Τα Ναβαλίνα (navelina) έκαναν και φέτος την εμφάνισή τους στα μανάβικα. Είναι τα αγαπημένα μου πορτοκάλια γιατί δεν είναι τρομερά γλυκά, έχουν πολύ χυμό και σχεδόν καθόλου κουκούτσια. Είναι μέτρια σε μέγεθος σε ωοειδές σχήμα. Πήραν το όνομά τους από τον παράξενο ομφαλό τους όπου περιέχεται ένα μικρό φρούτο σε εμβρυϊκή κατάσταση. Η χοντρή, λεία φλούδα τους είναι ιδεώδης για γλυκό του κουταλιού. Εγώ, όμως, προτίμησα να κάνω την αγαπημένη μας πορτοκαλόπιτα, που μας κλείνει γλυκά το μάτι καθημερινά, την ώρα του πρωινού.

Photo: forbiddenriceblog.com

Για το σιρόπι

Τα ανακατεύουμε όλα μαζί σε μια μικρή κατσαρόλα και τα αφήνουμε να βράσουν για 5 περίπου λεπτά.

Για το κέικ

Ζεσταίνουμε το φούρνο στους 180 °C. Παίρνουμε το ξύσμα από τα δύο πορτοκάλια. Κόβουμε σε ωραίες στρογγυλές φέτες τα πορτοκάλια, αφού τα έχουμε ξεφλουδίσει καλά.

Χύνουμε το σιρόπι σε ένα ταψί στρογγυλό 23-25 εκατ. Από πάνω στρώνουμε τις πιο ωραίες φέτες πορτοκαλιού. Ψιλοκόβουμε τα πορτοκάλια που έχουν περισσέψει.

Ανακατεύουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά στο μπολ. Τα χτυπάμε καλά καλά μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα. Το χύνουμε πάνω στα πορτοκάλια και βάζουμε το ταψί στον φούρνο. Ψήνουμε για 45-50 λεπτά. Το βγάζουμε, το αφήνουμε να σταθεί για 5-10 λεπτά και μετά το αναποδογυρίζουμε στην πιατέλα.

Το σέσκουλο είναι στενός συγγενής με το παντζάρι και το όνομά του είναι παραφθορά της αρχαίας λέξης «τεύτλο», που έγινε «σέσκλο» ή και «φέσκλο» σε κάποια νησιά. Οι Τούρκοι το λένε «παζί» και με το όνομα αυτό είναι γνωστό το χόρτο στη Θεσσαλία και τη Μακεδονία. Τα σέσκουλα φυτρώνουν άγρια σε όλες σχεδόν τις χώρες που βρέχονται από τη Μεσόγειο. Οι Γάλλοι, οι Καταλονοί, οι Σικελοί και οι υπόλοιποι κάτοικοι της Νότιας Ιταλίας τα αγαπούν ιδιαίτερα, το ίδιο και οι Άραβες, ιδίως οι Τυνήσιοι και οι Μαροκινοί. Οι τελευταίοι φτιάχνουν ένα πολύ νόστιμο ταζίν (γιαχνί) με σέσκουλα. Τα χόρτα ανακατεύονται με κρεμμύδια, φρέσκο κόλιαντρο, πάπρικα και λίγο ρύζι, το οποίο σιγοβράζει μέσα στο ζουμί του χόρτου, όπως περιγράφει η Paula Wolfert στο κλασικό βιβλίο της Couscous and other Good Food from Morocco.

Bllettes, τα σαρκώδη σέσκουλα / kakariki.biz

Στην Κύπρο λένε «λάχανα» τα σέσκουλα και τα προσθέτουν σε νερόβραστα μαυρομάτικα φασόλια, περιχύνοντας το νερουλό φαγητό με ελαιόλαδο και λεμόνι προτού το σερβίρουν ζεστό. Ο συνδυασμός είναι υπέροχος και τα «Λουβιά με Λάχανα», όπως λέγεται το φαγητό, είναι από τα πιο αγαπημένα μου.

