Ένα νέο ζευγάρι άφησε την Αθήνα για τα Καλύβια Πεζούλας στη Λίμνη Πλαστήρα, διεκδικώντας περισσότερο χρόνο και μια διαφορετική καθημερινότητα.

υτή την εβδομάδα μεταφερόμαστε στα Καλύβια Πεζούλας, ένα μικρό χωριό στη λίμνη Πλαστήρα, το οποίο ο Στέλιος Τζανετής και η Κωνσταντίνα Γκούμα επέλεξαν να κάνουν σπίτι τους, εγκαταλείποντας την Αθήνα. Όλα ξεκίνησαν από την πρώτη τους κιόλας επίσκεψη στο χωριό, με αφορμή έναν ποδηλατικό αγώνα, όταν τυχαία βρέθηκαν μπροστά σε ένα κλειστό μαγαζί. «Σταματήσαμε για μια στιγμή, κοιταχτήκαμε, δεν χρειάστηκε να πούμε πολλά. Έτσι πήραμε μια απόφαση που θα άλλαζε τα πάντα», μου είπε η Κωνσταντίνα.

Ακολουθεί η ιστορία τους με τα δικά τους λόγια.

«Γεννηθήκαμε και οι δύο στην Αθήνα, όπου και μεγαλώσαμε, ο Στέλιος στην περιοχή του Βύρωνα και εγώ στο Παγκράτι, δύο γειτονιές με έντονο χαρακτήρα και ιδιαίτερη ζωντάνια.

Ο Στέλιος, ένας ιδιαίτερα ταλαντούχος και έμπειρος σεφ με πάθος για τη γαστρονομία, αποφάσισε σε νεαρή ηλικία να αναζητήσει επαγγελματικές ευκαιρίες στο εξωτερικό. Έτσι, έφυγε για αρκετά χρόνια από την Ελλάδα, αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία και γνώσεις μέσα από τη δουλειά του σε χώρες όπως η Ελβετία, η Γαλλία και η Βραζιλία. Μέσα από αυτή τη διεθνή πορεία, ήρθε σε επαφή με διαφορετικές κουζίνες, τεχνικές και πολιτισμούς, εξελίσσοντας σημαντικά τις δεξιότητές του. Αργότερα, επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου συνέχισε την επαγγελματική του πορεία εργαζόμενος σε υψηλού επιπέδου εστιατόρια και πολυτελή ξενοδοχεία.

«Αυτό μας έδωσε ακόμα μεγαλύτερη δύναμη και επιβεβαίωση ότι η επιλογή μας δεν ήταν απλώς μια προσωπική ανάγκη αλλά μέρος μιας ευρύτερης επιθυμίας για αλλαγή, που φαίνεται να μεγαλώνει ολοένα περισσότερο».

Εγώ, από την άλλη πλευρά, ακολούθησα μια αρκετά διαφορετική διαδρομή. Παρέμεινα στην Ελλάδα, όπου σπούδασα και έθεσα τα θεμέλια της επαγγελματικής μου πορείας στον τομέα των οικονομικών, χτίζοντας σταδιακά την καριέρα μου μέσα από εμπειρίες σε οργανωμένα και απαιτητικά επαγγελματικά περιβάλλοντα. Σήμερα, βρίσκομαι σε μια φάση σημαντικής μετάβασης και επαναπροσδιορισμού, καθώς προσπαθώ να συνδυάσω την εμπειρία και τη νοοτροπία που απέκτησα δουλεύοντας σε μια πολυεθνική εταιρεία με μια πιο ήρεμη, ποιοτική και ουσιαστική ζωή στο χωριό, επιδιώκοντας μια ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής εξέλιξης και προσωπικής ευεξίας.

