Γράφει ο Γιάννης Γ. Κατσίμπας

Διαβάζω σε πετυχημένη ενημερωτική (με αντιγραφή) ιστοσελίδα για το παρκινγκ της πλατείας πλατάνου σχετικά με το όργιο φημών «που διαδόθηκαν μόνο που δεν διαβάζω ότι αυτό το «όργιο φημών» διαδόθηκε από την ίδια εφημερίδα. Ψιλά γράμματα θα μου πείτε, μήπως είναι το μοναδικό, όσο νερό έχει η θάλασσα τόσο οι ανακρίβειες της «Κηφισιάς», -το όνομα της εφημερίδας- προϊόν του εκδότη.

Η ποιότητα της δημοσιογραφίας κατρακυλάει μαζί με το ΑΕΠ στη πόλη μας, προφανώς επειδή είναι συνδεμένη με αυτό.

Έχω ξαναγράψει για τον Γιάννη Γρηγοράκο, τον εκδότη της εφημερίδας Κηφισιά που ταυτόχρονα έχει όλα τα ρεπορτάζ του Δήμου. Μόνο τα ρεπορτάζ που έχουν κέρδος, για τον εκδότη φυσικά. Κατά μια εξόχως συμπτωματική συνήθεια όλα χαλκευμένα. Μου έλεγε ένας φίλος που εργαζόταν στην εφημερίδα ότι όταν κάποια στιγμή του έκανε παρατήρηση επειδή μιλούσε δυνατά στο τηλέφωνο και δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί να δουλέψει ο Γρηγοράκος ανάμεσα σε άλλα του είπε «Εγώ είμαι εδώ από και για τον Δήμο Κηφισιάς».

Στην αρχή της άνοιξης επισκέφτηκα έναν από τους αριστεύσαντες στις πανελλαδικές εξετάσεις -του έλειπαν ελάχιστα μόρια για να πετύχει το απόλυτα άριστο. Η συνάντησή μας ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα επειδή ο Νίκος καταρρίπτει την εικόνα του cool νεαρού που προλαβαίνει να παίζει μπάσκετ, ποδόσφαιρο, μπάντμιγκτον, ηλεκτρονικά παιχνίδια και να βγαίνει τα βράδια με φίλους. Πριν φτάσω στο ραντεβού είχα διαβάσει ένα ρεπορτάζ της Κηφισιάς στο οποίο ο Γ. Γρηγοράκος είχε κάνει μια έντονα επικριτική δήλωση για συγκεκριμένες κεραίες κινητής τηλεφωνίας. Στη συζήτησή μας όμως φαινόταν να κρατάει εντελώς διαφορετική στάση και όταν τον ρώτησα σχετικά μου αποκάλυψε ότι ουδέποτε είχε πει αυτά που είχαν δημοσιευτεί στην εφημερίδα. Το δημοσίευμα ήταν «στημένο» και ο πατέρας του είχε ήδη ζητήσει να γίνει δημόσια ανασκευή. 

Ο Τύπος –έντυπος και διαδικτυακός- και στην Κηφισιά σε μεγάλο βαθμό λειτουργεί ως κατασκευαστής και όχι ως καταγραφέας ειδήσεων (και πολύ πιο σπάνια ως ανασκαφέας). Κι αν τελικά ορισμένες φορές γίνονται αποκαλύψεις, συνήθως αυτές έρχονται μέσα από μια διαδικασία αυτολογοκρισίας όπου είναι θεμιτό να έρχεται στο φως ένα σκάνδαλο εφόσον σε αυτό εμπλέκονται μόνο οι «εχθροί» του αφεντικού.

