Πώς η Σύνοδος Κορυφής θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία του ανταγωνισμού ΗΠΑ-Κίνας

Η μονομαχία, η πρακτική της τελετουργικής μονομαχίας για τεράστια στοιχήματα, χρονολογείται από την αρχαιότητα. Στην Ιλιάδα , ο Αχιλλέας και ο Έκτορας εμπλέκονται σε μια μονομαχία που αντιπροσωπεύει μια μεγαλύτερη σύγκρουση μεταξύ τεράστιων στρατών. Η Εβραϊκή Βίβλος περιλαμβάνει την αφήγηση του Δαβίδ και του Γολιάθ, των οποίων η μονομαχία καθορίζει τον νικητή μιας αυξανόμενης σύγκρουσης μεταξύ αντίπαλων δυνάμεων, των Ισραηλιτών και των Φιλισταίων, που διαφορετικά ήταν έτοιμοι να δώσουν μάχη. Στη Μεσαιωνική Ευρώπη, η μονομαχία εξελίχθηκε σε μια νομική πρακτική που βασιζόταν στην πεποίθηση ότι η θεϊκή παρέμβαση θα αποκάλυπτε το νόμιμο μέρος, ενώ στην Ιαπωνία, η θρυλική μονομαχία των Σαμουράι μεταξύ του Μουσάσι και του Κοτζίρο το 1612 έγινε πολιτιστικό σημείο αναφοράς που διαμόρφωσε την ιαπωνική σκέψη στις επιχειρήσεις και τη στρατηγική για αιώνες.

Η γοητεία της μονομαχίας έγκειται στην πεποίθηση ότι οι μεγαλύτεροι και πιο σύνθετοι στρατιωτικοί ή πολιτικοί αγώνες μεταξύ πολιτισμών ή φυλών μπορούν να διευθετηθούν μέσω ατομικών δοκιμασιών θάρρους, οξυδέρκειας και νομιμότητας. Όταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και ο Κινέζος ηγέτης Σι Τζινπίνγκ συναντηθούν στο Πεκίνο αυτή την εβδομάδα, θα είναι μια σύγχρονη αντιπαράθεση με τις αδιαμφισβήτητες αποχρώσεις της μονομαχίας. Οι σύνοδοι κορυφής είναι συχνά λιγότερο ιστορικά σημαντικές από ό,τι διαφημίζονται, αλλά αυτή έχει την αίσθηση μιας γεωπολιτικής αναμέτρησης βαρέων βαρών. Με την ευρύτερη σχέση σε ένα σταυροδρόμι, κάθε άνδρας έρχεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με αξιοσημείωτα λίγους θεσμικούς περιορισμούς, ουσιαστικό προσωπικό περιθώριο και έκδηλη φιλοδοξία να διαμορφώσει την επόμενη φάση της σχέσης ΗΠΑ-Κίνας. Ο Τραμπ έχει σε μεγάλο βαθμό φιμώσει, παραγκωνίσει ή αγνοήσει τους ειδικούς για την Κίνα που βρίσκονται ανάμεσά του, και ο Σι είναι ο απόλυτα πρώτος μεταξύ ίσων στην κυβερνώσα μόνιμη επιτροπή του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Από την ιστορική συνάντηση του Ρίτσαρντ Νίξον με τον Μάο Τσε Τουνγκ το 1972, ο ηγέτης κάθε χώρας δεν είχε τόσο μεγάλη προσωπική εξουσία στη λήψη αποφάσεων για το μέλλον της σχέσης.

Στην αγωνία προστίθεται το γεγονός ότι και οι δύο άνδρες έχουν επιμείνει σε αυτή τη συνάντηση, παρόλο που η σύγκρουση που εξακολουθεί να σιγοκαίει στο Ιράν είναι πολιτικά αμήχανη και για τους δύο. Για τον Τραμπ, το Ιράν μοιάζει όλο και περισσότερο με το είδος της κινούμενης άμμου στη Μέση Ανατολή που υποσχέθηκε να αποφύγει, ενώ ο Σι καλωσορίζει θερμά έναν ηγέτη που μόλις έχει βάλει πολιορκία σε έναν από τους στενότερους εταίρους της Κίνας. Παρά ταύτα, και οι δύο ηγέτες είναι αποφασισμένοι να δοκιμάσουν το παροιμιώδες σθένος τους σε ένα πεδίο μάχης, όπου τα διακυβεύματα περιλαμβάνουν την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία στην τεχνολογία, τις πιθανές τροχιές του πολέμου των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, την ισορροπία περιφερειακής ισχύος στην Ασία και το καθεστώς της Ταϊβάν.

