ενημέρωση 3:27, 21 July, 2026

Τα «ματωμένα» smartphones

Ονομάζονται «ματωμένα μέταλλα», κατ' αντιστοιχία με τα «ματωμένα διαμάντια» της Σιέρα Λεόνε. Και είναι αυτό ακριβώς που δηλώνει το όνομά τους: ορυκτά, όπως χρυσός, κασσίτερος, βολφράμιο και κολτάνιο, απαραίτητα για την κατασκευή smartphones και υπολογιστών, που είναι βουτηγμένα στο αίμα εργατών, συχνά ανήλικων παιδιών, που «δουλεύουν» υπό συνθήκες σκλαβιάς σε επικίνδυνα ορυχεία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Τα «αφεντικά» είναι αιμοδιψείς πολέμαρχοι, διεφθαρμένοι στρατιωτικοί και πολιτικοί, συμμορίες οργανωμένου εγκλήματος. Και οι εχέμυθοι μέχρι συνενοχής «πελάτες» είναι οι μεγάλες εταιρείες κατασκευής φορητών συσκευών επικοινωνίας.  

«Στο Ανατολικό Κονγκό άνθρωποι δολοφονούνται για χάρη "αναβαθμίσεων" όλο και μικρότερης χρησιμότητας στα δικά μας smartphones» γράφει σε πρόσφατο ρεπορτάζ του ο ακτιβιστής και βραβευμένος δημοσιογράφος της βρετανικής εφημερίδας «Guardian»Τζορτζ Μόνμπιοτ. Αποκαλύπτει ότι αρκετές εταιρείες δεν έχουν «ορατότητα» όσον αφορά την προέλευση των υλικών τους και το αν αυτά έρχονται από νόμιμα ή παράνομα, «ματωμένα» ορυχεία. Η εταιρεία Apple, γράφει, έχει απαντήσει επανειλημμένως στις σχετικές ερωτήσεις της κυβέρνησης των ΗΠΑ ότι τα μέταλλα που χρησιμοποιεί προέρχονται από 211 μεταλλουργικές μονάδες διασκορπισμένες σε όλον τον κόσμο, οι οποίες ωστόσο ενδέχεται να χρησιμοποιούν μέταλλα που προέρχονται από παραστρατιωτικές ομάδες στο Κονγκό.

Η μόνη εταιρεία που έχει όντως λάβει μέτρα εναντίον του φαινομένου είναι η Nokia που συμμετέχει σε έξι πρωτοβουλίες κυβερνήσεων και ομάδων εθελοντών ώστε να παράγονται «κινητά που δεν θα είναι βουτηγμένα στο αίμα». Η ίδια όμως παραδέχεται ότι «δεν υπάρχει ένα 100% αξιόπιστο σύστημα που να μας επιτρέπει να γνωρίζουμε την αρχική πηγή των υλικών μας».

Καθημερινές σκηνές ντροπής εκτυλίσσονται στα εκατοντάδες παράνομα ορυχεία του αχανούς Ανατολικού Κονγκό: μικρά παιδιά «δουλεύουν» μέσα σε επικίνδυνες στοές για 12-14 συνεχόμενες ώρες. Με αξίνες και φτυάρια βγάζουν και κατόπιν κοσκινίζουν το χώμα με τα γεμάτα κάλους χέρια τους. Αν αρνηθούν να εργαστούν ή προσπαθήσουν να διαφύγουν και πιαστούν, τότε ακολουθούν μαστιγώματα, βιασμοί, ακόμη και αποκεφαλισμοί «για παραδειγματισμό».

