Η πρόκληση για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι να κερδίσει τις εκλογές. Είναι να ξαναγίνει μια μεγάλη κεντροδεξιά, λαϊκή, δημοκρατική παράταξη

Η δημιουργία της Νέας Δημοκρατίας ήταν ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Πήρε έναν πολιτικό χώρο, αυτό της ελληνικής δεξιάς, που κουβαλούσε βαριά ιστορία, με αρκετές μελανές σελίδες, από τον Διχασμό, τη στήριξη αυταρχικών και αντιδημοκρατικών λογικών (από τον Μεταξά έως τη Δικτατορία των Συνταγματαρχών), τη μετεμφυλιακή βία και καταστολή, και του έδωσε τη δυνατότητα να είναι ένα σύγχρονο δημοκρατικό, θεσμικό, κεντροδεξιό κόμμα.

Προφανώς χρειάστηκε τα πρώτα χρόνια να πετύχει δύσκολες ισορροπίες και να συμπεριλάβει πολλές φωνές (τα κόμματα εξουσίας άλλωστε είναι εξορισμού πολυσυλλεκτικά) αλλά κατάφερε να τραβήξει διαχωριστικές γραμμές απέναντι και στον μετεμφυλιακό αντικομμουνισμό (άλλωστε πήρε εξαρχής την πρωτοβουλία να νομιμοποιήσει την κομμουνιστική αριστερά στη μεταπολίτευση) και τις χουντικές παραδόσεις, ενώ με τον κοινωνικό φιλελευθερισμό προσπάθησε να δώσει έμφαση στο κοινωνικό πρόσωπο.

Προφανώς στα χρόνια που ακολούθησαν η Νέα Δημοκρατία εξελίχθηκε. Όταν εμφανίστηκαν οι νεοφιλελεύθερες ιδέες το κόμμα αυτό θα είναι ο βασικός φορέας υποδοχής, ιδίως υπό την ηγεσία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, όμως το αρχικό τίμημα ήταν μεγάλο, εάν σκεφτούμε πόσο θριαμβευτικά πήρε την εξουσία το 1990 και πώς την έχασε το 1993. Γι’ αυτό και πάντα υπήρχε στο εσωτερικό της και η αγωνία για έμφαση σε ένα κοινωνικό πρόσωπο, σε μια ικανότητα να μην είναι απλώς η παράταξη της αγοράς.

Μέχρι τότε η Νέα Δημοκρατία είχε εφαρμόσει Μνημόνια (και είχε πληρώσει το κόστος για αυτό) αλλά αυτό είχε περισσότερο το χαρακτήρα μιας αναγκαστικής επιλογής. Ωστόσο, σταδιακά στην ελληνική δημόσια σφαίρα είχε αρχίσει να διαμορφώνεται ένα ιδεολογικό ρεύμα, αρκετοί το χαρακτήρισαν χρησιμοποιώντας τον όρο «Ακραίο Κέντρο», που θεωρούσε θετικές και αναγκαίες τις πολιτικές των Μνημονίων, που επικροτούσε αυτή η βίαιη και αυταρχική νεοφιλελεύθερη πολιτική. Το ρεύμα αυτό είχε απήχηση μέσα στη Νέα Δημοκρατία αλλά κυρίως δυνάμωνε εκτός αυτής – η δημιουργία του Ποταμιού ήταν ένα παράδειγμα, για να μην αναφερθούμε στις μετατοπίσεις στελεχών που είχαν ξεκινήσει από το ΠΑΣΟΚ.

Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη σταδιακά υιοθετεί αυτή την ταυτότητα. Πίσω από την επίκληση του «Κέντρου» βρισκόταν ένας σκληρός νεοφιλελευθερισμός, που συχνά δεν δίσταζε να χρησιμοποιεί και αντικομμουνιστικούς τρόπους απέναντι στις κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμη και να εργαλειοποιεί ζητήματα – πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα η πολεμική του Κυριάκου Μητσοτάκη ενάντια στην Συμφωνία των Πρεσπών παρότι ιστορικά και η οικογένειά του και το ρεύμα που εκπροσωπούσε ήταν υπέρ ενός συμβιβασμού στο θέμα του ονόματος. Καθόλου τυχαία η λογική της συναίνεσης ή του διαλόγου εγκαταλείπεται, με αποτέλεσμα το παράδοξο η Νέα Δημοκρατία να έχει ψηφίσει το Τρίτο Μνημόνιο, αλλά επειδή αυτό το εφάρμοζε μια εχθρική κυβέρνηση αυτή του ΣΥΡΙΖΑ να αρνείται υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη την παραμικρή συναίνεση.