Ωστόσο, εξακολουθεί να υπάρχει σημαντική αβεβαιότητα σχετικά με το εάν αυτή η συνάντηση θα είναι πρότυπη ή μετασχηματιστική. Σε αντίθεση με προηγούμενες συνόδους κορυφής ΗΠΑ-Κίνας, οι οποίες ίσως υπέφεραν από υπερβολικό εκ των προτέρων σχεδιασμό και χορογραφία προσωπικού, αυτή η συνάντηση κλίνει έντονα προς την αντίθετη κατεύθυνση, τουλάχιστον από την πλευρά των ΗΠΑ. Πολλά θα αποφασιστούν από τους ίδιους τους ηγέτες και οι βασικοί παράγοντες που παίζουν ρόλο είναι λιγότερο τα πλεονεκτήματα ή τα τεχνικά κριτήρια που σχετίζονται με κάθε θέμα της διμερούς ημερήσιας διάταξης και περισσότερο τα χαρακτηριστικά και η εμπειρία των δύο ανδρών. Ο Τραμπ, ειδικά, είναι ένας μπαλαντέρ και ορισμένοι ανησυχούν ότι η απρόβλεπτη πολιτική του για την Κίνα μπορεί ακούσια να οδηγήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μονομερείς παραχωρήσεις και ακούσιο κατευνασμό. Οι θεατές, όπως έχουν κάνει σε στιγμές μονομαχίας στην ιστορία, θα αξιολογούν τη στάση και τις δηλώσεις κάθε αντιμαχόμενου για ενδείξεις σχετικά με τις πληγές που προκλήθηκαν και τις πιέσεις που αποκρούστηκαν πίσω από κλειστές πόρτες.

Η υπέροχη εκδήλωση της 11.5.26

ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ (AP) — Πολύ πριν από το ταξίδι αυτής της εβδομάδας στην Κίνα , ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε ήδη προβλέψει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι ο Κινέζος ομόλογός του, Σι Τζινπίνγκ , θα «με αγκαλιάσει πολύ όταν φτάσω εκεί».

Ωστόσο, οι βαθιοί οικονομικοί δεσμοί του Πεκίνου με το Ιράν , καθώς και οι εμπορικές εντάσεις σχετικά με τις απειλές για δασμούς που χρονολογούνται από την πρώτη θητεία του Τραμπ, θα μπορούσαν να διαταράξουν τα καλά συναισθήματα όταν ο Τραμπ πετάξει στο Πεκίνο αυτή την εβδομάδα - παρόλο που ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος επαινεί εδώ και χρόνια με ενθουσιασμό τον Σι, καθιστώντας σαφές ότι βλέπει τον ηγέτη της Κίνας ως έναν ανταγωνιστή αρκετά ισχυρό ώστε να δικαιολογεί τον σεβασμό και τον θαυμασμό του.

Ο Τραμπ τελευταία δεν του αρέσουν πολύ τα μεγάλα αεροπορικά ταξίδια ή οι εκτεταμένες αποστάσεις μακριά από τον Λευκό Οίκο ή τις ιδιοκτησίες του στη Φλόριντα και το Νιου Τζέρσεϊ. Φτάνει στο Πεκίνο την Τετάρτη το βράδυ και το επόμενο πρωί θα συμμετάσχει σε μια τελετή υποδοχής και θα συναντηθεί κατ' ιδίαν με τον Σι, προτού οι δύο ηγέτες περιηγηθούν στον Ναό του Ουρανού - ένα θρησκευτικό συγκρότημα που χρονολογείται από τον 15ο αιώνα και συμβολίζει τη σχέση μεταξύ Γης και ουρανού.

