Η συνέντευξη του Γρηγόρη Δημητριάδη μια εβδομάδα πριν το συνέδριο της ΝΔ θεωρείται ως μήνυμα του ανιψιού προς τον... θείο, κατά Μαξίμου μεριά. Εν αναμονή των ανακοινώσεων νέων πολιτικών σχηματισμών.

Αγαπημένοι μου συγκάτοικοι στην τρέλα και στην παρακμή, αγαπημένα μου golden boys, αδικημένοι μου μικροαστοί, φτωχοί μου προλετάριοι, εισερχόμεθα σε μια κρίσιμη εβδομάδα. Η φίλη μου Ντιντί θέλει να παίξουμε στοίχημα ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα ανακοινώσει το κόμμα ίσως και απόψε στην εκδήλωση πολιτών στο ρέμα Χαλανδρίου. Λέτε; Την ίδια ώρα ετοιμάζεται να ανακοινώσει και το δικό της κόμμα ή κίνημα -όπως σας αρέσει- η κυρία Μαρία Καρυστιανού. Με τούτα και με εκείνα, φαίνεται πως αναδιαμορφώνεται το πολιτικό σκηνικό. Κερασάκι στην τούρτα είναι το συνέδριο της ΝΔ στα τέλη της εβδομάδας. Τα… προεόρτια του συνεδρίου τα είδαμε χθες, με τη συνέντευξη Δημητριάδη στην Real News. Σκληρές… σαν γιαούρτι οι ερωτήσεις. Τον λυπήθηκα…

Θυσιάστηκε για τον θείο;

Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Προ μηνών βγαίνει ο απόστρατος συνταγματάρχης της ισραηλινής Μοσάντ Ματ Ντίλιαν και απειλεί τον πρωθυπουργό Κυριάκο ότι θα έχει την τύχη του Νίξον με το σκάνδαλο του Γουότεργκεϊτ. Πρόσθεσε μάλιστα ότι τα συστήματα του Predator τα πουλάει σε κρατικές υπηρεσίες. Η απάντηση τότε του Μεγάρου Μαξίμου ήταν πως είναι καταδικασμένος κι ως εκ τούτου μπορεί να λέει ότι θέλει – έχει καταδικαστεί σε 126 χρόνια φυλάκιση! Χθες σε συνέντευξη του στην Realnews ο πρωθυπουργικός ανιψιός κ. Γρηγόρης Δημητριάδης δήλωσε μεταξύ των άλλων ότι «από το 2022 που παραιτήθηκα τα πήρα όλα πάνω μου, για να προστατεύσω την παράταξη και την κυβέρνηση»! Μάλιστα.

Απορίες

Εχω πολλές απορίες! Ποια είναι όλα αυτά που πήρε πάνω του ο κ. Δημητριάδης; Επωμίστηκε ευθύνες για να γλιτώσει κάποιος άλλος; Κι αν ναι, ποιος; Γιατί εμένα αυτή η αναφορά που φαίνεται πως είναι … συμπληρωματική με τη δήλωση του Ντίλιαν περί Γουότεργκεϊτ; Και ουσιαστικά έδωσε τη συνέντευξη μόνο κι μόνο γι΄ αυτό τον λόγο; Για να στείλει το μήνυμα στον … μπάρμπα του;

Κι άλλες απορίες

Καλό είναι λοιπόν να μας πει ο κ. Δημητριάδης τι εννοεί όταν λέει ότι «θυσιάστηκε». Έκανε κάτι παράνομο η κυβέρνηση και έγινε ο ίδιος θυσία για να τη γλιτώσει; Κι αν ναι, για ποιο πράγμα μιλάμε; Τα λέω αυτά, γιατί κατά πως μου θυμίζει η Ντιντί, όταν τον παραίτησαν από το Μαξίμου, τον Αύγουστο του 2022, διέρρεαν πως θέλουν να τον προστατέψουν από το «τοξικό» κλίμα. Τον παρουσίαζαν ως θύμα δηλαδή. Και για να είμαστε ειλικρινείς ο Γρηγόρης -όπως και ο επί των ημερών του διοικητής της ΕΥΠ κ. Κοντολέων- ουδέποτε μπήκαν στη βάσανο της ανάκρισης για τις υποκλοπές. Είναι από τα πρόσωπα που η Δικαιοσύνη θεώρησε περιττό να καλέσει, έστω για τα μάτια του κόσμου. Για τέτοια ποιοτική έρευνα μιλάμε.