Στον σύγχρονο κόσμο, όπου η πληροφορία και τα δεδομένα θεωρούνται από πολλούς το πιο πολύτιμο και ακριβό αγαθό, εμείς επιλέγουμε να δούμε τα πράγματα διαφορετικά. Για εμάς, το πιο σημαντικό και αναντικατάστατο αγαθό είναι ο χρόνος που μπορούμε να αφιερώσουμε ο ένας στον άλλον, στις εμπειρίες που μας γεμίζουν και σε μια ζωή με περισσότερη ουσία και λιγότερη βιασύνη. Έτσι, γεννήθηκε μέσα μας η έντονη επιθυμία να φύγουμε από την Αθήνα και να δημιουργήσουμε μια καθημερινότητα που θα μας επιτρέπει να ζούμε πιο κοντά ο ένας στον άλλο, πιο ήρεμα και πιο συνειδητά.

Οι συνθήκες σχεδόν σαν να συνωμότησαν υπέρ μας· δημιούργησαν το σωστό timing, που μας έδωσε την ευκαιρία να κάνουμε αυτό το μεγάλο βήμα. Η πρώτη μας επίσκεψη στα Καλύβια Πεζούλας, στη μαγευτική περιοχή της λίμνης Πλαστήρα, έγινε με αφορμή έναν ποδηλατικό αγώνα στον οποίο συμμετείχε ο Στέλιος. Ήταν ένα ταξίδι που αρχικά είχε καθαρά πρακτικό σκοπό, όμως τελικά εξελίχθηκε σε κάτι πολύ πιο καθοριστικό για τη ζωή μας. Τυχαία –ή ίσως όχι και τόσο τυχαία– περάσαμε έξω από ένα μαγαζί, το οποίο εκείνη την περίοδο ήταν κλειστό. Σταματήσαμε για μια στιγμή, κοιταχτήκαμε, δεν χρειάστηκε να πούμε πολλά. Έτσι πήραμε μια απόφαση που θα άλλαζε τα πάντα.

Από εκείνη τη στιγμή, όλα άρχισαν να παίρνουν τον δρόμο τους. Χωρίς δεύτερη σκέψη, αλλά με σιγουριά και ενθουσιασμό, ξεκινήσαμε τις διαδικασίες για να κάνουμε αυτό το όραμα πραγματικότητα, αφήνοντας πίσω το γνώριμο και προχωρώντας προς κάτι νέο, αυθεντικό και βαθιά δικό μας.

Θα περίμενε κανείς ότι το περιβάλλον μας θα ήταν επιφυλακτικό απέναντι σε μια τόσο μεγάλη και ριζική απόφαση ζωής. Κι όμως, η πραγματικότητα μάς εξέπληξε ευχάριστα, καθώς όλοι οι φίλοι μας και η οικογένειά μας στάθηκαν από την πρώτη στιγμή δίπλα μας με ειλικρινή ενθουσιασμό, κατανόηση και ουσιαστική υποστήριξη.

Μέσα από αυτές τις συζητήσεις και τις αντιδράσεις, συνειδητοποιήσαμε κάτι που δεν είχαμε φανταστεί: πόσοι άνθρωποι γύρω μας αισθάνονται εγκλωβισμένοι στην καθημερινότητα της Αθήνας, παγιδευμένοι σε έναν έντονο ρυθμό ζωής που δεν τους εκφράζει πλέον. Πολλοί από αυτούς μάς εκμυστηρεύτηκαν ότι σκέφτονται εδώ και καιρό να κάνουν μια αντίστοιχη αλλαγή, να αφήσουν πίσω τους την πόλη και να αναζητήσουν μια πιο ήρεμη, πιο αυθεντική ζωή – και κάποιοι μάλιστα ήδη το εξετάζουν σοβαρά.

Αυτό μας έδωσε ακόμα μεγαλύτερη δύναμη και επιβεβαίωση ότι η επιλογή μας δεν ήταν απλώς μια προσωπική ανάγκη αλλά μέρος μιας ευρύτερης επιθυμίας για αλλαγή, που φαίνεται να μεγαλώνει ολοένα περισσότερο.

