ενημέρωση 1:26, 27 July, 2026

Οπισθοδρόμηση

Την Τετάρτη σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας παρακολούθησα την εκδήλωση για την υπογραφή των συμβάσεων του έργου της Ηλεκτρικής Διασύνδεσης των Κυκλάδων με την Ηπειρωτική Ελλάδα. Ένα έργο προϋπολογισμού 240 εκατομμυρίων ευρώ που έκανε τους εκπροσώπους των αναδόχων εταιρειών και τους πρεσβευτές των χωρών τους να μην μπορούν να κρύψουν τη χαρά τους, ενώ οι Έλληνες Υπουργοί, βουλευτές και Περιφερειάρχες καμάρωναν και έλεγαν και ξανάλεγαν ότι υλοποιούν ένα έργο που σχεδιάστηκε πριν από 20 χρόνια. Ένα έργο όμως που σχεδιάστηκε πριν από 20 χρόνια, έστω και αν εξακολουθεί να είναι αναγκαίο γιατί στο μεταξύ δεν κάναμε τίποτα, είναι αναπτυξιακό ή αποτελεί οπισθοδρόμηση αφού μέσα σ’ αυτά τα 20 χρόνια πολλά έχουν αλλάξει για να μην πούμε ότι ήρθαν τα πάνω κάτω.

Και πρώτα απ’ όλα η Κλιματική Αλλαγή. Πριν από 20 χρόνια σχεδόν δεν γνωρίζαμε τίποτα για την υπερθέρμανση του πλανήτη και τις συνέπειες της. Σήμερα όμως γνωρίζουμε ότι αν δεν συγκρατήσουμε την αύξηση της θερμοκρασίας ο πολιτισμός μας δεν θα είναι πια όπως τον γνωρίζουμε. Οχτακόσιες χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα ελληνικών ακτών θα βυθιστούν από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, ενώ η ανυπαρξία δράσεων θα μειώσει το ΑΕΠ της Ελλάδας έως και 6% που μεταφράζεται σε 701δισεκ ευρώ, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Τράπεζας της Ελλάδας. Επομένως η μόνη λύση για τη σωτηρία τόσο της χώρας μας όσο και του πλανήτη είναι η μετάβαση σε 100% καθαρή ενέργεια.

Στην Ευρώπη τα οφέλη από την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας έχουν εκμεταλλευτεί εκατοντάδες πολίτες μέσω συνεταιρισμών ΑΠΕ ή αυτόνομα ή με διάφορες άλλες πρωτοβουλίες συνεργασιών με τη τοπική αυτοδιοίκηση. Περισσότεροι από 2000 συνεταιρισμοί ΑΠΕ υπάρχουν σήμερα στην Ευρώπη. Στη Γερμανία οι ΑΠΕ είναι στα χέρια του κόσμου. Περισσότερο από το 90% της παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές προέρχεται από τοπικές και σε επίπεδο περιφέρειας πρωτοβουλίες και όχι από τις μεγάλες εταιρείες ενέργειας. Τα τελευταία 5 χρόνια μόνο στη Γερμανία έχουν δημιουργηθεί πάνω από 750 συνεταιρισμοί ΑΠΕ που ανήκουν σε 150.000 Γερμανούς πολίτες. Σύμφωνα με τις στατιστικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι συνεταιριστικές και κοινωνικές επιχειρήσεις ΑΠΕ που υπάρχουν σήμερα στην Ευρώπη συνεισφέρουν στο 10% του ΑΕΠ της Ευρώπης, ενώ έχουν δημιουργήσει 14 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Στην Ελλάδα υλοποιούμε project προηγούμενων δεκαετιών.

«Αυτό που θα συμβεί με τη διασύνδεση των νησιών με την Ηπειρωτική Ελλάδα είναι ροή χρημάτων από τους φτωχούς ανθρώπους προς τους πλουσιότερους και τις πολυεθνικές» ανέφερε ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Συνεταιρισμών Πολιτών Παραγωγής Ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Dirk Knapen πριν από λίγες μέρες σε ημερίδα που οργάνωσε η Συνεταιριστική Εταιρεία Σίφνου. Σύμφωνα με τον Dirk με τη διασύνδεση των νησιών όχι δεν πρόκειται να δούμε τους λογαριασμούς της ΔΕΗ να μειώνονται στο μέλλον αλλά θα συμβεί ακριβώς το αντίθετο.

Τα νησιά μας έχουν όλες τις προϋποθέσεις να γίνουν ενεργειακά αυτόνομα. Τα 240 εκατομμύρια ευρώ που θα κοστίσει η διασύνδεση θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν την ενεργειακή αυτονομία των νησιών που θα διασυνδεθούν καθιστώντας τα ενεργειακά ασφαλή και «πράσινα». Επιπλέον η εμπλοκή των νέων στο παιχνίδι της ενέργειας μπορεί να τους κρατήσει στο τόπο τους ενώ τα «πράσινα» νησιά αποτελούν πόλο έλξης για ποιοτικότερο τουρισμό.

