Εκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο πόλεμος στο Ιράν δεν αποτελεί απλώς μια περιφερειακή σύγκρουση, αλλά έναν παράγοντα που επηρεάζει βαθιά την παγκόσμια ισορροπία ισχύος, δημιουργώντας ευκαιρίες για το Πεκίνο να ενισχύσει τη θέση του διεθνώς και να επεκτείνει την επιρροή του σε πολλαπλά επίπεδα

Μια απόρρητη έκθεση των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, την οποία φέρνει στο φως η Washington Post, αποκαλύπτει ότι η Κίνα αξιοποιεί τον πόλεμο με το Ιράν για να ενισχύσει σημαντικά τη στρατηγική θέση της απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με αμερικανούς αξιωματούχους, η ανάλυση εξετάζει πώς το Πεκίνο εκμεταλλεύεται την κρίση σε πολλαπλά επίπεδα –στρατιωτικό, οικονομικό, διπλωματικό και επικοινωνιακό– με στόχο να αποκτήσει συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι της Ουάσινγκτον. Η έκθεση συντάχθηκε για τον επικεφαλής του Μεικτού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, Νταν Κέιν, και έχει προκαλέσει ανησυχία στο Πεντάγωνο σχετικά με το γεωπολιτικό κόστος της αντιπαράθεσης της Ουάσινγκτον με την Τεχεράνη. Η χρονική συγκυρία, σημειώνει η Post, θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ πραγματοποιεί συνομιλίες στο Πεκίνο με τον κινέζο ομόλογό του Σι Τζινπίνγκ.

Η ανάλυση βασίζεται στο μοντέλο DIME· ένα πλαίσιο που αξιολογεί τη χρήση τεσσάρων βασικών εργαλείων κρατικής ισχύος: διπλωματία, πληροφόρηση, στρατιωτική δύναμη και οικονομία. Μέσα από αυτό το πρίσμα καταγράφεται ότι η Κίνα όχι μόνο παρακολουθεί τις εξελίξεις, αλλά παρεμβαίνει ενεργά προκειμένου να επωφεληθεί. Σε στρατιωτικό επίπεδο, σύμφωνα με την Post, η έκθεση αναφέρει ότι η Κίνα έχει προχωρήσει σε πωλήσεις οπλικών συστημάτων προς συμμάχους των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο, οι οποίοι προσπαθούν να προστατεύσουν στρατιωτικές βάσεις και ενεργειακές εγκαταστάσεις από επιθέσεις του Ιράν με πυραύλους και drones. Ταυτόχρονα το Πεκίνο αξιοποιεί την κατάσταση για να μελετήσει τις επιχειρησιακές τακτικές των ΗΠΑ, αποκτώντας πολύτιμες πληροφορίες για το πώς διεξάγεται ένας σύγχρονος πόλεμος.