Εκείνοι όμως που πραγματικά λατρεύουν τα σέσκουλα είναι οι κάτοικοι της Προβηγκίας, στα μεσογειακά παράλια της Γαλλίας. Τα blettes είναι τα σαρκώδη σέσκουλα με τα χοντρά λευκά κοτσάνια. Αυτά που τελευταία βρίσκουμε και στις δικές μας αγορές να πουλιούνται σε περιποιημένα ματσάκια. Χυμώδες και εύκολο στο μαγείρεμα, το είδος αυτό του σέσκουλου δεν απαιτεί χρονοβόρο καθάρισμα και πλύσιμο για να απαλλάξουμε τα χόρτα από τις γεμάτες χώμα ρίζες. Οι Γάλλοι φτιάχνουν πολλά ενδιαφέροντα φαγητά με τα φύλλα και διαφορετικά πιάτα με τα κοτσάνια. Τα κοτσάνια συνήθως τα κάνουν ογκρατέν: Αφού τα βράσουν σε νερό, τα ανακατεύουν με μπεσαμέλ και τυρί, φουρνίζονται και σερβίρονται σαν συνοδευτικό μαζί με ψητό κρέας ή πουλερικά.

Σέσκουλα ογκρατέν

Αντί για σέσκουλα, μπορείτε να φτιάξετε ογκρατέν και ανάμεικτα διάφορα χόρτα (καλλιεργημένα και άγρια) ζεματώντας τα πολύ βιαστικά, αν είναι τα φύλλα τους τρυφερά.

Για 4 άτομα

Από τα σέσκουλα ξεχωρίστε τα σκληρά κοτσάνια, πλύνετε τα, στραγγίστε τα και κόψτε τα σε κομματάκια. Σε κατσαρόλα βάλτε νερό και αλάτι να πάρει βράση, βράστε τα κοτσάνια 10 λεπτά και κατόπιν προσθέστε και τα φύλλα ανακατεύοντας πού και πού, μέχρι να ξαναπάρει βράση το νερό και ώσπου να μαραθούν τα σέσκουλα. Στραγγίξτε και βάλτε το τρυπητό με τα χόρτα κάτω από τη βρύση με το κρύο νερό. Πιέστε και με τα δύο χέρια ώσπου να στραγγίσουν και να γίνουν μια σφιχτή μπάλα και ψιλοκόψτε τα χόρτα.

Σε μεγάλο βαθύ τηγάνι ζεστάνετε 2 κ. σούπας από το ελαιόλαδο και το περισσότερο από το βούτυρο. Προσθέστε το σκόρδο και όταν μυρίσει, προτού να ροδίσει, προσθέστε το ψιλοκομμένα σέσκουλα, αλάτι και πιπέρι. Σοτάρετε ανακατεύοντας για 6-8 λεπτά, μέχρι τα χόρτα να στεγνώσουν. Πασπαλίστε με το αλεύρι, ανακατέψτε καλά και αρχίστε να προσθέτετε λίγο λίγο το γάλα – να τελειώσει το φλιτζάνι σε 15 λεπτά περίπου – ανακατεύοντας καλά και περιμένοντας να απορροφηθεί η κάθε δόση προτού προσθέσετε κι άλλο γάλα.

Προθερμάνετε τον φούρνο στους 180 °C. Με το υπόλοιπο βούτυρο αλείψτε ένα βαθύ πυρίμαχο σκεύος. Ανακατώστε τα σέσκουλα με το τυρί, βάλτε αλάτι και μπόλικο φρεσκοτριμμένο πιπέρι και δοκιμάστε να διορθώσετε τη γεύση, προτού να αδειάσετε το μίγμα στο ταψί.

Πασπαλίστε με τα ξερά ψίχουλα, ραντίστε με ελαιόλαδο και ψήστε 30 λεπτά περίπου, μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια και να κοχλάζει. Αν το σερβίρετε ζεστό, απλώστε στην επιφάνεια τα κρουτόν.

Σε θερμοκρασία δωματίου θα το παρουσιάσετε χωρίς τηγανητά ψωμάκια.