Η μετάβαση που έχουμε επιλέξει να κάνουμε είναι ακόμη εν εξελίξει, σε καμία περίπτωση δεν τη θεωρούμε ολοκληρωμένη, καθώς όλα είναι ακόμα πολύ πρόσφατα και ζωντανά. Κάθε μέρα φέρνει νέες προκλήσεις, αλλά και μικρές νίκες που μας βοηθούν να προσαρμοζόμαστε σταδιακά. Βήμα-βήμα, προσπαθούμε να βρούμε τους δικούς μας ρυθμούς, να δημιουργήσουμε μια καθημερινότητα που να μας εκφράζει και να μας ισορροπεί πραγματικά. Μέσα από αυτήν τη διαδικασία μαθαίνουμε συνεχώς, τόσο πρακτικά πράγματα όσο και βαθύτερα για τον εαυτό μας, τις αντοχές μας και το τι έχει τελικά αξία για εμάς. Είναι ένα ταξίδι αυτογνωσίας και επαναπροσδιορισμού, που εξελίσσεται μαζί με εμάς.

Η καθημερινότητά μας είναι γεμάτη ποικιλία, εναλλαγές και συνεχείς μικρές προκλήσεις, καθώς σχεδόν κάθε μέρα προκύπτει κάτι καινούργιο που χρειάζεται τη φροντίδα και την προσοχή μας. Από πρακτικές δουλειές και χειρωνακτικές εργασίες μέχρι δημιουργικά πρότζεκτ και ιδέες που θέλουμε να υλοποιήσουμε, τίποτα δεν είναι ποτέ στατικό ή βαρετό. Το μεγαλύτερο, όμως, και πιο αγαπημένο κομμάτι του χρόνου μας το αφιερώνουμε στην Μπέλα, το τρουφόσκυλό μας, που έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος της ζωής και της καθημερινότητάς μας. Μαζί της πηγαίνουμε συχνά για τρουφοκυνήγι στο βουνό, μια διαδικασία που συνδυάζει τη φύση, την αναζήτηση και την αίσθηση της ανακάλυψης, αλλά και στα μποστάνια που έχουμε αρχίσει να καλλιεργούμε γύρω από το μαγαζί μας. Ο στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε έναν χώρο που να λειτουργεί με τη φιλοσοφία του “farm to table”, όπου ό,τι προσφέρεται θα είναι όσο το δυνατόν πιο φρέσκο, τοπικό και δικής μας παραγωγής. Είναι ένα όραμα που απαιτεί χρόνο, κόπο και αφοσίωση, αλλά ταυτόχρονα μάς γεμίζει ενθουσιασμό και νόημα, καθώς βλέπουμε σιγά-σιγά αυτό που έχουμε φανταστεί να παίρνει μορφή.

Εμείς αγαπήσαμε αυτόν τον τόπο από την πρώτη στιγμή, χωρίς να έχουμε καμία προηγούμενη σχέση ή καταγωγή από εδώ, και αυτό από μόνο του λέει πολλά. Αυτό που μας κέρδισε ήταν, πάνω απ’ όλα, η αυθεντική και ανεπιτήδευτη φυσική του ομορφιά, που δύσκολα περιγράφεται με λόγια. Τα Καλύβια Πεζούλας συνδυάζουν βουνό, νερό και πράσινο με έναν τρόπο που δημιουργεί ένα τοπίο πραγματικά μοναδικό, ήρεμο και γεμάτο ενέργεια.

Πέρα όμως από την εμφανή ομορφιά του, αυτό που βλέπουμε εμείς είναι έναν τόπο με τεράστιες, ανεκμετάλλευτες δυνατότητες, ένα μέρος που έχει όλα τα στοιχεία για να αναπτυχθεί με τρόπο βιώσιμο και ποιοτικό – από τη φύση και τα τοπικά προϊόντα μέχρι την αυθεντική φιλοξενία και τον εναλλακτικό τουρισμό. Ταυτόχρονα, πιστεύουμε πως αυτό που του λείπει είναι περισσότερες δραστηριότητες, νέες ιδέες και κυρίως νέοι άνθρωποι με όρεξη να επενδύσουν χρόνο, ενέργεια και δημιουργικότητα.