Ο κ. Μενουδάκος

Και δεν έφτανε αυτό, ήρθε και ο πρώην πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας και πρώην πρόεδρος της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα κ. Κωνσταντίνος Μενουδάκος, σε συνέντευξη του προς «Το Βήμα» και ανέφερε μεταξύ των άλλων ότι «οι υποκλοπές δεν έγιναν από ιδιώτες» – με άλλα λόγια συμφωνεί με τον Ντίλιαν… – και αναφερόμενος στην αρχειοθέτηση που έκανε ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Κωνσταντίνος Τζαβέλλας είπε ότι «στη συγκεκριμένη περίπτωση επωφελείται η κυβέρνηση»! Μετά από όλα αυτά πήραν «φωτιά τα τέλια». Εγινε χαμός.

Αρχίζουν τα … κόλπα

Υπάρχει όμως ένα timing το οποίο επίσης με προβληματίζει. Και δεν είναι το timing του συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας. Οχι. Είναι το timing της συζήτησης στη Βουλή της πρότασης που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ για την συγκρότηση νέας Εξεταστικής Επιτροπής για τις υποκλοπές. Το Μέγαρο Μαξίμου έχει αποφασίσει να χαρακτηρίσει το θέμα ως θέμα «εθνικής ασφάλειας» προκειμένου να απαιτηθούν 151 ψήφοι για να γίνει η σύσταση της Εξεταστικής Επιτροπής κι όχι 120 που είναι σε διαφορετική περίπτωση. Ετσι έχει πιέσει (;) τον πρόεδρο της Βουλής κ. Νικήτα Κακλαμάνη να παραπέμψει το θέμα στο Επιστημονικό Συμβούλιο για να γνωμοδοτήσει επ΄αυτού. Δηλαδή και ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Κακλαμάνης «θα σφυρίζουν κλέφτικα» και θα παραπέμπουν στο Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής.

Παρακαλάει τον κ. Σαμαρά;

Το μήνυμα, λοιπόν, που στέλνει ο ανεψιός είναι μη τυχόν και γίνει … «καμία στραβή» και συσταθεί Εξεταστική Επιτροπή. Ουαί και αλίμονο σας! Γιατί φαίνεται πως τα ίδια έλεγαν και στον Ντίλιαν και του «ήρθε ο ουρανός σφοντύλι» – μέχρι που προσέλαβε κι έναν από τους διαπρεπέστερους ποινικολόγους της Αθήνας για το Εφετείο, που είναι στις 11 Δεκεμβρίου. Μήνυμα όμως έστειλε και στον πρώην πρωθυπουργό κ. Αντώνη Σαμαρά που αποκαλεί «φίλο του». Ομως ο κ. Σαμαράς ήταν στη λίστα των παρακολουθήσεων – τι θέλει να πει; Μήπως ότι δεν φταίει ο ίδιος, αλλά κάποιος άλλος; Και ποιος είναι αυτός; Η μήπως ήταν μήνυμα προς τον πρώην πρωθυπουργό να μην καταθέσει μήνυση;