«Mashup» ονομάζεται η δημιουργία ενός τραγουδιού ή μιας μουσικής σύνθεσης, από τη μείξη δύο (ενίοτε και περισσότερων) τραγουδιών που έχουν ήδη κυκλοφορήσει. Είναι ηχητικά κολάζ που παράγουν ένα καινούριο, τρίτο τραγούδι, μπλέκοντας δημιουργικά στίχους, μουσική, αλλά και εικόνες από τα βίντεο-κλιπ των «γεννητόρων». Διαδικασία που συχνά παράγει νέα, αναπάντεχα νοήματα, όπως συμβαίνει σε μια μείξη του ροκ και της ντίσκο με τίτλο «Stayin’ Alive in the Wall». Με άλλα λόγια, οι Bee Gees, σε αγαστή συνεργασία με τους Pink Floyd, τραγουδούν... αντάμα: «Wether you’re a brother or wether you’re a mother / You’re stayin alive, stayin alive. / All in all it was all just bricks in the wall / All in all you were all just bricks in the wall».

Ο άνθρωπος που κατάφερε αυτό το… ανήκουστο, ονομάζεται Τομ, ζει στην Αυστραλία και εργάζεται ως παραγωγός βίντεο. Ο ίδιος ίδρυσε το 2003 την εταιρεία Wax Audio, για την παραγωγή και κυκλοφορία στο Διαδίκτυο βίντεο-κλιπ για το αντιπολεμικό κίνημα, καθώς και πιο «συμβατικές» δημιουργίες με πρωτότυπες μουσικές μείξεις. Από τις δουλειές αυτές προέκυψε και ένας δίσκος, το Mashopolos, η παραγωγή του οποίου έγινε στην Αθήνα (εξού ο… ελληνοπρεπής τίτλος) και αποτελεί ένα μουσικό κοκτέιλ από ποπ, χαρντ-ροκ, μέταλ, ντίσκο, κινηματογραφικά σάουντρακ κ.ά.     

Μία από τις καλές ταινίες του επετειακού 20ού Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας, κάνει την εμφάνιση στις Κινηματογραφικές Αίθουσες, αυτή την εβδομάδα. Ο λόγος για τη νέα δημιουργία του Βέλγου σκηνοθέτη Μίκαελ Ρόσκαμ (Michaël R. Roskam), «Η Συγκάλυψη» (The Drop). Ένα φιλμ που θα μείνει στην ιστορία ως η τελευταία ταινία του συμπαθέστατου ηθοποιού Τζέιμς Γκαντολφίνι (The Sopranos - 1999), αλλά που ερμηνευτικά ανήκει στον για ακόμη μία φορά πολύ καλό Τομ Χάρντι (Bronson - 2008), που κλέβει τις εντυπώσεις.

Ο Μπομπ Σαγκινόφσκι (Τομ Χάρντι - Tom Hardy) είναι ένας μοναχικός μπάρμαν που βρίσκεται άθελα του μπλεγμένος στον νεοϋορκέζικο υπόκοσμο του Μπρούκλιν. Ακολουθώντας τις οδηγίες του καταπιεστικού ιδιοκτήτη του μπαρ και ξαδέλφου του, Μαρβ (Τζέιμς Γκαντολφίνι - James Gandolfini), ο Μπομπ θα βρεθεί μπλεγμένος σε μια ασυνήθιστη περίπτωση ληστείας.

Το αποτέλεσμα θα είναι να προσελκύσει το ενδιαφέρον και την προσοχή της αστυνομίας η οποία πλέον ερευνά το παρελθόν της γειτονιάς του. Εκεί δηλαδή όπου φίλοι, οικογένεια και εχθροί, δουλεύουν όλοι μαζί και προσπαθούν καθημερινά να επιβιώσουν με κάθε κόστος...