Δίπλα τους, μεγαλύτεροι σε ηλικία εργάτες, φορώντας γαλότσες, ψάχνουν γονατιστοί στη λάσπη για οτιδήποτε ορυκτό που θα μπορούσε να τους εξασφαλίσει «μεροκάματο» ενός ως δύο ευρώ. «Τα ορυχεία που ανοίγουν κατά δεκάδες στα ανατολικά της χώρας είναι απλές αυτοσχέδιες τρύπες μέσα σε βουνοπλαγιές» λέει η Σοφία Πικλς από τη βρετανική ΜΚΟ υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων «Global Witness». Και κάνει λόγο για τεράστια κέρδη τα οποία χρηματοδοτούν βίαιες εθνοτικές συγκρούσεις, παρά την επίσημη λήξη του εμφυλίου πολέμου το 2003. Ντόπιοι πολέμαρχοι έχουν στη δούλεψή τους ανήλικα παιδιά στα ορυχεία του πολύτιμου κολτανίου, από το οποίο εξάγεται το ταντάλιο, συστατικό απαραίτητο στην κατασκευή πυκνωτών για τα κινητά τηλέφωνα και τους φορητούς υπολογιστές.  

Ο νόμος Dodd-Frank, που υπεγράφη από τον αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα το 2010, απαιτεί από τις αμερικανικές εταιρείες να αποκαλύπτουν τη χρήση «ματωμένων ορυκτών». Η βρετανική εφημερίδα «Times» επικοινώνησε με μεγάλες εταιρείες ηλεκτρονικών και ζήτησε να μάθει αν χρησιμοποιούν τέτοια μέταλλα. Οι εταιρείες παραδέχθηκαν ότι τα προϊόντα τους ενδέχεται να τα περιέχουν, ωστόσο δήλωσαν άγνοια για οτιδήποτε άλλο. Κάποιες, όπως η Vodafone, επέρριψαν εξ ολοκλήρου την ευθύνη στους «μεσάζοντες» της αφρικανικής χώρας υποστηρίζοντας πως «είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαπιστωθεί» ποια από τα ορυχεία βρίσκονται εκτός εμπόλεμων περιοχών και ποια είναι νόμιμα και λειτουργούν με άδεια και με ανθρώπινες συνθήκες εργασίας.

Καταραμένος πλούτος


17 τρισ. (!) ευρώ μέσα στη γη
Ο ορυκτός πλούτος του Κονγκό εκτιμάται ότι αγγίζει την αστρονομική αξία των 17 τρισ. (!) ευρώ. Περιλαμβάνει τα μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού στον κόσμο, το 5% του χαλκού, το 50% του κοβαλτίου και το 80% της παγκόσμιας παραγωγής κολτανίου.
 
Απέραντη φτώχεια
Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, το Κονγκό είναι η φτωχότερη χώρα στον κόσμο με κατά κεφαλήν ΑΕΠ τα 338 ευρώ. Το 71% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας (με 0,80 ευρώ εισόδημα την ημέρα), ενώ ο μέσος μηνιαίος μισθός µε δυσκολία φτάνει τα 20 ευρώ.
 
Σύντομη ζωή μέσα στον τρόμο
Το προσδόκιμο ζωής στη χώρα δεν υπερβαίνει κατά μέσον όρο τα 49 έτη (51 για τις γυναίκες, 47 για τους άντρες). Από το 1996 ως σήμερα η εμπόλεμη κατάσταση ευθύνεται για τον θάνατο έξι εκατομμυρίων ανθρώπων, ενώ ο ΟΗΕ σε έκθεσή του υποστηρίζει ότι ως το 2012 είχαν βιαστεί στο Κονγκό πάνω από 400.000 γυναίκες.  
 
Πρώτες ύλες για τον πόλεμο
Στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο οι σφαίρες που σκότωσαν τα εκατομμύρια θύματα στο Δυτικό Μέτωπο περιείχαν κατά 75% χαλκό από το Κονγκό. Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο το ουράνιο με το οποίο κατασκευάστηκε η ατομική βόμβα που κατέστρεψε τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι προήλθε από ένα ορυχείο του Κονγκό.

