«Δεν θα φοβηθούμε, δεν θα χάσουμε ούτε λεπτό το στόχο από τα μάτια μας όσο θόρυβο και να κάνουν», απαντά η εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ.

Με κατηγορηματικό τρόπο η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ Θεώνη Κουφονικολάκου διέψευσε το τρολ «Πεν Νταλαούρα», το οποίο επιχείρησε να την εμπλέξει σε θέμα έγκρισης δανείων προς τον όμιλο Καλογρίτσα.

«Η Θεώνη Κουφονικολάκου ήταν στέλεχος στην Attica Bank (σε θέση ευθύνης σχετική με την εσωτερική επιθεώρηση/ελέγχους) όταν εγκρίθηκαν τα δάνεια ύψους περίπου 40 εκατομμυρίων ευρώ προς τον κατασκευαστικό όμιλο του Χρήστου Καλογρίτσα», ανέφερε η σχετική ανάρτηση του τρολ.

Μέσα από τα Παραπολιτικά 90,1, η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ τόνισε: «Δεν θα φοβηθούμε, δεν θα χάσουμε ούτε λεπτό το στόχο από τα μάτια μας όσο θόρυβο και να κάνουν. Δεν έχω εργαστεί ποτέ στη ζωή μου σε καμία τράπεζα, η διαδρομή μου είναι εντελώς διάφανη. Θα απευθυνθώ στις αρμόδιες αρχές ώστε να πέσει η μάσκα του συγκεκριμένου και να προχωρήσω σε όλες τις προβλεπόμενες νομικές ενέργειες».

Σημειώνεται ότι νωρίτερα η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ Έλενα Ακρίτα είχε εξαπολύσει επίθεση κατά του τρολ, μέσω ιδιαίτερα σκληρής ανάρτησης. Μεταξύ άλλων, χαρακτήρισε τον λογαριασμό «πατημένο ποντικοκούραδο του Κασσελάκη» και διέψευσε κατηγορηματικά ότι η Θεώνη Κουφονικολάκου εργάστηκε στην Attica Bank. «Έλα όμως που δεν δούλεψε ποτέ εκεί. Ποτέ όμως», έγραψε.

Αν και ο Τραμπ εμφανίστηκε βέβαιος ότι διατηρεί τον έλεγχο των εξελίξεων, ο Νετανιάχου έδειξε για ακόμη μία φορά ότι είναι διατεθειμένος να ακολουθήσει δική του πορεία.

H εύθραυστη εκεχειρία στη Μέση Ανατολή δοκιμάζεται ξανά, καθώς οι διαφορετικές επιδιώξεις του Ντόναλντ Τραμπ και του Μπενιαμίν Νετανιάχου απειλούν να αναζωπυρώσουν τη σύγκρουση μεταξύ Ιράν και Ισραήλ.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την ανάλυση του Guardian, η νέα ανταλλαγή πυραυλικών επιθέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες ανέδειξε τις βαθιές διαφωνίες που υπάρχουν μεταξύ του Αμερικανού προέδρου και του Ισραηλινού πρωθυπουργού, παρά τη στενή συνεργασία τους τους προηγούμενους μήνες. Αν και ο Τραμπ εμφανίστηκε βέβαιος ότι διατηρεί τον έλεγχο των εξελίξεων, ο Νετανιάχου έδειξε για ακόμη μία φορά ότι είναι διατεθειμένος να ακολουθήσει δική του πορεία.

«Εκείνος δεν παίρνει τις αποφάσεις», λέει ο Τραμπ για τον Νετανιάχου

«Εγώ παίρνω όλες τις αποφάσεις. Εκείνος δεν παίρνει τις αποφάσεις», δήλωσε ο Τραμπ στους Financial Times, λίγες ημέρες μετά τις πληροφορίες ότι είχε εξαπολύσει σφοδρή φραστική επίθεση κατά του Ισραηλινού πρωθυπουργού, αποκαλώντας τον «τρελό» και λέγοντάς του ότι «δεν ξέρει τι κάνει» και πως «όλοι πλέον τον μισούν».