Το φιλμ «Η Συγκάλυψη» (The Drop) του Μίκαελ Ρόσκαμ (Η.Π.Α. - 2014), είναι μία μυστηριώδης αστυνομική ταινία δια χειρός Μίκαελ Ρόσκαμ - υποψήφιου για Όσκαρ σκηνοθεσίας με το αριστουργηματικό «Bullhead» (Μοσχαροκεφαλή - 2011). Η «Συγκάλυψη», είναι βασισμένη σε σενάριο του Ντένις Λιχέιν που στο παρελθόν μας έχει χαρίσει υπέροχες ιστορίες, όπως στις ταινίες: «Mystic River» (2003), «Gone Baby Gone» (2007) και «Shutter Island» (2010).

«Είναι η πρώτη φορά που αποφασίζω να σκηνοθετήσω μια ταινία την οποία δεν έχω γράψει ο ίδιος. Ένας από τους λόγους που πήρα αυτή την απόφαση, ωστόσο, ήταν ότι το συγκεκριμένο έργο ευχόμουν να το είχα γράψει εγώ! Γνώριζα ότι είναι η κατάλληλη ιστορία για μένα. Ήταν εξαιρετικά καλογραμμένο και με φοβερή πλοκή, αλλά και με τη σύνθετη προσέγγιση στους χαρακτήρες που πάντα επιδιώκω.» - Μίκαελ Ρόσκαμ

Η ανακάλυψη ενός εγκαταλελειμμένου και κακοποιημένου κουταβιού, οδηγεί έναν μοναχικό μπάρμαν, τον Μπομπ Σαγκινόφσκι (Τομ Χάρντι), έξω από τη μονότονη καθημερινότητά του και απευθείας στο συγκλονιστικό σύμπαν της «Συγκάλυψης», μέσα από ένα καθηλωτικό ταξίδι στην άγνωστη πλευρά του επικίνδυνου Μπρούκλιν.

Ο Μπομπ σερβίρει ποτά στο μπαρ του ξάδελφού του, Μαρβ (Τζέιμς Γκαντολφίνι) και κάθε φορά που τα μεγάλα αφεντικά του οργανωμένου εγκλήματος του Μπρούκλιν αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν το μέρος για να αποθηκεύσουν προσωρινά το χρήμα που απέκτησαν από τις παράνομες δραστηριότητές τους, εκείνος κάνει τα στραβά μάτια.

Η απλή και χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις καθημερινότητά του όμως, αναμένεται να αλλάξει άρδην από τη στιγμή που θα ανακαλύψει ένα κακοποιημένο μικρό πιτ μπουλ, παρατημένο σε έναν κάδο απορριμμάτων. Με τη βοήθεια της γειτόνισσάς του, της Νάντια (Νούμι Ραπάς), αποφασίζει να το περιθάλψει, ενώ η κοινή τους αγάπη για το σκυλάκι θα γεννήσει ανάμεσά τους μια απροσδόκητη έλξη.

Την ίδια στιγμή, μια ληστεία στο μπαρ που δουλεύει, θα φέρει τον Μπομπ αντιμέτωπο με τον αληθινό ιδιοκτήτη του μπαρ, έναν αδίστακτο αρχιμαφιόζο της Τσετσενικής μαφίας. Και σαν αυτό να μην ήταν αρκετό, στην εξίσωση προστίθεται κι ο Έρικ Ντιντς (Ματίας Σενέρτς), ο ιδιοκτήτης του σκύλου και πρώην φίλος της Νάντια ο οποίος θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να ανακτήσει και τις δυο χαμένες του “αγάπες” από τον Μπομπ.

Έτσι ο σκοτεινός μας ήρωας αναγκάζεται να έρθει αντιμέτωπος με το πραγματικό και σοκαριστικό πρόσωπο των ανθρώπων που νόμιζε ότι γνώριζε καλά. Ανάμεσα σ’ αυτούς και με τον ίδιο του τον άγνωστο εαυτό, που καλείται πλέον να αντιδράσει και να αντιμετωπίσει τη «Συγκάλυψη»...