Σοφία Πικλς, εκπρόσωπος της ΜΚΟ «Global Witness»

«Να αντιδράσουν οι καταναλωτές»

Οι αγοραστές των τηλεφώνων θα μπορούσαν να βρουν τη δύναμη για να αλλάξει η κατάσταση, εκτιμά μιλώντας στο «Βήμα» η Σοφία Πικλς από τη βρετανική ΜΚΟ «Global Witness».

Ποια είναι η κατάσταση στο Κονγκό σήμερα σχετικά με το θέμα των «ματωμένων μετάλλων»;
«Ο νόμος Dodd-Frank αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα αλλαγών στη μεταλλευτική βιομηχανία του Κονγκό. Ωστόσο πρέπει να εξαλειφθεί το φαινόμενο της εμπλοκής ανώτερων στρατιωτικών αξιωματούχων της χώρας στο εμπόριο ορυκτών. Οντως κάποια ορυχεία έφυγαν από τον έλεγχο του στρατού του Κονγκό, από την έρευνά μας όμως προκύπτει ότι πολλά μέλη των ενόπλων δυνάμεων της χώρας εξακολουθούν να πλουτίζουν εις βάρος των συμπολιτών τους. Η κυβέρνηση του Κονγκό επιβάλλεται να εντοπίσει τις περιπτώσεις αυτές».
 
Πώς θα μπορούσε να είναι χρήσιμη η συνεισφορά της ΕΕ;
«Η ΕΕ θα μπορούσε κάλλιστα να εκμεταλλευθεί τη χρονική συγκυρία και να "χτίσει" κι αυτή με τη σειρά της ένα νομικό πλαίσιο εφάμιλλο με εκείνο του νόμου Dodd-Frank προκειμένου να επιβάλει στις ευρωπαϊκές εταιρείες να λογοδοτούν για την προέλευση των ορυκτών τους».
 
Πώς μπορεί ένας καταναλωτής να επηρεάσει με τον τρόπο του προς μια διευθέτηση του ζητήματος;
«Πολλοί καταναλωτές πλέον έχουν μάθει να ρωτούν τις εταιρείες ηλεκτρονικών ειδών για την προέλευση των υλικών τους. Επίσης όλες οι ευρωπαϊκές εταιρείες που χρησιμοποιούν "ματωμένα μέταλλα" είναι υποχρεωμένες διά νόμου στις ΗΠΑ να αναγράφουν στην επίσημη ιστοσελίδα τους αν τα υλικά τους προέρχονται από χώρες όπως το Κονγκό. Οι καταναλωτές πρέπει να κάνουν όλο και περισσότερες ερωτήσεις προκειμένου να υψώσουν το ανάστημά τους απέναντι στην ανευθυνότητα των εταιρειών».
 
 

Μαθηματικοί τιμώνται με το «μεγαλύτερο επιστημονικό βραβείο»

Λος Άντζελες
Με βραβεία σαν κι αυτά, ποιος χρειάζεται τα Νόμπελ; Πέντε κορυφαίοι μαθηματικοί από όλο τον κόσμο θα λάβουν τρία εκατομμύρια δολάρια έκαστος ως νικητές του πρώτου Breakthrough Prize («Βραβείο Καινοτομίας») στην κατηγορία των Μαθηματικών.

Τα βραβεία, με στόχο την προώθηση της επιστήμης και την ανάδειξη σημαντικών επιστημόνων ως «σταρ του ροκ», θεσμοθετήθηκαν από μια ομάδα εκατομμυριούχων του Διαδικτύου όπως ο συνιδρυτής της Google Σεργκέι Μπριν, ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ του Facebook, ο ιδρυτής του ομίλου Alibaba Τζακ Μα και ο ιδρυτής της επενδυτικής εταιρείας Digital Sky Technologies Γιούρι Μίλνερ.