Την ίδια στιγμή ο Κυριάκος Μητσοτάκης εισάγει ένα νέο σύστημα διακυβέρνησης, αυτό που ονομάζει «επιτελικό κράτος», που συγκεντρώνει όλες τις ουσιαστικές αποφάσεις στα χέρια του Πρωθυπουργού και του στενού μηχανισμού γύρω του. Η συγκέντρωση αυτή εξουσίας, όπως πληροφορηθήκαμε το 2022, γινόταν και με αθέμιτους τρόπους, δηλαδή μέσα από την παρακολούθηση ακόμη και κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών, πρώτα μέσω ΕΥΠ και στη συνέχεια μέσω του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator. Αυτή η διεργασία στην πράξη σταδιακά παραγκώνιζε όχι μόνο στελέχη (ουσιαστικά απαιτούσε από βουλευτές αλλά ακόμη και υπουργούς να δίνουν διαρκώς εχέγγυα «νομιμοφροσύνης» στο Μέγαρο Μαξίμου) αλλά και πλευρές της ίδιας της ταυτότητας της Νέας Δημοκρατίας. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τρόπος που η σταδιακή μετατόπιση σε μια ενδοτική πολιτική απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό δημιουργούσε πραγματικές εντάσεις μέσα στο κόμμα. Αντίστοιχα, η αποτυχία της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει προβλήματα, όπως η ακρίβεια, με εμμονή σε αποτυχημένες νεοφιλελεύθερες συνταγές, ερχόταν σε σύγκρουση με όσους επέμεναν στην ανάγκη μια μεγάλη λαϊκή παράταξη να έχει και κοινωνικό πρόσωπο.

Αποκορύφωμα όλων των μετατοπίσεων ο τρόπος που μέσα από το επιτελικό κράτος διαμορφώθηκε και μια νέου τύπου διαπλοκή. Από τη διαχείριση των αγροτικών ενισχύσεων μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι την κατανομή και διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης, διαμορφώθηκε ένα νέο πρότυπο όπου επιχειρήσεις ενισχύονται επιλεκτικά, ενίοτε εκτινάσσονται από την ανυπαρξία στην εντυπωσιακή κερδοφορία, όμως με την υποχρέωση να «ξεχρεώσουν» την ενίσχυση πρωτίστως μέσω της δημιουργίας ενός φιλοκυβερνητικού μηντιακού οικοσυστήματος. Ο συμβολισμός ότι επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη ένας αριθμός κομματικών στελεχών αμείβονταν μέσω ιδιωτικής εταιρείας, συμπεριλαμβανομένων αυτών που θα συγκροτήσουν τη διαβόητη «Ομάδα Αλήθειας», είναι ενδεικτικός. Το ίδιο και το γεγονός ότι μπορεί κανείς να ανιχνεύσει εύκολα τις διαδρομές ανάμεσα στην ευνοϊκή μεταχείριση επιχειρήσεων και την πολιτική τοποθέτηση μέσων ενημέρωσης.

Όμως, όλη αυτή η διεργασία ήταν στην πραγματικότητα και μια ανοιχτή πληγή στη Νέα Δημοκρατία. Η συγκέντρωση εξουσίας και οι νέες διαδρομές της διαπλοκής αποξένωναν στελέχη και μέλη. Η ταύτιση πια της Νέας Δημοκρατίας με τα σκάνδαλα, γινόταν ανυπόφορη για όσα στελέχη και μέλη κατανοούν τη σημασία της ηθικής ακεραιότητας στην πολιτική. Η ισχυροποίηση στελεχών και ανθρώπων, που συχνά απέκτησαν πριν πολύ λίγα χρόνια την κομματική ταυτότητα, αλλά τώρα είναι έως και «επίσημοι διάδοχοι», για αρκετούς ανθρώπους με δεκαετίες στην κομματική δουλειά φαντάζει ως υφαρπαγή της παράταξης, το ίδιο και η υπερπροβολή στελεχών με προέλευση από σχηματισμούς της ακροδεξιάς.