Παρά τις αμερικανικές προειδοποιήσεις, ο Νετανιάχου ενέκρινε πλήγματα κατά θέσεων της Χεζμπολάχ στη Βηρυτό, κίνηση που προκάλεσε ιρανική πυραυλική απάντηση. Ακολούθησαν ισραηλινά αντίποινα, πριν οι δύο πλευρές ανακοινώσουν νέα παύση των εχθροπραξιών.

Ο Τραμπ επιμένει ότι μια ευρύτερη συμφωνία βρίσκεται κοντά. «Τα πράγματα θα κινηθούν γρήγορα», ανέφερε μέσω της πλατφόρμας Truth Social, επαναλαμβάνοντας τη βεβαιότητά του ότι η εκεχειρία μπορεί να διατηρηθεί.

Οι αντίθετες κατευθύνσεις Τραμπ – Νετανιάχου

Ωστόσο, οι πολιτικές ανάγκες των δύο ηγετών φαίνεται να κινούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις. Ο Τραμπ επιδιώκει σταθερότητα ενόψει των αμερικανικών εκλογών και των οικονομικών επιπτώσεων από μια παρατεταμένη κρίση, ενώ ο Νετανιάχου αντιμετωπίζει έντονες εσωτερικές πιέσεις και αναζητά μια στρατηγική επιτυχία που θα ενισχύσει τη θέση του πριν από τις ισραηλινές εκλογές.

Στο πλαίσιο αυτό, οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν εξελίσσονται χωρίς άμεση ισραηλινή συμμετοχή, γεγονός που προκαλεί προβληματισμό στην κυβέρνηση Νετανιάχου. Σύμφωνα με την ανάλυση, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός εξακολουθεί να θεωρεί πιθανό ένα νέο αδιέξοδο στις συνομιλίες, το οποίο θα μπορούσε να οδηγήσει εκ νέου σε στρατιωτική κλιμάκωση.

«Θα ήσουν στη φυλακή αν δεν ήμουν εγώ», φέρεται να είπε ο Τραμπ στον Νετανιάχου την περασμένη εβδομάδα, αποτυπώνοντας το κλίμα που επικρατεί στις σχέσεις των δύο ηγετών.

Οσο η προσωπική και πολιτική αντιπαράθεση Τραμπ – Νετανιάχου παραμένει άλυτη, η σταθερότητα στη Μέση Ανατολή θα εξακολουθήσει να βρίσκεται υπό διαρκή απειλή.

Πηγή: efsyn

του Άρη Χατζηστεφάνου

Οι μαζικές κινητοποιήσεις στην Αλβανία ενάντια στην κατασκευή ξενοδοχειακών μονάδων έφεραν στο προσκήνιο την εταιρεία Affinity Partners του γαμπρού του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ. Ελάχιστοι θυμήθηκαν ότι η συγκεκριμένη εταιρεία δημιουργήθηκε για τη στήριξη ισραηλινών εταιρειών από τις πετρο-μοναρχίες του Κόλπου.

Ένα πλακάτ που δείχνει τον πρωθυπουργό της Αλβανίας, Έντι Ράμα, σαν μαριονέτα του Νετανιάχου δεν είναι το πρώτο πράγμα που περιμένει να δει κανείς σε μια συγκέντρωση εναντίον της κατασκευής ξενοδοχειακών μονάδων σε προστατευόμενη περιοχή της Αδριατικής. Όσοι καταφέρνουν όμως (σε πείσμα των απλουστευτικών τηλεοπτικών ρεπορτάζ) να ακολουθήσουν τη ροή του χρήματος, κατανοούν τη συμβολική σημασία αυτής της κίνησης. Οι πρόσφατες κινητοποιήσεις στην Αλβανία δεν είναι ένα τοπικό γεγονός, αλλά ο τελευταίος κρίκος μιας γιγαντιαίας αλυσίδας που μεταφέρει στα Βαλκάνια σαουδαραβικά κεφάλαια, τα οποία προορίζονταν για το Ισραήλ μέσω της οικογένειας Τραμπ.

