ενημέρωση 12:53, 6 August, 2026

Λάκης Λαζόπουλος: Ο ιλιγγιώδης ενδέκατος Μήτσος

Μια πορεία τριών και πλέον δεκαετιών, τόσοι ρόλοι, τόσες ατάκες, τόσες κόντρες δεν χωράνε σε μία σελίδα. Πόσω μάλλον όταν πρόκειται για τον πλέον αναγνωρίσιμο σόουμαν. Η τελευταία κόντρα του με Το Ποτάμι δίνει απλώς την αφορμή για να ξετυλιχθεί το κουβάρι μιας καριέρας που στηρίχθηκε και με πολιτικά καρφιά στο ταμπλό της καθημερινότητας του Νεοέλληνα.

Ενα τρικ: κλείστε τα μάτια κάποιου φίλου, πείτε του το όνομα «Λαζόπουλος» κι αφήστε τον να φανταστεί. Θα περάσουν πίσω από τα μάτια του όχι μόνον δέκα, αλλά δεκάδες μικροί Μήτσοι, αμέτρητα Αλ Τσαντίρια, Λυσιστράτες, Χρεμύλοι, η «Αεροσυνοδός Τατιάνα», κάπου ανάμεσα - σε σφήνα - ο ΣΥΡΙΖΑ, πολλές Κυριακές των Παπουτσιών, κότερα, ένα «οσονούπω στρατηγέ μου» και δυο-τρία «άι χάσου μερμηγκάκι», αρκετό Θεσσαλικό Θέατρο, ολίγη από Μιμή Ντενίση (με την περιλάλητη σατιρική ατάκα «Το τρένο έπαιζε καλύτερα»), τσουπ κι ένας Σάκης Ρουβάς, ο βλάχος από τα «Αλαλούμια» της Ελεύθερης Σκηνής, μπόλικη «Αλλαγή κι απάνω τούρλα»...
 
Ομως, έλεος. Ανοίξτε του τα μάτια. Θα τον ζαλίσετε τον φίλο. Ή μάλλον θα τον αφήσετε, έρμαιο, στη ζαλάδα από τα κατορθώματα ενός μαρκέ ονόματος της σόουμπιζ με ιλιγγιώδη ζωή - και πορεία προς το ζενίθ της δημοσιότητας - και ασθμαίνουσα καριέρα, που έφτασε να τα περιλάβει όλα, μα όλα στον τομέα του θεάματος. Από θέατρο και κινηματογράφο έως τηλεοπτική σάτιρα με πολιτικές «αναδιπλώσεις» σε ύφος εγχώριου τηλευαγγελιστή και τραγούδια.
 
Οσο και αν κάποιοι λένε ότι, ύστερα από μια αναμφισβήτητα λαμπερή καριέρα, τα αστεία του σόουμαν που κάποτε έκανε μόδα πανελλαδική τις ατάκες του (ποιος ξεχνάει το «πάμε πλατεία»;) έχουν παλιώσει, λίγοι έχουν ξεχάσει τις εποχές που χτυπούσε δυσθεώρητα νούμερα τηλεθέασης με τους «Δέκα Μικρούς Μήτσους» του και αργότερα με το «Αλ Τσαντίρι Νιουζ». Μπορεί δε πολλοί σατιρικοί ιστότοποι να δημοσιεύουν «ειδήσεις» του στυλ «Πλάνα για νέο αστείο μέχρι το 2016 παρουσίασε ο Λάκης Λαζόπουλος», όμως αν κοιτούσε κάποιος από την κλειδαρότρυπα του σπιτιού του το πολύ πολύ να τον έβλεπε να αναστενάζει με εκείνον τον - πανελλήνιο - αναστεναγμό της Χήρας Μήτσι και να συνεχίζει ακάθεκτος.
 
«Ιδέα». Μιλάμε για τον καλλιτέχνη που κοτζάμ Αλέξης Τσίπρας περίμενε - εις μάτην - το «ναι» του για να κλείσει τη λίστα του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι αμελητέο αυτό στην πολιτική σκακιέρα, την ώρα μάλιστα που άρχιζε να πλημμυρίζει από καλλιτέχνες - πιόνια (ενίοτε και αξιωματικούς ή πύργους). Οπως δεν είναι αμελητέα η κόπωση που προκάλεσε, κάποια στιγμή, η μανία του να ξηλώσει πόντο πόντο το μνημονιακό πουλόβερ διά της μικρής οθόνης, χτυπώντας παρ' όλα αυτά μεγάλα νούμερα τηλεθέασης και έχοντας σαφώς μεγαλύτερη επιδραστικότητα από εκείνη του πολιτικού προσωπικού.
 
«Ο Λ.Λ. είναι ιδέα» έγραφε μέχρι πρόσφατα ένας τοίχος στα Εξάρχεια. Εχει κάποιος σε τούτη τη χώρα αμφιβολία για ποιον μιλούσε; Ιδέα μόνον; - θα προσθέταμε. Η επιτομή του Νεοέλληνα. Είτε ως ανθρωπάκι τού «άι χάσου μερμηγκάκι» (των Μήτσων), είτε ως αστυνόμος Φευγουλέας, είτε ως σνομπ Γρουμπουλάκη, είτε ως Τζίμης με την αεικίνητη φράντζα.
 
Ο Ελληνας ήταν πάντα η αρχή και το τέλος της σάτιράς του, των επιτυχημένων εικονοποιήσεών του στη σκηνή και στην οθόνη, του ιδιότυπου τηλεκηρύγματός του σε μια επιχείρηση προσηλυτισμού αγανακτισμένων αναποφάσιστων.
Ο Νεοέλληνας, ως χαρακτήρας, ήταν η μεγάλη επιτυχία του. Γιατί πετύχαινε ο θεατής να ταυτίζεται μαζί του, ακριβώς επειδή τον μιμείται καλά και του σκαλίζει τις χαίνουσες πληγές του.
 
Ο σόουμαν, που πάντα είχε το προσόν του one-man-show, μπορούσε τη μια στιγμή να ντύνεται «Βιοπαλαιστής στη στέγη» και την άλλη τσολιάς για να περιοδεύσει ανά την υφήλιο φωνάζοντας «Sorry I'm Greek», την ώρα - βεβαίως, βεβαίως - που η Ελλάδα ήταν στο επίκεντρο και στο στόχαστρο μαζί των διεθνών μέσων ενημέρωσης και της διεθνούς κοινής γνώμης.
 
Ο ίδιος μπορούσε δε να είναι και τα δύο ταυτόχρονα και εναλλάξ: και το φοβισμένο μίζερο ανθρωπάκι δημοσιοϋπαλληλίσκος και ο φοβερός και τρομερός Κρητίκαρος με τη μαχαίρα - όπως ήταν και ο διπλός ρόλος του στην ελληνοαυστραλιανή κινηματογραφική παραγωγή «Φοβού τους Ελληνες». Και ο ευαισθητούλης σαν την ηρωίδα του με το «αχ, αχ τα πλευράκια μου» και ο χουλιγκάνος επαρχιώτης με το «ιχαααα, σούζα τ' αλογάκ'».
 
Τη μια να τραγουδάει «Παπαθεμελή, Παπαθεμελή, απόψε ένας ναύτης το κορμί μου αμελεί» (ή μήπως «ασελγεί»;) και την άλλη να δίνει στον Δημήτρη Μητροπάνο - μετά τη Χαρούλα Αλεξίου - και τον Θάνο Μικρούτσικο το «Ψάξε στ' όνειρό μας μήπως βρούμε πουθενά τον εαυτό μας» και στον Γιάννη Μπέζο «Το τραγούδι του ομοφυλόφιλου σκύλου».
 
Με την ίδια χάρη μπορούσε να τραβάει τις κοτσίδες του, ως Λυσιστράτη, στην κοσμαγάπητη παράσταση των Βουτσινά - Νικολακοπούλου - Κραουνάκη, κόντρα στη Λυσιστράτη της Αλίκης Βουγιουκλάκη, και να αντιπαρέρχεται το σκάνδαλο περί της απαλλαγής του από τον Στρατό.
 
Σταθερές αναφορές. Ο σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής είναι που επέμεινε να ντύσει ξανά Κρητίκαρο τον Λάκη Λαζόπουλο στον διεθνή «Ελ Γκρέκο» του, αυτόν, έναν Θεσσαλό, γεννημένο το 1956 στη Λάρισα και βαφτισμένο με το όνομα Απόστολος. Που είχε συνδέσει το όνομά του - μόλις αποφοίτησε από τη Νομική Κομοτηνής - με το λαμπρό ξεκίνημα και την άνθηση του Θεσσαλικού Θεάτρου, όπου πρώτος μετά τον Κώστα Χατζηχρήστο μαρκάρισε τον ρόλο του βλάχου, που φώτισε τις νύχτες της Ελεύθερης Σκηνής και τόλμησε να ανεβάσει σε έναν «προσωπικό» θεατρικό χώρο (τον οποίο απέκτησε χάρη σε καλές επαφές του με τον επιχειρηματικό κόσμο) έργα συγκίνησης για το νεοελληνικό σαράκι, αντιπαρερχόμενος τα σκανδαλάκια που έσκαγαν μέσα σε κότερα, φορτωμένα με πολλές φωτογενείς «μούρες».
 