Γνωρίζω καλά ότι στα κόμματα εξουσίας όπως η Νέα Δημοκρατία, η εξουσία είναι το συγκολλητικό στοιχείο και παράγοντας συνοχής. Σε αντίθεση με κόμματα αντιπολίτευσης, όπως είναι πολλοί σχηματισμοί της Αριστεράς όπου πολύ συχνά έχουμε εσωκομματική πάλη. Όμως, αυτό έχει και την αντίστροφη πλευρά. Σήμερα, η πολιτική, οργανωτική και ηθική μετάλλαξη της Νέας Δημοκρατίας ετοιμάζεται να της στοιχίσει την εξουσία.  Γιατί εάν η Νέα Δημοκρατία έχει μπροστά της μια εκλογική συντριβή, αυτό έχει να κάνει με τα σκάνδαλα που βαραίνουν ολοένα και περισσότερο στη συνείδηση της κοινωνίας, με το κύμα ακρίβειας, τη στεγαστική κρίση, τα προβλήματα στο ΕΣΥ και κάθε τι άλλο που γεννά ανασφάλεια στους πολίτες, με τα Τέμπη και την άρνηση πραγματικής ανάληψης ευθύνης για το πώς ευρωπαϊκοί πόροι σπαταλιούνταν αντί να γίνουν άκρως απαραίτητες για την ασφάλεια των μεταφορών υποδομές, συνολικά με οτιδήποτε κάνει έναν ψηφοφόρο της ΝΔ να σκέφτεται ακόμη και αυτός ότι η χώρα χρειάζεται πολιτική αλλαγή. Γι’ αυτό είναι ακριβώς η προοπτική απώλειας της εξουσίας που σήμερα οξύνει τις αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΝΔ, ακόμη και εάν δεν πρόκειται να εκφραστούν όλα αυτά πολύ ανοιχτά. Όμως, όσο περνάει ο καιρός το φαινόμενο θα εντείνεται.

Γιατί δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με το εάν και σε ποιο βαθμό θα ενεργοποιηθεί το ένστικτο επιβίωσης εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας, παρότι όταν ένας βουλευτής αισθάνεται ότι θα χάσει την έδρα του εξαιτίας των επιλογών της ηγεσίας εύλογο είναι να αρχίσει να σκέφτεται την ανάγκη αυτή να αλλάξει. Πάνω από όλα έχουμε να κάνουμε με την αγωνία μιας μεγάλης λαϊκής παράταξης, που αισθάνεται ότι χάνει την ψυχή της και την ταυτότητά της, άρα και την ικανότητα να κοιτάει στα μάτια το ακροατήριό της και την ελληνική κοινωνία συνολικά.

Όπως ακριβώς η χώρα έχει ανάγκη μια μεγάλη δημοκρατική και προοδευτική παράταξη, έτσι έχει και ανάγκη για μια μεγάλη δημοκρατική κεντροδεξιά παράταξη. Για να μπορεί να διατηρεί έναν δημοκρατικό πολιτικό κορμό με κόμματα που θα εναλλάσσονται στην εξουσία, για να έχει πολιτική αντιπαράθεση στη βάση προγραμμάτων και αρχών στη βάση μιας κοινής θεσμικής αντίληψης, για να υπάρχουν συναινέσεις εκεί που υπάρχουν, αλλά και εναλλαγές στην εξουσία, με όρους κανονικότητας. Κοντολογίς για να έχουμε μια δημοκρατία που μπορεί, όντως, να κάνει τη δουλειά της, μέσα σε εποχές δύσκολες και με μεγάλες προκλήσεις.

Ξέρω ότι στο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας όλα αυτά θα επικαθοριστούν από το άνοιγμα της προεκλογικής περιόδου, ή τους διάφορους συμβολισμούς σε σχέση με την εκλογή στα όργανα. Όμως, ξέρω ότι μεταξύ αυτών που αγωνιούν όντως για το μέλλον της παράταξης (και όχι απλώς επειδή έχουν «δουλίτσες» σε εξέλιξη), αυτή είναι η συζήτηση που γίνεται.