Ο Τραμπ θα παραστεί σε επίσημο δείπνο το βράδυ της Πέμπτης και στη συνέχεια θα απολαύσει τσάι και θα έχει γεύμα εργασίας με τον Σι την Παρασκευή πριν αναχωρήσει, δήλωσε την Κυριακή η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Άννα Κέλι. Είπε ότι θα συζητήσουν τη δημιουργία ενός νέου Συμβουλίου Εμπορίου για να συνεχίσουν οι χώρες τους να συζητούν οικονομικά ζητήματα, καθώς και να συζητούν βασικούς κλάδους όπως η ενέργεια, η αεροδιαστημική και η γεωργία

Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών της Κίνας, Γκουό Τζιακούν, δήλωσε τη Δευτέρα ότι το Πεκίνο είναι πρόθυμο να συνεργαστεί με τις ΗΠΑ, με βάση την ισότητα και τον αμοιβαίο σεβασμό, για την επέκταση της συνεργασίας, τη διαχείριση των διαφορών και την προσθήκη σταθερότητας σε έναν ταραγμένο κόσμο. Η διπλωματία μεταξύ των ηγετών «παίζει αναντικατάστατο στρατηγικό καθοδηγητικό ρόλο» στις διμερείς σχέσεις, δήλωσε.

Θα υπάρξει άφθονη τελετουργική λαμπρότητα, αλλά η μεγαλοπρέπεια δεν αναμένεται να συγκριθεί με την πρώτη επίσκεψη του Τραμπ στην Κίνα το 2017, την οποία το Πεκίνο χαρακτήρισε «επίσκεψη-συν-κρατική».

«Ακόμα και πριν από όλη αυτή την πυρκαγιά με το Ιράν, δεν επρόκειτο να κάνουν επίσημη επίσκεψη - και μάλιστα όπως την προηγούμενη φορά, απλώς επειδή τα πράγματα είναι τεταμένα», δήλωσε ο Τζόναθαν Τσιν, πρώην διευθυντής για την Κίνα στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Μπάιντεν.

Η «καλύτερη κατανόηση» του Τραμπ από τον Σι

Κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ, η Κίνα έστρωσε το κόκκινο χαλί για την άφιξή του, με μια μπάντα να παίζει στρατιωτική μουσική και παιδιά να κυματίζουν σημαίες και να φωνάζουν «Καλώς ήρθατε».

Ο Σι προσέφερε μια ξενάγηση στην Απαγορευμένη Πόλη. Ο Τραμπ και η πρώτη κυρία Μελάνια Τραμπ μάλιστα παρέθεσαν εκεί ένα ιδιωτικό δείπνο. Ο Τραμπ ήταν ο πρώτος ξένος ηγέτης από την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας το 1949 που βίωσε αυτό που κάποτε προοριζόταν για αυτοκράτορες.

Το επόμενο πρωί πραγματοποιήθηκε άλλη μια τελετή υποδοχής στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού και στρατιωτική παρέλαση. Υπήρξε επίσης κρατικό συμπόσιο προς τιμήν του Τραμπ με βίντεο με στιγμιότυπα από την προηγούμενη επίσκεψη του Κινέζικου ηγέτη στη Φλόριντα και ένα απόσπασμα της εγγονής του Τραμπ, Αραμπέλα, να τραγουδάει στα κινέζικα.

Ο Άλι Γουάιν, ανώτερος σύμβουλος έρευνας και υπεράσπισης ΗΠΑ-Κίνας για τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό της Ουάσινγκτον, Crisis Group, δήλωσε ότι «η κινεζική αντιπροσωπεία πιθανότατα θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να διασφαλίσει ότι ο Τραμπ θα φύγει από το Πεκίνο πιστεύοντας ότι μόλις ολοκλήρωσε την πιο εξαιρετική κρατική επίσκεψη από τις δύο προεδρίες του».

Αλλά, είπε, «η μεγαλοπρέπεια και οι περιστάσεις θα έπαιζαν διαφορετικό ρόλο τώρα από ό,τι όταν επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Πεκίνο» επειδή «ο Xi κατανοεί πολύ καλύτερα τον Τραμπ και η στρατηγική εθνικής ασφάλειας και η στρατηγική εθνικής άμυνας της κυβέρνησης αναγνωρίζουν την Κίνα ως σχεδόν ομότιμη».