Ο φοιτητικός του έρωτας στη Νομική Κομοτηνής, η δραμινή συμβία του Τασούλα, είναι η μεγαλύτερη θαυμάστρια του σόουμαν που έχει καταφέρει να τα κάνει όλα στην καριέρα του. Και η 22χρονη κόρη τους Μαριέλλη, η Μαριλού όπως τη φωνάζει, η μεγαλύτερη αγάπη και έγνοια του. Ο αδελφός του Κώστας είναι πάντα συνοδοιπόρος στις τηλεοπτικές παραγωγές του. Και η Αριστερά φαίνεται σαν αποκούμπι του. Ολα αυτά είναι οι σταθερές του.
Μένει μόνον το «Διά ταύτα», όπως ήταν ο τίτλος της τελευταίας του τηλεσειράς. Που στο τραγούδι των τίτλων (κατά Κραουνάκη), με τη φωνή του Γιώργου Μαργαρίτη, συμπυκνώνει το παράξενο, αμφίσημο - ενίοτε παρατραβηγμένο - σύμπαν του Λαζόπουλου και του «Λ.Λ.» στον τοίχο των Εξαρχείων: «Αφορολόγητα μένουν τα πάθη μοναχά τα ανομολόγητα / και ανομήματα, γι' αυτό γεμίζουν μέρα νύχτα όλα τα τμήματα, / όλα εις βάρος σου και το παιδί νά 'χει τα μάτια του κουμπάρου σου»...
  • Κατηγορία ART-DISING
  • 0

Make My Day

Έχει ένα από τα πιο αλλόκοτα ονόματα στο βασίλειο των ζώων. Μονοσύλλαβο και κακόηχο. Το γκνου ανήκει στις μεγάλες αντιλόπες και συγγενεύει με τη βουβαλίδα. Είναι γνωστό για τις ετήσιες μεταναστεύσεις, διανύοντας τεράστιες αποστάσεις που επιφυλάσσουν θανάσιμους κινδύνους. Ένας από αυτούς… ελλοχεύει σε μια ταινία κινουμένων σχεδίων, στην οποία πρωταγωνιστούν δύο γκνου - και το ευθύβολο χιούμορ των δημιουργών της ταινίας.

Τα δύο ζώα θέλουν να περάσουν ένα ποτάμι, αλλά διαφωνούν στο αν το αντικείμενο που επιπλέει μπροστά τους είναι κορμός ξύλου ή κροκόδειλος. Βασισμένο σε μια ιδέα των παραγωγών του βρετανικού Birdbox Studio και σκηνοθετημένο από τον Αντ Μπλέιντς, το «Wildbeest» διαρκεί λιγότερο από ένα λεπτό. Προφταίνει όμως να θέσει ένα καίριο ερώτημα: πόσο μακριά μπορείς να πας, προκειμένου να αποδείξεις κάτι; Όχι τυχαία, η ταινία έγινε χιτ στο Ίντερνετ, με περισσότερα από 10 εκ. «χτυπήματα» στο You Tube μέχρι σήμερα.

Porsche Panamera Exclusive

H Porsche Panamera Exclusive Series θα παραχθεί σε μόλις 100 αντίτυπα. Το συλλεκτικό μοντέλο θα κάνει την επίσημη πρεμιέρα του στο σαλόνι αυτοκινήτου του Λος Άντζελες . Η νέα έκδοση βασίζεται στην Panamera Turbo S Executive με το μακρύ μεταξόνιο. Κάτω από το καπό του δεσπόζει το γνώριμο V8 μοτέρ των 4.8 λτ. απόδοσης 570 ίππων και 750 Nm ροπής. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του στην εξωτερική εμφάνιση είναι από το μαύρο αμάξωμα με το καφέ στα πλαϊνά και τις 20 ιντσών μαύρες ζάντες.

Η διχρωμία μαύρου - καφέ δέρματος υψηλής ποιότητας κυριαρχεί και στο εσωτερικό του μοντέλου. Στο εξοπλισμό του ξεχωρίζει το σύστημα ψυχαγωγίας Rear Seat Entertainment System Plus με τις μεγάλες οθόνης αφής. 
Οι μελλοντικοί κάτοχοι του μοντέλου θα λάβουν και ως δώρο ένα σετ πέντε πανάκριβων βαλιτσών με δέρμα. Η τιμή του θα ξεκινάει στην γερμανική αγορά από τα 249.877 ευρώ.