Πηγή: in

Το μπλοκ θα μειώσει τις εισαγωγές χάλυβα κατά το ήμισυ, κάτι που είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσει αρνητικά τη βιομηχανία της Ουκρανίας.

Μια πρόταση της ΕΕ για δραστική μείωση της ποσόστωσης εισαγωγής χάλυβα, ως απάντηση στην παγκόσμια πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα και τη συρρίκνωση της τοπικής παραγωγής, θα βλάψει το Κίεβο, δήλωσαν Ουκρανοί κατασκευαστές και αξιωματούχοι στους Financial Times.

Η ποσόστωση αναμένεται να μειωθεί κατά 47% την 1η Ιουλίου και η ΕΕ θα επιβάλει πρόσθετο δασμό 50% σε οποιεσδήποτε εισαγωγές χάλυβα άνω του ποσού αυτού. Σύμφωνα με τις αρχές της ΕΕ, ο νέος κανονισμός αποσκοπεί στην προστασία των τοπικών κατασκευαστών και στην αντιμετώπιση των «αρνητικών επιπτώσεων που σχετίζονται με το εμπόριο» της παγκόσμιας πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας στην αγορά χάλυβα. Η αύξηση των εισαγωγών έχει ήδη κοστίσει χιλιάδες θέσεις εργασίας στα ευρωπαϊκά χαλυβουργεία, αναγκάζοντας τους κατασκευαστές να λειτουργούν με μειωμένη παραγωγική ικανότητα.

Η μείωση της ποσόστωσης αναμένεται να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την Ουκρανία, η οποία έχει αναδειχθεί σε σημαντικό προμηθευτή χάλυβα στην ΕΕ. Ενώ το Κίεβο έχει συνάψει συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών με την ΕΕ, η νέα ποσόστωση θα ισχύει για όλους τους εμπορικούς εταίρους για τη συμμόρφωση με τους κανόνες του ΠΟΕ.

«Θα καταστρέψουν εντελώς κάθε πιθανότητα των ουκρανικών εταιρειών να παραδώσουν τα προϊόντα τους στην ευρωπαϊκή αγορά», δήλωσε στους Financial Times ο Aleksandr Vodoviz, ανώτερο στέλεχος της χαλυβουργικής και μεταλλευτικής εταιρείας Metinvest Group.

Η ΕΕ βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με το Κίεβο και περίπου 20 άλλους εμπορικούς εταίρους σχετικά με έναν προτιμησιακό συντελεστή κατανομής της μειωμένης ποσόστωσης, δήλωσαν στην εφημερίδα ανώνυμοι Ουκρανοί αξιωματούχοι. Παρά την προφανή επιθυμία της ΕΕ να μετριάσει τον αντίκτυπο στην Ουκρανία, αρχικά πρότεινε μείωση των εισαγωγών κατά 70% σε σύγκριση με πέρυσι. Ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσέφερε ποσόστωση 713.000 τόνων στο Κίεβο, τελικά πούλησε περίπου 2,65 εκατομμύρια τόνους στην Ένωση, η οποία ήταν η κύρια αγορά χάλυβα της Ουκρανίας.

Η εκτιμώμενη απώλεια εσόδων από τις εξαγωγές χάλυβα κυμαίνεται γύρω στο 1 δισεκατομμύριο ευρώ (1,26 δισεκατομμύρια δολάρια), σύμφωνα με τις πηγές των Financial Times. Η απότομη πτώση είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσει περαιτέρω τον πιεσμένο προϋπολογισμό της Ουκρανίας, ο οποίος εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από την ξένη βοήθεια και τα δάνεια εν μέσω της σύγκρουσης με τη Ρωσία. Τους τελευταίους μήνες, το Κίεβο έχει πιεστεί να αυξήσει περαιτέρω τους φόρους και να προβεί σε δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις από τους κύριους οικονομικούς του υποστηρικτές, την ΕΕ και το ΔΝΤ, οι οποίοι έχουν συνδέσει τις αλλαγές με υποσχέσεις για περισσότερη ξένη βοήθεια.

