Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η πιο τρομακτική γέφυρα του κόσμου. Ο λόγος για μία γέφυρα που κατασκεύασαν κινέζοι μηχανικοί στα νότια της Κίνας.

Βρίσκεται σε ύψος 180 μέτρων από το έδαφος, ενώνει τις κορυφές δύο πανύψηλων βράχων και είναι φτιαγμένη από γυαλί, με αποτέλεσμα όποιος διασχίζει τη γέφυρα να βλέπει κάτω από τα πόδια του το απέραντο κενό.

«Την πρώτη φορά κατάφερα να περάσω εύκολα. Αλλά την τρίτη φορά που προσπάθησα ένιωθα αδύναμα τα γόνατά μου», είπε η 23χρονη Γιουν Κου και πρόσθεσε: «Πήγα πίσω στην αφετηρία και χρειάστηκα βοήθεια από το αγόρι μου για να τη διασχίσω».

Οι Κινέζοι, πάντως, έχουν προνοήσει και στις δύο άκρες της γέφυρας υπάρχει ειδικό προσωπικό, προκειμένου να βοηθάει τους ανθρώπους που φοβούνται και διστάζουν να διασχίσουν τη γέφυρα.

Ποιος μπορεί να αρνηθεί πως η γνωριμία μας με κάθε φαγητό και γλύκισμα έγινε όταν εκείνο μας πρωτοπροσφέρθηκε από τα μητρικά χέρια; Όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσες γεύσεις και αν μας συγκινήσουν, πάντοτε θα νοσταλγούμε τη νοστιμιά και τις μυρωδιές από τα μαγειρέματα «της μαμάς». Και ασφαλώς εκείνα, έστω και ασυνείδητα, είναι το μέτρο σύγκρισης για οτιδήποτε νέο δοκιμάζουμε. Στις πρώτες θέσεις της λίστας με τα σουξέ της, σχεδόν σε όλα τα νοικοκυριά, βρίσκονται τα κέικ κάθε λογής: λεμονιού, βουτυρένια, λευκά ή με σοκολάτα. Στο σπίτι μας ανέκαθεν τη βασιλική θέση κατείχε ένα δίχρωμο κέικ, βασισμένο στη λογική του επονομαζόμενου «μαρμπρέ». Αφράτο και εντυπωσιακό, με τους κυματισμούς σοκολάτας σε κάθε φέτα του να το κάνουν ακαταμάχητο.

Ρωτώντας περισσότερα για τη συνταγή του, έμαθα πως προέρχεται από κάποιο βιβλίο της δεκαετίας του '60, γραμμένο από τη μεγάλη κουζινογράφο της εποχής, Χρύσα Παραδείση, που δίδαξε και διαμόρφωσε ολόκληρες γενιές νοικοκυρών. Βέβαια η, κατά τα άλλα υπέροχη, εκδοχή αυτή είναι κάπως χειμερινή, με έντονη βουτυρένια μυρωδιά και γεύση. Επειδή όμως οι λάτρεις των κέικ δύσκολα τα αποχωριζόμαστε ακόμα και το καλοκαίρι, έξοχη λύση για να μετριάσουμε τη βαριά γεύση τους είναι το γιαούρτι, που με τη δροσερή υφή του αλαφραίνει κάπως τα πράγματα.
Αποφάσισα λοιπόν να παραλλάξω την καθιερωμένη συνταγή μας, βάζοντας γιαούρτι αντί για γάλα και φυσικά ελαιόλαδο αντί για βούτυρο. Παρά τις αντιδράσεις των κυριών του σπιτιού, που θεώρησαν την αντικατάσταση των υλικών ιεροσυλία προς τη μεγάλη Χρύσα, το αποτέλεσμα με δικαίωσε: 
ένα κέικ γευστικότατο, δροσερό και αφράτο, ευχάριστο ακόμα και για τις πιο ζεστές καλοκαιρινές μέρες, που αναμφίβολα είναι μπροστά μας.

Για ένα ζουμερό κέικ αρκετό για 8 άτομα χρειαζόμαστε

Μέσα σε ένα βαθύ μπολ ρίχνουμε το γιαούρτι, τη ζάχαρη, τα αυγά και ανακατεύουμε καλά. Προσθέτουμε σταδιακά το αλεύρι και το μπέικιν πάουντερ ανακατεύοντας κοφτά· σκοπός μας είναι να μη σβολιάσει η ζύμη. Προσθέτουμε το ελαιόλαδο και συνεχίζουμε το ζύμωμα.

Τώρα χωρίζουμε τη ζύμη σε δύο ίσα μέρη. Στο πρώτο προσθέτουμε την αρωματική βανίλια και στη δεύτερη τη σκόνη του κακάο. Ανακατεύουμε διαδοχικά και τα δύο κομμάτια και στη συνέχεια βουτυρώνουμε και πασπαλίζουμε με αλεύρι το σκεύος που μέσα του θα ψηθεί.

Αν κάποιο από τα δύο μέρη της ζύμης προέκυψε αραιό, προσθέτουμε αλεύρι, αν πάλι παραείναι σφιχτό, το «χαλαρώνουμε» προσθέτοντας με φειδώ γάλα. Αδειάζουμε εναλλάξ τις δύο ζύμες στη φόρμα: σε τέσσερις ή και έξι δόσεις για να εξασφαλίσουμε πως μετά το ξεφούρνισμα θα έχουμε τις επιθυμητές, λαχταριστές, σοκολατένιες καμπύλες στο εσωτερικό του.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο και στους 170 ° C για 40 έως 45 λεπτά. Ασφαλώς δεν ανοίγουμε τον φούρνο πριν ολοκληρωθεί το ψήσιμο και, δοκιμάζοντας με ένα μαχαίρι, ελέγχουμε αν είναι έτοιμο:
μετά τα 40 λεπτά βυθίζουμε τη λάμα του στο κέικ και αν, τραβώντας την, μείνει καθαρή, τότε μπορούμε να το ξεφουρνίσουμε.

Περιμένουμε για περίπου 15 λεπτά και το ξεφορμάρουμε. Επιστρατεύουμε όλα τα δροσερά του ψυγείου: φρούτα, παγωτό και φυσικά γιαούρτι μπορούν να το ακομπανιάρουν άψογα.

Συνταγή βασισμένη στο cuisine.journaldesfemmes.com.

 

• 1 κιλό από το μοσχαράκι που προτιμάτε στα μαγειρευτά - κοκκινιστά (ελιά, κότσι σε φέτες χωρίς κόκκαλο, ποντίκι)
• 1 ½ κιλό κρεμμυδάκια για στιφάδο
• 4 σκελίδες σκόρδο ολόκληρες
• 0,5 λίτρο χυμό ντομάτας
• 1 ποτήρι του κρασιού ξύδι
• 1 ποτήρι κρασιού κόκκινο κρασί
• μισό ποτήρι κρασιού πετιμέζι
• 2 φύλλα δάφνης
• αλάτι, πιπέρι
• 5-6 κόκκους μπαχάρι
• ελαιόλαδο

Οι άνθρωποι που ζουν κοντά σε κεντρικούς δρόμους, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο υπέρτασης, σύμφωνα με αμερικανική έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Journal of American Heart Association.

Επιστημονική ομάδα της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Μπράουν, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Επιδημιολογίας Γρκέγκορι Βελένιους, ανέλυσαν στοιχεία για 5.400 γυναίκες. 

Όπως διαπίστωσαν, όσες ζούσαν σε απόσταση έως 100 μέτρων από κεντρική λεωφόρο ή άλλο πολυσύχναστο δρόμο, είχαν κατά μέσο όρο 22% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν υπέρταση, σε σχέση με εκείνες που ζούσαν σε απόσταση 1.000 μέτρων.

Ο κίνδυνος ήταν αυξημένος κατά 13% για όσες ζούσαν σε απόσταση 100 έως 200 μέτρων και 5% για όσες έμεναν σε απόσταση 200 έως 1.000 μέτρων από τον δρόμο. Σε επιδημιολογικούς όρους, μία 58χρονη γυναίκα που ζούσε πολύ κοντά σε ένα δρόμο με έντονη κυκλοφορία, αντιμετώπιζε τον ίδιο κίνδυνο με μια 60χρονη που ζούσε πιο μακριά.

Η υπέρταση θεωρείται παράγοντας κινδύνου για διάφορες καρδιακές παθήσεις. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι όσοι ζουν κοντά σε μεγάλους δρόμους, κινδυνεύουν περισσότερο να εκδηλώσουν έμφραγμα και εγκεφαλικό επεισόδιο.

Αν και δεν είναι σαφές για ποιο λόγο αυξάνεται η αρτηριακή πίεση του αίματος λόγω της εγγύτητας του δρόμου, οι ερευνητές εικάζουν ότι, αυξάνονται τα εισπνεόμενα μικροσωματίδια στην ατμόσφαιρα, πράγμα που επιβαρύνει τις αρτηρίες, ή εξαιτίας του αυξημένου θορύβου και του στρες που προκαλεί η διαρκής έλευση οχημάτων ή συνδυασμός αυτών των παραγόντων.