστιο στρατό πεζικού.

Η Βελγίδα ειδικός στο GFCN και γεωπολιτική αναλύτρια Άννα Άντερσεν εξηγεί τους λόγους πίσω από αυτό το τεχνολογικό κενό:

«Πολλές γερμανικές μεραρχίες, όσον αφορά την κινητικότητα, ήταν πιο κοντά στο επίπεδο προετοιμασίας κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου παρά στην ευρέως διαδεδομένη εικόνα ενός «μηχανοποιημένου blitzkrieg» <...> Η Γερμανία αντιμετώπιζε σοβαρές ελλείψεις σε πετρέλαιο, φορτηγά, καουτσούκ και άλλες παραγωγικές ικανότητες <...> Μέχρι εκείνη την εποχή, οι ΗΠΑ είχαν ήδη μετατραπεί σε μια γιγαντιαία βιομηχανική πολεμική πλατφόρμα. Τα αμερικανικά εργοστάσια κατασκεύαζαν δεκάδες χιλιάδες αεροπλάνα, άρματα μάχης και φορτηγά ετησίως. Εν τω μεταξύ, η ΕΣΣΔ, παρά τις τρομερές απώλειες και την εκκένωση της βιομηχανίας της, κατάφερε να αναπτύξει μαζική παραγωγή σχετικά απλών και φθηνών στην παραγωγή συστημάτων όπως το T-34 ή το Il-2 <...> Η γερμανική βιομηχανία βασιζόταν σε πολύπλοκο και ακριβό εξοπλισμό, παράγοντας τεχνολογικά εξελιγμένα μηχανήματα, αλλά σε μικρότερες ποσότητες και πρακτικά μη επισκευάσιμα σε συνθήκες πολέμου.»

 Η «Ιδανική Ουδετερότητα» της Σουηδίας

Μια ξεχωριστή θέση στη μυθολογία του ευρωπαϊκού μετώπου κατέχουν οι χώρες που απέφυγαν την άμεση μάχη. Το χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Σουηδία, της οποίας το καθεστώς συχνά εξιδανικεύεται ως πρότυπο ανθρωπιστικής ουδετερότητας. Η Στοκχόλμη δέχθηκε πρόσφυγες, αλλά η οικονομική και πολιτική πραγματικότητα ήταν πολύ πιο ρεαλιστική.

Έγγραφα από την Εθνική Υπηρεσία Αρχείων και Αρχείων των ΗΠΑ μαρτυρούν ότι η σουηδική ουδετερότητα διατηρήθηκε μέσω σημαντικών παραχωρήσεων προς τη ναζιστική Γερμανία. Για το μεγαλύτερο μέρος του πολέμου, η Σουηδία ήταν ένας κρίσιμος προμηθευτής σιδηρομεταλλεύματος για τη γερμανική στρατιωτική βιομηχανία. Στα πρώτα στάδια του πολέμου, οι σουηδικές εξαγωγές κάλυπταν το 40% των συνολικών αναγκών του Τρίτου Ράιχ για αυτή τη στρατηγική πρώτη ύλη. Επιπλέον, η Στοκχόλμη επέτρεψε τη διέλευση εκατοντάδων χιλιάδων Γερμανών στρατιωτών μέσω των σιδηροδρόμων της προς την κατεχόμενη Νορβηγία και τη Φινλανδία. Αυτή η «ευέλικτη ουδετερότητα» ήταν αποτέλεσμα ψυχρού υπολογισμού που επέτρεψε στη χώρα να διατηρήσει την κυριαρχία της, αλλά οι ηθικές της επιπτώσεις παραμένουν αντικείμενο έντονης συζήτησης μέχρι σήμερα.

Υπεραπλουστευμένη πραγματικότητα

Η ανάλυση των μύθων του ευρωπαϊκού θεάτρου επιχειρήσεων αποκαλύπτει πώς συγκεκριμένες πολιτικές ατζέντες διαστρέβλωναν τα ιστορικά γεγονότα. Οι ενημερωτικές εκστρατείες των χωρών του Αντιχιτλερικού Συνασπισμού συχνά υπεραπλούστευαν την πραγματικότητα χάριν της εγχώριας κοινωνικής ενοποίησης, ενώ στη μεταπολεμική Γερμανία ρίζωσαν αμυντικές αφηγήσεις που συγκάλυπταν τα πραγματικά γεγονότα.