«Ο Μίκαελ κι εγώ συζητήσαμε ώρες ατελείωτες τις θεματικές του φιλμ, ιδιαίτερα όλα όσα είχαν να κάνουν με την Καθολική ιδεολογία και τα θέματα της πνευματικής πίστης. Συμφωνήσαμε ότι έχουμε να κάνουμε μ' ένα ομιχλώδες αστικό παραμύθι που κρύβει κάτι μεγάλο στη σκιά του.» - Ντένις Λαχέιν

Από τη φαντασία του μετρ ιστοριών εγκλήματος Ντένις Λαχέιν, υπεύθυνου για τα αριστουργηματικά κείμενα των πολυβραβευμένων «Σκοτεινό Ποτάμι» και «Το Νησί των Καταραμένων», η ταινία «Συγκάλυψη» ((The Drop - 2014), αποκτά νόημα και μορφή στα χέρια του ταλαντούχου, υποψήφιου για Όσκαρ σκηνοθέτη, Μάικλ Ρόσκαμ.

Έχοντας στη διάθεσή του ένα υπέροχο καστ, με τους Τζέιμς Γκαντολφίνι, Τομ Χάρντι, Ματίας Σενέρτς και Νούμι Ραπάς, ο Ρόσκαμ καταφέρνει να μας παραδώσει μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και ελκυστική δημιουργία.Δυστυχώς το φιλμ αποτελεί παράλληλα και την τελευταία ευκαιρία να θαυμάσουμε τον Τζέιμς Γκαντολφίνι στην μεγάλη οθόνη...

Το φιλμ, είναι ένα σκοτεινό Νεοϋορκέζικο αστυνομικό θρίλερ, με τον εξαιρετικό - για ακόμη μία φόρα -  Τομ Χάρντι (Bronson - 2008), να κλέβει τις εντυπώσεις και να οδηγεί τις εξελίξεις. Το βραβευμένο στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν σενάριο της ταινίας, καταφέρνει να τοποθετήσει αριστοτεχνικά μια ασυνήθιστη ιστορία αγάπης απέναντι σ' ένα ραγδαία βυθιζόμενο σκηνικό οργανωμένου εγκλήματος. Μία αγάπη που καλείται να αντέξει και να επιβιώσει υπό αντίξοες συνθήκες. Ανάμεσα σε εστιατόρια και συνοικιακά μπαρ που προωθούν το ξέπλυμα χρήματος και τη «Συγκάλυψη»...

Βραβευμένος με Writer’s Guild of America, για τη δουλειά του με το HBO, στην τηλεοπτική σειρά «The Wire», αλλά και με αρκετά επεισόδια της σειράς «Broadwalk Empire» στο βιογραφικό του, ο σεναριογράφος Ντένις Λαχέιν, αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Όταν γράφω ένα σενάριο, ξέρω ότι γράφω για τον σκηνοθέτη, γράφω για τους ηθοποιούς, αλλά δεν γράφω κατευθείαν για τον θεατή. Δεν θα πάρει να διαβάσει το σενάριο ο θεατής... Είναι κάτι σαν τα αρχιτεκτονικά σχέδια ενός οικοδομήματος. Αφήνω πολύ κενό χώρο ώστε να μπορεί ο σκηνοθέτης να πάρει τις ανάσες του, να το αναλάβει και να προχωρήσει πέρα από το σαφές και ξεκάθαρο που φαίνεται από την πρώτη όψη. Ο Μίκαελ πήρε τη μπάλα και άρχισε να τρέχει! Κι αυτό το καστ είναι απλά εξαιρετικό. Ναι μεν το σενάριο είναι δικό μου, αλλά η ταινία είναι ξεκάθαρα δική τους.»

Η ταινία «Η Συγκάλυψη» (The Drop) του Μίκαελ Ρόσκαμ (Η.Π.Α. - 2014), πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της στις 5 Σεπτεμβρίου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο. Λίγες ημέρες αργότερα - και συγκεκριμένα στις 19 Σεπτεμβρίου - η ταινία πραγματοποίησε την ελληνική της πρεμιέρα, στο πλαίσιο του επετειακού 20ού Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας.