Ο Mick Taylor -σαν σήμερα- έκανε κάτι σπάνιο και απρόσμενο πριν από σαράντα χρόνια. Στις 12 Δεκεμβρίου του 1974 αποχώρισε από τους Rolling Stones. Την κίνηση του αυτή την ακολούθησαν κατά τις επόμενες δεκαετίες ο Joe Perry, ο Slash και ο John Frusciante. Ήταν όλοι ταλαντούχοι κιθαρίστες και όλοι εγκατέλειψαν οικειοθελώς τις διάσημες ροκ μπάντες τους, την περίοδο που βρίσκονταν στο αποκόρυφωμα της ροκ σκηνής.
Για πολλούς θαυμαστές των Rolling Stones, η περίοδος με κιθαρίστα τον Taylor, ήταν η καλύτερη για το συγκρότημα. Ο 20χρονος κιθαρίστας - φαινόμενο, όπως τον χαρακτήριζαν, έπαιζε με τον John Mayall στο Λονδίνο όταν οι Stones τον προσέλαβαν για να αντικαταστήσει τον Brian Jones, τον οποίο είχαν διώξει το 1969 όπου στη συνέχεια βρέθηκε νεκρός στην πισίνα του. Ο Taylor έκανε το ντεμπούτο του σε μια συναυλία στο Hyde Park του Λονδίνου μπροστά σε 250.000 θεατές.
Στη συνέχεια, ακολούθησε τους Stones στην διαβόητη περιοδεία στις ΗΠΑ το 1969 από την οποία δημιουργήθηκε το ζωντανό άλμπουμ “Get Yer YA-YA to Out!” και σημαδεύτηκε με ένα νεκρό από μέλη των Hells Angels στην συναυλία Altamont. Ο Taylor αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι στην δημιουργία κλασσικών δίσκων όπως τον “Let It Bleed”, “Sticky Fingers” και “Exile on Main Street”. Ο Mick Jagger είχε πει κάποτε ότι αρκετοί πιστεύουν ότι η εκδοχή της μπάντας με τον Taylor είναι η καλύτερη που υπήρξε. Αλλά ο Taylor μετά από πέντε χρόνια ανακοίνωσε την αποχώρηση του και δεν κοίταξε ποτέ πίσω. Για πολλά χρόνια, ένιωθε σαν “σχολιαρόπαιδο” σε μια μπάντα από κατάκοπους βετεράνους μουσικούς. Επιπλέον, το γεγονός ότι εθίστηκε στην ηρωίνη έπαιξε ρόλο στην αποχώρηση του.
«Ένιωσα πως είχα βαρεθεί» είπε αργότερα ο Taylor. Η μετέπειτα σόλο μουσική πορεία του όμως δεν είχε καμιά εμπορική επιτυχία με τις αντίστοιχες των Stones. Σε ερώτηση αν μετάνιωσε που έφυγε από το συγκρότημα απάντησε ότι «είναι λάθος ερώτηση το να με ρωτάς αν μετάνιωσα που αποχώρησα από τους Rolling Stones. Η πιο δύσκολη ερώτηση για να απαντήσω είναι αν μετάνιωσα που εντάχθηκα στο συγκρότημα». Η αποχώρηση του εξέπληξε τα μέλη και τα επόμενα χρόνια ο Mick Jagger και ο Keith Richards εξέφραζαν συνεχώς τον θαυμασμό τους για τις ικανότητες του Taylor. Είχε ακόμα προσκληθεί από τους Stones για να εμφανιστεί στην περιοδεία τους το 2013.
Joe Perry και Aerosmith
Το 1979 το παράδειγμα του Taylor ακολουθεί και ο Joe Perry, ο οποίος μετά από έντονους διαπληκτισμούς με τον τραγουδιστή των Aerosmith, Steven Tyler, κατά την ηχογράφηση του δίσκου “Night In the Ruts”, μάζεψε την κιθάρα του και πήγε σπίτι του. O Tyler δεν κούνησε ούτε...βλέφαρο, ολοκλήρωε το άλμπουμ και οι κόντρα τους έγινε πρωτοσέλιδο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70. Μετέπειτα, όταν ο Perry συμφιλιώθηκε με τον Tyler ηχογράφησε τρία άλμπουμ μαζί με τους Aerosmith ως “The Joe Perry Project”.
Slash και Guns N’ Roses
Φαίνεται απίθανο να προκύψει μια εκεχειρία μεταξύ ενός άλλου καβγά μεταξύ τραγουδιστή-κιθαρίστα: τον τραγουδιστή των Guns N’ Roses, Axl Rose και του κιθαρίστα, Slash. Το ροκ συγκρότημα από το Λος Άντζελες, μετά την επιτυχία του τραγουδιού “Sweet Child O’ Mine” και το -ανεξίτηλο στις μνήμες όλων- σόλο του Slash, ο κιθαρίστας αποχώρησε το 1996 με αφορμή τις προσπάθειες του Axl Rose να αποστασιοποιηθει από τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος. Ο Rose είχε διώξει το ντράμερ Steven Adler, εμφανιζόταν συνεχώς αργοπορημένος στις συναυλίες και απαιτούσε την κυριότητα των πνευματικών δικαιωμάτων στα τραγούδια. Μετά την αποχώρηση του Slash, ο Rose κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ ωστόσο μέχρι και σήμερα η κόντρα μεταξύ τους παραμένει.
John Frusciante και Red Hot Chili Peppers
Το 1991 οι Red Hot Chili Peppers κυκλοφορούν τον δίσκο “Blood, Sugar, Sex, Magik” αλλάζοντας την punk-funk μουσική σκηνή της εποχής. Ο δίσκος πούλησε περισσότερα από 13 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Αυτή η ξαφνική και πρωτόγνωρη επιτυχία προβλημάτισε τον Frusciante, ο οποίος αποχώρησε το 1992. Επιπλέον, τα ναρκωτικά επιδείνωσαν την ψυχική ασθένεια που είχε.
Το 1997 επιστρέφει στους Red Hot Chili Peppers για δεύτερη φορά όπου αναχωρεί και πάλι το 2009. Για τους περισσότερους θαυμαστές των Red Hot Chili Peppers τα πιο αγαπημένα άλμπουμ είναι αυτά με τον Frusciante στην κιθάρα: το “Blood, Sugar, Sex, Magik” και το “Californication” to 1999.