Πρόκειται περισσότερο για μια διαφορετική πραγματικότητα, με άλλες απαιτήσεις και προσαρμογές. Τα θετικά είναι πολλά και ουσιαστικά: περισσότερος προσωπικός χρόνος, καλύτερη ποιότητα ζωής, άμεση επαφή με τη φύση και μια καθημερινότητα με λιγότερο άγχος και πίεση. Ωστόσο, αν θα μπορούσαμε να επισημάνουμε κάτι που χρειάζεται βελτίωση, αυτό αφορά κυρίως τη στήριξη προς όσους θέλουν να κάνουν αυτήν τη μετάβαση. Πιστεύουμε ότι τόσο το κράτος όσο και οι κοινωνικοί φορείς θα μπορούσαν να αναπτύξουν περισσότερες οργανωμένες δράσεις και πρωτοβουλίες, ώστε να υποστηρίξουν ουσιαστικά νέους ανθρώπους που σκέφτονται να κάνουν αυτό το βήμα, παρέχοντας πρακτική καθοδήγηση και πραγματική βοήθεια. Η επαρχία, κατά τη γνώμη μας, έχει ανάγκη από νέους ανθρώπους – και τους χρειάζεται άμεσα. Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες και δυνατότητες, αρκεί να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για να αξιοποιηθούν.

Από την Αθήνα, αυτό που μας λείπει πραγματικά δεν είναι η ίδια η πόλη αλλά οι δικοί μας άνθρωποι – η οικογένεια και οι φίλοι μας. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που επιστρέφουμε συχνά, ώστε να τους βλέπουμε, να περνάμε χρόνο μαζί τους και να διατηρούμε αυτές τις σχέσεις ζωντανές. Με αυτόν τον τρόπο βρίσκουμε την ισορροπία, κρατώντας κοντά μας ό,τι έχει πραγματική αξία. Θα θέλαμε περισσότερους νέους ανθρώπους να επιλέξουν τα Καλύβια ως μόνιμο τόπο κατοικίας. Όπως αναφέραμε και πριν, η επαρχία έχει πραγματική ανάγκη από νέο κόσμο – όχι περιστασιακά ή μόνο για διακοπές, αλλά με σταθερή παρουσία και διάθεση να δημιουργήσει. Πιστεύουμε ότι μόνο μέσα από τη μόνιμη εγκατάσταση και την ενεργή συμμετοχή νέων ανθρώπων μπορεί να υπάρξει ουσιαστική και βιώσιμη ανάπτυξη, που θα δώσει στον τόπο την προοπτική και τη ζωή που του αξίζει».

Πηγή: lifo

Οι ΗΠΑ χάνουν την επιρροή τους στην περιοχή «απομακρυνόμενες κάθε ημέρα και περισσότερο από το παλιό τους καθεστώς» τόνισε ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν

Οι αμερικανικές βάσεις δεν θα προστατεύονται πλέον από τις χώρες του Κόλπου και οι ΗΠΑ δεν θα έχουν πλέον ασφαλές καταφύγιο στην περιοχή, προειδοποίησε σε μήνυμά του ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν αγιατολάχ Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, αφού η Ουάσινγκτον βομβάρδισε εγκαταστάσεις εκτόξευσης πυραύλων στο νότιο Ιράν.

«Ο χρόνος δεν γυρνάει πίσω και οι χώρες και τα εδάφη της περιοχής δεν θα χρησιμεύουν πλέον ως ασπίδες για τις αμερικανικές βάσεις. Η Αμερική δεν θα διαθέτει πλέον ασφαλές καταφύγιο για (να διαπράξει) κακό ή για να εγκαταστήσει στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή», υπογράμμισε ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ σε γραπτή του δήλωση που μεταδόθηκε από την ιρανική κρατική τηλεόραση.

Οι ΗΠΑ χάνουν την επιρροή τους στην περιοχή «απομακρυνόμενες κάθε ημέρα και περισσότερο από το παλιό τους καθεστώς», πρόσθεσε ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν στο μήνυμά του με αφορμή τη μουσουλμανική γιορτή Έιντ αλ Άντχα.

