Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Πώς γίνεται πολίτες οι οποίοι έχει τόσο καψαλιστεί, να ανέχεται να τους κοροϊδεύουν μες στα μούτρα τους.

Τα δυο ταξί που αναγκάστηκε να πουλήσει για το καλό της πόλης ισχυρίζεται –ακόμη και σήμερα- ο Β. Βάρσος.

Η Κηφισιά τώρα θα αλλάξει πρόσωπο, τώρα θα αντιληφθούν οι πολίτες τι έκαναν, λέει ο έτερος Καπαδόκης Ν. Χιωτάκης.

Η ανωτέρω δηλώσεις των Β. Βάρσου-Ν. Χιωτάκη θα κέρδιζαν πολλαπλάσια δημοσιότητα εάν συνοδευόταν από φωτογραφικό υλικό. Εάν –ακόμα καλύτερα- οι κύριοι Βάρσος-Χιωτάκης καλούσαν τα τηλεοπτικά κανάλια να απαθανατίσουν τις πράξεις τους.

Τους φαντάζομαι να στέκουν προσοχή εμπρός στο μνημείο κι ενώ μια μπάντα μουσικών-παρατρεχάμενων θα παιανίζει το «Βροντάει ο Όλυμπος κι αστράφτει η Γκιώνα», να λένε αυτά τα αλήστου κάλους –υποτιθέμενα- γεγονότα και να ακουμπάει τα κομμάτια του στο μάρμαρο. Να αφήνουν έπειτα ένα δάκρυ να κυλήσει και να ποτίσει τα άγρια πρόσωπά τους και λίγο πριν αποχωρήσουν, ένα πουλί –ένα λευκό, για την ακρίβεια, περιστέρι- να προσγειώνεται στον αριστερό τους ώμο ή στην κορυφή του κεφαλιού τους. Πριν με κατηγορήσετε ότι φαντασιοκοπώ, σας θυμίζω πως ένα τέτοιο περιστέρι είχε καθίσει πάνω στα κορακίσια μαλλιά του Γιώργου Καρατζαφέρη –φίλου και μέντορα του Β, Βάρσου- κατά τον αγιασμό των υδάτων στην Κωνσταντινούπολη, το 2004. Ο ίδιος ο αρχηγός του ΛΑΟΣ δεν δίστασε να αξιοποιήσει το περιστατικό, υπονοώντας πως διαθέτει αποδεδειγμένα την ευλογία του Αγίου Πνεύματος. Μήπως το ίδιο δεν έκανε ο Β. Βάρσος εξ’ ου και το προσωνύμιο «άγιος» σε κωμική βερσιόν.

Σε τι διαφέρει η παρωδία από την τραγωδία; Η πρώτη παριστάνει τη δεύτερη δίχως όμως να αποδέχεται τις συνέπειές της. Δέκα γυναίκες που τραγουδώντας και χορεύοντας το «έχετε γεια βρυσούλες», ρίχνονται στον γκρεμό είναι τραγικές ηρωίδες. Δέκα γυναίκες, που με τον ίδιο τρόπο πηδάνε από ύψος είκοσι πόντων, συμμετέχουν σε μια παρωδία. Ή αλλιώς φάρσα. Για να προκαλέσει το γέλιο των θεατών, ο σκηνοθέτης πρώτα θα ζουμάρει στα συσπαζόμενα πρόσωπα των δήθεν Σουλιωτισσών και έπειτα θα δείξει το αντί βαράθρου σκαλοπατάκι. Για να προκαλέσει το γέλιο των πολιτών, ο σκηνοθέτης πρώτα θα παίξει στη διαπασών το κέλευσμα του Νίκου Χιωτάκη και Βασίλη Βάρσου «εμείς είμαστε οι μόνη αξιόπιστη λύση για την πόλη! και έπειτα δεν θα αποκαλύψουν –μεταφραζόμενο ως τουμπεκί ψιλοκομμένο- ότι ως δήμαρχοι και οι δυο έβαλαν για τα καλά την παρακμή μέσα στην πόλη, από την κύρια πόρτα, χωρίς περιστροφές. Εγκαθιδρύοντας ένα τελείως ιδιοτελεί μηχανισμό, μόνο για τον εαυτό τους και για κάποιους παρατρεχάμενους. Και την πόλη να ακολουθεί μην έχοντας άλλη διέξοδο.  