Πηγή : athens voice

  • Κατηγορία GREEN LIFE
  • 0

Η σκοτεινή πλευρά της (πλαστικής) ομορφιάς

Με ανατριχιαστικό τρόπο που χαράσσεται στη μνήμη, ο Γάλλος σκηνοθέτης Frédéric Doazan επιλέγει να αναδείξει την εμμονή των γυναικών αλλά και γενικότερα της κοινωνίας, με τα πρότυπα ομορφιάς και την διατήρηση της νεότητας. Σε μία μικρού μήκους ταινία με τον τίτλο «Supervenus» ο ρόλος των πλαστικών επεμβάσεων, με μια δόση υπερβολής, γίνεται μια νοσηρή εμμονή που μόνο καταστροφή μπορεί να επιφέρει καθώς και να αλλοιώσει τα φυσικά χαρακτηριστικά της κάθε γυναίκας.

Το βίντεο ξεκινώντας με μια φαινομενικά αθώα διάθεση ως προς τις πλαστικές επεμβάσεις καταλήγει σε ένα τρομακτικό αποτέλεσμα. Πρόκειται για μια μεν σκληρή κριτική των σύγχρονων προτύπων αλλά με μια δόση πραγματικότητας. Η ταινία μικρού μήκους πήρε τιμητική διάκριση σε Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Βαυαρίας.

 Πηγή : athens voice

 
 
  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Ετοιμάζω πετιμέζι με τρόπο απλό

Δεν είμαι σχολαστική μαγείρισσα (η τελειοθηρία μου εξαντλείται στα λογοτεχνικά έργα), αντίθετα, αν υπάρχει πιο απλός τρόπος να γίνει κάτι, σίγουρα θα τον κυνηγήσω και θα τον βρω. Έτσι, όταν φίλη αναγνώστρια ζήτησε βοήθεια με την μέθοδο του φιλτραρίσματος με στάχτη για να καθαρίζει το πετιμέζι, προθυμοποιήθηκα να βοηθήσω με οδηγίες, όχι πώς να το κάνει, αλλά πώς να το αποφύγει ή μάλλον να το παρακάμψει.

Χρόνια τώρα δεν έφτιαχνα πετιμέζι ακριβώς επειδή βαριόμουνα όλη αυτή την διαδικασία, μέχρι που πειραματίστηκα με την ακόλουθη μέθοδο. Το πετιμέζι που φτιάχνω μπορεί να μην έχει κρυστάλλινη καθαρότητα αλλά είναι νόστιμο, καθαρό και ασφαλές. Φέτος για πρώτη φορά δοκίμασα να το κάνω με μούστο που είχε ήδη «βράσει» στο βαρέλι και φιλτραριστεί και η όλη υπόθεση έγινε ακόμα πιο εύκολη. Βέβαια αυτό ισχύει μόνο για μας που κάνουμε το δικό μας κρασί. Για τους υπολοίπους, ξεκινάμε με σουρωμένο χυμό από σταφύλια. Η ποσότητα δεν μετράει γιατί το συστατικό είναι ένα μόνο.

Οδηγίες

Βάζετε σε μεγάλη κατσαρόλα μερικά λίτρα φρέσκο χυμό σταφυλιού (και διαφορετικά είδη, αν θέλετε) σουρωμένο. Βράζετε για μισή ώρα και κατεβάζετε απ τη φωτιά μέχρι να κρυώσει. Βάζετε την κατσαρόλα στο ψυγείο για τουλάχιστον 5 - 6 ώρες.

Βγάζετε απ το ψυγείο και μεταφέρετε τον χυμό σε καθαρή κατσαρόλα, αργά και λίγο-λίγο, προσέχοντας τα κατακάθια να μείνουν όλα στην αρχική κατσαρόλα. Βράζετε τον καθαρό πια χυμό σε σχετικά χαμηλή φωτιά ξεσκέπαστο για δυο - τρεις ώρες τουλάχιστον, έως ότου ελαττωθεί κατά πολύ ο όγκος του και γίνει αρκετά πυκνό σιρόπι. Ανακατεύετε όλο και πιο συχνά προς το τέλος με ξύλινη κουτάλα και βάζετε σε αποστειρωμένα βάζα (25 λεπτά σε φούρνο 120 βαθμών).