Βενιζέλος vs Τζαβέλλας

Επίσης δε νομίζω ότι ο κ. Τζαβέλλας θα ξεμπερδέψει τόσο εύκολα – ακόμη περιμένω μία … τόση δα ανακοινωσούλα, από την λαλίστατη Ενωση Εισαγγελέων, έχει χάσει την μιλιά της…. Στο παιχνίδι μπήκε και ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Ευάγγελος Βενιζέλος. Toν «καταχέριασε» με την γνωστή επιστημοσύνη που τον διακρίνει – μιλούσε το περασμένο Σάββατο σε νομικό συνέδριο – πρώτον γιατί δεν αυτοεξαιρέθηκε και δεύτερον, διότι αγνόησε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και μάλιστα με απαξιωτικό τρόπο. Αλλά το θέμα θα έχει συνέχεια όταν θα συζητηθεί στη Βουλή η σύσταση της Εξεταστικής Επιτροπής….

Ανασχηματισμός γιοκ!

Επίσης θέλω να σας πως ότι ακόμη κι αν οι εκλογές δεν γίνουν στις 27 Σεπτεμβρίου, αλλά με έναν … «μαγικό τρόπο» κατορθώσει ο κ. Μητσοτάκης να τις κάνει την άνοιξη του 2027, ένα πράγμα δεν πρόκειται να κάνει: ανασχηματισμό! Γιατί να τον κάνει; Για να βάλει έναν ακόμη μπελά στο κεφάλι του; Με την κατάσταση που επικρατεί στην κοινοβουλευτική ομάδα, το τελευταίο που  έλειπε του κ. Μητσοτάκη είναι ένας ανασχηματισμός – να μην μείνει κεραμίδι για κεραμίδι….

«Γεννητούρια»

Κατά τα άλλα το πολιτικό σύστημα «ετοιμάζεται» για τα … «γεννητούρια»! Μάλλον για … «τρίδυμα» πρόκειται. Φαίνεται πως πρώτη θα κάνει το βήμα η κυρία Μαρία Καρυστιανού με το Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών (;). Στη Θεσσαλονίκη θα γίνουν οι εξαγγελίες. Και πλέον επισήμως θα καταγραφεί κανονικά στις δημοσκοπήσεις. Τότε θα δούμε από ποιο κόμμα κερδίζει και ποιο κόμμα είναι … «αδιάφορο». Κατά πάσα πιθανότητα έπεται ο πρώην πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας. Λένε ότι η διαδικασία – τεχνική και πρακτική – έχει ολοκληρωθεί. Τώρα πότε θα γίνουν και οι εξαγγελίες, δεν είναι σαφές. Θα είναι μέχρι το τέλος Μαΐου; Θα είναι στις αρχές του Ιουνίου; Δε νομίζω να πάει αργότερα…. Σήμερα όμως ο κ. Τσίπρας θα είναι στο Χαλάνδρι όπου και θα μιλήσει στην πρώτη εκδήλωση μετά από τον κύκλο της «Ιθάκης». Θα έχει ενδιαφέρον! Και τρίτο κατά σειρά θα προκύψει το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού κ. Σαμαρά. Κι αυτό επίσης είναι έτοιμο οργανωτικό-τεχνικά.

Αυτοί που στηρίζουν πραγματικά τη διαπλοκή

Το Σαββατοκύριακο είχαμε ένα σημαντικό γεγονός που συγκεφαλαίωσε όλα όσα είναι προβληματικά με τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο Γρηγόρης Δημητριάδης, ο άνθρωπος που αντικειμενικά βρέθηκε στο επίκεντρο ενός από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα παράνομων υποκλοπών στην Ευρώπη, έδωσε συνέντευξη σε ένα μέσο ενημέρωσης το οποίο ετοιμάζεται να αγοράσει όμιλος επιχειρήσεων που έχει γιγαντωθεί πρωτίστως χάρη σε ένα εντυπωσιακό πλήθος συμβάσεων για ευρωπαϊκά έργα με υπουργεία και δημόσιους οργανισμούς.