Η νέα κατηγορία των Μαθηματικών έρχεται να προστεθεί στο Breakthrough Prize Φυσικής, το οποίο απονέμεται κάθε χρόνο από το 2012, και το αντίστοιχο βραβείο στις Επιστήμες Ζωής, το οποίο απονεμήθηκε πρώτη φορά πέρυσι.

Οι υπεύθυνοι περιγράφουν τα επιστημονικά βραβεία ως «τα μεγαλύτερα του κόσμου», καθώς το χρηματικό έπαθλο από το οποίο συνοδεύονται είναι υπερδιπλάσιο σε σχέση με των Νόμπελ, το οποίο περιορίζεται γύρω στα 1,2 εκατ. δολάρια.

Οι πρώτοι νικητές του Breakthrough Prize in Mathematics είναι:

  • Ο Τζέικομπ Λιούρι, καθηγητής του Χάρβαρντ που συνδυάζει την Τοπολογία με την Αλγεβρική Γεωμετρία
  • Ο Τέρενς Τάο του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, ο οποίος εργάζεται σε βασικές εξισώσεις της φυσικής ρευστών
  • Ο Σάιμον Ντόναλντσον του Κέντρου Γεωμετρίας και Φυσικής «Σάιμονς», ο οποίος μελετά τετραδιάστατα σχήματα
  • Ο Μαξίμ Κόντσεβιτς του γαλλικού Ινστιτούτου Υψηλών Επιστημονικών Σπουδών, ο οποίος είχε κερδίσει και το Breakthrough Prize Φυσικής το 2012.
  • Και ο Ρίτσαρντ Τέιλορ του Ινστιτούτου Προηγμένων Μελετών, ο οποίος βοήθησε να αποδειχθεί το 1995 το Τελευταίο Θεώρημα του Φερμά.
Η απονομή των βραβείων θα πραγματοποιηθεί το διήμερο 9-10 Νοεμβρίου στη Σίλικον Βάλεϊ.

Οικοδεσπότες της εκδήλωσης τις δύο προηγούμενες χρονιές ήταν οι ηθοποιοί Κέβιν Σπέισι και Μόργκαν Φρίμαν.

Η τερατώδης παράταξη Χιωτάκη-Βάρσου Τα πραγματικά αίτια της πτώσης.

Γράφει ο Γιάννης Γ. Κατσίμπας

Η «φρέσκια παράταξη» Χιωτάκη-Βάρσου πληροί όλες τις προϋποθέσεις για μια πανηγυρική ήττα, αντάξια ενός σπαγγέτι γουέστερν. Μιας παρωδίας δηλαδή. 

Σε έναν ιδανικό κόσμο, μια παράταξη θα θύμιζε συμφωνική ορχήστρα. Ο αρχηγός της θα ανέβαινε στο πόντιουμ και, με κινήσεις περισσότερο σίγουρες παρά θεαματικές, θα διηύθυνε τους μουσικούς-αντιδημάρχους. Θα εμψύχωνε τους σολίστες ώστε να ξεδιπλώνουν την τέχνη τους. Θα προλάμβανε τα φάλτσα των λιγότερο έμπειρων. Το αποτέλεσμα θα ικανοποιούσε, θα πλούτιζε το κοινό.

Σε έναν ιδανικό κόσμο σε κρίση μια παράταξη θα έμοιαζε με στρατό. Ο αρχηγός-Δήμαρχος, μπαρουτοκαπνισμένος και επιτελικός συνάμα, θα διέθετε σχέδια και εναλλακτικές, θα είχε προετοιμαστεί και για το τρισχειρότερο ακόμα ενδεχόμενο – και για την προδοσία και για την πανωλεθρία. Θα κατέβαινε με πλατύ χαμόγελο στο πεδίο της μάχης για να σταθεί στο πλευρό των στρατιωτών του, να τους τονώσει το ηθικό, για να τεθεί επικεφαλής της προέλασης ή –σε περίπτωση συντριβής– για να τους υπενθυμίσει πως ο πόλεμος συνεχίζεται, πάντα συνεχίζεται, μέχρι την τελική νίκη.