 

Το οθωμανικό πιλάφι μου

Μπορεί να μην τρώω λαχονόρυζο αλλά με τα πιλάφια (εννοώ τα βρώσιμα) έχω άριστες σχέσεις. Σπυρωτό ρύζι, χιονάτο μπασμάτι, χυλωμένο ριζότο αλλά κυρίως τούρκικα, οθωμανικά, μυρωδάτα και λαχταριστά. Δασκάλα μου η Μαριάννα Γερασίμου, η πρώτη που μου αποκάλυψε, μεταξύ πολλών άλλων, τη γοητευτικότατη και απολύτως οικονομική οργάνωση του Παλατιού.

Εδώ, δεν χρησιμοποιήθηκαν αιγινήτικα φυστίκια... Photo: soupstodesserts.com

Εδώ, δεν χρησιμοποιήθηκαν αιγινήτικα φυστίκια... Photo: soupstodesserts.com

Και προσφιλέστατο σε όσους τρώνε από τα χέρια μου το Πράσινο πιλάφι της, που ανάγεται στον 16ο αιώνα: τα μυρωδικά και λαχανικά το βάφουν καταπράσινο, τα φυστίκια το εκτινάσσουν στους ουρανούς...

Συμπέρασμα για την τεχνική: το πιλάφι δεν θέλει να το ζαλίζουμε, θέλει τον χρόνο του, την τρυφερότητά μας και την ησυχία του. Ποτέ κουτάλια στο ανακάτωμα, μόνο πιρούνι!

  • 1 ποτήρι του νερού ρύζι για ριζότο (εγκατέλειψα τα ιταλικά προσφάτως γιατί ανακάλυψα ότι το Agrino για ριζότο κάνει τέλεια τη δουλειά του)
  • 1 κιλό σπανάκι
  • 4 κουταλιές βούτυρο (φυσικά γάλακτος αλλά εάν είστε εναντίον, αντικαταστήστε το με ελαιόλαδο, παρεκκλίνοντας από τις τούρκικες συνήθειες)
  • 1 μέτριο κρεμμύδι
  • 2 χούφτες φρέσκο κόλιαντρο (δεν τον συμπαθώ και τον παραλείπω αλλά οφείλω να τον συμπεριλάβω στα υλικά)
  • ½ ματσάκι δυόσμο
  • ½ ματσάκι μαϊντανό
  • ½ ματσάκι άνηθο
  • 1 χούφτα ανάλατα φιστίκια Αιγίνης
  • πιπέρι μπόλικο, αλάτι με μέτρο

Επί το έργον:

Πλένω σε χλιαρό νερό το ρύζι και το αφήνω να στραγγίσει. Ψιλοκόβω τα μυριστικά (άνιθο, μαϊντανό, κόλιαντρο και δυόσμο). Πλένω το σπανάκι, κρατάω μόνο τα φύλλα και τα χωρίζω στα δύο. Ζεματάω τα μισά σε 2 ποτήρια νερό για 10 λεπτά και κρατάω τον ζωμό (τα βρασμένα φύλλα δεν τα χρησιμοποιώ γι' αυτό το φαγητό μου).

Κόβω τα ωμά φύλλα σε λεπτές λωρίδες και σε κυβάκια το κρεμμύδι. Σε τηγάνι λιώνω 2 κουταλιές από το βούτυρο, ροδίζω το κρεμμύδι και ρίχνω και το σπανάκι. Ανανατεύω μια-δυο φορές και τα αφήνω σε χαμηλή φωτιά για 6-7 λεπτά.

Τώρα: σε απλωτή κατσαρόλα με βαρύ πάτο ρίχνω τον μετρημένο ζωμό από το σπανάκι, αλατίζω και, μόλις πάρει βράση, προσθέτω κατά σειρά το ξανθισμένο κρεμμύδι, το σπανάκι και το ρύζι. Ανακατεύω 1-2 φορές, κλείνω το καπάκι, αφήνω να βράσει σε δυνατή φωτιά για 3-4 λεπτά, χαμηλώνω, συνεχίζω το βράσιμο για άλλα 10.

Λιώνωτο υπόλοιπο βούτυρο σε μικρό τηγανάκι, καβουρντίζω λίγο τα φιστίκια, προσθέτω τα ψιλοκομμένα μυριστικά. Μόλις το ρύζι αρχίζει να κάνει τρυπούλες, ρίχνω το μίγμα βουτύρου και μυρωδικών με μια κυκλική κίνηση στο πιλάφι. Δεν ανακατεύω, δεν το ζαλίζω. Αντιθέτως, το σκεπάζω με μια λινή πετσέτα, κλείνωτο καπάκι και το αφήνω σε ελάχιστη φωτιά για λίγα ακόμη λεπτά (5-6).

Κατεβάζω από τη φωτιά, περιμένω ένα δεκάλεπτο να ξεκουραστεί το πιλάφι, το ανακατεύω με πιρούνι (για να μη λασπώσει) και το σερβίρω.