Στο επίκεντρο των εξελίξεων, ως βασικός χρηματοδότης του εγχειρήματος βρίσκεται το επενδυτικό ταμείο Affinity Partners που δημιούργησε ο γαμπρός και σύμβουλος του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ. Όπως εξηγούσε εδώ και χρόνια ο δημοσιογράφος και ακτιβιστής Καρίμ Ντενίς (Lowkey), ουσιαστικά πρόκειται για ένα χρηματοπιστωτικό εργαλείο, που επιτρέπει στη Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες του Περσικού Κόλπου να χρηματοδοτούν υπογείως την πολεμική βιομηχανία και αρκετές παράνομες δραστηριότητες του Ισραήλ σε κατεχόμενα εδάφη.

Η εταιρεία του Κούσνερ συμμετέχει λόγου χάρη στην ισραηλινή Phoenix Financial, η οποία επενδύει σε παράνομους οικισμούς σε παλαιστινιακά εδάφη και σε κατασκευές ανανεώσιμων πηγών στα κατεχόμενα υψίπεδα του Γκολάν στη Συρία, ενώ αποτελεί και βασικό μέτοχο της πολεμικής βιομηχανίας Elbit. Επίσης η Affinity είναι μέτοχος στην ισραηλινή Shlomo Group, η μητρική της οποίας, Shmeltzer Holdings, τροφοδοτεί το πολεμικό ναυτικό του Ισραήλ με τις πυραυλάκατους Sa’ar 4.5. Τις πρώτες μέρες της γενοκτονίας στη Γάζα, η Shlomo ανέθεσε σε εργαζομένους της να μεταφέρουν στρατιωτικό εξοπλισμό και προσωπικό του IDF.

«Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα η Affinity Partners έλαβε τουλάχιστον δύο δισ. δολάρια από τη Σαουδική Αραβία και άλλα 400 από Κατάρ και ΗΑΕ»

Η Affinity Partners έχει φυσικά τη σύγκρουση συμφερόντων στο DNA της, αφού γεννήθηκε αμέσως μετά την απομάκρυνση του Κούσνερ από τη θέση ειδικού συμβούλου του Αμερικανού προέδρου – όπου υπήρξε ο σημαντικότερος υποστηρικτής της Σαουδικής Αραβίας και της περίφημης συμφωνίας του Αβραάμ για την αναγνώριση του κράτους του Ισραήλ.

Σε ελάχιστο χρονικό διάστημα από την ίδρυσή της, η Affinity Partners έλαβε τουλάχιστον δύο δισεκατομμύρια δολάρια από το βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας και άλλα 400 από το Κατάρ και τα ΗΑΕ. Σήμερα το 99% των κεφαλαίων που διαχειρίζεται ελέγχονται από μη αμερικανικές οντότητες. Το μικρό οικονομικό και πολιτικό μυστικό πίσω από τη δημιουργία της είναι ότι ιδρύθηκε ως ιδιωτική επένδυση, προκειμένου να μην υπάγεται στους ελέγχους που προβλέπει η αμερικανική νομοθεσία για τις εταιρείες επενδύσεων. Επίσης ελάχιστοι ασχολήθηκαν με το γεγονός ότι για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια, δεν είχε προσφέρει ούτε ένα σεντ κερδών στους επενδυτές της. Ίσως γιατί, σύμφωνα με το δίκτυο Bloomberg News, η βασική μέριμνα των τελευταίων ήταν να χρησιμοποιούν την Affinity ως μέσο για να επηρεάζουν τον Ντόναλντ Τραμπ.

Στόχος λοιπόν της δημιουργίας της Affinity δεν ήταν απλώς να προσφέρει μυθικά κέρδη στην οικογένεια Τραμπ, αλλά να επιτρέψει σε χώρες του Περσικού Κόλπου να επενδύσουν, χωρίς εσωτερικές αντιδράσεις, σε ισραηλινές εταιρείες φτάνοντας ακόμη και στην καρδιά της πολεμικής βιομηχανίας. Υπό αυτό το πρίσμα, ο Κούσνερ θυμίζει περισσότερο έναν εξαιρετικά καλοπληρωμένο μεσάζοντα μιας ροής κεφαλαίων που εξυπηρετεί συγκεκριμένα γεωπολιτικά συμφέροντα.