Στο αναλυτικό ρεπορτάζ για τον Γ. Γρηγοράκο, συμπεριλαμβάνεται ένα editorial σχετικά με τις προσπάθειες σπίλωσης των δημοσιογράφων που αρθρογραφούν κόντρα σε συγκεκριμένα συμφέροντα. Για κάποιο λόγο που μου διαφεύγει, όποιος δεν συμμετέχει στο σύστημα βαφτίζεται αυτόματα κατάσκοπος. Δεν θα ξεχάσω πριν 7-8 χρόνια της αντιδικία που είχε με άλλη εφημερίδα της πόλης. Την χολή που έβγαζε. Τα πόσα χονδροειδή ψέματα, χαλκευμένα στοιχεία που ανέφερε.  Ή πρόσφατα όταν ο Αν. Νικολέλης, αντιδήμαρχος καθαριότητας δεν του έδινε διαφήμιση, έκανε φωτο-ρεπορτάζ με το πόσο βρώμικη ήταν η πόλη. Αμέσως ο Αν. Νικολέλης του έδωσε διαφήμιση για το μαγαζί του και, όλα αυτομάτως ξεχάστηκαν. Και το χάλι -της καθαριότητας- το παλιό και το καινούργιο. Η πόλη έρμαιο στις ορέξεις ενός ψιλικατζή, ενός κατ’ επάγγελμα εκβιαστή. Ειδική μεταχείριση φυσικά έχουν οι Κηφισιώτες δημοσιογράφοι, τύπου Γρηγοράκος, από τον εκάστοτε μηχανισμό.

Σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, με τους όλο και πιο εμφανείς αποκλεισμούς όσων συνεχίζουν να θεωρούν τη δημοσιογραφία λειτούργημα καλούμαστε όλοι, ως αναγνώστες πια, να ξεχωρίσουμε την ήρα από το στάρι, να διαβάσουμε «πίσω από τις γραμμές» και να διαδώσουμε μέσω του ισχυρότερου όπλου που διαθέτουμε -τα κοινωνικά δίκτυα- τις προσπάθειες που πιστεύουμε ότι αξίζουν.

Και αυτά τα γράφω χωρίς καμία διάθεση ωραιοποίησης της δουλειάς που γίνεται στα ΝΕΑ της ΚΗΦΙΣΙΑΣ και στο , χωρίς να θεωρώ ότι κάνουμε κάτι ξεχωριστό. Υπάρχουν δεκάδες προσπάθειες εκεί έξω που τις ζηλεύω, τις θαυμάζω και τις προωθώ στους «διαδικτυακούς μου φίλους» με κάθε ευκαιρία.

3 Κηφισιώτικα hotshops, εστιατόρια που θα σε κάνουν να νιώσεις ότι πήγες διακοπές. Και πάνω από όλα, σε αυτά περνάς καλά, σε περιβάλλον εξαιρετικό, περνάς και, τρως καλά.

Κηφισιά δροσίζεται σε πραγματική όαση, ενίοτε κοιτά κατάματα τη Αθήνα και λέει ότι ολόκληρη η μεγάλη πολύβουη πόλη δεν έχει καμία σχέση με την αρχόντισσα Κηφισιά. Τώρα που αναπνέουν ακόμη και οι δρόμοι και η πρωτεύουσα ξαναγίνεται «ένα ανυπόφορο μέρος να λειτουργήσεις δημιουργικά –χωρίς έστω με μικρές- δόσεις πραγματικής ξεγνοιασιάς ως τον παράδεισο. Στην αγκαλιά της δεν θα σου λείψουν τα νησιά, η αίσθηση ή η ψευδαίσθηση της καλοκαιριάτικης ξενοιασιάς, έστω όσο κρατά ένα χαρούμενο τραπέζι με φίλους αγαπημένους κάτω από τα φύλλα της μουριάς, στις παρυφές των δρόμων της πόλης.    

«Το μπέρδεμα» βρίσκεται σε μια από τις πιο κρυμμένες όμορφες γωνιές της πόλης...  