Κάλεσμα Χαμενεΐ σε ισλαμικές και άλλες χώρες 

Παράλληλα, ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ κάλεσε τις ισλαμικές αλλά και άλλες χώρες να υπηρετήσουν κοινά συμφέροντα τα οποία θα διαμορφώσουν μια νέα τάξη πραγμάτων και το μέλλον της περιοχής και του κόσμου. «Με ειλικρίνεια και αγνότητα, καλώ όλες τις ισλαμικές χώρες και τις κυβερνήσεις (να επιδιώξουν) τη φιλία και τη συνεργασία για το κοινό καλό», τόνισε.

Παράλληλα, ανακοίνωσαν μέσω του ιστότοπού τους Sepah News ότι αμερικανικά αεροσκάφη «εισήλθαν στον ιρανικό εναέριο χώρο στην περιοχή του Περσικού κόλπου και μονάδες της αντιαεροπορικής άμυνας των Φρουρών της Επανάστασης εντόπισαν και κατέρριψαν ένα αμερικανικό drone MQ-9 Reaper».

Η αντιαεροπορική άμυνα «έβαλε εναντίον ενός drone RQ-4 και ενός μαχητικού αεροσκάφους F-35», πρόσθεσαν οι Φρουροί, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζουν πότε συνέβησαν αυτά.

Η Greenpeace αναφέρει πως οι αντιδράσεις πέτυχαν η τελική ψηφοφορία για τα μεταλλαγμένα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που είχε προγραμματιστεί για τις 19/5, να μεταφερθεί κατά πάσα πιθανότητα για τις 17/6.

Αναλυτικά:

«Νέα μεταλλαγμένα: κερδίσαμε χρόνο. Τώρα πρέπει να αυξήσουμε την πίεση.

Η πίεση που δέχονται οι εκπρόσωποί μας στο Ευρωκοινοβούλιο για το προτεινόμενο νομικό πλαίσιο γύρω από τις Νέες Γονιδιωματικές Τεχνικές — τα νέα γενετικά τροποποιημένα — φαίνεται πως αρχίζει να φέρνει αποτέλεσμα.

Τα εκατοντάδες email πολιτών προς ευρωβουλευτές και ευρωβουλεύτριες μέσω υπογραφών στα petitions οργανώσεων όπως της Greenpeace, οι ανακοινώσεις και τα δελτία τύπου από φορείς όπως το ΓΕΩΤΕΕ και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγου Γεωπόνων, οι επιστολές προς τα μέλη της Επιτροπής Περιβάλλοντος όπως αυτή από ευρωπαϊκές εταιρείες λιανεμπορίου τροφίμων, αλλά και οι συνεχείς παρεμβάσεις των οργανώσεων, είχαν αποτέλεσμα.

Καταφέραμε να κερδίσουμε λίγες ακόμα κρίσιμες εβδομάδες. Η τελική ψηφοφορία για τον Κανονισμό στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που είχε προγραμματιστεί για τις 19/5, μεταφέρθηκε — κατά πάσα πιθανότητα — για τις 17/6.

Ο λόγος; Κατατέθηκαν 37 τροπολογίες από ευρωβουλευτές/τριες που αντιτίθενται στον Κανονισμό. Οι τροπολογίες εστιάζουν στην απαγόρευση ή τον περιορισμό των πατεντών, στη διατήρηση της σήμανσης και ιχνηλασιμότητας, και στην προστασία αγροτών, καταναλωτών, βιολογικής παραγωγής και περιβάλλοντος.

Βρισκόμαστε σε ένα κομβικό σημείο στον αγώνα ενάντια στα νέα μεταλλαγμένα. Και τώρα είναι η στιγμή να συνεχίσουμε πιο μαζικά, πιο δυνατά, πιο αποφασιστικά. Να διεκδικήσουμε το αυτονόητο: να ξέρουμε τι τρώμε, να έχουμε δικαίωμα επιλογής, να προστατεύσουμε την υγεία μας, τη γεωργία μας και το περιβάλλον.

Γιατί αν εγκριθεί ο Κανονισμός για τις Νέες Γονιδιωματικές Τεχνικές, περισσότερες από 30 ποικιλίες λαχανικών, φρούτων και δημητριακών που καταναλώνουμε καθημερινά — σιτάρι, ρύζι, ντομάτες, μαρούλια, πατάτες, φράουλες, καρπούζια, και πολλά ακόμη — θα μπορούν να καλλιεργούνται και να κυκλοφορούν ελεύθερα στα ράφια και στα πιάτα μας, χωρίς ελέγχους και ετικέτες που να ενημερώνουν ότι πρόκειται για γενετικά τροποποιημένα προϊόντα.

Όπως ακούσαμε και από τους ειδικούς στην εκδήλωση που οργάνωσε το ελληνικό γραφείο της Greenpeace μαζί με τα δίκτυα Σιτώ και Αιγίλοπας, η έγκριση της κυκλοφορίας αυτών των τροφίμων στη χώρα μας θα αποτελέσει σοβαρό πλήγμα για την ποιότητα των ελληνικών προϊόντων. Και ακριβώς αυτή η ποιότητα είναι το συγκριτικό πλεονέκτημα της Ελλάδας απέναντι σε ένα μοντέλο μονοκαλλιεργειών που κυνηγά μόνο τη μεγαλύτερη ποσότητα παραγωγής, αδιαφορώντας για τη θρεπτική αξία της τροφής, για την ασφάλεια και για το περιβάλλον.

Τα λόμπι των εταιρειών που έχουν συμφέροντα γύρω από αυτές τις τεχνικές φαίνεται πως έχουν κάνει καλά τη δουλειά τους. Έχουν καταφέρει να παρουσιάσουν τα νέα μεταλλαγμένα ως κάτι ακίνδυνο, τεχνικό, που θα μπορούσε να συμβεί και στην φύση. Όμως δεν είναι έτσι. Σύμφωνα με τους επιστήμονες δεν θα μπορούσαν ποτέ να επέλθουν φυσικά τέτοιου είδους τροποποιήσεις καθώς στοχευμένες τροποποιήσεις στο DNA ενός φυτού επιφέρουν αναρίθμητες άλλες μη επιθυμητές και άγνωστες συνέπειες με πιθανότερες τις τοξικές δράσεις και αυξήσεις αλλεργιών. Το ευρωπαϊκό δικαστήριο επίσης έχει αποταθεί ότι τα φυτά από τις Νέες Γονιδιωματικές Τεχνικές είναι γενετικά μεταλλαγμένα φυτά άρα η υποχρέωση για την ετικέτα και οι έλεγχοι πρέπει να παραμείνουν.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης ότι μιλάμε για πατενταρισμένα προϊόντα. Προϊόντα που μπορούν, από τη μία, να εγκλωβίσουν νομικά και οικονομικά τους παραγωγούς και, από την άλλη, να αυξήσουν την τελική τιμή της τροφής για τους καταναλωτές. Την ίδια στιγμή, οι λίγες εταιρείες που κατέχουν τις πατέντες θα απολαμβάνουν μεγάλα κέρδη από αυτή την αλυσίδα.

Απέναντι σε αυτό, έχουμε ήδη δει τι μπορεί να πετύχει η συλλογική πίεση. Όταν πολίτες, οργανώσεις, επιστήμονες, παραγωγοί και φορείς ενώνουμε τη φωνή μας, καταφέρνουμε να κερδίσουμε (όπως είχαμε καταφέρει και πριν 20 χρόνια όταν κλείσαμε την πόρτα στα μεταλλαγμένα πρώτης γενιάς). Μπορούμε να το καταφέρουμε και πάλι, συνεχίζοντας να πιέζουμε τους ευρωβουλευτές, τις κυβερνήσεις και τα θεσμικά όργανα.

Συνεχίζουμε να λέμε καθαρά και δυνατά: όχι στα νέα μεταλλαγμένα. Υπογράφουμε εδώ και συνεχίζουμε τον αγώνα».