Κατά την χαρισάμενη Μεταπολίτευση, η ελληνική κοινωνία είχε γίνει ευεπίφορη σε κάθε λογής παρωδία. Αρκεί να θυμηθούμε τον Κώστα Καζάκο ως επικεφαλής λαϊκού δικαστηρίου στην Πλατεία Συντάγματος να μαστιγώνει λεκτικά τον πρόεδρο Κλίντον και τελικά να του επιβάλει την εσχάτη των ποινών. Ή, λίγα χρόνια νωρίτερα, τους «δημοκρατικούς» δημάρχους να κηρύσσουν τους δήμους τους «αποπυρηνικοποιημένες ζώνες», λες και έτσι, εάν ξεσπούσε Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Δάφνη, η Ν. Ερυθραία και η Ηλιούπολη θα προστατεύονταν από τις βόμβες νετρονίου. Ή τον Δημήτρη Αβραμόπουλο, δήμαρχο τότε Αθηναίων, να κηρύσσει τη λήξη του Πελοποννησιακού Πολέμου και να συμφιλιώνεται με τον δήμαρχο Σπάρτης. Εμείς, εσείς κι εγώ, προφανώς καγχάζαμε με τα παραπάνω καμώματα. Κάποιοι άλλοι ωστόσο –περισσότεροι; λιγότεροι;- δεν μπορεί παρά να τα έπαιρναν στα σοβαρά...  Και οι δικοί μας, -Βάρσος, Χιωτάκης- ταγοί με τα μυαλά στα κάγκελα της κονομησιάς. Εμείς εξαρτημένοι από τον πάτο της πόλης.   

Πως γίνεται ένας κόσμος ο οποίος έχει τόσο καψαλιστεί, να ανέχεται να τον κοροϊδεύουν μες στα μούτρα τύποι που προφανώς ελάχιστα έχει ιδρώσει το αυτί τους απ'την κρίση; Που ζούνε όπως πρώτα και καλύτερα;

Η φαρσική χρήση των συμβόλων ήταν ίσως αναμενόμενη σε μιαν Ελλάδα η οποία έχοντας ξεφύγει από τους ηρωισμούς και από τα δράματα του παρελθόντος, είχε την πολυτέλεια να τα εξωραΐζει και να τα νοσταλγεί. Εξηντάρηδες άκουγαν αντάρτικα δίπλα στις πισίνες τους. Δεκαπεντάρηδες έπαιρναν ύφος Τσε Γκεβάρα και κατελάμβαναν σχολεία. Συνέπειες δεν υπήρχαν για σχεδόν κανέναν. Όλοι σερφάριζαν ανέμελα στην ελαφρότητα των καιρών.

Με τη χρεοκοπία του κράτους το 2010, σύσσωμος ο ελληνικός λαός έπεσε από τα σύννεφα. Και τσακίστηκε. Τα σχέδιά μας για το μέλλον ακυρώθηκαν μέχρι νεοτέρας. Στερηθήκαμε, το χειρότερο, κάθε αίσθημα ασφάλειας. Θα περίμενε κανείς ότι στις νέες, δεινές συνθήκες, η παρωδία θα εξαφανιζόταν δια ροπάλου από τον δημόσιο βίο μας. Πως εφόσον σοβάρεψαν τόσο απότομα τα πράγματα, θα σοβάρευαν και τα πρόσωπα.

Φευ! Η εποχή των μνημονίων έθρεψε τις πλέον φαρσικές, τις πιο γκροτέσκες καταστάσεις και μορφώματα που έχουμε αντικρύσει στη ζωή μας. Πλάι στο τέρας του νεοναζισμού, θαυμάσαμε ως αρχηγό πολιτικού κόμματος έναν άνθρωπο που μπερδεύει τους υδατάνθρακες με τους υδρογονάνθρακες. Είδαμε δημοτικές συμβούλους-ηρωίδες του Αλμοδοβάρ, δημοσιογράφους (τρόπος του λέγειν) αλλά και μικρό διαβόλους να κατεβάζουν τις ρακέτες του τένις και να σηκώνουν τα κόκκινα λάβαρα, σκιώδεις ή πρώην δημάρχους να μπαρουφολογούν ακαταπαύστως ή να πίνουν το αμίλητο νερό. Οι Β. Βάρσος και Ν. Χιωτάκης τα δυο συνετεράκια δεν αποτελούν παρά τον τελευταίο τροχό αυτής της παρδαλής αμάξης, που περιφέρεται ανά την Κηφισιά και πέριξ της και στήνει ακόμα παραστάσεις με εντυπωσιακή επιτυχία...