Κόκκινες καρέκλες και λουλούδια που σπάνε τη μονοτονία του γήινου μπεζ, ένα πρωτότυπο σκηνικό που δεν φοβάται να «παίξει» με τις λεπτομέρειες και να εκφραστεί σαν παιδί που βαριέται αφόρητα τη σοβαρότητα, ανοίγουν τις πόρτες και βγάζουν τα τραπεζάκια τους έξω, σε μια από τις πιο κρυμμένες όμορφες γωνιές της πόλης. Δυο βήματα η κεντρική λεωφόρος καταργείται από τα πανύψηλα δέντρα, φτιάχνει ένα μικρό στέκι χαράς στην καρδιά του κέντρου, ολόγυρα η κομψότητα της Κηφισιάς του Μάνου Χατζηδάκι και μια γειτονιάς που θα λάτρευε. Κρεατικά, ribeye, σουβλάκι μπέρδεμα, μπριζόλα γάλακτος. Και από ψαρικά, γόνος, φιλέτο σαρδέλα και γαρίδες σουβλάκι, αλλά και από πρώτα το μενού ξεχειλίζει, λουκάνικο Λάκης με μαρμελάδα ντομάτα, παστουρμαδάκια από κανταΐφι. Και πατάτες τηγανιτές από την Νάξο φρεσκοκομμένες έτσι που τρώγαμε παλιά. Και για γλυκά στο τέλος ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό. Κιουνεφέρ κανταΐφι με τυρί και φιστίκι Αιγίνης στο φούρνο, μωσαϊκό, λουκουμάδες, προφιτερόλ.  Ο δημιουργός του «Μπέρδεμα» Λάκης Φωτιάδης, πρώην αντιπρόσωπος και ιδιοκτήτης της Ferrari, AlfaRomeo, Skoda, Ebro, ολάκερη ιστορία, όνομα του βαρύ. Η καταγωγή του από την Κωνσταντινούπολη, έχει όλα τα εχέγγυα γνώσης του καλού φαγητού. Και μόνο η καταγωγή, εγγυάται τις γνώσεις του για το καλό φαγητό Η ανατολίτικη με την ιταλικότητά του εμπνέεται από τη Βόρεια Ιταλία, τη μαγειρεύει διαφορετική στο μυαλό του, με φαντασία και ελευθερία, στο τέλος γίνεται η Ιταλία όπως τη βλέπουν τα μάτια ενός διανοούμενου, πολύ-ταξιδεμένου επιχειρηματία. Σε τιμές που δεν συμπεριλαμβάνουν ούτε τη δημιουργικότητα ούτε τη μοναδικότητα, στο τέλειο μενού.    

“Μπέρδεμα” Στροφυλίου και Σκιάθου 3 Κηφισιά   

«Το Καλωσόρισμα του Αντώνη»  ένα εστιατόριο που φλερτάρει με ένα χορταστικό, σπιτίσιο εστιατόριο...

Ο κόσμος φαίνεται να προτιμά το μαγαζί του Αντώνη γιατί έχει δώσει το δείγμα της ποιότητας του φαγητού, αυτό που την ανέδειξε εσχάτως ανάμεσα στα λαοφιλέστερα εστιατόρια των βορείων προαστίων. Με δική του ζωή που αγνοεί τις μόδες του κέντρου, στέκετε στην ουσία, το καλό, εύγευστο φαγητό. Για μένα, ωστόσο, η ομορφιά του παλιού-σχεδόν-χώρου, βρίσκεται κρυμμένη στην όνομα και πράγμα, στο καλωσόρισμα του Αντώνη. Μέσα από πολλά μαγειρευτά και ψητά φαγητά θα ξεχωρίσω το περίφημο χουνκιάρ μπεγιεντί. Αυτό το φαγητό που θέλει εκτός από την καλή τέχνη θέλει και την αγάπη που είχαν οι Οθωμανοί, που πρώτοι εμπνεύστηκαν αυτό το ωραίο φαγητό. Ότι γευστικότερο, σκέτη ανατριχίλα σε όλο το κορμί. Κόκορας κρασάτος, ένα ξεχωριστό πιάτο, μπακαλιάρος τηγανιτός, κατσικάκι λαδορίγανη και την μοναδική τηγανιτή πατάτα. Για επιδόρπιο ξεχωρίζει η φραμπουάζ. Kάτω από τη σκιά των δένδρων, ακόμη πιο κάτω τα γήινα τραπεζάκια με μπόλικο αέρα ανάμεσά τους, χαλαρές γωνιές για ακόμα περισσότερο καλοκαιρινό χουζούρι. Σε ένα περιβάλλον οικογενειακό, κάτω από τις μουριές όλη η οικογένεια τρώει γευστικά, απολαμβάνεις τις γεύσεις. Ο Αντώνης αν και σχετικά νέος ηλικιακά, επαγγελματίας μάγειρας με προϋπηρεσία στο κατάστημα του Σπύρου στην Άνω Κηφισιά, πάντα μας καλωσορίζει στο εστιατόριο του.  

Το καλωσόρισμα του Αντώνη Γ. Λύρα 41 Ν. Κηφισιά

Στου «Κώστα» πας να περάσεις ωραία και να φας άριστα

.