Όπως εξηγούσε βέβαια προ ημερών η Washington Post, «ενώ ο Κούσνερ αρχικά υπαινίχθηκε ότι θα διοχέτευε το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων σε επενδύσεις στο Ισραήλ, πλέον έχει στρέψει μέρος της προσοχής του και στα Βαλκάνια, συμπεριλαμβανομένης της Σερβίας».

Η περίπτωση της Αλβανίας όμως έχει και ακόμα μερικά επίπεδα σύγκρουσης συμφερόντων. Ο πρωθυπουργός Έντι Ράμα, που έκλεισε τη συμφωνία για τις ξενοδοχειακές μονάδες με τον Κούσνερ και τώρα καταναλώνει ταχύτατα το πολιτικό του κεφάλαιο για να τη διασώσει, είναι από τους πρώτους ηγέτες που υπέγραψαν για τη δημιουργία του Συμβουλίου της Ειρήνης – το όχημα της οικογένειας Τραμπ για την ολοκλήρωση της εθνοκάθαρσης στη Γάζα και τη μετατροπή της σε… Ριβιέρα.

Σε μια εποχή λοιπόν που οι επιχειρηματικές δραστηριότητες των ηγεμόνων κινούνται σε μια γκρίζα ζώνη ανάμεσα στην πολιτική και το επιχειρείν -σχεδόν με τον ίδιο τρόπο που ο βασιλιάς Λεοπόλδος Β’ του Βελγίου πραγματοποίησε τη γενοκτονία στο Κονγκό μέσω μιας ιδιωτικής εταιρείας του-, χρειάζεται να δούμε την «εισβολή» της Affinity Partners στα Βαλκάνια ως κάτι περισσότερο από μια επένδυση στο Real Estate.

Πηγή: infowar

Οι αρωματικές αυτές «παντρεμένες» σαρδέλες γεμίζονται με φρέσκα μυρωδικά και πανάρονται σε μυρωδάτο κουρκούτι.  Βγαίνουν από το τηγάνι τραγανές εξωτερικά και απίθανα ζουμερές στο εσωτερικό.

«Η συνταγή είναι ένας συνδυασμός εμπνευσμένος από το Τσανάκκαλε (Δαρδανέλλια) της Τουρκίας και τα Σύβοτα Θεσπρωτίας. Στο Τσανάκκαλε, οι ψαράδες, έχοντας παραγεμίσει τα καΐκια τους με άφθονη σαρδέλα, επειδή δεν θα ξεπουλήσει όλη, ετοιμάζουν στην προβλήτα σαν αράξουν μια κλασική, πια,λιχουδιά του δρόμου, που δημιουργεί ουρές και στριμωξίδι από ντόπιους, και όχι μόνο, για να γευτούν στα όρθια ή σε μικρά σκαμνάκια τη μυθική, πλέον, σαρντάλιε ταβά. Κάποιοι ψαράδες τις σερβίρουν ανάμεσα σε ψωμί, σαν σάντουιτς,μιμούμενοι το καταπληκτικό και δικό μου αγαπημένο μπαλίκ εκμέκ της Πόλης, κάποιοι, σκέτα με ρόκα, χοντροκομμένες ροδέλες κρεμμυδιού και την κλασική τους ταρατόρ με γιαούρτι, ψωμί και σκόρδο. Στα Σύβοτα, πάλι, με τον ίδιο τρόπο φιλεταρίσματος,αφού τις γεμίσουν με σκόρδο και μαϊντανό, τις «παντρεύουν» και τις ψήνουν στον φούρνο. Ο συνδυασμός των δύο είναι σαν τη γέννηση του καρπού ενός μεγάλου έρωτα, μια και μιλάμε για πάντρεμα. Τραγανή και ελαφριά η πρώτη δαγκωνιά, αρωματική, ευχάριστα λιπαρή και χυμώδης η σάρκα καθώς υποχωρεί η τηγανητή κρούστα». Σ. Ζ.