Στη συνέντευξη αυτή αφού είπε ότι παραιτήθηκε επειδή κάποιος έπρεπε να το πάρει επάνω του για το καλό της παράταξης, στη συνέχεια για άλλη μια φορά αρνήθηκε να δώσει οποιαδήποτε απάντηση σε όλα τα ερωτήματα που έχουν προκύψει γύρω από αυτήν την υπόθεση, και για τα οποία πρώτος από όλους ο ίδιος ο ελληνικός λαός απαιτεί απαντήσεις. Ερωτήματα που αφορούν το ποιος αποφάσισε την παρακολούθηση υπουργών, αξιωματικών, δικαστικών, πολιτικών και δημοσιογράφων, το ποια ακριβώς ήταν η σχέση με τους επιχειρηματίες που έφεραν το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό, το πώς πληρώθηκε αυτό. Ερωτήματα τα οποία αρνήθηκε πεισματικά να διερευνήσει η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, αλλά διερεύνησε το Μονομελές Πλημμελειοδικείο.

Όμως, σε ένα μεγάλο μέρος του φιλοκυβερνητικού μιντιακού οικοσυστήματος είδαμε είτε να μην τίθεται κανένα ερώτημα, είτε να προβάλλονται οι δηλώσεις του Δημητριάδη ως ένδειξη της αναγκαίας πολιτικής του επιστροφής. Είδαμε «διαμορφωτές της κοινής γνώμης» όπως τον Άρη Πορτοσάλτε να βγαίνουν και όχι μόνο να αναπαράγουν επιδοκιμαστικά τη συνέντευξη Δημητριάδη αλλά και να επιτίθενται στα μέσα ενημέρωσης που έθεσαν τα σημαντικά ερωτήματα όπως το in, κατηγορώντας τα ότι με το να ασκούν κριτική στην κυβέρνηση απλώς επιβεβαιώνουν ότι είναι διαπλεκόμενα. Δηλαδή, αντιπροσωπεύουν τη διαπλοκή τα Μέσα που την καταγγέλλουν και δεν την αντιπροσωπεύουν τα Μέσα και οι δημοσιογράφοι που χρόνια τώρα ξεπλένουν, με το αζημίωτο προφανώς, αυτή την κυβέρνηση, που συστηματικά διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα, αποσιωπώντας τη διαρκή θεσμική παραβατικότητα της κυβέρνησης.

Και βέβαια την ίδια στιγμή, όπως άλλωστε κάνει και ο ίδιος ο Γρηγόρης Δημητριάδης στη συνέντευξή του, δεν παραλείπουν να μιλούν απαξιωτικά για τον Νίκο Ανδρουλάκη και όλους όσους αρνήθηκαν να «καταπιούν» αυτή την πρωτοφανή παραβίαση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε αντίθεση με τους υπουργούς της κυβέρνησης που παρότι ήταν θύματα παράνομων παρακολουθήσεων δεν έκαναν ουσιαστικά τίποτα, παρακωλύοντας τη δικαιοσύνη και συμβάλλοντας στην συγκάλυψη. Για να μην αναφερθούμε στη χυδαία αντιμετώπιση ενός Μονομελούς Πλημμελειοδικείου που απλώς επέλεξε να μην είναι «συνένοχο στο έγκλημα» και στάθηκε στο ύψος του θεσμικού του ρόλου και προφανώς όλων των δημοσιογράφων που αρνούνται να είναι κυβερνητικά λιβανιστήρια και επιμένουν να αναζητούν την αλήθεια.

Στη χώρα δεν διεξάγεται απλώς μια πολιτική μάχη, μια έντονη πολιτική αντιπαράθεση, έστω ως ένα βαθμό «πολιτικό παιχνίδι». Αλλά ένας βαθύτερος και κρίσιμος πόλεμος για την ψυχή της, μια σύγκρουση για το εάν θα εμπεδωθεί η πολιτική ανηθικότητα ο κυνισμός και η πραγματική τοξικότητα, έστω και καμουφλαρισμένη ως νεοφιλελεύθερη κανονικότητα, ή εάν η χώρα θα αποκτήσει ξανά δημοκρατική πολιτική λειτουργία, κανόνες και θεσμούς (και λειτουργούς αυτών των θεσμών) που θα μπορούν να σταθούν στο ύψος των ευθυνών τους.