Το εστιατόριο του είναι υπόδειγμα καθαριότητας, νοικοκυροσύνης. Επαγγελματίας καθαρός, φιλικός με όλους. Ο Ηλίας, -ιδιοκτήτης- γαμπρός του Κώστα έχει μεράκι με το καλό, καθαρό φαγητό. Τα φαγητά του εξαίσια, ειδικά της ώρας. Σε μαγνητίζουν με μόνο την μυρωδιά τους. Έχω μια άλλη αντίληψη για το φαγητό, δεν το βλέπω να βγάλει χρήματα, μόνο. Για μας το καλό φαγητό είναι μέσα στην όλη φιλοσοφίας μας. Θα φας κοντοσούβλι, σουβλάκι καλαμάκι χειροποίητο, καταπληκτικό. Οι πατάτες του είναι μόνο αυστηρά κομμένες στο χέρι. Τα ετοιμαντζίδικα, αυτά που βλέπουμε γύρω μας, δεν κάνουν για το εστιατόριο μου. Αυτή την νοοτροπία είχε και εξακολουθεί να έχει το εστιατόριο. Το περιβάλλον καλό, καθαρό, ένα μαγαζί που πας να φας καλά. Τίμια, η όλη συμπεριφορά είναι απλά φιλική.

Ψητοπωλείο ο Κώστας Ελαιών 44 στην Νέα Κηφισιά.

«Ο Ξένος» και το σύνδρομο Άσπεργκερ  

Οι πωλήσεις του «Ξένου» του μυθιστορήματος του Αλμπέρ Καμύ έχουν ξεπεράσει σήμερα τα 8 εκατομμύρια αντίτυπα. Ο ήρωας του βιβλίου είναι ο Μερσό ένας υπάλληλος γραφείου στο Αλγέρι. Η ζωή του κυλάει μηχανικά σε μια κατάσταση διαρκούς νάρκης. Είναι αδιάφορος για τα πάντα μέσα σε ένα κλίμα παραίτησης. Ο ήρωας του Καμύ αντιπροσωπεύει σύμφωνα με τον συγγραφέα «τον άνθρωπο προτού συνειδητοποιήσει το παράλογο». Το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε σαράντα γλώσσες και εξακολουθεί να διαβάζετε με μανία από τις νεώτερες γενιές. Έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί τα πάντα για αυτό. Όμως, μια σχετικά καινούρια προσέγγιση της συμπεριφοράς του ήρωα του Καμύ, ίσως άγνωστη στους πολλούς, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Το 2010 ο ψυχίατρος Christopher Badcock μελέτησε τον ήρωα της διάσημης νουβέλας και κατέληξε στο εξής συμπέρασμα: Ο ήρωας του «Ξένου» αποτελεί χαρακτηριστικό τύπο ανθρώπου που έχει σύνδρομο Άσπεργκερ. Το ενδιαφέρον για αυτή την προσέγγιση γίνεται ακόμα μεγαλύτερο αν σκεφτούμε ότι αυτή η νευροαναπτυξιακή διαταραχή επισημάνθηκε πρώτη φορά το 1944 ενώ το βιβλίο του Καμύ κυκλοφόρησε το 1942! Ας δούμε μερικές από τις συμπεριφορές των ανθρώπων με σύνδρομο Άσπεργκερ. Ένα άτομο με σύνδρομο Άσπεργκερ μπορεί: Να θέλει να κάνει φίλους, αλλά να μη διαθέτει τις απαιτούμενες δεξιότητες για να δημιουργήσει και να διατηρήσει φιλίες Να μην καταλαβαίνει τα συμβατικά «κοινωνικά σήματα» ή τους άγραφους κοινωνικούς κανόνες συμπεριφοράς Να συμπεριφέρεται με κοινωνικά ακατάλληλο τρόπο Να είναι κοινωνικά απομονωμένο Να βρίσκει τη συμπεριφορά των άλλων ανθρώπων απρόβλεπτη και αγχωτική Να δυσκολεύεται να αντιληφθεί τη σημασία της μη λεκτικής επικοινωνίας όπως χειρονομίες, εκφράσεις προσώπου και στάση σώματος Να μη γνωρίζει πότε να αρχίσει ή να δώσει τέλος σε μια συζήτηση Να μιλά με μονότονη μη εκφραστική φωνή και να μην κατανοεί τη σημασία της αλλαγής τόνου Να αντιλαμβάνεται τα νοήματα πάντα κυριολεκτικά και να δυσκολεύεται στην αναγνώριση αστείων, μεταφορών και ειρωνείας Να έχει επιφανειακά τέλειο λόγο που όμως τείνει να είναι τυπικός και σχολαστικός Να δυσκολεύεται να φανταστεί εναλλακτικά κοινωνικά σενάρια και να προβλέψει τι θα συμβεί κατά την εξέλιξη μιας κοινωνικής επαφής Να δυσκολεύεται να ερμηνεύσει τα λόγια, τις πράξεις και τα συναισθήματα των άλλων Να έχει περιορισμένα ενδιαφέροντα με τα οποία ασχολείται σχολαστικά και επαναλαμβανόμενα Να επιμένει σε συγκεκριμένες ρουτίνες