Η παράταξη που μόλις έχασε φέρνει –φευ– στο μυαλό και του πιο καλόπιστου πολίτη θίασο ποικιλιών. Μετά τα αποτελέσματα των δύο εκλογικών Κυριακών, το τοπίο έχει ξεκαθαρίσει.

Ο «αστικός» (όπως θα τον αποκαλούσαν παλαιότερα) κόσμος της Κηφισιάς, ωστόσο, ο κόσμος στον οποίον απευθύνθηκε η στρατηγική συμμαχία Χιωτάκη-Βάρσου, ήξερε πολύ καλά τι εστί Βάρσος. Πέριξ των κκ. Χιωτάκη-Βάρσου διακρίνει βρικολακιασμένα απομεινάρια του βαθέως παρακμιακού παρελθόντος, απολιθώματα του μαρξισμού-λενινισμού, ιδεοληπτικούς πέραν πάσης πραγματικότητας κι αδίστακτους τυχοδιώκτες που έχουν καβαλήσει το όχημα της αρπαχτής επειδή λιγουρεύονται απλώς τα ιμάτια της εξουσίας.

Ο αστικός κόσμος της Κηφισιάς εκτίμησε ότι τυχόν επικράτηση των κκ. Χιωτάκη-Βάρσου θα μας γυρίσει πίσω στα '80s. Μαθητευόμενοι μάγοι, κούφιες ρητορείες, μισαλλοδοξία, λαϊκισμός, αισθητική Περόν χωρίς καν μια Εβίτα. Δίχως –το κυριότερο– τα «πακέτα» των δεκάδων εκατομμυρίων από την κρατική επιχορήγηση, που δημιουργούσαν μια γενική αίσθηση ευφορίας κι έδιναν στον Ν. Χιωτάκη την άνεση να υπόσχεται ακόμα καλύτερες μέρες και να προτρέπει ακόμα και στον εαυτό του να τα δώσει όλα στον Β. Βάρσο.

Ο αστικός κόσμος (θα όφειλε να) αντιμετωπίζει τις εκλογές ως την τελική σύγκρουση. Θα έπρεπε άρα να συγκροτήσει την διοίκηση, την εμπροσθοφυλακή του, από τους αρίστους του. Ώστε να εμπνεύσει την πεποίθηση ότι δεν είναι ένας κόσμος σε αποδρομή, ένα καθεστώς παρηκμασμένο. Μα –το αντίθετο– πως διαθέτει εφεδρείες σφριγηλές. Και αναγεννάτε από την τέφρα του. Εκεί κρύβετε το «μυστικό» της αποτυχίας Χιωτάκη. Μη έχοντας «το ανάχωμα» που κρατούσε τους πολίτες μακριά του –δηλ. τον Βάρσο-, που λειτουργούσε και τελείωνε πάντα το παιχνίδι της εξουσίας, έχοντας προσαρτήσει ήδη και άλλους δεν είχε άλλες χρυσές εφεδρείες στον πάγκο. Ο Ν. Χιωτάκης κέρδιζε τις τελευταίες 3 αναμετρήσεις διότι είχε αντίπαλο του τον Β. Βάρσο. Οι πολίτες το γνώριζαν και, έδιναν σε αυτόν την διοίκηση της πόλης, καλύτερα, χίλιες φορές Χιωτάκη παρά τον Βάρσο. Γνωρίζοντας ότι ο Β. Βάρσος κατερχόμενος αυτόνομα, δεν θα ερχόταν ούτε 4η -σε δύναμη- παράταξη και, με δεδομένη τη δική του αλαζονεία-υστεροβουλία αποφάσισε την «μεγάλη ζαριά» Εγκλωβισμένος στο παιχνίδι της εξουσίας από μόνος του, ήταν καταδικασμένος εξ αρχής. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Όσο για τον  Β. Βάρσο ήταν προδιαγεγραμμένο το τέλος τους, μαζί είχε κόψει όλες τις χρυσές εφεδρείες, αποφάσισε λοιπόν την κάθοδο για την μεγάλη σφαγή. Δεν είχε άλλη επιλογή, ήξερε πως την επόμενη μέρα, οι συνήθεις ύποπτοι οι μόνιμοι δημοτικοί σύμβουλοι, ότι άλλοι θα αλλαξοπιστήσουν πανικόβλητα και κωμικά, άλλοι θα πεταχτούν στα αζήτητα κι άλλοι θα μπουν στον πάγο για πολλά χρόνια, ώσπου να τους ξαναχαμογελάσει η Ιστορία. Και ο ίδιος, να περιφέρουν ματωμένο «το πτώμα του» μέσα στην πόλη, ως δείγμα προς αποφυγή, προς εξαφάνιση. Προς εξευμένιση του «πεινασμένου πλήθους».