Το δυσαπάντητο για μένα ερώτημα είναι πως γίνεται ένας κόσμος ο οποίος έχει τόσο καψαλιστεί, να ανέχεται να τον κοροϊδεύουν μες στα μούτρα τύποι που προφανώς ελάχιστα έχει ιδρώσει το αυτί τους απ'την κρίση; Που ζούνε όπως πρώτα και καλύτερα; Πώς τα καταφέρνουν σαλντιμπάγκοι τελευταίας διαλογής να κερδίζουν, να μαγνητίζουν, να κατευθύνουν την κοινή γνώμη;

«Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη...» θα έλεγε ο σκοπελίτης λόγιος του 18ου αιώνα, Καισάριος Δαπόντες.

Ενδεχομένως πάλι, όταν πριν από την οικονομία έχει καταρρεύσει η παιδεία, και η πιο αυτοκτονική αφέλεια του κόσμου να είναι απολύτως εξηγήσιμη...  

Πηγή:ΤΑ ΝΕΑ της ΚΗΦΙΣΙΑΣ

Ο Paul Barnett έχει στην κατοχή του ένα «οικογενειακό» κειμήλιο για πάνω από 20 χρόνια. Ο λόγος για μια απίστευτη μηλιά που φύτεψε ο προπάππους του το 1883 και παράγει πάνω από 250 διαφορετικές ποικιλίες μήλων σε ένα δέντρο! Μήλα σε όλα τα χρώματα, σχήματα και γεύσεις κρέμονται από τα κλαδιά του κάτι που οφείλεται στα μοσχεύματα με τα οποία διαρκώς ο Ρaul μπολιάζει το εν λόγω δέντρο. Αξίζει να σημειώσουμε ότι υπάρχουν πάνω από 6.000 ποικιλίες μήλων σε όλον τον κόσμο και πάνω από 2.000 διαφορετικά είδη.

«Εργάστηκα αρκετά χρόνια σε ένα φυτώριο και έτσι γνώρισα καλύτερα τις μηλιές. Κάποια στιγμή θέλησα να δοκιμάσω να μπολιάσω τη δική μου με διαφορετικές ποικιλίες και πέτυχα αυτό που βλέπετε σήμερα», λέει ο 40χρονος. Μερικά κλαδιά του δέντρου στηρίζονται με ξύλα καθώς το βάρος είναι μεγάλο ενώ η ομορφιά της μηλιάς με διαφορετικά χρώματα καρπών είναι εντυπωσιακή. «Μερικές ποικιλίες μήλων τείνουν να εξαφανιστούν και αυτές θέλω να καλλιεργήσω», συμπληρώνει ο ίδιος.

Αυτό που γίνεται πλέον με τις ανασκαφές στην Αμφίπολη δεν θα μπορούσε ούτε η χούντα να το καταφέρει. Εκείνη η δικτατορία που έπεσε πριν από 40 χρόνια, παραδίδοντας στην Τουρκία τη μισή Κύπρο, αφού προηγουμένως είχε καταδημαγωγήσει τον πατριωτισμό των Ελλήνων και την αρχαία κληρονομιά. Η προγονοπληξία των συνταγματαρχών είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο, που διοργάνωναν φιέστες στο Παναθηναϊκό Στάδιο με κιτς αναπαραστάσεις μαχών ανάμεσα στους Αθηναίους και τους Πέρσες. Ήταν τότε που τηλεόραση είχαν πολύ λίγοι και επομένως η καθεστωτική προπαγάνδα χρησιμοποιούσε τέτοιες δημόσιες γιορτές, τις οποίες κινηματογραφούσαν για τα επίκαιρα, που προβάλλονταν υποχρεωτικά στα σινεμά, πριν από τις ταινίες.

Τώρα με την τηλεόραση τα πράγματα έχουν γίνει πιο απλά. Ενώ η κυβέρνηση βρισκόταν σε δύσκολη θέση μετά από παρατεταμένες γκάφες, ο πρωθυπουργός πραγματοποίησε κατακαλόκαιρο μία αλά Ιντιάνα Τζόουνς αιφνιδιαστική επίσκεψη στις ανασκαφές στην Αμφίπολη. Το έργο των αρχαιολόγων ήταν μέχρι τότε γνωστό μόνο στους ειδικούς και αυτό είναι ο κανόνας σε όλες τις επιστημονικές έρευνες: κάνεις απερίσπαστος τη δουλειά σου, βρίσκεις αυτό που πραγματικά υπάρχει και ύστερα το ανακοινώνεις. Τι θα είχε γίνει άραγε αν ο Φλέμινγκ είχε ανακοινώνει ότι θα σώσει την ανθρωπότητα πριν ανακαλύψει την πενικιλίνη; Ίσως να μην είχε προλάβει ποτέ να ολοκληρώσει την ανακάλυψη.  