Την ίδια στιγμή, τονίζει η Post, η σύγκρουση έχει οδηγήσει σε σημαντική εξάντληση των αμερικανικών αποθεμάτων πυρομαχικών. Μεγάλος αριθμός πυραύλων, βομβών και συστημάτων αναχαίτισης έχει χρησιμοποιηθεί για την υπεράσπιση συμμάχων και την αντιμετώπιση των ιρανικών επιθέσεων. Αυτό δημιουργεί ανησυχίες για την ετοιμότητα των ΗΠΑ σε περίπτωση πιθανής σύγκρουσης με την Κίνα, ιδίως σε σχέση με την Ταϊβάν. Η κατάσταση αυτή προκαλεί έντονο προβληματισμό και σε άλλους συμμάχους των ΗΠΑ, όπως η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, οι οποίοι ανησυχούν για το κατά πόσο η Ουάσινγκτον θα μπορέσει να ανταποκριθεί σε ενδεχόμενες κρίσεις στην περιοχή της Ασίας. Σε οικονομικό επίπεδο, η Κίνα φαίνεται να επωφελείται από την ενεργειακή κρίση που προκάλεσε το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, μιας κρίσιμης θαλάσσιας οδού για τη μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Παρότι το Πεκίνο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ενέργεια του Κόλπου, έχει καταφέρει να περιορίσει τις επιπτώσεις, σημειώνει η Post, χάρη στα μεγάλα αποθέματα πετρελαίου και την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Αυτή η σχετική ανθεκτικότητα επιτρέπει στην Κίνα να προβάλλεται ως αξιόπιστος εταίρος στη διεθνή σκηνή. Εχει ήδη προσεγγίσει χώρες όπως η Ταϊλάνδη, η Αυστραλία και οι Φιλιππίνες, προσφέροντας βοήθεια για την κάλυψη ενεργειακών αναγκών, καθώς και πρόσβαση σε τεχνολογίες πράσινης ενέργειας ως μακροπρόθεσμη λύση. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι αυτή η πολιτική δεν είναι ανιδιοτελής, αλλά εντάσσεται σε μια στρατηγική προσπάθεια ενίσχυσης της επιρροής της Κίνας και αποδυνάμωσης των σχέσεων των ΗΠΑ με παραδοσιακούς τους συμμάχους. Σε αντίθεση με προηγούμενες κρίσεις, όταν η Ουάσινγκτον αναλάμβανε πρωτοβουλίες για τον συντονισμό διεθνών αντιδράσεων, αυτή τη φορά, γράφει η Post, φαίνεται να υπάρχει απουσία ανάλογης κινητοποίησης, αφήνοντας χώρο στο Πεκίνο να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Σε επικοινωνιακό επίπεδο, η Κίνα αξιοποιεί την κατάσταση για να πλήξει την εικόνα των ΗΠΑ. Μέσα από τη ρητορική της, παρουσιάζει τον πόλεμο ως παράνομο και ως ένδειξη επιθετικής και μονομερούς πολιτικής της Ουάσινγκτον. Με αυτόν τον τρόπο, σημειώνεται στην έκθεση, επιχειρεί να υπονομεύσει την αξιοπιστία των ΗΠΑ ως εγγυήτριας δύναμης της διεθνούς τάξης. Από την πλευρά τους, οι αμερικανοί αξιωματούχοι απορρίπτουν τους ισχυρισμούς ότι η ισορροπία ισχύος έχει μεταβληθεί υπέρ της Κίνας. Υποστηρίζουν ότι ο αμερικανικός στρατός παραμένει η ισχυρότερη δύναμη παγκοσμίως και ότι οι επιχειρήσεις κατά του Ιράν έχουν ήδη αποδυναμώσει σημαντικά τις στρατιωτικές δυνατότητες της Τεχεράνης. Η κινεζική πλευρά, αντιθέτως, δηλώνει ότι στόχος της είναι η αποκλιμάκωση της έντασης και η προώθηση της ειρήνης, απορρίπτοντας κατηγορίες ότι εκμεταλλεύεται την κατάσταση για γεωπολιτικά οφέλη.

Ωστόσο, σύμφωνα με την Post, πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο πόλεμος έχει ήδη ενισχύσει τη θέση της Κίνας στη διεθνή σκηνή. Η σύγκρουση έχει πλήξει την εικόνα και την αξιοπιστία των ΗΠΑ, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, λόγω των οικονομικών συνεπειών και της δυσαρέσκειας της κοινής γνώμης. Η χρονική στιγμή της έκθεσης είναι ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς συμπίπτει με τις συνομιλίες ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Σι Τζινπίνγκ, στο Πεκίνο, οι οποίες αποσκοπούν στην επαναπροσέγγιση των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου. Οι διαπραγματεύσεις, σημειώνει η Post, περιλαμβάνουν και προσπάθειες εξεύρεσης λύσης για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ και την αντιμετώπιση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος. Παρά τις πιέσεις, ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι οι ΗΠΑ δεν χρειάζονται τη βοήθεια της Κίνας για να τερματίσουν τον πόλεμο, εκφράζοντας βεβαιότητα για την έκβαση της σύγκρουσης.