Διαβάζω τη σύνθεση της διοίκησης μετά τον συνεταιρισμό. Αναθεωρώ. Όχι, δεν πρόκειται για θίασο ποικιλιών. Είναι δύο έργα σε ένα. Συνδυασμένα με τον πλέον άγαρμπο τρόπο.

Παλιές καραβάνες της πολιτικής, δαιμόνιοι τακτικιστές αν μη τι άλλο, οι κ.κ. Χιωτάκης και Βάρσος σκέφθηκαν αυτήν τη φορά πιο κομπογιαννίτικα από ποτέ.

Μικρό το κακό, σκέφτηκαν. Θα ανακατέψουμε την τράπουλα, θα θολώσουμε τα νερά. Στη θέση του Αν. Νικολέλη θα τοποθετήσουμε τον ομοαίματό του πλην άφθαρτο –τρόπος του λέγειν- Β. Ξυπολιτά. Κι απέναντί τους, σε ρόλο αστυνομικών, στο στοιχείο τους, τον Β. Σιδέρη και την Μ. Σαλματάνη-Κεφαλά!. Η Αν. Κορογιαννάκη θα αποτελεί, μαζί με την κεντροδεξιά Ν. Βλάχου, το αλατοπίπερο του σχήματος. Ο Ν. Παναγιώτου, πρόσωπο σοβαρό, θα φανεί σαν ανάσα στην προεδρία του Δ.Σ, συγκρινόμενος ιδίως με τους προκατόχους του. Οι Γ. Παπαδόπουλος, Στ. Κύρλος είναι χρήσιμοι να φέρουν ψήφους στην παράταξη.

Ποιος επρόκειτο να συγκινηθεί, πόσο δε μάλλον να πειστεί, από την παραπάνω σαλάτα; Ποιος από τους πολίτες –εννοώ– που αποδοκίμασαν πριν από τρείς εβδομάδες τους κκ. Χιωτάκη-Βάρσο; Η χρησιμοποίηση των ίδιων και ίδιων δημοτικών συμβούλων, θα φέρει μια κάποια ισορροπία; Πώς και γιατί; Επειδή θα κάνουν ρουσφέτια; Μα οι πελατειακές σχέσεις έχουν, με τη χρεοκοπία του δήμου, ανίατα ατροφήσει. Δοκίμασαν λοιπόν οι κκ. Χιωτάκης-Βάρσος να τινάξουν την μπάνκα στον αέρα, να επαναφέρουν ολοταχώς το παραταξακό-ιδιοτελές τους μηχανισμό. Σε αυτήν, όμως, την περίπτωση, ο κ. Χιωτάκης έχει καταστεί εντελώς άδειο πουκάμισο. Γιατί δεν έβαζαν κατευθείαν στην διοίκηση την κ.Σαλματάνη-Κεφαλά; Δεν θα ήταν καλύτερη από τον Β. Βάρσο; Γιατί δεν περιφρονούσαν απροκάλυπτα και δονκιχωτικά την κοινή γνώμη; Στην παράταξη που μόλις παρά τρίχα δεν πρόλαβε, ορκίστηκε ο λαϊκισμός και η σοβαρότητα, η παλαιοπαραταξιακή και το νέο-άφθαρτο δεν συνδυάζονται. Αλληλοεξουδετερώνονται.