Όσοι έχουν διαβάσει την νουβέλα του Καμύ και φέρνουν τον Μερσό στο μυαλό τους θα παρατηρήσουν πόσο κοντά σε αυτή την συμπεριφορά είναι. Μάλιστα ο συγγραφέας προσεγγίζει τον τύπο του αυτιστικού ανθρώπου που είναι έξυπνος και διαθέτει δημιουργικό λόγο. Τον τύπο του αυτιστικού που δεν είναι εύκολα αναγνωρίσιμος. Ο Badcock επισημαίνει στην μελέτη του ότι ο ήρωας του Καμύ αρνείται να παίξει ένα παιχνίδι, που παίζουμε όλοι μας καθημερινά στις κοινωνικές μας συναναστροφές: Ο Μερσό αρνείται να πει το παραμικρό ψέμα. Και αυτό είναι το λιγότερο. Ο Μερσό αποκαλύπτει περισσότερη αλήθεια από αυτή που μπορεί να αντέξουν οι γύρω του. Αποκαλύπτει ό,τι ακριβώς σκέφτεται στους άλλους, αδιαφορώντας για τα συναισθήματα τους. Έτσι κάνει την ζωή του δυσκολότερη και οι άλλοι αισθάνονται ένα είδος απειλής απέναντι του. «Χωρίς ευαισθησία για κανέναν και για τίποτα, τον οδηγεί ένα επίμονο πάθος για την αναζήτηση της απόλυτης αλήθειας» γράφει ο συγγραφέας για τον Μερσό.    

Ο Καμύ αγαπούσε πάρα πολύ την μητέρα του. Η Κατρίν Σιντές Καμύ ήταν μια αγράμματη και σχεδόν κουφή γυναίκα η οποία εργαζόταν ως παραδουλεύτρα. Το τελευταίο του ημιτελές βιβλίο «Ο πρώτος άνθρωπος» είναι αφιερωμένο σε αυτή.  

Ο Καμύ και η μητέρα του  

«Σήμερα πέθανε η μαμά. Ίσως και χτες, δεν ξέρω. Έλαβα ένα τηλεγράφημα από το άσυλο: «Μητέρα απεβίωσε. Κηδεία αύριο. Θερμά συλλυπητήρια». Αυτό δεν μου λέει τίποτα. Μπορεί να ήταν και χτες.» Αυτή είναι η αρχή του «Ξένου». Στις επόμενες σελίδες ο αναγνώστης παρακολουθεί τον Μερσό άδειο από κάθε συναίσθημα στην κηδεία της μητέρας του. Μετά την κηδεία συνεχίζει μηχανικά να βιώνει την καθημερινότητα του. Λες και το να πεθαίνει η μάνα σου είναι κάτι που συμβαίνει κάθε μέρα. Ο Καμύ αγαπούσε πάρα πολύ την μητέρα του. Η Κατρίν Σιντές Καμύ ήταν μια αγράμματη και σχεδόν κουφή γυναίκα η οποία εργαζόταν ως παραδουλεύτρα. Το τελευταίο του ημιτελές βιβλίο «Ο πρώτος άνθρωπος» είναι αφιερωμένο σε αυτή. «Σε σένα που δεν θα μπορέσεις ποτέ να διαβάσεις αυτό το βιβλίο» έγραφε λίγους μήνες πριν φύγει από την ζωή. Ο φακός την συλλαμβάνει σε αυτή την ιδιαίτερη φωτογραφία να κρατάει σαν εικόνισμα την φωτογραφία του γιού της. Η μητέρα του Καμύ πέθανε εννέα μήνες μετά από αυτόν.   Ο Βισκόντι σεβάστηκε το βιβλίο και έκανε ελάχιστες σεναριακές παρεμβάσεις, μόνο αυτές που ήταν αναγκαίες για την μεταφορά του στον κινηματογράφο.  