Αυτό είναι ακριβώς το επικίνδυνο για τη χώρα, κυβερνήτες που είναι έτοιμοι να συλήσουν και αρχαίους τάφους, να παρατείνουν τη σήψη της κυβέρνησής τους και της χώρας ή να κάνουν τον όποιο τυχοδιωκτισμό προκειμένου να σωθούν.

Φαίνεται, όμως, ότι ορισμένοι αρχαιολόγοι στην Αμφίπολη είναι νεοδημοκράτες, πράγμα από μόνο του αδιάφορο, αν δεν έβαζαν τη δουλειά τους στην υπηρεσία της κυβερνητικής επιβίωσης. Κάλεσαν, λοιπόν, τον Ιντιάνα Σαμαρά και τη συνέχεια ανέλαβαν τα σύγχρονα Παναθηναϊκά Στάδια, τα κανάλια και όλος αυτός ο συρφετός των ΜΜΕ (μέσων μαζικής εξαπάτησης), από «ενημερωτικά» sites μέχρι εφημερίδες. Τα οποία, φυσικά, ξέχασαν να αναφέρουν ότι το 2012 η πρώτη κυβέρνηση Σαμαρά κατήργησε το υπουργείο Πολιτισμού (υπεύθυνο για την υποτίθεται «βαριά βιομηχανία» της χώρας), μετατρέποντάς το σε γενική γραμματεία του υπουργείου Παιδείας, ενώ με τις πολιτικές λιτότητας που έκτοτε η κυβέρνηση εφαρμόζει συρρικνώνονται δραματικά οι αρχαιολογικές υπηρεσίες.

Αντίθετα, μας έπηξαν στα στημένα ρεπορτάζ για τις γνώσεις του πρωθυπουργού γύρω από τον Μέγα Αλέξανδρο ή, πιο πρόσφατα, για τις φωτογραφίες από την ανασκαφή που έδειξε στην Άνγκελα Μέρκελ (φαίνεται ότι τη συνεπήραν τόσο, ώστε δεν ασχολήθηκε καθόλου με τα αιτήματα του πρωθυπουργού, που γύρισε με άδεια χέρια). Και ολημερίς ατέλειωτη φιλολογία για το περιεχόμενο του τάφου, με αλληλοσυγκρουόμενες προβλέψεις, γνωματεύσεις, διαμάχες και μαντείες ειδικών και ψώνιων, που αναζητούν τα 15 δευτερόλεπτα τηλεοπτικής δημοσιότητας. Μόνο μέντιουμ δεν αποφάνθηκαν για το τι κρύβει ο τάφος και αν έχει συληθεί, αν και για το τελευταίο υπάρχει απάντηση: δράστες είναι σίγουρα ορισμένοι από τους εκεί αρχαιολόγους και η κυβέρνηση.  

Μόνο μέντιουμ δεν αποφάνθηκαν για το τι κρύβει ο τάφος και αν έχει συληθεί, αν και για το τελευταίο υπάρχει απάντηση: δράστες είναι σίγουρα ορισμένοι από τους εκεί αρχαιολόγους και η κυβέρνηση...

Έτσι, έχουμε φτάσει σε μια πρωτοφανή κατάσταση για τα παγκόσμια αρχαιολογικά, και ίσως ερευνητικά γενικώς, χρονικά: οι εργασίες εκβιάζονται στην πραγματικότητα να ανακαλύψουν πράγματα που οι κάθε είδους προφητείες και η κυβερνητική προπαγάνδα έχουν ήδη ανακαλύψει, δηλαδή κάποια σχέση με τον Μέγα Αλέξανδρο. Εκβιάζονται, μάλιστα, και χρονικά να αποδώσουν αποτέλεσμα, γεγονός που είναι προφανώς σε βάρος των ίδιων και της ποιότητας των ανασκαφών.

Είναι ασφαλώς αλήθεια ότι, θύμα της πρώτης πλύσης εγκεφάλου στην ιστορία με... αρχαιολογικό περιεχόμενο, το πιο ελαφρόμυαλο τμήμα του πληθυσμού έχει τσιμπήσει. Όπως ακριβώς τσιμπούσε τότε με τα Παναθηναϊκά Στάδια, ανεχόμενο ή και υποστηρίζοντας τη χούντα. Έτσι, στο «Βήμα της Κυριακής» μια κυρία από τας Σέρρας, πρώην τραπεζικός και συγγραφέας παρακαλώ, αφού εκφράζει τη βεβαιότητά της ότι ο τάφος περιέχει «κάτι που σχετίζεται με τον Μέγα Αλέξανδρο, αν δεν είναι ο ίδιος (sic) είναι τα τιμαλφή του μέσα», περιγράφει πώς ένιωσε με την ανακάλυψη: «Απέραντη ανακούφιση. Διότι πολύ την έχουν λοιδορήσει την Ελλάδα. Άλλαξε η ζωή μου, άλλαξε η ψυχολογία μου. Μου έφυγε το άγχος για τον ΕΝΦΙΑ, για την οικονομική δυστοκία που ταλανίζει όλους!».  