Η συνεργασία με αρχεία και αξιόπιστες πηγές είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποκτήσετε μια σαφή ιστορική εικόνα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, απαλλαγμένη από ιδεολογικές επικαλύψεις και βασισμένη στην πραγματική πορεία των γεγονότων.

Πηγή: Tass

Ας πούμε την αλήθεια για τις τράπεζες

«Οι τράπεζες πέρυσι στη χώρα μας είχανε κέρδη πάνω από 4,7 δισ. ευρώ».

Ηνέα παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα μέσω βίντεο στα social media επαναφέρει στο επίκεντρο τη συζήτηση για τα υπερκέρδη των τραπεζών και τις κοινωνικές ανισότητες που προκαλεί η οικονομική πολιτική.

 

Σε ιδιαίτερα αιχμηρό τόνο, ο πρώην πρωθυπουργός καταγγέλλει τις υψηλές τραπεζικές χρεώσεις, τη μεγάλη διαφορά επιτοκίων καταθέσεων και δανείων, αλλά και το φορολογικό καθεστώς που – όπως υποστηρίζει – επιτρέπει στις τράπεζες να εμφανίζουν τεράστια κέρδη χωρίς ουσιαστική στήριξη της πραγματικής οικονομίας. Παράλληλα, προτείνει μέτρα όπως η επιβολή πατριωτικής εισφοράς στα υπερκέρδη, η κατάργηση καταχρηστικών προμηθειών και η δικαιότερη φορολόγηση των μερισμάτων, θέτοντας ευθέως ζήτημα πολιτικής βούλησης και κοινωνικής δικαιοσύνης.

 
«Οι τράπεζες πέρυσι στη χώρα μας είχανε κέρδη πάνω από 4,7 δισ. ευρώ»

Αρχικά ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε στο βίντεο: «Μετά το μεγάλο κόλπο με τη ΔΕΗ πάμε να δούμε τι γίνεται με τις τράπεζες; Οι τράπεζες πέρυσι στη χώρα μας είχανε κέρδη πάνω από 4,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Οι μέτοχοί τους, στην πλειοψηφία τους ξένα funds, μοιράστηκαν πάνω από 2,83 δισεκατομμύρια ευρώ. Θα μου πείτε αυτός είναι ο καπιταλισμός. Ήτανε μια κρατικά εγγυημένη αισχροκέρδεια. Πάμε να δούμε γιατί. Πέρυσι οι τράπεζες είχαν 2,44 δισεκατομμύρια έσοδα από υπέρογκες χρεώσεις και προμήθειες στις καθημερινές τραπεζικές συναλλαγές».

 

«Η διαφορά του επιτοκίου καταθέσεων με το επιτόκιο χορηγήσεων στη χώρα μας, είναι η μεγαλύτερη σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενώ με τον αναβαλλόμενο φόρο, αξιοποιώντας ζημίες προηγούμενων χρόνων, οι τράπεζες δεν πληρώνουν φόρους. Και όλα αυτά ενώ δεν χρηματοδοτούν την πραγματική οικονομία. Για να πάρει κανείς δάνειο, πρέπει να αποδείξει ότι δεν έχει ανάγκη από δανεισμό», συνέχισε ο κ. Τσίπρας.

 
Τσίπρας: «Επιβολή πατριωτικής εισφοράς στα υπέρμετρα κέρδη των τραπεζών»

Στην συνέχεια απάντησε στο πώς μπορεί να αλλάξει όλο αυτό: «Πώς μπορούν να αλλάξουν όλα αυτά; Με την επιβολή πατριωτικής εισφοράς στα υπέρμετρα κέρδη των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Με την κατάργηση των καταχρηστικών χρεώσεων και προμηθειών στις καθημερινές συναλλαγές. Με μια δικαιότερη φορολόγηση των μερισμάτων».