Ο Ξένος και ο Λουκίνο Βισκόντι  

Το 1967 η νουβέλα του Καμύ μεταφέρθηκε στο σινεμά σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι. Η ταινία είναι μια συμπαραγωγή Ιταλίας, Γαλλίας και Αλγερίας. Πρωταγωνιστούν οι Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Μπερνάρ Μπλιέ, Ζωρζ Ουϊλσόν και η Σουηδή Άννα Καρίνα, πολιτογραφημένη Γαλλίδα, σύζυγος του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ αργότερα και μούσα της νουβέλ βάγκ στη δεκαετία του εξήντα. Ο Βισκόντι σεβάστηκε το βιβλίο και έκανε ελάχιστες σεναριακές παρεμβάσεις, μόνο αυτές που ήταν αναγκαίες για την μεταφορά του στον κινηματογράφο. Ένα απόσπασμα από την ταινία:        

Η πρώτη συλλογή με singles των Cure το Standing on Beach του 1986 στην οποία συμπεριλήφθηκε το κομμάτι, είχε κολλημένο ένα αυτοκόλλητο κατά της ρατσιστικής χρήστης του κομματιού ώστε να μην χρειαστεί να αποσυρθεί από την κυκλοφορία το άλμπουμ.    

Cure- Killing an Arab  

To Killing an Arab είναι το πρώτο σινγκλ των Cure. Το σινγκλ ηχογραφήθηκε το 1979 μαζί με το πρώτο άλμπουμ των Cure το Imaginary Boys αλλά δεν συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ. Το σινγκλ μπήκε στο πρώτο άλμπουμ των Cure που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ το Boys Don’t Cry. Το κομμάτι που έγραψε ο Robert Smith επηρεασμένος από το βιβλίο του Καμύ έχει μια αμφιλεγόμενη ιστορία. Στην αρχή το κομμάτι θεωρήθηκε ότι προωθεί την βία εναντίον των Αράβων. Η πρώτη συλλογή με singles των Cure το Standing on Beach του 1986 στην οποία συμπεριλήφθηκε το κομμάτι, είχε κολλημένο ένα αυτοκόλλητο κατά της ρατσιστικής χρήστης του κομματιού ώστε να μην χρειαστεί να αποσυρθεί από την κυκλοφορία το άλμπουμ. Το κομμάτι ξαναήρθε στο προσκήνιο κατά την διάρκεια του πολέμου στον Περσικό Κόλπο και μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Στην επανέκδοση του Three Imaginary Boys που έγινε το 2004 ήταν το μοναδικό κομμάτι που δεν συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ.  

Πηγή: lifo

Δύο φορές το χρόνο, φίλοι της μοτοσυκλέτας από όλο τον κόσμο συγκεντρώνονται στο Isle of Man. Από το 1907 αυτό το μικρό νησί στην Ιρλανδική θάλασσα φιλοξενεί το Tourist Trophy, τον παλιότερο και πιο απαιτητικό αγώνα μοτοσικλετών του ημερολογίου.

Πουθενά αλλού στον κόσμο οι τοπικές κοινωνίες δε θεωρούν έναν αγώνα τόσο τοπική υπόθεση, επιφυλάσσοντας θερμή υποδοχή σε όλους τους επισκέπτες. Ο Georg Meier, για παράδειγμα, είναι ουσιαστικά άγνωστος στη Γερμανία πέραν του κύκλου της μοτοσυκλέτας, αλλά στο Isle of Man είναι οικείο όνομα και παραμένει θρύλος μέχρι σήμερα. Πριν από 75 χρόνια , ο “Schorsch” Meier έγινε ο πρώτος μη Βρετανός αναβάτης που κέρδισε το Senior Tourist Trophy – με μία υπερτροφοδοτούμενη BMW “Kompressor.”

Το 2014 Classic TT διεξάγεται από 20 έως 29 Αυγούστου, ενώ το BMW Group Classic θα δώσει το παρών με ένα μεγάλο φορτηγό, μία σκηνή και μία έκθεση κλασικών και σύγχρονων μοτοσικλετών της BMW. Τρεις από τις μηχανές θα λάβουν επίσης μέρος στο θρυλικό Lap of Honour. Μία από αυτές, την υπερτροφοδοτούμενη BMW 255 που κέρδισε με αναβάτη τον Georg Meier πριν από 75 χρόνια, θα οδηγήσει ο ανιψιός του Wolfgang Meier. Αυτή πλαισιώνεται από μία 1937 BMW R 5 SS και μία BMW R 51 του 1939.