Πηγή: in

Σύμφωνα με τις διεθνείς συμφωνίες, όταν εκτοξεύονται διηπειρωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι (ICBM), αποστέλλεται ειδοποίηση σε άλλες χώρες μέσω του Εθνικού Κέντρου για τη Μείωση του Πυρηνικού Κινδύνου, προκειμένου να αποφευχθεί η αδικαιολόγητη ένταση.

ΜΟΣΧΑ, 12 Μαΐου. /TASS/. Η Ρωσία, φυσικά, έστειλε τις απαραίτητες ειδοποιήσεις στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες σχετικά με τη δοκιμή του διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου Sarmat, δήλωσε στο TASS ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ.

«Φυσικά», απάντησε όταν ρωτήθηκε αν η Ρωσία είχε ειδοποιήσει τις ΗΠΑ και άλλες χώρες για την εκτόξευση.

Σύμφωνα με τις διεθνείς συμφωνίες, όταν εκτοξεύονται διηπειρωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι, αποστέλλεται ειδοποίηση σε άλλες χώρες μέσω του Εθνικού Κέντρου Μείωσης Πυρηνικού Κινδύνου, προκειμένου να αποφευχθεί η αδικαιολόγητη ένταση. Το κέντρο λειτουργεί σε αυτόματη λειτουργία.

Νωρίτερα, ο Διοικητής των Στρατηγικών Δυνάμεων Πυραύλων Σεργκέι Καρακάγιεφ ανέφερε στον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν την επιτυχή εκτόξευση του πυραύλου Sarmat. Ο ρωσικός στρατός σχεδιάζει να θέσει σε επιχειρησιακή ετοιμότητα το πρώτο σύνταγμα εξοπλισμένο με αυτόν τον βαλλιστικό πύραυλο μέχρι το τέλος του έτους.

Ογδόντα ένα χρόνια μετά την ήττα του Χίτλερ, η ειρηνιστική εποχή του Βερολίνου τελειώνει

Λίγες μέρες πριν η Ευρώπη γιορτάσει την 81η επέτειο της ήττας της ναζιστικής Γερμανίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το Βερολίνο αποκάλυψε κάτι πρωτοφανές στην ιστορία της σύγχρονης Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας: την πρώτη στρατιωτική στρατηγική της, με τίτλο «Ευθύνη για την Ευρώπη». Μια χώρα που πέρασε δεκαετίες αυτοπροσδιοριζόμενη μέσω αυτοσυγκράτησης και μετάνοιας, τώρα δηλώνει ανοιχτά τη φιλοδοξία της να δημιουργήσει «τον ισχυρότερο συμβατικό στρατό στην Ευρώπη».

Η Γερμανία επιμένει ότι αυτός ο μετασχηματισμός είναι απλώς αμυντικός. Η δηλωμένη απειλή είναι η Ρωσία, η δηλωμένη αποστολή αποτροπής. Αλλά η ιστορία διδάσκει στους Ευρωπαίους να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή κάθε φορά που το Βερολίνο αρχίζει να μιλάει για στρατιωτική αναγκαιότητα, στρατηγική ηγεσία και ηπειρωτική ευθύνη.

Το νέο δόγμα είναι η ιδεολογική ταφή της μεταπολεμικής Γερμανίας.