Πηγή: RT

Καθώς οι σχέσεις κλονίζονται, το Βερολίνο και η Ουάσινγκτον ανταλλάσσουν αντιρρήσεις για την παρακμή τους, εκμεταλλευόμενες τις κρίσεις η μία της άλλης για να αποφύγουν τις δικές τους αυξανόμενες αποτυχίες.

Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δήλωσε σε ακροατήριο τοπικών Καθολικών στην πόλη Βίρτσμπουργκ, στα νοτιοδυτικά, ότι δεν συμβουλεύει πλέον τους νέους να ταξιδεύουν στις Ηνωμένες Πολιτείες για εργασία και σπουδές, επικαλούμενος το ταχέως μεταβαλλόμενο «κοινωνικό κλίμα» στη χώρα.

Ο Μερτς, ο οποίος υπηρετεί ως καγκελάριος της Γερμανίας από τον Μάιο του 2025, δήλωσε: «Δεν θα συνιστούσα στα παιδιά μου σήμερα να πάνε στις ΗΠΑ για να σπουδάσουν και να εργαστούν» - ένα σχόλιο που προκάλεσε θερμά χειροκροτήματα από το κοινό.

Η ανησυχία του υπουργού Οικονομικών επικεντρώθηκε κυρίως στην αγορά εργασίας στις ΗΠΑ, λέγοντας ότι «το κοινωνικό κλίμα που έχει ξαφνικά δημιουργηθεί» στις ΗΠΑ έχει γίνει πηγή ανησυχίας και υποστήριξε ότι «ακόμα και οι πιο μορφωμένοι στην Αμερική δυσκολεύονται πολύ να βρουν δουλειά».

«Είμαι μεγάλος θαυμαστής της Αμερικής», πρόσθεσε ο Μερτς, προκαλώντας γέλια στο κοινό, «αλλά αυτή τη στιγμή ο θαυμασμός μου δεν αυξάνεται».

Νέα στοιχεία δείχνουν ότι ο Γερμανός καγκελάριος δεν κάνει λάθος στην πρόβλεψή του για την αγορά εργασίας των ΗΠΑ. Για πρώτη φορά από τότε που η Gallup άρχισε να μετρά την αξιολόγηση της ζωής του αμερικανικού εργατικού δυναμικού, περισσότεροι Αμερικανοί εργαζόμενοι δυσκολεύονται στη ζωή τους (49%) παρά ευημερούν (46%).

«Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το 2022 και το 2023, όταν ίσχυε το αντίθετο, με το ποσοστό των εργαζομένων στις ΗΠΑ που θεωρούνταν «ευημερούντες» να παραμένει στην ηλικία των 50-50 ετών - ένα σημάδι σχετικής ανθεκτικότητας μετά τις διαταραχές της πανδημίας. Αφού παρέμεινε σταθερό μεταξύ 57% και 60% από το 2009 έως το 2019, το ποσοστό ευημερίας μεταξύ των εργαζομένων μειώθηκε στο 55% το 2020, πριν ανακάμψει το 2021 και στη συνέχεια μειωθεί σταθερά στη συνέχεια», ανέφερε η Gallup.

Ναι, λοιπόν, ο Merz έχει σίγουρα δίκιο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν γνωρίσει καλύτερες μέρες στο μέτωπο της εργασίας. Μιλώντας για το θέμα της εγκληματικότητας, το οποίο ο Merz μόλις έθιξε εν συντομία, οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέφεραν τα χειρότερα ποσοστά εγκληματικότητας από οποιαδήποτε ανεπτυγμένη χώρα στη Δύση.

Σύμφωνα με το Κέντρο Brady, οι Αμερικανοί έχουν 26 φορές περισσότερες πιθανότητες να δεχθούν πυροβολισμούς σε σύγκριση με τους ομολόγους τους σε χώρες υψηλού εισοδήματος. Κάθε μέρα, 327 άνθρωποι δέχονται πυροβολισμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες, εκ των οποίων οι 117 θα πεθάνουν από τα τραύματά τους. Οι αυτοκτονίες με πυροβόλα όπλα στις ΗΠΑ αντιπροσωπεύουν το 35% όλων των αυτοκτονιών παγκοσμίως, διαπίστωσε ο Brady, παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ αποτελούν το 4% του παγκόσμιου πληθυσμού. Είναι γνωστό γεγονός ότι η Αμερική έχει περισσότερα όπλα από ό,τι ανθρώπους - υπήρχαν 67 εκατομμύρια περισσότερα πυροβόλα όπλα από ό,τι άνθρωποι το 2023.