  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0

κρεμμυδόσουπα του μπιστρό

«Ψηλά στης Ρωσίας τα χιόνια που πάντα φυσάει ο βοριάς» τραγουδούσαμε έφηβοι πλην όμως καλές σχέσεις με την μπορστ δεν αποκτήσαμε. Η περιλάλητη ρώσικη σούπα, όσες φορές κι αν την γεύτηκα, μου θύμιζε βαριά πονεμένη ρώσικη ψυχή, παγωμένες στέπες, κρύο που δεν γιατρεύεται. Έχω αναπτύξει θεωρία ότι το κρύο θέλει μυρωδιές από ζεστό κονιάκ και βούτυρο, χαρούμενα μουρμουρητά, σιγανά γέλια, τσιτσιρίσματα, μαλακό φως πάνω από το τραπέζι, λευκές σουπιέρες ξέχειλες, ζεστά πιάτα, λινές πετσέτες, τον απέναντι ή τους απέναντί σου να σε κοιτούν στα μάτια και να περιμένουν σε γλυκιά αδημονία τι ετοίμασες γι' αυτούς. Άρα; Άρα όλοι οι παγωμένοι δρόμοι δεν οδηγούν στη Ρώμη αλλά στην πιο σέξυ, θερμαντική, φλερτική, ψιθυρίζουσα, όλο υποσχέσεις σούπα που δεν είναι παρά η γαλλική κρεμμυδόσουπα. Ακόμη και στα παιδιά αρέσει γιατί, αντίθετα με τις πολλές άλλες σούπες, δεν διακρίνεται για τη μονοτονία της αλλά για τις εκπλήξεις που επιφυλάσσει. Άσε δε που είναι το έδεσμα που γίνεται με αυτά που ακόμη και ένα άδειο ντουλάπι και ψυγείο συνήθως διαθέτει.

Photo: bonappetit.com

Κρεμμυδόσουπα για 4

  • ¼ φλιτζανιού βούτυρο
  • 6 φλιτζάνια κρεμμύδι κομμένα σε ροδέλες
  • 2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη
  • 1 κουταλιά της σούπας αλεύρι
  • 3 ½ φλιτζάνια ζωμό κρέατος καυτό (αν δεν έχετε παρασκευάσει με τα χεράκια σας, αναζητήστε κύβους βιολογικούς και διαλύστε τους σε καυτό νερό)
  • 2 φλιτζάνια νερό
  • ¼ φλιτζανιού κονιάκ (καλό όχι χύμα μνημοσύνου, παρακαλώ)
  • 1 κουταλιά της σούπας αλάτι
  • φρεσκοτριμμένο πιπέρι
  • 12 φέτες από γαλλική μπαγκέτα
  • 2 φλιτζάνια γαλλική γραβιέρα ή έμενταλ περασμένα από τον χοντρό τρίφτη

Λιώνω σε μέτρια φωτιά το βούτυρο, ρίχνω τα κρεμμύδια και τη ζάχαρη, ανακατεύω και κλείνω το καπάκι. Τα αφήνω για ένα 20λεπτο περίπου ανακατεύοντας πότε πότε, μέχρι να αρχίσουν να χρυσίζουν, όχι παραπάνω. Ξεσκεπάζω και τα αφήνω να καραμελώσουν για δέκα λεπτά ακόμη προσέχοντας να μη μαυρίσουν γιατί θα καταστρέψουν τη γεύση της σούπας.

Πασπαλίζω τα κρεμμύδια με το αλεύρι ανακατεύοντας συνέχεια και ρίχνω τον καυτό ζωμό σιγά - σιγά, το νερό, 3 κουταλιές από το κονιάκ, αλάτι και πιπέρι. Αφήνω να πάρουν μια - δυο δυνατές βράσεις κι έπειτα μισοκλείνω το καπάκι, χαμηλώνω τη φωτιά και αφήνω να σιγοβράσουν για 45 λεπτά. Ξεσκεπάζω και συνεχίζω τον βρασμό για ένα πεντάλεπτο ακόμη. Ρίχνω και το υπόλοιπο κονιάκ.

Όσο βράζει η σούπα σε καυτό γκριλ, ψήνω τις φέτες της μπαγκέτας και από τις δύο πλευρές.

Μοιράζω τη σούπα σε 4 μπωλ που να μπαίνουν στον φούρνο και σε καθενός την επιφάνεια βάζω από τρεις ψημμένες φέτες μπαγκέτας. Θα κάνει ένα ωραίο τςςςςς. Πασπαλίζω χωρίς τσιγκουνιές με άφθονο τυρί φροντίζοντας να πέσει και κάμποσο μέσα στον ζωμό. Μεταφέρω τα μπολ κάτω από το καυτό γκριλ και τα αφήνω μέχρι να λιώσει εντελώς το τυρί και να κάνει μια θελκτικότατη κρούστα.

Μην τυχόν και καθυστερήσετε! Ανοίξτε το κρασί που φυλάτε στο κελάρι σας και σερβίρετε αμέσως. Χέρια, ποδαράκια και κυρίως καρδιά θα ζεσταθούν πάραυτα.