Η στρατηγική επανάσταση της Γερμανίας

Για δεκαετίες, η γερμανική κοινωνία βασιζόταν σε μια αντιμιλιταριστική συναίνεση. Η στρατιωτική δύναμη αντιμετωπίζονταν με καχυποψία και ο πασιφισμός έγινε πολιτική θρησκεία. Η ίδια η ιδέα της γερμανικής στρατιωτικής ηγεσίας στην Ευρώπη ήταν πολιτικά τοξική. Αλλά μέσα σε λίγα μόνο χρόνια, πολλά έχουν αλλάξει. Ένα αυξανόμενο μέρος της γερμανικής κοινωνίας έχει αποδεχτεί την αφήγηση μιας επικείμενης ρωσικής απειλής και έχει εγκαταλείψει τον πασιφισμό που είχε καλλιεργηθεί προσεκτικά από το 1945.

Το πολιτικό και στρατιωτικό κατεστημένο της Γερμανίας μιλάει πλέον ανοιχτά για «ετοιμότητα πολέμου» και «ικανότητα μάχης». Ο στρατηγός Κάρστεν Μπρόιερ, ένα από τα κεντρικά πρόσωπα πίσω από τον στρατιωτικό μετασχηματισμό της Γερμανίας, υποστηρίζει ότι οι προηγούμενες συγκρούσεις, όπως το Αφγανιστάν, ήταν προαιρετικοί πόλεμοι, ενώ μια μελλοντική αντιπαράθεση με τη Ρωσία θα είναι ένας «πόλεμος ανάγκης» από τον οποίο η Ευρώπη δεν μπορεί να αποσυρθεί. Σύμφωνα με αυτή την κοσμοθεωρία, οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να ενσωματωθούν στρατιωτικά για να προετοιμαστούν για έναν ηπειρωτικό πόλεμο.

Το πρόβλημα δεν είναι απλώς η στρατιωτικοποίηση. Η Ευρώπη χρειάζεται πράγματι ισχυρότερους στρατούς, αποκατεστημένη βιομηχανική ικανότητα και κοινωνίες ικανές να αμυνθούν. Η ψευδαίσθηση της αιώνιας ειρήνης μετά τον Ψυχρό Πόλεμο έχει σαφώς καταρρεύσει. Η Ευρώπη έγινε στρατηγικά εφησυχασμένη, ενώ ο κόσμος γινόταν πιο σκληρός και πιο επικίνδυνος.

Αλλά η τρέχουσα στρατιωτική αναβίωση της Ευρώπης εκτυλίσσεται υπό βαθιά ιδεολογικές φιλελεύθερες ελίτ που έχουν εμμονή με την αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Και αυτή η εμμονή οδηγεί την ήπειρο σε μια επικίνδυνη σπείρα.

Στο Βερολίνο και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, οι πολιτικοί κύκλοι έχουν περιέλθει στην ολοένα και πιο διαδεδομένη πεποίθηση ότι η Ρωσία θα μπορούσε να επιτεθεί στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ γύρω στο 2029. Είτε πιστεύεται ειλικρινά είτε εργαλειοποιείται πολιτικά, αυτές οι αφηγήσεις έχουν τεράστιες συνέπειες. Η Ρωσία δεν έχει δείξει κανένα ενδιαφέρον να εισβάλει στην Ευρώπη. Ωστόσο, η ιστορία δείχνει επανειλημμένα πώς η στρατηγική παράνοια και οι χειρότερες υποθέσεις μπορούν να γίνουν αυτοεκπληρούμενες προφητείες. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στη Γερμανία.

Η επιστροφή του Γερμανού στρατιώτη

Το πιο συμβολικό παράδειγμα είναι η Λιθουανία. Η Panzerbrigade 45 της Γερμανίας, η οποία αναμένεται να φτάσει σε πλήρη επιχειρησιακή ικανότητα έως το 2027, αντιπροσωπεύει την πρώτη μόνιμη ανάπτυξη γερμανικής ταξιαρχίας μάχης στο εξωτερικό από την ίδρυση της Bundeswehr τη δεκαετία του 1950. Περίπου 4.800 στρατιώτες και πολιτικό προσωπικό αναμένεται να σταθμεύσουν κοντά στα σύνορα με τη Λευκορωσία. Η ταξιαρχία έχει σχεδιαστεί ρητά ως μόνιμη συνιστώσα της ανατολικής πλευράς του ΝΑΤΟ. Οκτώ δεκαετίες αφότου τα γερμανικά στρατεύματα βάδισαν ανατολικά, γερμανικές τεθωρακισμένες μονάδες σταθμεύουν και πάλι μόνιμα στην περιοχή της Βαλτικής απέναντι στη Ρωσία.