Η κατάσταση όσον αφορά τη σεξουαλική βία δεν είναι λιγότερο ανησυχητική. Κάποιος στις ΗΠΑ δέχεται σεξουαλική επίθεση κάθε 68 δευτερόλεπτα, ενώ σχεδόν 1 στις 2 ενήλικες γυναίκες και 1 στους 4 ενήλικες άνδρες στις ΗΠΑ έχουν βιώσει κάποια μορφή ανεπιθύμητης σεξουαλικής επαφής στη ζωή τους. Ωστόσο, εκτιμάται ότι μόνο το 25% έως 40% όλων των βιασμών και των σεξουαλικών επιθέσεων καταγγέλλονται στην αστυνομία.

Η κατάσταση στη Γερμανία όσον αφορά την εγκληματικότητα, αν και δεν είναι τόσο άσχημη όσο στις Ηνωμένες Πολιτείες, επιδεινώνεται σταθερά με κάθε χρόνο που περνάει και θα πρέπει να προβληματίσει ηγέτες όπως ο Merz. Η Γερμανία έχει βιώσει σημαντική αύξηση στην αναφερόμενη εγκληματικότητα από το 2023, με τα στατιστικά στοιχεία της αστυνομίας να καταγράφουν αύξηση των συνολικών αδικημάτων σε σχεδόν έξι εκατομμύρια. Τα βίαια εγκλήματα έφτασαν στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 15 ετών το 2025, ενώ τα σεξουαλικά αδικήματα και τα πολιτικά υποκινούμενα εγκλήματα σημείωσαν αξιοσημείωτες αυξήσεις.

Τα βίαια εγκλήματα, όπως οι σοβαρές σωματικές βλάβες, οι ληστείες και οι επιθέσεις με μαχαίρι, έχουν αυξηθεί σημαντικά. Μεγάλες πόλεις όπως το Βερολίνο και η Φρανκφούρτη έχουν δει πρωτοφανείς αυξήσεις στην οργανωμένη εγκληματική βία και στα περιστατικά που σχετίζονται με όπλα. Εν τω μεταξύ, η Γερμανία έχει καταρρίψει όλα τα προηγούμενα ρεκόρ της για κλοπές σε καταστήματα το 2024. Μια ετήσια έρευνα σε 98 λιανοπωλητές εκτιμά μια αύξηση 3% σε σχέση με το προηγούμενο έτος - που αντιστοιχεί σε συνολικές απώλειες περίπου 4,95 δισεκατομμυρίων ευρώ (5,84 δισεκατομμύρια δολάρια).

Πολλά από τα προβλήματα της Γερμανίας είναι αποτέλεσμα της μαζικής μετανάστευσης. Εκατομμύρια παράνομοι μετανάστες έχουν εισρεύσει στη χώρα τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Τώρα, η Γερμανία βιώνει μια τεράστια δημογραφική μετατόπιση. Από το 2005, ο αριθμός των κατοίκων με μεταναστευτικό υπόβαθρο έχει αυξηθεί κατά 67%, από 13 εκατομμύρια σε 21,8 εκατομμύρια.

Τον Δεκέμβριο, ο Λευκός Οίκος προειδοποίησε ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει «πολιτισμική διαγραφή» μέσα σε 20 χρόνια και αμφισβήτησε το κατά πόσον ορισμένα έθνη όπως η Γερμανία και η Γαλλία μπορούν να παραμείνουν αξιόπιστοι σύμμαχοι, σε ένα νέο στρατηγικό έγγραφο που δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ήπειρο. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των 33 σελίδων βλέπει τον ηγέτη των ΗΠΑ να σκιαγραφεί το όραμά του για τον κόσμο όπου οι ΗΠΑ παραμένουν «το μεγαλύτερο και πιο επιτυχημένο έθνος στην ανθρώπινη ιστορία».