Η Κίνα, όμως, εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι οι ΗΠΑ έχουν εμπλακεί σε μια δαπανηρή και παρατεταμένη σύγκρουση, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως πιο σταθερή και υπεύθυνη δύναμη. Η κατάσταση της δίνει τη δυνατότητα να αποσπάσει την προσοχή από δικά της ζητήματα, όπως οι κατηγορίες για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η έκθεση, σύμφωνα με την Post, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο πόλεμος στο Ιράν δεν αποτελεί απλώς μια περιφερειακή σύγκρουση, αλλά έναν παράγοντα που επηρεάζει βαθιά την παγκόσμια ισορροπία ισχύος, δημιουργώντας ευκαιρίες για την Κίνα να ενισχύσει τη θέση της διεθνώς και να επεκτείνει την επιρροή της σε πολλαπλά επίπεδα. 

Τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά από το Ιράν, ενώ συνεχίζεται ο αμερικανικός αποκλεισμός στα ιρανικά λιμάνια

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) θα επιταχύνουν την κατασκευή ενός νέου πετρελαιαγωγού για να διπλασιάσουν τις εξαγωγικές δυνατότητές τους μέσω της Φουτζάιρα από το 2027, ανακοίνωσε σήμερα το Γραφείο Μέσων Ενημέρωσης της κυβέρνησης του Αμπού Ντάμπι (ADMO), διευρύνοντας κατά πολύ τη δυνατότητά τους να παρακάμψουν τα Στενά του Ορμούζ.

Το ADMO δεν αποκάλυψε το αρχικό χρονοδιάγραμμα για το έργο

Ο πρίγκιπας διάδοχος του Αμπού Ντάμπι σεΐχης Χάλεντ μπιν Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ έδωσε οδηγία στην Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου του Αμπού Ντάμπι (ADNOC) να επιταχύνει το έργο του Αγωγού Ανατολής-Δύσης στη διάρκεια συνόδου εκτελεστικής επιτροπής, πρόσθεσε το ADMO, διευκρινίζοντας ότι ο αγωγός αυτός είναι υπό κατασκευή και αναμένεται να αρχίσει να λειτουργεί το 2027.

Μέσω του υπάρχοντος Αγωγού Αργού Πετρελαίου του Αμπού Ντάμπι (ADCOP), που είναι επίσης γνωστός ως ο αγωγός Χαμπσάν-Φουτζάιρα, μπορούν να μεταφερθούν έως και 1,8 εκατομμύριο βαρέλια την ημέρα και αυτός αποδείχθηκε ζωτικής σημασίας καθώς η χώρα προσπαθεί να μεγιστοποιήσει τις απευθείας εξαγωγές από την ακτή του Κόλπου του Ομάν.

Τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν αποκλεισμένα

Όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία είναι οι μόνοι παραγωγοί πετρελαίου του Κόλπου με αγωγούς που μεταφέρουν το αργό έξω από τα Στενά του Ορμούζ, στην ακτή του Κόλπου του Ομάν.

Το στενό θαλάσσιο πέρασμα ανάμεσα στο Ιράν και το Ομάν έχει στην πράξη αποκλειστεί από το Ιράν σε απάντηση στον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο εναντίον του που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου, στραγγαλίζοντας περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου που μεταφέρονται υπό κανονικές συνθήκες στην Ασία και αλλού.

Το Κουβέιτ, το Ιράκ, το Κατάρ και το Μπαχρέιν εξαρτώνται σχεδόν εξ ολοκλήρου από το στενό για τις μεταφορές.

Οι τιμές της ενέργειας αυξήθηκαν λόγω της διατάραξης των προμηθειών, ωθώντας κυβερνήσεις να προβλέπουν παροχή καυσίμων με δελτίο και ενισχύοντας τους φόβους για οικονομική ύφεση καθώς αυξάνεται ο πληθωρισμός.