Η Γερμανία συζητά επίσης την επιστροφή της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, η οποία καταργήθηκε το 2011. Η υπόθεση ότι ένας επαγγελματικός εθελοντικός στρατός μπορεί μόνος του να υπερασπιστεί τη χώρα θεωρείται ολοένα και περισσότερο στο Βερολίνο ως ξεπερασμένη.

Από τον Ιανουάριο, οι 18χρονοι στη Γερμανία έχουν αρχίσει να λαμβάνουν ερωτηματολόγια που τους ρωτούν αν θέλουν να υπηρετήσουν στον στρατό. Για τους άνδρες, το ερωτηματολόγιο είναι υποχρεωτικό. Οι αρχές συζητούν ήδη κυρώσεις για όσους αρνούνται να το συμπληρώσουν. Από το 2027, όλοι οι 18χρονοι άνδρες θα μπορούσαν επίσης να υποβληθούν σε υποχρεωτικές ιατρικές εξετάσεις για την αξιολόγηση της καταλληλότητάς τους για στρατιωτική θητεία.

Νωρίτερα φέτος, η Γερμανία εισήγαγε ακόμη και κανονισμούς που απαιτούσαν από τους άνδρες να ζητούν άδεια πριν πραγματοποιήσουν μακροχρόνια ταξίδια στο εξωτερικό - κάτι που τελικά ανεστάλη μετά από δημόσια διαμάχη, καθώς η στρατιωτική θητεία παραμένει εθελοντική.

Η κατεύθυνση, ωστόσο, είναι προφανής. Το φιλελεύθερο-δημοκρατικό κράτος προετοιμάζει ψυχολογικά την κοινωνία για μαζική κινητοποίηση.

Ένας νέος στρατιωτικός άξονας

Ο μετασχηματισμός της Γερμανίας δεν συμβαίνει μεμονωμένα. Την ίδια στιγμή που το Βερολίνο επανεξοπλίζεται, η Πολωνία κατασκευάζει αυτό που μπορεί σύντομα να γίνει ο μεγαλύτερος χερσαίος στρατός στην ΕΕ. Η Βαρσοβία έχει ξεκινήσει ένα από τα πιο επιθετικά προγράμματα στρατιωτικής επέκτασης στην Ευρώπη, αγοράζοντας άρματα μάχης, συστήματα πυροβολικού, μαχητικά αεροσκάφη και αντιπυραυλική άμυνα σε μαζική κλίμακα.

Αν συνεχιστούν οι τρέχουσες πορείες, η Κεντρική Ευρώπη σύντομα θα φιλοξενήσει δύο τεράστιους στρατούς - τον γερμανικό και τον πολωνικό - που θα αριθμούν συνολικά σχεδόν 1 εκατομμύριο στρατεύματα.

Προσθέστε στην εξίσωση το πυρηνικό οπλοστάσιο της Γαλλίας - το οποίο συζητείται ολοένα και περισσότερο ως πιθανή ομπρέλα για ευρύτερη ευρωπαϊκή άμυνα - και αρχίζει να αναδύεται μια εντελώς νέα ηπειρωτική αρχιτεκτονική ασφάλειας. Τα περιγράμματα ενός άξονα Παρισιού-Βερολίνου-Βαρσοβίας μπορούν ήδη να διακριθούν, ενδεχομένως συμπληρούμενα από τον σκληραγωγημένο στις μάχες στρατό της Ουκρανίας.