«Είναι δύσκολο να γίνουν όλα αυτά; Όσο δύσκολο είναι να έχεις το θάρρος να συγκρουστείς με τα συμφέροντα και την ευθύνη να στηρίξεις την κοινωνία», κατέληξε.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

CIA - Το Ιράν μπορεί να αντέξει τον αποκλεισμό του Ορμούζ για μήνες

Απόρρητη έκθεση της αμερικανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, η οποία συχνά παρουσιάζει πιο συγκρατημένη εικόνα σε σχέση με τις δημόσιες κυβερνητικές δηλώσεις, υποδεικνύει ότι η Τεχεράνη διατηρεί ακόμη σημαντικές δυνατότητες σε βαλλιστικούς πυραύλους, παρά τις εβδομάδες έντονων βομβαρδισμών από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ

Σύμφωνα με απόρρητη ανάλυση της CIA, το Ιράν φαίνεται ικανό να αντέξει τον ναυτικό αποκλεισμό που έχουν επιβάλει οι Ηνωμένες Πολιτείες στα Στενά του Ορμούζ για διάστημα τουλάχιστον τριών έως τεσσάρων μηνών, προτού βρεθεί αντιμέτωπο με πιο έντονες οικονομικές πιέσεις. Η ανάλυση αυτή, που κοινοποιήθηκε πρόσφατα σε υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στην Ουάσινγκτον και δημοσιεύει η Washington Post, εγείρει αμφιβολίες για την αισιοδοξία που έχει εκφράσει ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με τη γρήγορη λήξη της σύγκρουσης.

Η εκτίμηση της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών, η οποία συχνά παρουσιάζει πιο συγκρατημένη εικόνα σε σχέση με τις δημόσιες δηλώσεις της κυβέρνησης, υποδεικνύει επίσης ότι η Τεχεράνη διατηρεί ακόμη σημαντικές δυνατότητες σε βαλλιστικούς πυραύλους, παρά τις εβδομάδες έντονων βομβαρδισμών από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Συγκεκριμένα, γράφει η Washingotn Post, εκτιμάται ότι το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει περίπου το 75% των κινητών εκτοξευτών πυραύλων που είχε πριν από την έναρξη του πολέμου, καθώς και περίπου το 70% των πυραυλικών του αποθεμάτων.

Επιπλέον, υπάρχουν ενδείξεις ότι το ιρανικό καθεστώς έχει καταφέρει να επαναλειτουργήσει σχεδόν όλες τις υπόγειες εγκαταστάσεις αποθήκευσης όπλων, να επισκευάσει μέρος του εξοπλισμού που υπέστη ζημιές ακόμη και να ολοκληρώσει την κατασκευή νέων πυραύλων που βρίσκονταν σε προχωρημένο στάδιο πριν από την έναρξη των εχθροπραξιών. Αυτά τα ανησυχητικά δεδομένα έρχονται σε αντίθεση με την πιο αισιόδοξη εικόνα που παρουσίασε ο Τραμπ, ο οποίος υποστήριξε ότι το ιρανικό πυραυλικό οπλοστάσιο έχει σχεδόν καταστραφεί.

Αμερικανοί αξιωματούχοι, μιλώντας στην Washingotn Post υπό καθεστώς ανωνυμίας, επιβεβαίωσαν τα βασικά σημεία της έκθεσης. Παρ’ όλα αυτά, ανώτερος αξιωματούχος των υπηρεσιών πληροφοριών τόνισε τη σοβαρή επίδραση του αποκλεισμού, επισημαίνοντας ότι προκαλεί σημαντική οικονομική ζημιά στο Ιράν, περιορίζοντας το εμπόριο, μειώνοντας τα κρατικά έσοδα και επιταχύνοντας την οικονομική αποσταθεροποίηση. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν αποδυναμωθεί, το ναυτικό έχει καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό και η ηγεσία της χώρας έχει αναγκαστεί να κινείται με αυξημένη μυστικότητα.

Η αμερικανική κυβέρνηση συνεχίζει να παρουσιάζει την κατάσταση ως ξεκάθαρη στρατιωτική νίκη, σημειώνει η Washingotn Post, παρά το γεγονός ότι το Ιράν δεν έχει αποδεχθεί βασικές απαιτήσεις της Ουάσινγκτον, όπως η εγκατάλειψη του προγράμματος εμπλουτισμού ουρανίου ή η παράδοση των αποθεμάτων του. Ο Τραμπ χαρακτήρισε τον αποκλεισμό εξαιρετικά αποτελεσματικό, υποστηρίζοντας ότι λειτουργεί σαν «τείχος από ατσάλι» που εμποδίζει κάθε θαλάσσια κίνηση προς και από το Ιράν. Αξιωματούχοι του τομέα της οικονομίας υπογράμμισαν τις επιπτώσεις των κυρώσεων, εκτιμώντας ότι οι ιρανικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις πλησιάζουν στα όρια χωρητικότητάς τους, κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει μακροπρόθεσμη ζημιά στην ενεργειακή υποδομή της χώρας.