Οι προσδοκίες για το τι θα επιτευχθεί θα μπορούσαν να είναι χαμηλότερες αυτή τη φορά, δήλωσε ο Czin, ο οποίος τώρα εργάζεται στο Brookings Institution. Προέβλεψε ότι οι Κινέζοι μπορεί να μην προσφέρουν σημαντικές ανακαλύψεις στο εμπόριο ή σε οτιδήποτε άλλο, επειδή «εργάζονται αντίστροφα από τις ενδιάμεσες εκλογές μας» με τη θεωρία ότι όσο πιο κοντά πλησιάζουν στην ημέρα των εκλογών «τόσο μεγαλύτερη μόχλευση θα έχουν».

Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα επικεντρώνεται στη διατήρηση του ελέγχου του Κογκρέσου, ακόμη και όταν οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι περισσότεροι Αμερικανοί είναι δυσαρεστημένοι με τις οικονομικές πολιτικές του Τραμπ και πιστεύουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες το παράκαναν στο Ιράν . Ωστόσο, ο Λευκός Οίκος υποστηρίζει ότι η προηγούμενη σταθερή στάση του Τραμπ απέναντι στο Πεκίνο σχετικά με τους δασμούς - τους οποίους το Ανώτατο Δικαστήριο στη συνέχεια απέρριψε - σημαίνει ότι οι ΗΠΑ θα παραμείνουν σε ισχυρή θέση.

«Ο Πρόεδρος Τραμπ ενδιαφέρεται για τα αποτελέσματα, όχι για τα σύμβολα», είπε ο Κέλι. «Αλλά παρόλα αυτά, ο πρόεδρος έχει μια εξαιρετική σχέση με τον Πρόεδρο Σι και η επερχόμενη σύνοδος κορυφής στο Πεκίνο θα είναι τόσο συμβολικά όσο και ουσιαστικά σημαντική».

Ο Τραμπ και ο Σι μπορεί να συναντηθούν πολύ φέτος

Ο Τραμπ θα μπορούσε να συναντηθεί με τον ηγέτη της Κίνας τέσσερις φορές σε οκτώ μήνες.

Μετά την επίσκεψή του στο Πεκίνο, ο Τραμπ σχεδιάζει να φιλοξενήσει τον Σι στον Λευκό Οίκο. Ο Τραμπ μπορεί επίσης να παραστεί στη σύνοδο κορυφής της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού τον Νοέμβριο στη Σενζέν της Κίνας. Και ο Σι θα μπορούσε να παραστεί στη σύνοδο κορυφής της G20 τον επόμενο μήνα στο θέρετρο του Τραμπ στο Ντόραλ της Φλόριντα.

Ο Τσιν σημείωσε ότι ο Σι επίσης δεν αγαπά πολύ τα ταξίδια, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν όλες οι προγραμματισμένες συναντήσεις. Είπε ότι ο ηγέτης της Κίνας επίσης δεν «κάνει προσωπικές επαφές» όπως αυτές που απολαμβάνει ο Τραμπ, σημειώνοντας ότι ο Σι ηγήθηκε μιας κινεζικής στρατιωτικής εκκαθάρισης τον Ιανουάριο, η οποία περιελάμβανε την αντικατάσταση αξιωματούχων με μακροχρόνιους προσωπικούς δεσμούς με την οικογένειά του.

Ωστόσο, ο Γουάιν είπε ότι ο Σι «εκτιμά επίσης ότι είναι απίθανο να έχει να κάνει με έναν άλλο πρόεδρο των ΗΠΑ που τον θαυμάζει τόσο πολύ και ασπάζεται μια τόσο στενή άποψη για τον στρατηγικό ανταγωνισμό».

Αυτό σημαίνει ότι ο Xi μπορεί «να προσπαθήσει να αποσπάσει όσο το δυνατόν περισσότερες οικονομικές και ασφαλιστικές παραχωρήσεις από τον Trump», δήλωσε ο Wyne.