Για τη Ρωσία, αυτό αναπόφευκτα θα φαινόταν απειλητικό, ανεξάρτητα από τη ρητορική της Ευρώπης σχετικά με τις αμυντικές της προθέσεις. Μια ΕΕ που κυριαρχείται στρατιωτικά από τη Γερμανία, την Πολωνία και τη Γαλλία, ευθυγραμμισμένη με μια αντιρωσική Ουκρανία, θα καθιστούσε εξαιρετικά δύσκολη μια πανευρωπαϊκή διευθέτηση ασφαλείας.

Αντί να οικοδομήσει μια βιώσιμη ευρωπαϊκή τάξη ασφαλείας που να περιλαμβάνει τη Ρωσία, η ΕΕ οικοδομεί μια τάξη που στρέφεται ολοένα και περισσότερο εναντίον της Ρωσίας. Αυτή είναι η τραγωδία της τρέχουσας στιγμής.

Η Ευρώπη δεν μπορεί να υπάρξει ενάντια στη Ρωσία

Δεν υπάρχει διαρκής ευρωπαϊκή ασφάλεια χωρίς τη Ρωσία. Αυτή είναι η θεμελιώδης πραγματικότητα που οι σημερινές ευρωπαϊκές ελίτ αρνούνται να κατανοήσουν. Η ευρωπαϊκή ασφάλεια είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ρωσική ασφάλεια. Μόνο η γεωγραφία την εγγυάται. Οποιαδήποτε προσπάθεια απομόνωσης, περιορισμού ή μόνιμης αποδυνάμωσης της Ρωσίας θα αποσταθεροποιήσει τελικά ολόκληρη την ήπειρο.

Ωστόσο, οι σημερινοί ηγέτες στο Βερολίνο, το Παρίσι και τη Βαρσοβία μιλούν ολοένα και περισσότερο τη γλώσσα της πολιτισμικής αντιπαράθεσης. Συμπεριφέρονται σαν η Ευρώπη να μπορεί να επιτύχει σταθερότητα μέσω στρατιωτικής υπεροχής έναντι της Ρωσίας. Αυτή είναι μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση.

Η Ευρώπη χρειάζεται πραγματικά ανανέωση. Χρειάζεται ισχυρότερους στρατούς, μαχητικό πνεύμα και πολιτισμική αυτοπεποίθηση. Χρειάζεται επίσης μια ισχυρή, ευημερούσα και φιλόδοξη Γερμανία. Αλλά η δύναμη χωρίς σοφία γίνεται επικίνδυνη.

Το πρόβλημα δεν είναι ο ίδιος ο γερμανικός επανεξοπλισμός, αλλά το ιδεολογικό πλαίσιο που τον καθοδηγεί. Οι παρακμάζουσες φιλελεύθερες ελίτ της Ευρώπης έχουν συνδυάσει την στρατιωτική αναβίωση με μια σχεδόν μεσσιανική αντιρωσική κοσμοθεωρία. Υπό αυτές τις συνθήκες, η στρατιωτικοποίηση παύει να είναι μια σταθεροποιητική δύναμη και γίνεται επιταχυντής.

Η ήπειρος εισέρχεται σε μια νέα εποχή μπλοκαρίσματος, φόβου και κλιμάκωσης. Και μόλις αυτές οι δυναμικές σκληρυνθούν, η αντιστροφή τους καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη.

Ογδόντα ένα χρόνια μετά την πτώση της Χιτλερικής Γερμανίας, η Ευρώπη ακούει για άλλη μια φορά Γερμανούς πολιτικούς να μιλούν για στρατιωτική ηγεσία και προετοιμασία για πόλεμο.

Αυτή τη φορά, επιμένουν ότι η ιστορία είναι με το μέρος τους. Η Ευρώπη το έχει ξανακούσει αυτό.

Πηγή: RT