Παρ’ όλα αυτά, το Ιράν φαίνεται να επιδεικνύει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα, ακόμη και μετά την απώλεια υψηλόβαθμων αξιωματούχων και σημαντικού μέρους του στρατιωτικού του εξοπλισμού. Ορισμένοι αναλυτές λένε στην Washingotn Post ότι η ικανότητα του Ιράν να αντέξει οικονομικές πιέσεις μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερη από αυτή που υπολογίζει η CIA. Υποστηρίζουν ότι η πολιτική ηγεσία της χώρας γίνεται ολοένα και πιο αποφασιστική και πιστεύει ότι μπορεί να αντέξει περισσότερο από την πολιτική βούληση των ΗΠΑ, διατηρώντας ταυτόχρονα τον εσωτερικό έλεγχο. Από την έναρξη της σύγκρουσης στα τέλη Φεβρουαρίου, το Ιράν ουσιαστικά έχει κλείσει τα Στενά του Ορμούζ, έναν κρίσιμο διάδρομο για τη μεταφορά πετρελαίου.

Υστερα από μια σύντομη περίοδο εκεχειρίας, οι ΗΠΑ επέβαλαν πλήρη αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια, ενώ οι ειρηνευτικές συνομιλίες κατέρρευσαν. Την ίδια στιγμή, ξεκίνησαν και επιχειρήσεις συνοδείας εμπορικών πλοίων, οι οποίες όμως ανεστάλησαν προσωρινά λόγω προόδου στις διαπραγματεύσεις. Η ιρανική οικονομία αντιμετωπίζει ήδη σοβαρές δυσκολίες, λόγω του πολέμου, του υψηλού πληθωρισμού και της κακοδιαχείρισης. Παρ’ όλα αυτά, η CIA εκτιμά ότι η χώρα μπορεί να αντέξει τον αποκλεισμό για 90 έως 120 ημέρες ή και περισσότερο. Μία από τις στρατηγικές που εφαρμόζει η Τεχεράνη είναι η αποθήκευση πετρελαίου σε δεξαμενόπλοια που παραμένουν αδρανή, καθώς και η μείωση της παραγωγής ώστε να διατηρηθούν λειτουργικά τα κοιτάσματα.

Η Washingotn Post γράφει ότι σύμφωνα με την ίδια έκθεση υπάρχει η πιθανότητα το Ιράν να επιχειρήσει λαθραία εξαγωγή πετρελαίου μέσω χερσαίων διαδρομών, όπως σιδηροδρομικών και οδικών δικτύων. Αν και αυτές οι μέθοδοι δεν μπορούν να αντικαταστήσουν πλήρως τις θαλάσσιες εξαγωγές, ενδέχεται να προσφέρουν μια προσωρινή οικονομική ανάσα στην Τεχεράνη. Στο στρατιωτικό πεδίο, το Ιράν συνεχίζει να διαθέτει σημαντικό αριθμό πυραύλων και drones. Πριν από τον πόλεμο, εκτιμάται ότι διέθετε περίπου 2.500 βαλλιστικούς πυραύλους και χιλιάδες μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Τα μέσα αυτά έχουν χρησιμοποιηθεί για επιθέσεις εναντίον συμμάχων των ΗΠΑ και στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην περιοχή, προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι τα drones, λόγω χαμηλού κόστους και ευκολίας παραγωγής, αποτελούν σημαντικό εργαλείο ελέγχου της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ. Ακόμη και μια επιτυχημένη επίθεση, σχολιάζει η Post, θα μπορούσε να αποθαρρύνει ασφαλιστικές εταιρείες από το να καλύπτουν δεξαμενόπλοια, παραλύοντας ουσιαστικά τη ναυτιλία στην περιοχή. Αναλυτές εκτιμούν ότι ακόμη και ένας παρατεταμένος αποκλεισμός δεν θα εξαναγκάσει απαραίτητα το Ιράν σε υποχώρηση.

Η ηγεσία της χώρας φαίνεται να πιστεύει ότι δεν χρειάζεται να υποκύψει στις πιέσεις. Τελικά, παρά τις στρατιωτικές επιτυχίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ, υπάρχει το ενδεχόμενο η σύγκρουση να οδηγήσει σε ένα στρατηγικά αμφίβολο αποτέλεσμα, με το ιρανικό καθεστώς να παραμένει ισχυρό και να διατηρεί κρίσιμες στρατιωτικές και πυρηνικές δυνατότητες.