Ο Μερτς ανήλθε στην εξουσία το 2025 ως ένθερμος υπερατλαντιστής, αλλά έκτοτε έχει ασκήσει κριτική στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον πιο ισχυρό σύμμαχο της Γερμανίας. Ο Τραμπ, απαντώντας, δήλωσε ότι ο Γερμανός καγκελάριος θα πρέπει να επικεντρωθεί στην αποκατάσταση της δικής του «διαλυμένης χώρας», καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες ετοιμάζονται να αποσύρουν 5.000 στρατιώτες από τη Γερμανία, καθώς οι δύο χώρες βιώνουν τη χειρότερη διμερή διάλυση από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Θα χρειαστεί πολλή δουλειά για να ξεπεράσουν οι δύο χώρες τα ξεχωριστά τους προβλήματα και να δουν η μία την άλλη με νέο τρόπο.

Πηγή: RT.

Η βία αυξάνεται στα κατεχόμενα εδάφη, σύμφωνα με την κυβέρνηση των εδαφών

Βίντεο που δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο υποτίθεται ότι δείχνει μια επίθεση ενός Ισραηλινού εποίκου εναντίον ενός Παλαιστίνιου αγρότη στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, σε μια από τις τελευταίες φερόμενες επιθέσεις που στοχεύουν Παλαιστίνιους πολίτες.

Το βίντεο, που δημοσιεύτηκε από το γραφείο Τύπου της παλαιστινιακής κυβέρνησης το Σάββατο, δείχνει έναν άνδρα με δεμένα μάτια γονατισμένο σε ένα χωράφι και αργότερα ξαπλωμένο στο έδαφος περιτριγυρισμένο από ένοπλους άνδρες. Μια συνοδευτική λεζάντα ισχυρίζεται ότι ο αγρότης «απήχθη και ακινητοποιήθηκε» από τον έποικο.

Το βίντεο δημοσιεύτηκε εν μέσω μιας αύξησης της βίας σε όλη τη Δυτική Όχθη, όπου οι έποικοι έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιδρομές σε παλαιστινιακές κοινότητες, πυρπολώντας σπίτια και οχήματα, βανδαλίζοντας περιουσίες και επιτιθέμενοι σε κατοίκους, σύμφωνα με μάρτυρες.

Σε ξεχωριστή ανάρτηση την Κυριακή, η παλαιστινιακή κυβέρνηση κοινοποίησε εικόνες από αυτό που περιέγραψε ως επακόλουθο μιας επίθεσης «εξτρεμιστών Ισραηλινών εποίκων» στην πόλη Σουρίφ, όπου πυρπολήθηκαν πολλά οχήματα.

Ομάδες υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο ΟΗΕ και πολλοί αναλυτές λένε ότι ορισμένοι έποικοι χρησιμοποιούν βία, εκφοβισμό και καταστροφή περιουσίας για να απωθήσουν τους Παλαιστίνιους από αμφισβητούμενη γη ή να αντιδράσουν για τις παλαιστινιακές επιθέσεις.

Ο ΟΗΕ αναφέρει ότι περίπου 40.000 Παλαιστίνιοι έχουν εκτοπιστεί στη Δυτική Όχθη από τις αρχές του 2025, λόγω των εντατικοποιημένων ισραηλινών στρατιωτικών επιχειρήσεων, των κατεδαφίσεων σπιτιών και των αυξανόμενων επιθέσεων από εποίκους.

Τουλάχιστον 47 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν από ισραηλινές δυνάμεις ή εποίκους στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη φέτος, σύμφωνα με το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ. Ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων λένε ότι η λογοδοσία παραμένει σπάνια, με τις περισσότερες έρευνες να καταλήγουν χωρίς απαγγελία κατηγοριών ή καταδίκες.

Ισραηλινοί αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, έχουν καταδικάσει τις επιθέσεις των εποίκων ως ενέργειες μιας «μειοψηφίας» «εξτρεμιστών». Οι επικριτές, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι η αδύναμη επιβολή του νόμου, η επέκταση των εποικισμών και η επιρροή ακροδεξιών φιλοεποικιστικών κομμάτων έχουν συμβάλει σε ένα κλίμα αυξανόμενης ατιμωρησίας.

Πηγή: RT