Ο Jock West σημείωσε μία ακόμα επιτυχία για τη BMW το 1939 με τη δεύτερη θέση του οδηγώντας επίσης μία Type 255 BMW RS 500. Αυτή η μηχανή χρησιμοποιούσε μηχανικό υπερσυμπιεστή για να αποδίδει 60 hp στις 7.000 rpm από κυβισμό 492cc. Για να μπορούν να διαχειρίζονται σωστά τις υψηλές στροφές, οι κινητήρες είχαν πλευρικούς άξονες χρονισμού, δύο κυλινδροκεφαλές και δύο εκκεντροφόρους επικεφαλής (έναν σε κάθε κύλινδρο). Επωφελούμενη από το μικρό της βάρος, η υπερτροφοδοτούμενη BMW έπιανε ταχύτητες πάνω από 220 km/h. Ο Meier, ο οποίος ξεκίνησε σαν off-road αναβάτης και είχε ολοκληρώσει μόνο την πρώτη του σεζόν σε αγώνα δρόμου την προηγούμενη χρονιά, κατέγραψε μία συναρπαστική μέση ταχύτητα 143.723 km/h οδεύοντας προς τη νίκη. Και αυτό σε μία διαδρομή του νησιού που εκτυλισσόταν σε περίπου 60 km κοινών επαρχιακών δρόμων – περνώντας μέσα από χωριά, μπροστά από αυλές σπιτιών, κολλητά με τοίχους, πλαγιές και γέφυρες, όλα εν δυνάμει θανατηφόρα.

Το BMW Group Classic παρουσιάζει επίσης και άλλα μοντέλα από την προπολεμική και μεταπολεμική εποχή στον εκθεσιακό χώρο πίσω από το Grandstand, μεταξύ των οποίων μία BMW R 63 του 1929 (η πρώτη 750cc μοτοσικλέτα BMW), μία BMW R 5 του 1936, μία BMW R 67 του 1951 και μία BMW RS 54 του 1954, που σχεδιάστηκε σαν αγωνιστικό εργαλείο από ιδιώτες αναβάτες και μπορούσε να αναπτύσσει ταχύτητα 200 km/h.

Αλλά η παρουσία της BMW στο Classic TT δεν υποστηρίζει μόνο την ιστορία της εταιρείας. Άλλωστε τα τωρινά επιτεύγματα γίνονται οι συναρπαστικές ιστορίες του μέλλοντος. Στις αρχές του Ιουνίου του 2014, ο Michael Dunlop από τη Β. Ιρλανδία οδήγησε μία BMW S 1000 RR σε νίκη της κατηγορίας Senior TT στο Isle of Man – 75 χρόνια μετά το θρίαμβο του Georg Meier. Με το ίδιο μοντέλο, ο Dunlop είχε σημειώσει επιτυχίες στις κατηγορίες Superbike και Superstock στο νησί - κατακτώντας μία θρυλική τριπλή νίκη, και θα εκτίθεται επίσης στο Classic TT.

Τα συγκεντρωμένα πλήθη θα έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν και μία BMW R nineT. Έχοντας λανσαριστεί φέτος την άνοιξη, αυτή η σύγχρονη εκδοχή μιας κλασικής φιλοσοφίας είναι το νεότερο μοντέλο παραγωγής της μάρκας. Η BMW R nineT συνδυάζει ρετρό σχεδίαση με κινητήρα boxer, μία φιλοσοφία που έχει αποδείξει την αντοχή της πάνω από 90 χρόνια, δημιουργώντας και πάλι έναν άρρηκτο κρίκο μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος. Τεχνικά, η R nineT είναι σε μεγάλο βαθμό ίδια με την BMW R 1200 R, αλλά το Telelever αυτού του μοντέλου έχει αντικατασταθεί από ένα ανάποδο τηλεσκοπικό πιρούνι, ενώ ξεχωρίζουν οι ακτινωτές δαγκάνες των φρένων και ένα πλαίσιο τεσσάρων τμημάτων. Ο αερο-ελαιόψυκτος δικύλινδρος επίπεδος (boxer) κινητήρας έχει κυβισμό 1.170cc και αποδίδει μέγιστη ισχύ 81 kW/110 hp.