Ο Τραμπ επαινεί εδώ και καιρό τον Σι

Ο Τραμπ δήλωσε στο συντακτικό συμβούλιο της Wall Street Journal το 2024 ότι ο Σι «ήταν στην πραγματικότητα ένας πολύ καλός... Δεν θέλω να πω "φίλος". Δεν θέλω να κάνω τον ανόητο. "Ήταν φίλος μου". Αλλά τα πήγαινα υπέροχα μαζί του».

Ο Τραμπ μάλιστα υπαινίχθηκε εκείνη την εποχή ότι ενδέχεται να μην απαιτείται στρατιωτική βία για να διασφαλιστεί ότι τα κινεζικά στρατεύματα δεν θα εισβάλουν στην Ταϊβάν , απλώς και μόνο επειδή ο ηγέτης της Κίνας «με σέβεται», παρά το γεγονός ότι ο Τραμπ συζήτησε πιο πρόσφατα για την πιθανή πώληση όπλων στην Ταϊβάν .

Ο Τραμπ συνεχίζει να επαινεί τις διμερείς σχέσεις από τότε που επέστρεψε στον Λευκό Οίκο, ακόμη και μετά την αναβολή της επίσκεψής του στο Πεκίνο, η οποία αρχικά είχε προγραμματιστεί για τον Μάρτιο, λόγω των αρχικών σταδίων του πολέμου στο Ιράν.

Ανεπιτυχώς, ώθησε την Κίνα να συμμετάσχει στο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, αφού οι ιρανικές δυνάμεις τα απέκλεισαν και διατάραξαν τις παγκόσμιες οικονομίες. Ωστόσο, η Κίνα χρησιμοποίησε την επιρροή της ως ο μεγαλύτερος αγοραστής ιρανικού πετρελαίου για να ενθαρρύνει το Ιράν να συμφωνήσει σε αυτό που ήταν μια εύθραυστη εκεχειρία .

Ο Λευκός Οίκος αναφέρει ότι αναμένει από τον Τραμπ να ασκήσει πίεση στην Κίνα όσον αφορά το Ιράν. Το Πεκίνο έχει ισχυρούς οικονομικούς δεσμούς με την Τεχεράνη και ο πόλεμος θα μπορούσε να βλάψει την οικονομία της, η οποία ήδη προβλεπόταν να αναπτύσσεται με πιο αργούς ρυθμούς . Ωστόσο, εάν η Κίνα μπορεί να βοηθήσει στην εδραίωση διαρκούς ειρήνης, αυτό θα μπορούσε να ενισχύσει τη θέση της στις διαπραγματεύσεις για εμπορικά ζητήματα με την κυβέρνηση Τραμπ.

Τα εμπορικά ζητήματα αποτελούν σημείο τριβής

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του το 2017, ο Τραμπ ανακοίνωσε μη δεσμευτικές εμπορικές συμφωνίες ύψους 250 δισεκατομμυρίων δολαρίων, μερικές από τις οποίες δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Ένας γύρος εμπορικών συμφωνιών που ανακοινώθηκε το 2020 και αξίας 200 δισεκατομμυρίων δολαρίων ως επί το πλείστον δεν υλοποιήθηκε ποτέ πριν από το τέλος της πρώτης θητείας του Τραμπ.

Πιο πρόσφατα, η ανακοίνωση του Τραμπ πέρυσι για υψηλούς παγκόσμιους δασμούς ώθησε την Κίνα να διακόψει τις αγορές αμερικανικής σόγιας και να περιορίσει τις εξαγωγές σπάνιων γαιών που χρειάζονται τα αμερικανικά εργοστάσια.

Οι εντάσεις έχουν κάπως μειωθεί από τότε που οι ΗΠΑ κατέληξαν σε εμπορική εκεχειρία το περασμένο φθινόπωρο, η οποία έχει περιορίσει τους δασμούς και από τις δύο πλευρές. Ο Λευκός Οίκος αναφέρει ότι υπήρξαν πιο πρόσφατες συζητήσεις σχετικά με την επέκταση της εμπορικής εκεχειρίας και ότι και οι δύο πλευρές υποστηρίζουν κάτι τέτοιο.