Πηγή: tpp

Ένας στους δύο πολίτες δεν σχεδιάζει να πάει διακοπές φέτος το καλοκαίρι, ενώ όσοι πάνε φαίνεται να στρέφονται σε πιο οικονομικές λύσεις, με λιγότερες ημέρες, χαμηλότερο προϋπολογισμό και διαμονή σε εξοχικά, ενοικιαζόμενα δωμάτια και αγορές από τοπικά καταστήματα, σύμφωνα με έρευνα του ΙΕΛΚΑ. «Τα ευρήματα αποτυπώνουν μια σαφή τάση εξοικονόμησης χρημάτων στις φετινές διακοπές, αποτέλεσμα κυρίως του μειωμένου διαθέσιμου εισοδήματος και του αυξημένου κόστους μετακίνησης, διαμονής και διατροφής» συμπεραίνει το ΙΕΛΚΑ.

Σύμφωνα με έρευνα του ΙΕΛΚΑ, οι Έλληνες το καλοκαίρι του 2026 δείχνουν ξεκάθαρη τάση εξοικονόμησης χρημάτων στις διακοπές τους, κυρίως λόγω της οικονομικής πίεσης και του αυξημένου κόστους μετακίνησης, διαμονής και φαγητού. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2026 σε δείγμα 700 καταναλωτών από όλη τη χώρα και ανέδειξε αλλαγές στις ταξιδιωτικές και καταναλωτικές συνήθειες.

Το 50% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι δεν θα κάνει διακοπές φέτος, ποσοστό ελαφρώς μειωμένο σε σχέση με το 2025 (52%). Από όσους σκοπεύουν να ταξιδέψουν, το 34% θα κάνει περιορισμένες διακοπές, το 14% θα κινηθεί όπως κάθε χρόνο, ενώ μόλις το 2% σχεδιάζει περισσότερες ημέρες. Οι περισσότεροι υπολογίζουν διακοπές διάρκειας 4 έως 7 ημερών, ενώ ο μέσος χρόνος παραμονής φτάνει τις 11,4 ημέρες.

Οι εξοχικές κατοικίες αποτελούν την πιο δημοφιλή επιλογή διαμονής, είτε πρόκειται για ιδιόκτητα σπίτια είτε για φιλοξενία από τρίτους. Αυξημένη εμφανίζεται και η προτίμηση στα ενοικιαζόμενα δωμάτια, ενώ τα ξενοδοχεία επιλέγονται από μικρό ποσοστό ταξιδιωτών. Παράλληλα, λίγοι επιλέγουν ακριβότερες μορφές διακοπών, όπως all inclusive πακέτα ή κρουαζιέρες. Καταγράφεται γενικότερα στροφή προς πιο οικονομικές λύσεις, με στόχο είτε τη μείωση του κόστους είτε την παράταση της διάρκειας των διακοπών.

Σε ό,τι αφορά τους προορισμούς, οι περισσότεροι προτιμούν παραθαλάσσιες περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας, ενώ ακολουθούν τα νησιά. Η επιλογή αυτή φαίνεται να συνδέεται και με την προσπάθεια αποφυγής των αυξημένων ακτοπλοϊκών εξόδων. Μικρότερο ποσοστό επιλέγει ορεινούς προορισμούς ή ταξίδια στο εξωτερικό.

Η οικονομία επηρεάζει και τις καθημερινές συνήθειες στις διακοπές. Πολλοί καταναλωτές επιλέγουν να μαγειρεύουν συχνά, επισκέπτονται συστηματικά σούπερ μάρκετ, μίνι μάρκετ και φούρνους, ώστε να περιορίσουν τα έξοδα εστίασης. Παράλληλα, περισσότεροι από τους μισούς δηλώνουν ότι προτιμούν τοπικά προϊόντα, ενισχύοντας έτσι τις τοπικές αγορές και αναζητώντας ποιοτικές αλλά πιο προσιτές επιλογές.

Συνολικά, η έρευνα αποτυπώνει ένα νέο προφίλ διακοπών για τους Έλληνες: πιο συγκρατημένες αποδράσεις, αυξημένη προσοχή στα έξοδα και στροφή σε οικονομικότερες επιλογές, χωρίς όμως να εγκαταλείπεται η ανάγκη για ποιοτικές εμπειρίες και στήριξη της τοπικής οικονομίας.

Πηγή: tpp