Η «φρέσκια διοίκηση» Χιωτάκη-Βάρσου πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις για μια πανηγυρική ήττα, αντάξια ενός σπαγγέτι γουέστερν. Μιας παρωδίας δηλαδή.-

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ της ΚΗΦΙΣΙΑΣ

 

Ασπρόμαυρες στιγμές

Καλλιτέχνες και πολιτικοί που άφησαν το στίγμα τους. Θρύλοι της μουσικής που δεν ξεχνιούνται όσα χρόνια κι αν περάσουν. Πρόσωπα που για δεκαετίες εντυπωσίαζαν και συνεχίζουν να εντυπωσιάζουν.

Στo χρόνo, το μόνο που μένει αναλλοίωτο είναι το έργο τους και οι φωτογραφίες..

n
Barbara Streisant & Robert Redford


n
Bill Klinton & John F. Kennedy


n
Bob Marley


n
Bob Marley & Mick Jagger


n
Charlie Chaplin & Albert Einstein


n 
Charlie Chaplin & Gandhi


n
Charlie Chaplin & Vaslav Nijinsky




n
Che Guevara & Jeane Paul Sartre


n
Cher - Sonny - Dylan


n
Clint Eastwood


n
Ella Fitzerald & Louis Armstrong


n
Elvis Presley


n
Elvis Presley & Tom Jones


n
Ernest Hemigway & Fidel Castro


n
Francis Ford Coppola


image
Frank Sinatra & Grace Kelly


n
Fred Astaire & Audrey Hepborn


n
Freddie Mercury & Jane Seymour


n
George Loukas


 n
Ian Flemming & Sean Connery 


n
Ike & Tina Turner


n
James Brown & Mick Jagger


n
James Dean & Elizabeth Taylor


n
Jimmy Hendrix


n
John F. Kennedy


 n
John F. Kennedy & Barbara Steisand


n
John Lennon & Yoko Ono


n
Mick Jagger- John Lennon- Yoko Ono


n
Johhny Cash & Ray Charles


n
John Travolta


n
Gerard Depardieu & John Travolta


n
Kurt Russel & Meryl Streep


n
Lana Turner & Ronald Reagan


n
Leonid Brezhnev- Richard Nixon- Jill St. Jonh


n
Leon Trotsky- Diego Rivera- Andre Breton 


n
Keanu Reaves


n
Louis Armstrong in Egypt


n
Marcello Mastroianni & Federico Fellini


n
Martin Luther King Jr


 

n
Martin Luther King Jr & Malcolm X


n
Martin Luther King Jr & Marlon Brando


n
Michael & Kirk Douglas


n
Michael Jackson & Freddy Mercury


n
Liza Minelli & Michael Jackson


n
Michael Jackson- Francis Ford Coppola- George Loukas


n
Martin Scorsese


n
Mickey Rourke & an unknown friend


n
Natalie Wood


n
Olga & Tatiana Romanova


n
Pablo Picasso


n
Paul Mc Cartney & Linda


n
Pelle & Sylvester Stalone


n
Photographer Richard Avedon & Sophia Loren


n
Prince Charles & Elizabeth II


n
Stanley Kubrick


n 
Vera & Vladimir Nabokov


n
The Pop & Dalai Lama


n
Robert De Niro & Martin Scorsese


n
Roman Polanski & Sharon Tate


n
Romy Schneider & Alain Delon


n
Santi Flash & John Lemmon


n
Steve Jobs & Bill Gates


n
Yves Montant & Edith Piaf

 

  • Κατηγορία ART-DISING
  • 0