Και καλά η κυρία συγγραφέας, ανακουφίστηκε η γυναίκα. Το χειρότερο είναι ότι η παραπαίουσα κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός Τζόουνς πιστεύουν ότι, αν ο Αλέξανδρος ο Μέγας μιλήσει εκ του τάφου, μπορούν να σώσουν την παρτίδα. Αυτό είναι ακριβώς το επικίνδυνο για τη χώρα, κυβερνήτες που είναι έτοιμοι να συλήσουν και αρχαίους τάφους, να παρατείνουν τη σήψη της κυβέρνησής τους και της χώρας ή να κάνουν τον όποιο τυχοδιωκτισμό προκειμένου να σωθούν. Και σε αυτό βρίσκουν και οπαδούς! Το ρεπορτάζ της εφημερίδας είχε τίτλο «Η ανασκαφή που κάνει την υφήλιο να παραμιλά». Κανονικά θα έπρεπε να είναι «η χώρα που παραμιλά».  

Πηγή: lifo

Ένα νέο application, το Eatery, μας βοηθά να τρεφόμαστε λίγο πιο υγιεινά, παραθέτοντας στοιχεία και διαλύοντας μύθους για τις διατροφικές μας συνήθειες. Γιατί εκτός από το τι (νομίζεις ότι) τρως, έχει σημασία πότε το τρως, πού και με ποιους.

Η ελληνική σαλάτα –η χωριάτικη που λέμε εμείς– είναι η σαλάτα με τις περισσότερες θερμίδες...

Κατά μέσο όρο οι άνθρωποι τρώνε 12,4% λιγότερο υγιεινά απ' ό,τι νομίζουν.  

Όσοι βρίσκονται σε δίαιτα, οποιαδήποτε δίαιτα και αν είναι αυτή, τρώνε 15,2% πιο υγιεινά από αυτούς που δεν προσέχουν τη διατροφή τους.  

Είναι 37% πιο πιθανό να είσαι υπέρβαρος αν ο σύντροφός σου είναι υπέρβαρος, 40% πιο πιθανό αν τα αδέρφια σου είναι υπέρβαρα και 57% πιο πιθανό αν οι φίλοι σου είναι υπέρβαροι.  

Κάθε ώρα που περνάει μέσα στην ημέρα, η κατανάλωση φαγητού γίνεται 1,7% πιο ανθυγιεινή.  

Η ελληνική σαλάτα –η χωριάτικη που λέμε εμείς– είναι η σαλάτα με τις περισσότερες θερμίδες.  

To βραδινό γεύμα είναι κατά μέσο όρο 15,9% λιγότερο υγιεινό από το πρωινό.  

Κάθε ώρα που περνάει μέσα στην ημέρα, η κατανάλωση φαγητού γίνεται 1,7% πιο ανθυγιεινή.  

Οι άνθρωποι που τρώνε στο σπίτι, τρώνε 12,7% πιο υγιεινά από αυτούς που τρώνε έξω.  

Παρασκευή βράδυ, Σάββατο και Κυριακή είναι οι στιγμές της εβδομάδας που οι άνθρωποι τρώνε λιγότερο υγιεινά.  

Οι χορτοφάγοι και αυτοί που κάνουν δίαιτα με λίγους υδατάνθρακες τρώνε 21,9% πιο υγιεινά από τους υπόλοιπους.  

Οι μισοί χρήστες του application θεωρούν ότι ο καφές είναι υγιεινός, το 1/5 ότι τα αναψυκτικά διαίτης είναι υγιεινά, το 1/4 ότι ο χυμός πορτοκαλιού είναι ανθυγιεινός, το 1/10 ότι το μπέϊκον είναι υγιεινό. Οι άνθρωποι που τρώνε πρωινό τρέφονται κατά μέσο όρο 12,3% πιο υγιεινά από αυτούς που δεν τρώνε. Επίσης, αυτοί που δεν τρώνε πρωινό καταναλώνουν 6,8% περισσότερο φαγητό μέσα στην ημέρα.

Πηγή: lifo